1035 resultaten.
perron vijf
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
1.766 daar het grijs naar jou toe
daar het altijd mijn lievelingstint van kijken geweest is
mijn handen strengelde ik in elkaar om toch
het weerzien van weerzin te onthouden
ja, leegtes vullen gaat mij altijd wel goed af
duw ze vol met gedachten van stroop en herinnering
op het station aangekomen zie ik nog net mijn trein
van perron negen vertrekken…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien
die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken
waar zwarte kelken welig gedijen
Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet…
Oerdrift
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
498 '
- Wat echter niet kon:
elke vrouw bleek een non
en hij moest van die vrouwen vertrekken.
In een kroeg wou de vent zich bezatten.
Een vrouw, die hij wilde omvatten,
verzette zich niet.
't Was een prettige griet.
Hij ontwaakte. Z'n droom was een natte.…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 brengen
lange witte wolken een kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier anders verstrijkt
windvlagen dwalen met een glimlach
door de kamers die als graven
worden gevuld met de uitgebluste toekomst
met elke korrel verliezen kleuren
zwijgend de streken van penselen
vertrekken…
Nat rotweer,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.024 tijdens deze donkere kille dagen
soms met hagel, regen en gure wind
ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind
draag in huis truien met hoge kragen
waar zijn die echte winters gebleven
vraag ik me dagelijks in alle redelijkheid af
dit vochtige rotweer voelt mij aan als een straf
ben hier overigens nog maar heel even
plotseling vertrek…
zijn zwanenzang
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.393 het werd doodstil na haar vertrek
hij lag te denken en werd wat bang
was dit nu echt mijn zwanenzang
of enkel maar... een schandvlek!…
HET LICHT.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.209 Wij zaten aan het kalme plein,
voor 't open venster van ons klein
vertrek, de avond te beschouwen.
Wij zagen hoe de hemel, bleek
en ver, over de gevels week
van de ons omringende gebouwen.…
De nachtelijke zeeën van Ambon
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 Neem wel je eigen spullen mee terug bij vertrek.…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien onze ogen 't grenzeloze van oneindigheid
mensen wensen nachtrust tussen vaste vormen
kussens, lakens, in vertrouwd vertrek…
Tweede Pinksterdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 De Drievuldigheid
Alles is gemaakt van witte wolken
Engelen ontspannen zich met een glas
Condens en wat manna
Halen herinneringen op aan het strooien
Van pioenroosblaadjes, het loslaten van
Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten
Op papieren kaarten
Dat alles omdat men de geest kreeg
Verzucht een Cherubijn; een Parakleet
Die het vertrek…
Enfant de Cimetière (Kinshasa)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
600 Het was je zogenaamde pa die na wat stom gestoot
zijn zaad in ma verschoot en zo wist te verwekken
om even achteloos als laf weer te vertrekken
opdat hij jullie beiden niet zou zien verrekken.
Eens wend je je af
van al die doden in hun graf
en word je wakker in een bed.…
Alles wuift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Klaproos wuift
Burka wuift
Zeilen klapperen
op 't golvend glinsterend
spetterend water
van het IJsselmeer
Lakens bollen en wuiven aan een waslijn in 't Gooi
De familie wuift
bij het vertrek: dag, dag
Koolzaad en margrieten
staan samen te wuiven
in de berm
Dag meeuw, ik wuif
De meeuw drijft af
De kont van een vliegtuig
komt in zicht…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 Een vertrekkende strijder sterft een beetje
hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd
wie blijven achter als vogels in een lege kooi
Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt?
We leggen je neer in een landschap van vragen
in zeeën van langzaam zwijgen
in de zomen van de tijd
Wat drijft je: rede, twijfel, moed?…
Mijn dochter Giulia wordt 13 november 18 jaar!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 We zitten in een hoek-appartement
op de zevende verdieping in Benidorm
het is licht en luchtig, geen wind
en ligt mooi tussen bomen en palmen
de zon is nooit ver weg in Spanje
straalt (22 graden) volop in alle vertrekken
Het strand is ook niet ver weg
daar gaan we straks liggen
liggen, zitten, luieren: uitrusten
denkend ook aan Dana's doden…
Breekbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Ik knik, ik luister,
beter dan goed voor me is,
en doe alsof dit gesprek
niet opnieuw
een vertrek oefent.
Je zegt precies wat ik nodig heb
om het even vol te houden,
en verdwijnt dan
zoals men een kamer verlaat
waar het te warm werd.
Wat achterblijft
is geen stilte
maar herhaling:
jouw stem
tegen mijn muren.…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 En in de stilte van mijn eigen huis
ademt iets dat lijkt op vertrek,
maar ook op thuiskomst —
een fluistering dat leven
niet stilstaat, zelfs wanneer ik dat wel doe.
Zo wordt thuis een horizon
die met me meereist,
en ik een reiziger
die nergens heen hoeft
om toch onderweg te zijn.…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 Het vale licht schuift traag
langs zijn gezicht dat dunner is geworden,
en ik voel hoe bleke herinneringen zich verzamelen,
hoe ze in hem bewegen als vogels die niet meer kunnen vertrekken.
De adem wordt ijl in de
ruimte waar zijn gedachten lichter lijken.…
Half tevreden
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.503 'Bush-bush', zei de vent,
'klinkt bijzonder bekend',
maar ze kon z'n vertrek wel vervloeken.
Ook hém heeft het danig gespeten.
Ze waren aan tafel gezeten,
doch tijdens het maal
zei de hoofdkannibaal:
'Deze vent is gewoon niet te vreten.'…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Straks verschijn je en vertrek ik bedeesd
de man die weigert vader te worden.
Jij buigt voor de klok in de lege kamer waar ik thuis hoor.
Wankelend dans je naast de wieg,
een stille wens die zuur opbreekt.…
Zeven dagen zonder jou..
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
867 Een paar mooie dagen gingen snel voorbij,
maar jouw vertrek kwam zo snel dichterbij.
Voordat ik het weet ben je gevlogen,
zal ik ze moeten missen, je mooie ogen.
Ik probeer te beginnen met aftellen,
in de hoop dat de tijd gaat versnellen.…
Zonsopkomst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Het licht is lichter nu
schaduwen verdwijnen
jouw liefde speelt een taalspel
ik voel het nu
er is meer dan ooit
maar later vertrek je
zie ik je nooit meer terug.…
waar de zon aan overuren doet
gedicht
2.0 met 169 stemmen
29.427 Aan de zwaluwen zijn mijn stallen verhuurd,
zij worden mijn liefste vertrekken:
de balken krijgen sieraden, in die
weelde kan ik tijdeloos verjaren.
Hier voer ik een stil bewind: als een
kamerheer ben ik in de vrede thuis.
-----------------------------------
uit: 'De wijzers bij elkaar', 1974.…
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 Schepen vertrekken naar daar
waar de zee.
Nu staar ik uit het raam, gestaag
valt miezerregen.
Roodborstje wat ben je mooi!
Hoor het lied der zilvermeeuwen
over lang verlaten havens.
-----------------------------------------
Uit: Sloop de stad met tedere woorden, 2009…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 alleen mijn geest spreekt spontaan
naar hen die mij het liefst zagen gaan
denk niet dat ik bang was voor het leven
want dan heb je ‘t mis
wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen
een mooier slot kon ik niet wensen
was goed uitgerust en had geen pijn
in tegenstelling met veel andere mensen
was mijn vertrek…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 boos
Zijn als wij tussen hen door
Voorzichtig de dijk oversteken naar
Het duinland met zo veel verschillende
Bessenstruiken, grensland tussen
Oud en nieuw, zand en zout water,
En dan het orchideeënpad dat
Ons kilometers door het landschap leidt
Waar de eenling en de massa zichtbaar recreëert
Terug naar de haven waar vissers vertrekken…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.795 Wat angst welde in zijn hart, dat eensklaps hij ontliep
Het warm vertrek, waar aan haar boezem 't wichtje sliep
Zacht in haar arm en van haar kleed de wollige vouwen?
Zag in haar ogen hij 't geheim, voelde hij 't beven
In haar omstrengling: voor 't uit háár gegroeide leven
Liefde zo teer, zo vreemd, als nooit een man verstaat?…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 De tijd voor vertrek is opgeheven,
bovenleidingen teren koolzwart
de hemel verbonden met stilte
naar grijs verstreken.
Een baanvak stopt voor rood licht.
Er woedt een storm van ijzer
bleek bacchanaal geknoopt om
het roekeloos eiland lijnen dat
als een zwaar lichaam zwijgt,
verzonken in dronken slaap.…
Vita mortalium vigilia
poëzie
4.5 met 2 stemmen
938 ’t Gaat alles u begeven,
Waaraan uw hart blijft kleven,
Dra roept de dood: "vertrek"!
Een nachtwake is het leven,
Dat elk zijn ziel bereid’!
Want o! er staat geschreven,
In ’t woord aan ons verbleven:
"Op tijd, volgt eeuwigheid!".…
Vakantieblues
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 Ik heb de dagen vervloekt
Steeds de uren geteld
Mezelf weereens verwaarloosd
Geen mens nog opgebeld
De afwas laten groeien
Het huisvuil opgespaard
Heel ongezond gegeten
Lang voor mij uitgestaard
Mijn badjas aangehouden
Een paar dagen
Misschien zelfs meer
Onzichtbaar voor de wereld
Verstoppen, keer op keer
Na jouw vertrek direct al
Een…
ontroering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 ontroer(ing)
zonder mij dacht ze, ze is mijn
hart dat me beweegt, me complimenteert,
me laat verdwijnen als de massa waakzaam
scharrelt langs hun eigen inbreng
ze dwingt aan op mijn vertrek, legt
een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert
mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen
steeds harder slaat haar betoog in het ritme
waarmee…