1012 resultaten.
Zoals jij gaat
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
565 Zoals jij gaat
achterhaal ik niet meer
de dag naar morgen
Niet voor alles is het dan te laat
diepte lijkt in toenemende mate
in mezelf te zijn geborgen
Nog wel als een kwetsbare veer
die wankelt op de slagen van mijn hart
en geen verschil maakt tussen dag en nacht
ik heb weet van de eindeloze wederkeer
Zoals dat wordt gevoeld
en ik…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 Vale adieu, partir c’est mourir un peu
voelt een afscheid van geliefden zo
zullen zij zich geborgen weten
Wordt jouw naam een vergeten woord?
Een vertrekkende strijder sterft een beetje
hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd
wie blijven achter als vogels in een lege kooi
Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt?…
ZIJN WIJ MENSEN
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
159 Zijn we exen van geliefden,
al met nieuwe geliefden
of gedwongen geborgen in onszelf?
Zijn we voorbeeld voor anderen,
of droombeeld, drogbeeld,
spookbeeld, schrikbeeld?…
Wanneer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.529 Als je boven me ligt,
voel ik me veilig en geborgen.
Als je me gevangen houdt met je lijf,
voel ik me opgewonden.
Wanneer jij mij beroert op of in mijn intiemste plekje,
raak ik duizelig van genot.
Wanneer jij zachtjes bij mij binnenkomt,
voel ik me één met jou.…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd
je liet me voelen wat ik in me had
de wijze woorden die je hebt gesproken
je veelzeggend zwijgen bovendien
mijn muren heb je afgebroken
mijn maskers heb je nooit gezien
soms dansend, soms drijvend tot de morgen
kan ik niet anders dan mezelf zijn
in jouw lange armen zo geborgen…
De klok
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.184 Een gaap, half open ogen
Nog slaap, het onvermogen
Een spier te spannen
‘k Ben hier gevangen
Onder je arm, geborgenheid
Het is warm, er is geen tijd
Je zachte huid die dwingt tot rust
Je slaapgeluid dat zorgen sust
Als grillig ochtendlicht is ingeslopen
Wordt wakker worden onderbroken
Geen Galathea vraagt meer te marren
Wie kijkt er nu…
Wakker worden
poëzie
3.0 met 17 stemmen
3.543 niet slechter
Ook dan thans, en schoolziek heb ik 't hoofd geborgen,
Diep onder 't dek voor 't bange uur verborgen - -
't Is lang geleen: - ik ben mijn eigen rechter!
Wij allen talme' aan de' ochtend van ons leven
En bergen 't schreiend hoofd voor 's levens school: -
Waar is onze angst - waar onze jeugd gebleven?…
Ik vouw mijn handen .....
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.079 schuim van de hoge golven
zie ik almaar jouw gezicht
onder zoute tranen bedolven
zoek ik wanhopig een straaltje licht
sluit beide ogen voor het duister
laat mijn tranen langzaam gaan
nog hoor ik het zacht gefluister
weer wandel jij bij mij vandaan
aan de horizon wenkt de morgen
verhuld in nevel groet ik de dag
voel mij niet langer meer geborgen…
Aurora Borealis bij 't Ostafjord*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.166 In het licht van de maan volgt hij zijn schaduw
Denkend aan haar die hem moest laten gaan
Haar lippen smachten verwachtingsvol liefde
Haar vulva verlangt niets, niets dan waardigheid
Die de eigenaar van de schaduw haar niet kon bieden
Gekrenkt
En geconcentreerd, maar verzwakt, zwalkt hij verder
Op zoek naar geborgenheid, warme vleugels.…
Angst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Jij nare geniepige duivelse slang
Één onoplettend moment en je bekruipt me met je valse voorwendselen
Doen alsof je om me geeft, het beste met me voor hebt
Je verleid me met de charme van een zachte heelmeester
Het voelt zo vertrouwd
Het voelt zo geborgen om me te nestelen in jou schaduw
Indien nodig was jij daar, mijn veilige haven
Mij zekerheid…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Dit is de stille, intense reis van de zoeker,
die blijft reiken naar het licht aan de horizon,
tot diep vanbinnen de onrust verstilt
en de ziel in zichzelf geborgenheid vindt.…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 ouders
uit haar verscheurde
land gevlucht
halverwege haar
hechting
te vroeg van haar
geboortegrond gerukt
Haar man gevolgd
zoals het hoort
zorgt ze, studeert ze
presteert ze
nu in Zeeuwse gronden
waar ze niet kan wennen
aan de stilte en de afstand
van de polder
Haar hart verlangend
naar de warmte
van haar vaderland
geborgenheid…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 sprokk'len bukt
de sfeer van warme huislijkheid
het water zingend op het vuur
de schemer van het vroege uur
het zingen van de kleine meid
nog weet ontroering licht en klaar
het werken van haar rappe hand
haar neuriën zo en passant
eenheid, een moeder-kindgebaar
in mijn herinnering gegrift
voor driekwart in mijn meisjeshart
is het geborgen…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Nét even voor Kerst.
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
3.523 Net even voor de Kerst, wordt de volgende telg geboren
Net even voor de feestdagen zal het bij de familie gaan horen
Net even omdat het de tijd is, tijd om ter wereld te komen
Omdat zijn tijd van geborgenheid in mama’s lijf erop zit.
Net even voor Kerstmis, toch al bijzonder, net even voor
Oud en nieuw.…
Betover mij verover mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
564 slapen zie ik dat je niet
kunt slapen, er is iets stuk
betover mij verover mij
hergeef ons weer geluk en
vertel me jouw verdriet
je stapt in de auto, rijdt ver van me weg
maar de afstand is hetzelfde als je hier bent
ik zwaai nog even vlug
betover mij verover mij
kom straks toch weer terug
zoals ik je hebt gekend
het licht van de geborgen…
Toch nog geluk!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 Tot iemand zich over haar ontfermde
haar lot aantrok als het ware en zo,
kon het gebeuren dat,
terwijl ze als wees te boek stond,
iemand in haar omgeving toch wel vond,
dat ze recht op geborgenheid en
liefde had.…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Ik voelde mij geborgen, terwijl ik er naar keek.
Ze gaven mij het onbekende mee,
waar ik zolang naar gezocht had.
Nu vond ik het in de gezichten zo bleek.
Het schilderij zag ik constant voor mij.
Het had geen einde of begin.
Het was daar speciaal voor iedereen te verwelkomen,
dat had ik nooit kunnen dromen.…
ZONDAG
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.188 Het loon draait in de draaiboor mee:
Ik ben geborgen ;
En tussen het ratelend draaibankdier
Daar ritselt nog wat schaftpampier,
’t Is jam vanmorgen.
De draaiboor wentelt naar mij toe,
Mijn vinger is het mijden moe;
Een pijnscheut als een wekkerbel
En op het groezelige vel
Een droppel bloeds.…
zwartgrijs kil neergezet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
726 naam
de vrijheid om
te gaan en staan
voelde verfrissend aan
vrij maar wel
om acht uur
in het opvanghuis
de vreemde blikken
van de mensen prikten
hun ogen dachten
je hoort hier niet thuis
vrij als niemand je verstaat
als je niet deel mag nemen
aan het leven om je heen
begint vrijheid te vervagen
onzekerheid te knagen
geborgenheid…
Het huis van mijn dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
876 Het was een huis van liefde en genegenheid
gedekt met de mantel der geborgenheid
er was veel warmte en veel licht
het had een ziel en geen aanzicht.
Je kon er binnen zonder bellen
‘k had zoveel vrienden, niet te tellen
en iedereen die kwam, die had geen haast
want allen kregen zij er de beste plaats!…
Schakels van de taal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten
heb dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd geborgen…
DOOR STEILTE OMRINGD
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
289 getrouwe
dienaars getij en weer
kleine puntige zeilen
deinen en glijden voort
op vreedzame golven
blazen vol blije eenvoud
klanken van vrijheid
op het Italiaanse
en Zwitserse water
laten broederschap waaien
langs alle oevers waar
puffende vreugdeschepen
hotels als paleizen
bloesemstruik en hoge palm
niets meer verlangen dan
het geborgen…
De onzichtbare grens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Achter elk ooglid zit een landschap geborgen:
een eigen kompas en een eigen symbool.
Dezelfde wind waait door onze haren,
maar brengt voor ons beiden een andere geur.
Terwijl we tezamen door het venster staren,
verven we de leegte in een eigen kleur.…
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Daar was de ziel van méns, maar niet van God los,
geborgen in een monastieke schulp.
’t Gefluister won aan kracht vol zinnebeeld:
“’t Is hier dat men kan toeven in het zijn,
’t is hier dat strenge pijn uw smarten heelt,
’t is hier, dat zalig leven, puur en rein.”
“Ach wind, gij fluistert slechts van schone schijn?…
UnHeimisch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 wat is dat toch met het
Groninger Hoogeland
die weidse polders of
dat Zeeuwse platteland
soms maakt iemand
uit het Friese woud
gelokt door een gewilde baan
en door ambities overmand
een kapitale fout
hij denkt er goed
aan te doen er voor
het vinden van geluk
maar heen te gaan
maar wat ontbreekt er
aan dat unheimisch
voelend…
Vlinderpelgrimage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Daas van de reuring in de negorij
Waar salarissen de dienst uitmaakten en tijdschemas
En ook Jo in haar pastorie droeg er toe bij
"Is er dan geen risico aan verbonden?" vroeg ze
"Je verwedt je leven!"
Of verraden voor het eskader
Ontpopte de genese zich in de bossen om een moord?
Aan zijn vader's fusilade refererend
Zette hij die bij…
Houden van jou is...
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.851 Houden van jou is de geborgenheid voelen als ik bij je ben,
houden van jou is de liefde beschrijven zonder pen.
Houden van jou is mijn warmte aan je willen geven,
samen genieten van de momenten die ons zijn gegeven.
Houden van jou is alleen al naar je mogen kijken,
mijn hartje met jouw warmte mogen verrijken.…
Aswoensdag
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.175 De bontverklede stoet is door de tijd versleten
Want het zal nooit meer worden zoals het gist’ren was
Er werd met gein gegooid en grof met geld gesmeten
Het schuim staat te verdrogen in een gebroken glas
De hupse harmonie heeft fluit en trom geborgen
De stoere schutterij schuwt eenderoer en kruit
De brave burgerij tobt weer met aardse zorgen…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Wees met mij
en laat die herfst buiten maar dood
om tegen een wereld donker en groot
zij aan zij
bij het licht van handen
geborgen te zijn.
Hef me en maak me zonder gewicht.
Troost me en maak me minder oud.
Ontsteek en wees een baken van licht.
Warm me, niet eerder had ik 't zo koud.…