Alle inzendingen over duin

957 resultaten.

Sorteren op:

Nog éénmaal

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Nog éénmaal zou ik de witte zeilen willen ontwaren, scherend over het Pruisisch blauw satijn om, gezeten op die getaande duinen de gouden zon langzaam weg te zien gaan. Nog éénmaal mij in verliefdheid te verliezen en de tijd even stil te laten staan en mijzelf te vergeten in de betovering van ons samenzijn.…
sjoerd haxe30 september 2008Lees meer >

OUD

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.987
Het vage pad door hei naar 't lage duin, Vanwaar ik 's middags op de einder tuur Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand, Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…

Mag ik uw woorden lenen?

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.888
De zieke man sprak met rappe tong over zijn land dat hij verliet, het lage winterlicht, meeuwen en luchten, een besneeuwde dijk, de open zee, snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten, zompen en zand, duinen en dorpen en de blonde wind over het verre wad, eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…

De onbekende soldaat

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 773
Toen 'k was een knaap, die in de duinen lag, die heel-stil lachend, ook andere zonen bang aanzag.…

Puur geluk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Geel bruin koren wuift blaast de wind stuifmeel stuift zee in verte duin en dal weidelanden koe met stal bloemen bomen vogel meeuw tijd staat stil voor jaar en eeuw boeren-huisje akker ploeg kindje speelt plaats genoeg ouwe ezel hinnik lacht vrolijk rustig dag en nacht boer boerin beide buiten lapjeskat vogels fluiten blauw…
Anne29 januari 2012Lees meer >

Zomers landschap

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
vrijheid en ga ik opgelucht de horizon tegemoet landschap komt kleurig tot leven rivieren stromen langs groene oevers zwaluwen vertellen van zomer foerageren in de blauwe lucht maar het zomers landschap blijft een schilderij in toevalligheid van tijd vol zomerse kleuren met melkwitte koeien en zeegrijze meeuwen boven grasgroene duinen…
mobar22 juli 2013Lees meer >

Volle maan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
na die mooie dag, we hadden gereden langs weilanden met ergens molens, langs dat kanaal met die huisjes van Koedijk en hun puntige gevels, door het groen van Groet, het platte land bij Camperduin, we over het strand hadden gelopen, gezwommen in de zee die uitgediept en daardoor niet vlak meer maar met veel muien, we door de duinen…

Noordzee in januari

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 365
Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd, waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam, en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud, voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Dabda13 januari 2026Lees meer >

Eindeloze zee

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 335
plotseling de ogen open Onze ontmoeting tekent zich aan horizon van gelatenheid je fluistert over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid is laatste echo: trouw trouw, trouw, ik hou van jou we stropen mouwen op om de ziel te laten praten kom mee, dan lopen we nog eenmaal naar het groene bos over blonde duinen…
mobar3 maart 2026Lees meer >

geluk is weer herboren.

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 316
’t Zoeven van de raderen gaat, langs ’t blauwe veld van water, waar ’t zoute schuim de duinen slaat, met vrolijk golfgeklater. Zij rijden snel, zij kijken niet, naar al wat ’t oog hier ziet: de zee die geurt, de wind die zingt, en door de ziele dringt. ​…
Tikzin16 maart 2026Lees meer >

echt de man gaat voor

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.829
vlam in de pan hard en stevig ‘n eigen hartendame voor de pluk in bramentijd op de Bloedberg* daarna de zee bespatten met liederlijk schuim de hartendame bezwadderen beklinken haar betoasten welriekend bestuiven in een pannetje in duin bij avondzon als honnepon z’n eigen duinmargriet -----------------------------------------…

requiem

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.980
terwijl de woeste zee mijn voeten willen grijpen tel ik steeds mijn stappen met mijn ogen dicht voel ik hoe jouw vingers in mijn handen knijpen draag ik op mijn schouders jouw vederlicht gewicht terwijl de harde wind mijn lichaam doet verlangen naar de luwte van een duin en de kalmte van jouw stem verdrink ik in mijn tranen die glimmen…

Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 537
Zo dicht bij duinen deze natuurgeluiden horen naast ‘t gewapper van zeildoek op een open zee, er waren bruisende klanken die steeds weer ontsprongen hiervan nam ik geuren en kleuren in hart en longen mee. Dit beeld is niet te verstoren het is als een teder heden. Als liefde voor regels boerenland nabij ’t Noordzeestrand.…

Wintermorgen

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.158
De tuin is toegesneeuwd; 't gazon Ligt onder 't hoge witte duin bedolven. Maar veilig in hun warme strooien kolven Wachten de rozen (en mijn hart wacht ook) de Zon! 't Is late nacht, de lamp brandt laag, De ruiten glinstren van de blauwe koude, En koel is 't hart, dat gaarne branden zoude Van ongeduld naar Uwe komst. Vandaag?…

Ook de vissen

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.634
geroezemoes een vorstelijk banket, jagers in een herfstbos zegels en paperassen, gesluierde naakte vrouwen iedereen ziet in de vijverwand iets anders maar allemaal blikken ze diep in de tijd terug En eindelijk kunnen de hofvissen ook eens over de schubbenhuid van de daken uitkijken naar de glinsterende torens en ijspaleizen de bomen bij de duinen…
K. Michel7 februari 2014Lees meer >

Riek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Als een vogel op mijn kruin, een duin aan zee zo'n mooie plek, een gitaar met zacht trillende snaren maar alles behalve verspilde jaren. Als zon en wolken en maan is zij gebleven als dagelijks deel van ook mijn leven. Ik hoef geen kwaadaardige zaken te vangen mag mijn kamers met haar liefde behangen.…

Verstilde kracht

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 402
Je stem is de zachte ruis in verre duinen, de enige bries die mijn ziel nog vindt. Liefde leest als de nerven van een broos blad, getekend door stilte en een fijnmazig patroon. Je nabijheid voelt als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon.…
CB14 februari 2026Lees meer >

Van boulevard naar boulevard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 300
Nog iets van het oneindige is op strand te vinden als je door blijft lopen maar tot je alleen bent met de duinen, zand, water, schittering, de blauwe lucht Of een vreemde die je ontmoet en groet, je daar zo blij mee En dat liggen bij de vloedlijn, alle spanning uit lijf en benen, gedachten voelt verdwijnen daarna verder kunt,…

Een hartelijk ‘tot ziens’

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
“Een hartelijk goedenavond,” klonk altijd warm en welgemeend jouw bassende stem, jouw aanstekelijk lach zij blijven in ons geheugen klinken je stond altijd voor anderen klaar met woord en daad, met raad en kracht in elk gebaar klonk er warmte als licht dat straalt in de nacht je blijft in beeld en geluid een instituut in vriendschap, werk…

in de beruchte streken benoorden Schagen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
Texel. 1927 (Verkadealbum) Rondeel In de beruchte boomloze streken benoorden Schagen Zoals de vogelaar Jac Thijsse schrijft Zijn zelfs geen houtwallen die de wind van zee vertragen De wind, die enkel voor het duin soms liggen blijft Maar zie hoe in de vroege voorjaarsdagen De bloemen uit de bollen barsten en de kleur beklijft In de beruchte…

Domburgs uitzicht

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.592
Opeens, met één blik te overbruggen, valt verslonken De straklazuren Roompot tot een kronkelkreek Voor ‘t land van Schouwen als verheerlijkt opgeblonken En stralend aangedreven uit zijn nevelstreek: De witte stranden en de brede berg der duinen Met in zijn laatste plooi het kleine dorp bekneld, De hoeven loofgepluimd binnen haar akkertuinen,…
P.C. Boutens25 september 2004Lees meer >

AFSCHEID VAN HET DORP

poëzie
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.372
de zee en 't bronzen duin die golfden om mijn jeugd versmalden langzaam tot de kleine tuin waarin mijn moeder nu begraven ligt. dit was haar raam, dit is de stille brink waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur. alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur, zij heeft het meegenomen in haar graf. wat doe ik hier?…

afscheid

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.335
Denk terug aan mij zoals ik ben geweest Met jou vaak een van lichaam en van geest De bossen waar we liepen hand in hand Bij maan de duinen en het strand. Denk terug aan mij zoals ik ook aan jou zal denken.…
Jaco vd Reest26 december 2006Lees meer >

zonneleen 14 en 15

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.137
absconditus (de verborgene) begeerte heeft mij aangeraakt weerbarstig desolaat gemaakt men zoekt de duinen af de dalen wordt ooit dit monnikswerk gestaakt?…
Abel Staring22 februari 2004Lees meer >

de wereld weer laat razen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
ik in de bossen loop zie ik tussen teer en groen jouw ogen komen je donkere haar je oren uit het niets geboren jouw gezicht gevlochten door het licht de mist verneveld glimlach je naar mij het maakt me blij als ik op strand jouw geuren weer ontmoet de golven tegemoet verwelkomend met wit en schuim de andere kant een vage duin…

Liefde kun je niet meten

hartenkreet
3.8 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.593
Het was een tijd om nooit te vergeten Jij bewees het me: Liefde kun je niet meten Maar nooit meer zal het zo zijn als het was Nooit meer een voor twee personen ingepakte weekendtas Nooit meer op vakantie of Een weekendje weg met zijn twee Nooit meer onder vier ogen Tussen de duinen langs de Noordzee Nooit meer een tafel voor twee…
Namasté22 maart 2009Lees meer >

Kloosterherinnering 5

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Waar het toneelstuk over ging weet ik niet meer,maar ik was een soort André van Duin, die door zijn nepbril naar de bloedmooie dochter van de pachtboer loerde, vol hartstocht, wat men van een monnik natuurlijk niet verwachtte.…

Bloesems

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Buiten bloesemt het nu mee en het geurt er en het kleurt er, in de straten, in de tuinen, in de bossen, in de duinen, het wil groeien, het wil bloeien, het wil geven, zelfs na ’t snoeien. Maar ik zag vandaag al een tapijt van witte bloesemblaadjes liggen tot mijn spijt.…

zomer op het land

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
stuivende kinderen ze vieren valken aan de hand die bovenaan weg duiken de vleugels uitslaan badgasten luieren in een slaapkamer het bed is het strand door hun halfslaap drijven wolken zeeanemonen roodwit aan de rand een zeil duikt op schuim de groene berg vloeit van de kruin lichter lichter is de dag twee ruiters dalen van het duin…

Aandacht voor de aarde...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
De duinen en stranden of een laan met aan weerszij populieren. Maar men denkt te vaak de naaktheid van de natuur te kunnen bestieren door trots en macht. Adembenemende bergen vergen aandacht, deze aarde, de wereld evenzo. Het is noodzakelijk zuinig te zijn voor alle pracht van de natuur elk uur, iedere dag.…
martin valk18 oktober 2013Lees meer >