1055 resultaten.
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos rozen en een fruitmand
getuigen van “anders”
een verdwaalde…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 is hij soms verdwaald?…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 Ach, verdwaalde vlekken avondrood kleven
troostend, met nieuwe hoop, aan de bomen.
Verstooide, stervende gloed, een vluchtig woord
uit het oeroude, ontastbare Leven,
dat steeds éven tijdloze jeugd laat komen.…
Eenling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.176 want 's nachts komt hij tot leven
proeft hij van de exotische wijnen
en schrijft hij sonnetten op moderne wijze
De meeste mensen ontwijken hem omdat hij zo anders is
zo extreem en recht voor zijn raap
dat beangstigt hen
de braven
correcten
deugdzamen
Niet dat hij zich echt eenzaam voelt, o God nee,
er zijn genoeg misdeelden en verdwaalden…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donkere regenwolken en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen…
Hans en Grietje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.290 het bos tussen de bomen
en dat klopt
natuurlijk was er geen snoephuisje
waarvan jullie konden snoepen
en geen heks die jullie
gevangen nam en probeerde
op te eten knibbel knabbel
knuisje wie knabbelt er aan mijn huisje
hadden jullie kunnen ontsnappen
moest er iemand zijn om te beginnen
maar er was alleen het bos
en het verdwaald…
C & A
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 Enorm verdwaald draalde ik wat door Gouda,
ik sjokte van de Hema naar de Blokker en
van de Blokker naar het Kruidvat.
Met holle ogen als van een heroïnejunk
staarde ik naar het afgeprijsde snoepgoed
en naar de zinloze troep plastic rommel.…
Dolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 voet door berg en dal gekomen
beladen met ons toebehoren, bereikten
wij vermoeid als op, de oever van de zee
die vredig glad door zilver maanlicht
werd beschenen en wenkte, dat vanavond
lopen over water ons werd toegestaan
zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd
en hielden ons voldoende staande met vissen
die in ons gespannen net verdwaalden…
Het land van pracht en praal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
692 Ook zij raakte verdwaald
door de kronkels van de stad,
ze zwoegde zocht en beefde
want het ontbrak haar
nog aan wat.…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Invasie, krachtige beelden en bijna verdwaald.
Genieten, rondkijken, ontspanning in het water.
Evenwicht zoeken of problemen wat later.
Een gevoel van vrijheid, haast onbeschreven.
Natuurlijke schoonheid laat het water leven.…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 In de kamer, zowel vreemd als vertrouwd,
rijst in hem een beklemmende vraag:
wat doe ik hier, ben ik verdwaald?…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Verdwaald bleef ik achter,
drijvend op wat restte.
Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.
Wat is de rekening
die nog altijd wacht,
onbereikbaar,
onder de breker
van onvoorspelbaarheid?…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Ik dwaal verdwaald in lijn en licht,
zie hoe het zicht zichzelf verliest.
Zelfs dromen raken hun grens kwijt,
en alles sluit zich zacht... in eigen zicht!…
Elfje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
994 Iets spookt in mijn gedachten
En ook mijn hart laat het niet los
Bezorgt me slapeloze nachten
Ik lijk verdwaald in een bos
Waar is de weg naar helderheid
Waar is de zon doorheen de bomen
Waar vind ik mijn zekerheid
Zeg niet dat het nog wel zal komen
Als ik nog even wacht en even niet zoek
Want weet je ik kan er niet meer tegen
Ik wil dat…
pak me dan, als je kan
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.767 verstoppertje spelen
in dit oerwoud
van eeuwige verveling
Als je vals speelt
ga je af
dan krijg je billenkoek
dat is je straf
Ik zie je wel
Ik zie je niet
Verscholen achter de schaduw
van jouw gestoorde gestalte
speel je sluw
het geniepige spel
van verdwijnen en verschijnen
Ik zie je niet
zie je wel
Zeg me waar ik zoeken moet
verdwaald…
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 op de toren van de nacht
stond ik in brand
leidde ik verdwaalde schepen,
jij was de wilde in het woud
de oerboom razend
waar ik de blaren heb afgescheurd,
de stad een hamer zonder steel
braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders…
Terug naar zee
gedicht
2.8 met 4 stemmen
4.834 Vandaag twee potvissen
naar zee gestuurd
toch beantwoordt niets
de echte vragen
was het heimwee of straf
raken dieren verdwaald
waarom leren we water
trappelen
SOS Dolfijn signaleert potvisfuiken
de Noordzee is een verkeerde afslag
maar iedereen verslikt zich wel eens op reis
hoe lang kunnen we dit nog vakantie noemen
wasmachines…
weg weg
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.050 uit deze
natte benauwde stad
de geulen van straten vol
modderen huizen de lucht
van afwas erboven de bomen
geen bomen maar verdwaalde houten
klazen het geraas van stinkdieren de verspijkerde
broeken van ontuig dat vloekend&brommend voorbij daast
het pils dat geel de gore kroegen uit stinkt….…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 Doch nauw en is zij niet, gelijk het schijnt van buiten,
Maar wijd en woest genoeg om alles in te sluiten
Waar zich mijn wufte ziel zo ver in heeft verdwaald.…
- Ga jij alvast mijn vriend -
netgedicht
4.2 met 65 stemmen
1.238 Ga maar zacht alvast,
naar duizelingwekkende
oneindige sterrenpracht
van het uitspansel
en duidt een plaats daar boven,
want jij bent moegestreden
op je levensweg
lusteloos verdwaald.
Hebt dagenlang gevochten.
zo sterk je kon
je ogen sluitend voor verdriet.…
Kinetische tijd
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
510 Verdwaald in het labyrint
van gedachten en aangeleerd
gedrag, in een carrousel
getransformeerd, herhaald
in bewegingen die ik in
schaapskleren vertaal,
waarin dichters herder z'n
zwarte wolven hoedt, zich
niet laten kooien, zich op
de literaire vlakte houdt, waar
ik de kale zinnen pluk, wordt
mentaal voedsel niet verteerd,
vergaat…
Beste tijd.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
675 Was ik verdwaald in de verkeerde herinneringen?
Struikelend vond ik mijn weg,
in diepe voren, door donkere karresporen
Van opgeven wilde ik nimmer weten,
dat was mijn eer te na.
Ik wist wel beter, -en ik wist het zeker-
tot ik besloot: mijn beste tijd moest nog komen.…
WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 IJle nevels vatten verdwaald morgenrood,
groeien tot wazige purperpaleizen,
vlieden dan snel voor vroege vogelzang.
Stemmen fluiten vloeiend, soms met hoge stoot,
noden de zoekers naar fijne bladspijzen,
te slapen onder varens, een dag lang.…
Februarie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
694 We zullen kabbelen op de stroom
in de hunkering van ieders droom
Planten en bloemen zullen ontluiken
en de bomen en de struiken
'n Verdwaald lieveheerstbeestje had moed
maar werd door nachtvorst niet behoed
Vroege merels laten zich zien
Ze verorberen rode besjes voor tien
Olijke kopjes kijken naar binnen
blij om de dag te gaan beginnen…
Heilloze wandeling
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.393 Heilloos, verdwaald en vergeten,
op geluk niet voorbereid,
moet ik mijzelve wel weten
een offer der dood'lijke vete
tussen droom en werkelijkheid.…
De onweerstaanbare Vos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
583 zie je de vos verstijven
Om je met zijn uitdagende blik te verleiden
Het hert huppelt vrolijk door de heiden
Te makkelijk om te grijpen
Niets in mij dat het hert wil volgen
Met de vos zou ik kunnen pronken
Ik besluit de vos te volgen
Het pad dat ik achter mij laat onder de mos bedolven
Ik kan de weg terug niet meer onder ogen komen
Verdwaald…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Soms is het of een kind
Verdwaald is naar het leven.
Het gaat alsof het zich bezint,
En denkt: waar is mijn vroegre huis gebleven?
Wie weet of ik het straks niet vind.
Soms schijnt het bij zijn komst alreeds volgroeid.
Gelijk een zoete vrucht.
Beweegt het schommlend door de voorjaarslucht.…
En toch
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.447 als een aal
hard als het hoofd van haar vader
en alle vaders na hem
woorden als muziek
als gesels die striemen
woorden als wolken
als een zachte deken
woorden als een snik
fluisterende woorden
zacht zalvende
gierende woorden
schreeuwende woorden
brullende, kolkende woorden
woorden woorden woorden
zoveel woorden
hopeloos verdwaalde…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn parelglanzen zullen zien
die denken voor hem tien anderen
weg met die grote bek van hem
Eens zal geen woord van mij meer overeind staan
leest men zinnen van nieuwe troubadours
ben ik scelet onder de groene zoden en zonder internet
komt er heel misschien, ja, heel misschien
nog een verdwaalde…