2744 resultaten.
Een nieuwe fase
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
944 Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De vorst slaat echt wel op de vlucht
De warmte zal dan binnenstromen
Bij maan en helderblauwe lucht
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
Nog zijn de wolken zwart helaas
Daar valt nog niet aan te ontkomen
Maar straks is weer de zon de baas
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De bloei staat weldra…
Ik ben
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Het lijkt wel zo, maar ik ben
nooit alleen gelukkig
altijd zijn er ook de tranen, het verdriet
nooit alleen maar sterk en rustig
altijd meer dan wat jij van me ziet
Het voelt soms zo, maar ik ben
nooit alleen verdrietig
altijd ben ik ook gezegend, en geliefd
nooit alleen onzeker of onrustig
altijd gedragen, ook als ik verlies
Altijd…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Troost is geen antwoord, geen
hand die iets oplost, maar een blik die blijft, een
aanwezigheid die niets wil veranderen—alleen het samen zijn met
wat pijn doet, zonder haast, zonder oordeel, met het stille weten: je mag hier zijn.…
Was mijn handen in onschuld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
558 Leg mijn hoofd om troost op andermans schouder,
sluit de ogen zucht eens diep.
Wordt blijkbaar sentimenteel ben ook bijna weer een jaartje ouder,
gelijk aan Pontius Pilatus die ook gewoon rustig verder sliep.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Je bent onzichtbaar
maar in alles om mij heen
adem je nog mee
Je hand lag stil in de mijne,
alsof je nog iets wilde zeggen — een laatste
gedachte die zich terugtrok in kalmte, alsof de woorden niet
meer nodig waren. En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is.
We liepen door de dagen zonder
te weten hoe herinneringen zich…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Gezichten die in mijn kamer hangen
van mij, van hem, van haar,
ze geven weer
wat er genoten en geleden is,
wat er gedacht, vergeten is,
verborgen angsten, boosheid,
wijsheid, mededogen,
familiebanden, houdingen,
ze leven en met hun ogen
vertellen ze me dagelijks hun verhaal
van onuitgesproken dingen
dat zonder hen niet wezen zou.…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 Door een vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd…
Vrijlating
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 Ik weet dat ik deze fantasie
niet moet voeden—
liefde is geen verband
voor wat in mij blijft bloeden.
Jouw handen genezen niets
wat zichzelf heeft leren aanbidden,
een pijn die gelooft
dat ze dieper wordt door betekenis.
Ik hou woorden vast
tot mijn hart terugdeinst,
alsof stilte een arts is
die weigert te komen.
Ik wil je vereren…
Traumatisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
323 Het was geen klap.
Het was herhaling.
Een dag van verschuiving
tot het normaal werd.
Het leert je niet schreeuwen,
maar wachten.
Scannen.
Overleven in stilte
alsof stilte geen keuze is
maar wet.
Mijn lichaam gelooft niet in later.
Alleen nu of nooit.
Mijn hart staat op scherp,
alsof rust
een aankondiging is
van breken.
Het kent…
Antidichter
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
340 Was ik maar een dichter,
een meester van taal,
dan gaf ik je elke ochtend
een lied
dat nergens om vraagt.
Een ode zonder gewicht,
eenvoudig genoeg
om niet te breken
onder wat ik voel.
Misschien moet ik je schrijven,
mijn woorden blijven steken,
alsof verlangen
geen grammatica verdraagt.
Ik hoop dat je het voelt,
maar niet begrijpt…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Luister, kind van een al te groot hart,
wij hebben de last gevoeld die je draagt.
De wilgen buigen voor je smart,
hun bladeren trillen van begrip,
hun wortels verstrengeld in het verdriet van eeuwen.
De wind herinnert zich elke schreeuw die je niet kon negeren.
Elke onrechtvaardigheid die je doorboorde.
Terwijl anderen hun gezicht afkeerden…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Ze zeiden iets over troost.
Niets kwam aan.
Iets in mij gaf mee.
De jas rook nog naar jou,
langzaam verdween het naar niets.
Sindsdien ademt de wereld traag.
Ik beweeg, maar raak niets.
Alles wat jij was
past nu op een kaart.…
Jij en ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
179 Jij en ik we zijn geblessed.
Jij en ik mogen niet klagen.
Jij en ik zijn soms gestrest.
Als het kon zou ik je vragen.
Om jezelf iets meer te gunnen en je last met trots te blijven dragen.
Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen.
Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten.
Muur gebouwd en het voelt…
Verwant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
194 Na zijn overlijden zoeken
we over de leegte heen
elkaars warmte
Rituelen zijn te koud
voor onze ziel
We blijven dichterbij
in de onderstroom
waar we zij aan zij
verder groeien
Hij is waar hij was
midden in de kring
naast de open plek
die we beschutten
met de bloemen die
we hier laten bloeien…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Bij de boom die haar schaduw
met iedereen deelt, groeit troost in het
open midden van je aandacht. Daar, tussen licht en
schaduw, merk je telkens weer hoe je adem vanzelf ruimte krijgt.…
Geen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
67 Een hoofd vol woorden
Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden
Simpele en domme woorden
Lieve, die ooit een lief bekoorden
Kwetsende, die niet gezegd behoorden
Lege, om de stilte te vermoorden
Woorden waaraan anderen zich stoorden
Woorden voor een rijm of boek
Maar niet de woorden die ik zoek
Woorden van het hart
Woorden van gedeelde smart…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
51 ben jij weg en ik alleen
dan ben ik eerstens blij
geen aandachtvragers om me heen
ik ben volledig vrij
actiefilms op de tv
bier en whisky, snacks en pret
mijn gevloek, geschreeuw van nee
en veel te laat naar bed
en in dat bed slaat het dan toe
ik weet eerst niet wat het is
de slaap komt niet al ben ik moe
omdat ik voel dat ik wat mis…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Misschien is het geen troost,
maar iets stillers, een oud verbond
tussen ons en wat groeit en vergaat,
waarin wij, hoe geschonden ook,
telkens weer kunnen zeggen:
ja, ook dit is er.…
De natuur sterft in kleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
6 De natuur sterft in kleur,
alsof afscheid zacht wil zijn.
Je koos je eigen moment.
Het was stil,
en je was klaar.
Jij ging
niet weg
maar uit de nacht
naar de overkant.
De natuur sterft in kleur.
Wat je losliet,
ging zonder strijd
en kwam in vrede aan…
Rook
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
1.253 Minister Borst kiest voor de harde lijn:
Zij wil de roker die maar door blijft paffen
En weigert om te stoppen duur bestraffen;
Zo'n slaaf verdient geen gratis medicijn.
En als zo iemand stopt - met ademhalen,
Dan moet hij zijn crematie zelf betalen.…
(Goede) Vrijdag
snelsonnet
4.1 met 16 stemmen
1.624 Dat hij in diepste wezen zelf besliste
Over wanneer en hoe hij dood zou gaan
En zich derhalve aan het kruis liet slaan
Bevestigen ons vier evangelisten.
Ook Christus kreeg dus hulp zichzelf te doden
Al is dit bij de christenen verboden.…
Als
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ook mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer…
50 JAREN TEL JE EN NU!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.812 Met 50 gaat het grote tellen beginnen
niet het aftellen, juist het optellen
van wat je hebt bereikt, verkregen, ontvangen
Soms blijft de teller bij 2 hangen
soms slechts bij 1:
Die grote eerste eigen plaats:
de compilatie van jezelf met
je verleden, je heden, je kansen,
je bedreigingen, je winst, je verlies
en het netto resultaat van 50…
Hypocriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
769 zeggen hoe het niet meer moet
met je grote mooie hoed
dansen in het hoge riet
meneer de vuile hypocriet
want je woorden snijden
laten mensen lijden
je mes staat weer op scherp
in dit gevoelig onderwerp
je laat je eigen wereld draaien
door roddels rond te zaaien
maar je oogst kan wel mislukken
en dan kan je rotte appels plukken
gelukkig…
Hoopvol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 En toch hoor ik de lente zingen
al is er nu ook zoveel leed.
We kunnen toch mekaar omringen
met zorg en liefde zoals ‘t heet,
want enkel klagen helpt niet leven;
een beetje moed en dapperheid
kunnen toch mensen vreugde geven
waar angst en droefheid deze tijd
ons lot bepalen. Durf te kijken
naar schoonheid in het lentegroen,
naar alles…
Wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Wanneer wind zachtjes blaast in de oren,
en voorzichtig spelend danst met jouw haren.
Kun jij ze vaak plots zomaar horen,
de stemmen die je ooit zo dierbaar waren.
In het oneindige gingen zij verloren,
maar komen dan bij jou terug.
Een geluid diep in herinneringen geboren,
helaas verdwijnt het ook weer vlug.
Echter steeds opnieuw als…
Hier
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.333 Een schrale troost is misschien
dat anderen zich achter een
masker dan verschuilen?…
oma
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
3.172 voor jou is leven nog slechts
een tussendoortje
dat je bij de koffie schenkt
met zijn foto in de hand
een wachten tot ook jij
zal opstaan uit de levenden
tot dan is er voor het slapengaan
een steeds groter kopje troost
met een koekje
-als het echt moet-
want elke dag hongert
dit bitter-zoet verlangen
een hartslag vroeger…
Bij het ouder worden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
780 Een troost heb je,
dit te weten:
God is getrouw,
Hij zal ons niet vergeten.…
Verdriet
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.345 Ik voel en leef met je mee
maar kan je niet troosten
je bent zo ver van hier
en alleen mijn stem
kan nog iets
verdriet uit eenzaamheid
en tranen om dat te laten zien.…