Alle inzendingen over vertrekken

1035 resultaten.

Sorteren op:

perron vijf

netgedicht
4.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.766
daar het grijs naar jou toe daar het altijd mijn lievelingstint van kijken geweest is mijn handen strengelde ik in elkaar om toch het weerzien van weerzin te onthouden ja, leegtes vullen gaat mij altijd wel goed af duw ze vol met gedachten van stroop en herinnering op het station aangekomen zie ik nog net mijn trein van perron negen vertrekken…

Genadeloos geplukt

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken waar zwarte kelken welig gedijen Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen in golvende vlagen donkerrood Zijn afwijzing liet…

Oerdrift

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
' - Wat echter niet kon: elke vrouw bleek een non en hij moest van die vrouwen vertrekken. In een kroeg wou de vent zich bezatten. Een vrouw, die hij wilde omvatten, verzette zich niet. 't Was een prettige griet. Hij ontwaakte. Z'n droom was een natte.…
Aubrey19 december 2010Lees meer >

Maskerade

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
brengen lange witte wolken een kalme vervreemding het suizen van een verkwikkende koelte is weggestorven in vroegere zomers nu de tijd hier anders verstrijkt windvlagen dwalen met een glimlach door de kamers die als graven worden gevuld met de uitgebluste toekomst met elke korrel verliezen kleuren zwijgend de streken van penselen vertrekken…
Kees Keizer16 november 2013Lees meer >

Nat rotweer,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.024
tijdens deze donkere kille dagen soms met hagel, regen en gure wind ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind draag in huis truien met hoge kragen waar zijn die echte winters gebleven vraag ik me dagelijks in alle redelijkheid af dit vochtige rotweer voelt mij aan als een straf ben hier overigens nog maar heel even plotseling vertrek…
Leonardo1 februari 2016Lees meer >

zijn zwanenzang

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.393
het werd doodstil na haar vertrek hij lag te denken en werd wat bang was dit nu echt mijn zwanenzang of enkel maar... een schandvlek!…
jonhy donovan31 augustus 2016Lees meer >

HET LICHT.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Wij zaten aan het kalme plein, voor 't open venster van ons klein vertrek, de avond te beschouwen. Wij zagen hoe de hemel, bleek en ver, over de gevels week van de ons omringende gebouwen.…

Tijdelijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
komen er verliefden samen, tot aan je grens die vloedlijn heet wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend op het groots moment van zonnerond op horizon sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst sprakeloos zien onze ogen 't grenzeloze van oneindigheid mensen wensen nachtrust tussen vaste vormen kussens, lakens, in vertrouwd vertrek…

Tweede Pinksterdag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
De Drievuldigheid Alles is gemaakt van witte wolken Engelen ontspannen zich met een glas Condens en wat manna Halen herinneringen op aan het strooien Van pioenroosblaadjes, het loslaten van Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten Op papieren kaarten Dat alles omdat men de geest kreeg Verzucht een Cherubijn; een Parakleet Die het vertrek…

Enfant de Cimetière (Kinshasa)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Het was je zogenaamde pa die na wat stom gestoot zijn zaad in ma verschoot en zo wist te verwekken om even achteloos als laf weer te vertrekken opdat hij jullie beiden niet zou zien verrekken. Eens wend je je af van al die doden in hun graf en word je wakker in een bed.…
Guus Maris5 september 2022Lees meer >

Alles wuift

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Klaproos wuift Burka wuift Zeilen klapperen op 't golvend glinsterend spetterend water van het IJsselmeer Lakens bollen en wuiven aan een waslijn in 't Gooi De familie wuift bij het vertrek: dag, dag Koolzaad en margrieten staan samen te wuiven in de berm Dag meeuw, ik wuif De meeuw drijft af De kont van een vliegtuig komt in zicht…

Partir c’est mourir un peu

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
Een vertrekkende strijder sterft een beetje hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd wie blijven achter als vogels in een lege kooi Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt? We leggen je neer in een landschap van vragen in zeeën van langzaam zwijgen in de zomen van de tijd Wat drijft je: rede, twijfel, moed?…
VERBA24 juli 2023Lees meer >

Mijn dochter Giulia wordt 13 november 18 jaar!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 920
We zitten in een hoek-appartement op de zevende verdieping in Benidorm het is licht en luchtig, geen wind en ligt mooi tussen bomen en palmen de zon is nooit ver weg in Spanje straalt (22 graden) volop in alle vertrekken Het strand is ook niet ver weg daar gaan we straks liggen liggen, zitten, luieren: uitrusten denkend ook aan Dana's doden…

Breekbaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Ik knik, ik luister, beter dan goed voor me is, en doe alsof dit gesprek niet opnieuw een vertrek oefent. Je zegt precies wat ik nodig heb om het even vol te houden, en verdwijnt dan zoals men een kamer verlaat waar het te warm werd. Wat achterblijft is geen stilte maar herhaling: jouw stem tegen mijn muren.…
Nathan2 januari 2026Lees meer >

Thuis als Horizon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 254
En in de stilte van mijn eigen huis ademt iets dat lijkt op vertrek, maar ook op thuiskomst — een fluistering dat leven niet stilstaat, zelfs wanneer ik dat wel doe. Zo wordt thuis een horizon die met me meereist, en ik een reiziger die nergens heen hoeft om toch onderweg te zijn.…

De winter in mijn vader

hartenkreet
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 311
Het vale licht schuift traag langs zijn gezicht dat dunner is geworden, en ik voel hoe bleke herinneringen zich verzamelen, hoe ze in hem bewegen als vogels die niet meer kunnen vertrekken. De adem wordt ijl in de ruimte waar zijn gedachten lichter lijken.…
CB13 juni 2026Lees meer >

Half tevreden

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.503
'Bush-bush', zei de vent, 'klinkt bijzonder bekend', maar ze kon z'n vertrek wel vervloeken. Ook hém heeft het danig gespeten. Ze waren aan tafel gezeten, doch tijdens het maal zei de hoofdkannibaal: 'Deze vent is gewoon niet te vreten.'…
Aubrey9 april 2005Lees meer >

Kinderwens

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.513
Straks verschijn je en vertrek ik bedeesd de man die weigert vader te worden. Jij buigt voor de klok in de lege kamer waar ik thuis hoor. Wankelend dans je naast de wieg, een stille wens die zuur opbreekt.…
Wimper15 november 2002Lees meer >

Zeven dagen zonder jou..

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
Een paar mooie dagen gingen snel voorbij, maar jouw vertrek kwam zo snel dichterbij. Voordat ik het weet ben je gevlogen, zal ik ze moeten missen, je mooie ogen. Ik probeer te beginnen met aftellen, in de hoop dat de tijd gaat versnellen.…
Frans25 september 2002Lees meer >

Zonsopkomst

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Het licht is lichter nu schaduwen verdwijnen jouw liefde speelt een taalspel ik voel het nu er is meer dan ooit maar later vertrek je zie ik je nooit meer terug.…
mobar11 maart 2009Lees meer >

waar de zon aan overuren doet

gedicht
2.0 met 169 stemmen aantal keer bekeken 29.427
Aan de zwaluwen zijn mijn stallen verhuurd, zij worden mijn liefste vertrekken: de balken krijgen sieraden, in die weelde kan ik tijdeloos verjaren. Hier voer ik een stil bewind: als een kamerheer ben ik in de vrede thuis. ----------------------------------- uit: 'De wijzers bij elkaar', 1974.…

Spiegelstad

gedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.259
Schepen vertrekken naar daar waar de zee. Nu staar ik uit het raam, gestaag valt miezerregen. Roodborstje wat ben je mooi! Hoor het lied der zilvermeeuwen over lang verlaten havens. ----------------------------------------- Uit: Sloop de stad met tedere woorden, 2009…

Brief van een korte dode ruwe bolster

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.238
alleen mijn geest spreekt spontaan naar hen die mij het liefst zagen gaan denk niet dat ik bang was voor het leven want dan heb je ‘t mis wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel maar ben heel tevreden weggevlogen een mooier slot kon ik niet wensen was goed uitgerust en had geen pijn in tegenstelling met veel andere mensen was mijn vertrek…

Grensland Lauwersoog

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
boos Zijn als wij tussen hen door Voorzichtig de dijk oversteken naar Het duinland met zo veel verschillende Bessenstruiken, grensland tussen Oud en nieuw, zand en zout water, En dan het orchideeënpad dat Ons kilometers door het landschap leidt Waar de eenling en de massa zichtbaar recreëert Terug naar de haven waar vissers vertrekken…

Rembrandt: De Heilige Familie, ets

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.795
Wat angst welde in zijn hart, dat eensklaps hij ontliep Het warm vertrek, waar aan haar boezem 't wichtje sliep Zacht in haar arm en van haar kleed de wollige vouwen? Zag in haar ogen hij 't geheim, voelde hij 't beven In haar omstrengling: voor 't uit háár gegroeide leven Liefde zo teer, zo vreemd, als nooit een man verstaat?…

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
De tijd voor vertrek is opgeheven, bovenleidingen teren koolzwart de hemel verbonden met stilte naar grijs verstreken. Een baanvak stopt voor rood licht. Er woedt een storm van ijzer bleek bacchanaal geknoopt om het roekeloos eiland lijnen dat als een zwaar lichaam zwijgt, verzonken in dronken slaap.…

Vita mortalium vigilia

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
’t Gaat alles u begeven, Waaraan uw hart blijft kleven, Dra roept de dood: "vertrek"! Een nachtwake is het leven, Dat elk zijn ziel bereid’! Want o! er staat geschreven, In ’t woord aan ons verbleven: "Op tijd, volgt eeuwigheid!".…

Vakantieblues

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 710
Ik heb de dagen vervloekt Steeds de uren geteld Mezelf weereens verwaarloosd Geen mens nog opgebeld De afwas laten groeien Het huisvuil opgespaard Heel ongezond gegeten Lang voor mij uitgestaard Mijn badjas aangehouden Een paar dagen Misschien zelfs meer Onzichtbaar voor de wereld Verstoppen, keer op keer Na jouw vertrek direct al Een…
Hookie15 februari 2017Lees meer >

ontroering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
ontroer(ing) zonder mij dacht ze, ze is mijn hart dat me beweegt, me complimenteert, me laat verdwijnen als de massa waakzaam scharrelt langs hun eigen inbreng ze dwingt aan op mijn vertrek, legt een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen steeds harder slaat haar betoog in het ritme waarmee…
elze4 november 2017Lees meer >