1695 resultaten.
OPEN DOEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 voortdurend
buiten klinken voetstappen
er wordt aan de deur geklopt
Jezus de sterke Heiland
staat buiten wil mijn gast zijn
met diep ontzag kom ik nader
druk langzaam op de klink
met vragende schuldgevoelens
mijn hand voelt zwaar aan
door de kier schijnt stralend licht
omgeeft de Redder de mensheid
die vol genade binnen treedt
met mij aan tafel…
VROUWELIJKHEID
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
866 Neen haar naam, bij mij bekend, noem ik niet om privacy-redenen
Daar zit ze dan
Op een terras aan het Amsterdamse Bos
Gesoigneerd haar handen op elkaar
Haar ellenbogen rustend op de tafel
Gekleed in een ’n licht chocolade kleurige creatie
Welke plooien mooi combineren met haar
Golvende haarkapsel met dotje en ondeugend matje
Haar bril…
In rook opgegaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 bij het notuleren soms kletste
vond ze niet erg ik was leuk en gevat
uit haar ontsnapte het hoofdelijk denken
een mijmering voor een onbepaalde tijd
ook al raakte ik soms mijn inspiratie kwijt
ze hield van mij en zou mij niet krenken
bij haar vond ik genot maar weinig stof
om mijn ultieme sonnet te volmaken
dat als knipsels op de eiken tafel…
blamage
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
610 vrouwen
dit kabinet
oplossingen vergezocht
nog mevrouw
Faber komt
keihard over
huiveringwekkend pet
geen excuses
klinkt verre
van net
lieve vele
mensen Nederland
naar mijn
mening absoluut
verkeerd stemgedrag
nog meer
verrassingen mevrouw
Klever met
ijskoude ogen
wat een
hard gelag
heer Wilders
PVV tikt
constant op
de tafel…
Ik beloof je
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 blinde lust
ik beloof je
geen grote daden
maar oprechte
te doen wat ik kan
te zijn wie ik ben
dat is: jouw
wijsheid wanneer je boos bent
weerwal om je angst
hand onder je hoofd
nest voor je verdriet
ik ben jouw
begrijpende antwoord
berg die uitzicht geeft
dubbele blijdschap
en andere kant
ik ben jouw
weldadige bad
samen aan tafel…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
345 hoe het huis eruitzag
waar ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts…
vierkant is de vlek op tafel van de fles van gisteravond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
636 vierkant is de vlek op tafel
van de fles van gisteravond
waarin het maanlicht weerkaatste
een laatste dronk van eenzaamheid
die niet gedronken werd in spijt
als ik de wijzers terug kon duwen
deed ik dat toch zeker niet
de gouden stralen van de maan zo warm
toen dit begon
vooruit met de tijd vooruit
ik wist wel dat dat kon
het whiskyglas…
Als ik aan je denk
gedicht
3.3 met 212 stemmen
62.574 Als ik aan je denk, als ik chipolatapudding
eet, bitterkoekjes, gevulde chocolade
en roomsoesjes en vooral slagroomtaart
en ook als wij samen aan tafel zitten
en we drinken dan een glas rode wijn
en ik asperges op mijn bord zie liggen
dan bekruipt mij een gevoel dat ergens
onderin mijn voeten begint, naar boven
tintelt tot aan mijn rok…
Vlooienplaag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.329 De terreur springt
Met kampioenssprongen
Mijn huiskamer binnen
Onbedekt beent bloeddorstig
Onder nagels vandaan
Kan er niet stil bij blijven staan
Poezenkind's schouderbladen
Tussendoor gesprayed en
Aan banden gelegd
Pluizenbuikje caprioolt
En stuitert als een gabber
Van bank naar tafel naar vensterbank
De stofzuiger zuigt zich…
Queeste (een schrijfopdracht)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.978 Handen ingetogen
schoven een blozend verhaal
naar de rand van de tafel.
O en nooit sedert Frigga
die de wolken spon
waren zo teder twee handen.…
Té zuinig?
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.777 Hoe kunnen wij nu nog vertrouwen
hebben, als 'gemaakte' afspraken
ónder de táfel worden geveegd?
Kastélen bouwen, vergéét het maar,
ruíne's blijven over,
in deze welvárende, zich aan de
afspraak houdende staat!
Toé nou, men. Balkenende, wanneer
stópt u nou met deze niet ná te komen
afspraken, kortom met deze Ellende?…
Archeologie
gedicht
3.7 met 32 stemmen
15.461 Je zit aan tafel. Opeens zie je hoe iemand
ijs overstak, hoe hem de kou beving
of een ander einde en je zegt: kijk,
hier heb je zijn schoenen, leren mantel, wanten.
'Waar is de tijd? Hier is de tijd.'
-----------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
Pop
gedicht
2.9 met 72 stemmen
24.623 Meisje van zeven bouwt wereld op
dezelfde tafel uit als de mijne,
peutert met stenen, huis in een huis
en praat zoals ik op papier met pop.
Zij oefent in wit, dagelijks brood
en kan daar niet genoeg van krijgen.
Dat doe ik ook, spaarzaam, in verzwijgen
en hoe dit wennen is aan dood.…
Toen de dijken braken 3
gedicht
3.5 met 33 stemmen
12.537 Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder
bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten.
Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.…
Italiaanse taferelen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
29.862 Je zit aan tafel zeven en bestelt gehakt,
soezend van wijn, wenkt de ober
omdat je wat vergeten was, je vraag
geeft je blozende gezicht iets scheefs.
Steeds ontwijkt hij verveeld je ogen.
Zo komen vreemde prentjes, een rochelend
espressoapparaat en een exitbordje in zijn blik.
Hoe kan hij zo'n stroom aan dingen stoppen?…
Vlucht voor de dag
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.815 alleen de nacht brengt donkere ramen
neemt de leugens in bezit
verfraait de kamers met lege tafels
…de waarheid blijft onuitgewist
alleen de nacht verzamelt de schaduwen
vult de hoeken met gelogen woorden
verbergt de tijd tussen woedende tanden
…verraden hebben jouw ontrouwe handen
alleen de nacht vlucht voor de dag
kropt alles op wat…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 Over de tafel hangt een gesprek.
We hebben het verlaten,
we bewegen ons nu schuchter door het huis,
de gevangenis van het schilderij ontwijkend.
Het is te mooi hier om waar
te zijn, we ontkennen dat - we leven nog.
------------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 Het lieve naïeve verging in de tijd
ik ben ouder en ruwer geworden
groeide met tafels en stapels met borden
en met een soort verantwoordelijkheid
denken aan morgen, kommer en zorgen
en dikwijls gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet…
Vlaanderenplein
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
818 ze danste op het Vlaanderenplein
onder oude platanen, tussen
de tafels en stoelen, ik zag haar
bewegen als een rode flamingo
tussen gele herfstbladeren, mooi
schenen je handen, teder je lach
ik walste met woorden in je dans
je paste precies onder mijn arm
niets knelde, je vloog lachend weg
dag Vlaanderenplein, dag vandaag
wij komen weer…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 er waren bergen met witte dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart…
Jij was een avond in mijn tuin
gedicht
3.6 met 24 stemmen
12.767 De kamer onherkenbaar, kromp;
geruisloos vielen deuren dicht,
de tafel, waar de kat op sliep,
verschoof - heel langzaam - maar verschoof.…
Rapport
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.427 Tijdens het ontbijt
verslikte mijnheer zich,
hij had een erge hoestaanval
en spuugde over de tafel.
Gedurende het verschonen
kreunde mijnheer en hij had
een angstige uitdrukking
op zijn gelaat.
Mijnheer had visite vandaag!
Zijn zoon, schoondochter
en kleinzoon kwamen hem opzoeken,
helemaal uit Thailand!…
De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
gedicht
3.2 met 68 stemmen
12.217 Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder
bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten.
Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.…
Opgelost
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.098 oren gespannen luisterend
vakantie wat nu, hij moet eruit
Veertien jaar gaf hij trouw en liefde
nooit was hem iets te veel of te gek
de kinderen die aan haren trokken
ruw wringen een stok uit zijn bek
Maar nu is hij oud en stram
lopen gaat lang niet meer zo goed
tot last is hij allang bestempeld
besloten wordt, het moet
Op de gladde tafel…
ok computerrrrrr!!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 En wij aan de eenzaamheid
gevangen tussen de betonnen wanden
de tafel kreeg mijn benen
de armstoel heeft mijn armen
de radio kreeg mijn
zenuwen en de darmen
volgen de waterlijn
ik ben onteigend
en ik lig uitelkaar
ik heb niets meer te zeggen
ik wordt geregeld
met een schakelaar.
- Jon-jon -…
Komaf
gedicht
2.5 met 100 stemmen
37.129 Wij zitten om de tafel bij elkaar.
Hetzelfde woordgebruik en handgebaar
komen nog altijd op hetzelfde neer.
Ik mag wel oppassen of ben alweer
geworteld en voortdurend in gevaar
dupe te worden van de evenaar
die alles afweegt op een vast weleer.
Ik wil niet meer. Het is te veel verzuurd.
De wereld schoof zich tussen toen en nu.…
Onder dakplatanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 in de schaduw van groen en blauw
dineren zonnestralen gastvrij mee aan tafel
op natuurgetrouwe wijze
moet ik zeggen
er broeden geen donkere stormwolken
aan de horizon
op het terras van licht is een en al leven
onder dakplatanen dicht bij elkaar
ik dacht, dacht zoete liefde door een naam
om het licht te dragen op oogleden
via diepte en…
Afhaaldag veiling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Met bijenwas
tot warme gloed gewreven
komt in een keuken
ver van Amsterdam
de middeleeuwse tafel
in zachte glans tot leven
geeft spiegelhout
een blik in het verleden
krijgt gouden eeuw
een nieuwe levenskans
door halve eeuweling
in vreugdedans.…
Tropenavond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 De jonge nacht ontsteekt de sterren
zachte broeierige wind steekt op
bij stemmig licht van kaarsen
bijgeschenen door helder maanlicht
proeven wij de sfeer van zoele avond
schoonheid van Afrikaanse binnenland
zacht weerschijnt het flakkerend licht
in fonkelende glazen wijn op tafel
onze handen verstrengelen zich
tijdens weinig woorden die…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 ons
zelfs het heden is langzaam verdwenen
in een restant van zwarte dons
tanden van tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het ontwijde takkenlicht
op een stenen tafel…