1130 resultaten.
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Bloeide het licht van je ogen
Zag ik jou echt of enkel de ganzen
Zie ik je nu in die wolken daar gaan ach ik weet
Van de grenzen tussen wolken, tussen beest en tussen mens
Ik weet het kost de aarde jaren de verschillen te verteren
Om onze handen weer als sneeuwval op elkaar te leggen
En ons missen te verbloemen tot een fleurig en wijds dek…
zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 omhuld voel ik mij
het maakt mijn wereld klein
de mist, grijs is als een weerbare deken
en voel me opgenomen in mijn eigen zijn
dat ik niet ver kan kijken
is soms een waar genot
maakt mijn wereld zelfs overzichtelijk
de ruis van elders komt niet aan bod
ik ben een met wat is
afgemeten in een kleine ronde
al het aards dat thans is verborgen…
Arawn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Je vertrouwde me in de lente van je leven,
voelde mijn kracht in elke liefdesnacht,
mijn opwinding tijdens jachtpartijen in de herfst;
laat me je in je winter dan een deken geven.
Zie je hoe alle leven sterft,
terugkeert naar de Aarde,
schijnbaar verdwijnt
en wedergeboorte erft?
Denk je dat ik jou dat niet zou geven?…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
1.436 Je naam fluistert
stilte weeft door mijn dagen
licht blijft in de schaduw
De stilte in de kamer
draagt je naam, niet als een leegte
die schreeuwt om opvulling, maar als een zachte
deken van aanwezigheid die rust op de contouren van mijn dag.
Ik tel de sporen die je
achterliet in mij, de woorden die nu
wortels zijn geworden.…
nader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil
nader
blijf
zo
alleen dit woord
dat ik drie keer leg
op de rand van je slaap
en nergens luid maak
blijf
zolang de lamp nog laag is
zolang de nacht ons dekt
met dezelfde stille deken…
Dág huis...
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
8.523 Nooit liet je me in de steek, de
warme deken van 'k ben thuis,
overviel me immer bij 't omdraaien
van de sleutel...
Heel wat momenten heb je meegemaakt,
leuke, saaie, lieve, speelse,
't bonken op de trap als een puber
weer eens in brand vloog, 't slaan
van de deuren, niets was je te dol.…
Büyükannemin yildiz fali
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
1.815 Ve bir dilek dilemem için,
öyle iki eliyle bekleyedurdu
düsen bir yildizi göstermek
umuduyla,
hiçbir seyin sonsuza dek
sürmedigini bildigim halde.…
Zij sluimert
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.422 Ik zie de donkre nacht genaken,
Dat gij uw oog voor eeuwig houdt geloken, -
Dan sluimert gij, maar kunt niet meer ontwaken:
Dan zal de zode, die gij dekt, ú dekken,
Dan zal geen zonnestraal uw lippen stroken,
Geen lied van 't woud u uit die sluimer wekken. -
----------------------------------
uit: Mathilde (1882)…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 schreeuwend zweven meeuwen
rond zijn troosteloos verlaten dek
de oude driemastschoener
weerloos, openluchtig opgelegd
dansend op onberekenbare golven
een stip op de oceaan
koerste het begeerde waren
duizend mijlen aan één stuk
met dank aan heldere sterren
langs Kaap de Goede Hoop
over de delende evenaar
en door Straat Magellaen..…
herfst
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.726 je uitgevouwen warme deken,
geplaveid met liefde en geluk
die voor altijd onafscheidelijk leken
nee beiden konden niet meer stuk.
Herfst met je bladerbedje
gevuld met je prachtig levenslied,
verguisd en ook bewonderd
wat een ander vaak niet ziet.…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 ooit kwam hij uit het ei gekropen
genesteld in een vermolmde stronk
onder een dun bladerdak
nu kruipt hij uit de winterslaap
over een tak in de tropen
in een woud dat dagelijks kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen…
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Hij, die uwe wortels dekken,
Was een vriend der zoete min!
Ook uw vruchten, edle wijngaard!
Hebben vaak zijn ziel verheugd!
Speelgenootjes! laat ons zingen!
Hier rust onzer aller vriend!"…
rasta
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.379 dansen wankel in hun legerbroek
gevlekte veteraan, nazaat van de slaaf
die hurkt tussen het suikerriet
hij wist de prikkel, de zilte druppel
met een eeltige vingertop uit het vlies
de spons die schuilt in een ooghoek
zo sust hij zijn heimwee
luistert naar het gebod
gebeiteld in de stenen tafel
het ligt in de verzegelde ark
onder een deken…
nomade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.602 op eeltkussens zeil je door zand dat zindert
omzwachteld en wijdbeens tussen vetbulten
geen duinflank die jouw passen hindert
het stof dat hier opstuift in kromme kegels
reist op een dek van damp naar het noorden
slaat met regen op stoeptegels neer
jouw kameel is een loom en voos schip
door een lange stok aangespoord
er bloeit een schuimvlok…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 Een loomheid als een donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en…
Tuin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
708 Toen de twee geliefden zich op een deken op het gras bij het kasteel neervlijden, hun kleren uittrokken en aan het vrijen sloegen, bleef dat dan ook niet onopgemerkt.
--------------
Een paartje dat de tuin van WIndsor Castle had betreden
Om in 't openbaar, ontbloot met zinderende lijven
Voor 't oog van wie aanwezig was de…
- Sterrentocht -
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
997 Jij bent een ster,
met onderscheiding
dichtstbijzijnde....mijn licht,
fonkelend in mij in de nacht,
als warme deken, of geklede jas.
Begrip, werd dagelijks gedragen,
punten van de straling
uitgereikt tijdens de dag,
een geheel, gespinsel van gouddraad,
zilverdraad en borduurgaren.…
Zachte raadsels
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.979 een lust voor het oog
ook de vele meizoentjes flora
is rijkbloeiend
(tussen al het natuurlijke pracht,
schildert de dag zichzelf gracieus,
vind ik de woorden die ik denk,
onder roze voeten)
ik dank U voor al dit moois
tussen het gras van blijdschap
voor m'n vrouwelijke rust
Gods stille scheppingspracht dekt me toe
als een 'warme deken…
Eens zal dat zo zijn
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
741 Weer een dag in het paradijs voorbij
sla de warme deken om je heen
alleen de stilte doet nog pijn
of zijn het stemmen in je hoofd
hier zou het geluk toch moeten zijn
achter dat groene gras
ben je liever niet euforisch blij
dat je hier nooit écht was
de kudde heeft geen herder meer
alleen zijn is een kunst
de woestijn blijft leeg en dat doet…
Eens zal dat zo zijn
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
835 Weer een dag in het paradijs voorbij
sla de warme deken om je heen
alleen de stilte doet nog pijn
of zijn het stemmen in je hoofd
hier zou het geluk toch moeten zijn
achter dat groene gras
ben je liever niet euforisch blij
dat je hier nooit écht was
de kudde heeft geen herder meer
alleen zijn is een kunst
de woestijn blijft leeg en dat doet…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 scherp zijn de woorden
Helder en zuiver is het beeld
Eén denkend mens tussen gestoorden
Eén dichter die mij niet verveelt
Een echo van een oude luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen in een deken…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 droomtocht over vertrouwde velden
ver boven nietigheden verheven
in de palm van trotse luchthelden
naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis…
En toch
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.447 al groeien ze in schaduw
tegen muren
uit ogen van mensen
de kwispelstaart van een hond
en de grijns van haar lapjeskat
zij zwemt in woorden
woorden als zachte strelingen
woorden glad als een aal
hard als het hoofd van haar vader
en alle vaders na hem
woorden als muziek
als gesels die striemen
woorden als wolken
als een zachte deken…
donkere nacht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 als een donkere deken
lag de nacht over het
houten huis
de wereld was stil
donker en eenzaam
hij had de rust gezocht
maar kon de slaap niet vinden
beelden overspoelden hem
die hij jarenlang niet meer
had gezien
hij wilde haar niet zien ,nooit
meer aan haar denken
het verhaal erachter was te
gewelddadig
onnozele trut ….…
Onophoudelijke stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Zo stil terwijl exploderende projectielen flitsten
zo dichtbij kwam het gekleurd licht uit het luchtruim
de nacht werd gesluierd in een deken van mist
die stilte herkende ik als ons droombeeld van de dag.…
fantasietje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
821 Zonder angst is het dat ik op hem toetreed,
met mijn schild en lans van water,
plus andere draken zaken
verbaas ik hem compleet,
dus ik schater
Zonder angst grijp ik naar de brandweer deken,
dit is het doek waar ik het monster
uit het donker der middeleeuwen
mee kan breken.…
8 oktober 1980
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
632 Er ging een koude rilling door mijn lijf
en er was verwarring bij ieder mens aan dek.
John werd maar veertig jaar,
terwijl hij enkel de liefde wilde vergroten
en maling had aan elk zinloos gekijf.
Daar op die wrede plek ontstond een bloemenzee,
zijn moordenaar was in feite suïcidaal
en hij trok John er in mee.…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 Daar heeft een tante
op een deken gezeten
en bessen gegeten.
Hier was gehoest,
hier gebloed, daar geroest
voor onze aarde
de vrede verklaarde.
Waar vroeger de muren
van steden stonden,
verstomd zijn de monden,
verstomd hun culturen,
worden figuren
van bloemen gevonden.…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 je het zien aankomen;
we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik verschuif weer de stoelen,
zal ik er een gewoon ruimen
en zo minder leegte voelen
of worden de afstanden juist groter
waarmee ze eenzaamheid bedoelen
het tafelblad behoudt zijn omvang
rotsvast en kwetsbaar tegelijk
en als ik het houten altaar dek…
Weerspiegeling?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
417 Wijsgeren gehuld in een wijsgerige deken
daaronder hun amulet, blijven transcendent ,
ongrijpbaar, ik heb mij daarop stuk verkeken,
wel de uithoeken van mijn ziel verkent.
in die gedachteloper verloopt het zand
in de richting die hand van welke hersen-
kant hem plaatst, we kunnen hem blijven
draaien, met de ons aangemeten tijd.…