151 resultaten.
Ken mij...
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
2.383 verlegen, verslagen
en onvrij,
zie jij in jezelf
een gelijkenis?
sta mij dan
in alles bij.....…
Respect...
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.455 Kijk naar hoe de ander is,
mischien is er wel een gelijkenis.
Als je dat allemaal doet
om mee te beginnen
kun je jezelf overwinnen.
Dan geef je respect
en krijg je het zeker terug.
En durf je samen te lopen
over een smalle brug.…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan dood
in de haast van de schemer, zwakker dan licht
op de weg die zich zoekt
naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds
communiceren
naar eigen beeld
en gelijkenis…
De mens een vergissing?
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.174 "
Wij zijn misschien wel zijn gelijkenis,
maar dan wel heel erg miserabel,
want in alles gaat de mensheid mis.
Het beste had hij zich kunnen verslapen.
Dan waren wij er niet geweest,
was zijn schepping een beestachtig feest,
was de wereld zonder mensen,
beter had God zich 't niet kunnen wensen.…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 naar een stoel verwezen
om heel even te ervaren
hoe leven zou zijn, zonder
ze namen mij
het struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven ze mij
een gelijkenis…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
Individuele benadering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 zijn niet van materiële aard
En bevatten ook geen groepen mensen
Het zijn vragen vanbinnen steeds bewaard
Ieder mens heeft eigen vraag en wensen
Het is ’t zoeken in ons twijfelend bestaan
Bevestiging veelal van onze eigenwaarde
Vergelijking waardoor wij ten onder dreigen gaan
Ontkennen van innerlijke individuele waarde
Evenmin als wij gelijkenis…
De Tijd staat stil
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.123 als ik hem naast de jouwe leg
ze een gelijkenis houden…
Jaarspiegel,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
498 wat
uitsterft in een troebele tempel van mijn
horizon, in contouren zie ik steeds beelden
verrijzen, een wederkerende droom, een
drempel die onherroepelijk mij is geërfd,
bewijzen dat de laatste tonen mij verraden,
verlangend naar een voorbestemd gemis, sla
ik mijn hunkering gade in de jaarspiegel,
wend het gezicht af van dezelfde gelijkenis…
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder eigen aard,
om anoniem de ware hemel te schragen.
Thuiskoffers, gedragen in eigen kring
op de vlakte van nabijheid.
Binnen bereik van deze lichaamstaal
komt nakend gedogen bij vlagen.…
Onvoltooid?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
386 Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en verworden
gedachten snel tot geschiedenis.…
Zwarte zwanen,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig menselijk
stof, géén pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis.
Verleer mezelf niet te overschatten,
verwen dan maar liefst als eenzaam
kind, is het moeilijk in te schatten
waar je de oprechtste tranen vindt.…
Ochtendritueel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 De wereld heeft pareldauw
op haar gestifte lippen, elke
morgen een vast ritueel met
een oogopslag waarmee de dag
begint ook sensueel, het uitpakken
van geschenken, ieder krijgt z’n
deel, vast verrijkt door geven om
te nemen, om een verrassende
gelijkenis te zijn, alleen verhult
met zinnelijk ongeduld verweven
om in elkaar op te…
de bij en de blinde bij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 de bij en de blinde bij
die zaten allebei
op een paardenbloem in de wei
de blinde bij zei tegen de bij
was ik maar net als jij, bij
dat een blinde bij geen steek voor ogen ziet
is niet waar, maar steken kan hij niet…
wandelen over dezelfde wegen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.396 Ook als u niet meer bij ons bent,
Komen we u dagelijks tegen,
Ja, want u geeft uw leven door,
Wij wandelen over dezelfde wegen
Niet alleen uw beeld en gelijkenis,
Komen we dagelijks tegen,
Maar ook uw levenswijze gaf u door
Wij wandelen over dezelfde wegen
Weinig woorden hadden we nodig
Ja, ook in de stilte komen we u dagelijks tegen
Zo…
Wie nog tranen heeft…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en worden
gedachten snel geschiedenis.…
VAN HART TOT HART
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 golven van de liefde
op het woeste van de rouw
laat ik graag mijn hart spreken
over mijn warmte en bittere kou
Als mijn hart het jouwe mag ontmoeten
doch van moeten geen sprake is
staan onbekende mensenwegen open
ongekend wat dan mogelijk is
Zomaar op straat downtown Rotterdam
laten zielen het zuiverste tonen
verschillen accentueren gelijkenis…
In het klad?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Ongeschreven synthese
laaft aan het kloppen
van een natuurlijk hart,
tonen van synergie,
ritmisch wit getooid
in ijsblauwe stilte
schaart zich in ongerepte aarde
ongeroerd in winterrust
waaruit de lage zon hem baarde
waaruit ook de purperen
mist lijkt op te staan,
in een laatste stadium
de gelijkenis te vinden in het
patroon…
Een kwartiertje in de trein
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
716 Dan, weer alleen, laat ik me gaan:
hoe hevig die gelijkenis!
Venijnig scherp brandt het gemis.
(dit gedichtje is eerder gepubliceerd in Maatstaf nr 5, 1995)…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Een gelijkenis
die weigert te verdwijnen
tussen de schaduwen van de dag.
Ik onthoud het beeld.
Om te weten
dat dit genoeg was
om niet te springen—
vandaag.…
Numquam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.024 iemand een mes op de tong leggen
Als ik de spreukentegels in mijn hoofd
Niet meer kan lezen
Opgesloten in mezelf
Zoek ik naar de muren van vrijheid
Om zonder een woord te zeggen
Te vluchten voor haat en ergernis
Zonder einde, geen begin
Stortend in de afgrond der teleurstelling
Zolang ik cirkels blijf lopen
Om mijn vragen heen
De gelijkenis…
reptielse bespiegeling
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.391 reptiel
mijn steen is geen last
maar dient voor ballast
sinds ik hem laat zakken
om mijzelf te herpakken
dit grootse inzicht
neemt niemand mij af
ook niet het nieuwste bericht
de krokodil slikt nu stenen
om na schrokken
grote vleesbrokken
door schuur te verteren
misschien gaat dat op
voor dat schots schuivende beest
dan houdt onze gelijkenis…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden,
je brengen waar ’t bestaan heel helder is
en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.
Bij de dood van Thérèse Heijne…
Woordkeuzes?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 Woorden wonen niet in boeken
ze leven in het hoofd, onder stenen,
tussen rottend blad en struiken,
witte sporen van paddestoelen
wel gesponnen, niet klaar om te
gebruiken, vloeken over herkomst en
afkomst in regenplassen te voorspellen
of om in schaduwen van het schemer
hun gelijkenis met de maat der dingen,
een ongelijkheid als onvoltooide…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te overschatten.…
In memoriam
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.423 . -
Lang sinds geleden heb ik droefenis
zeer liefgehad, om de gelijkenis
dat zij mij smart en vrede gaf van u.
Maar zij is heen als gij, en nu
moest ik toch eenzaam zijn, nu niets gebleven is.
Maar eenzaam ben ik niet.…
Emoties
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
297 Dat ik steeds wil
wil begrijpen
hoe en waarom
iemand denkt, voelt en doet
zoals hij doet,
me meet, wik en weeg
zou ik dit ook…
Bijvoorbeeld een eiceldonatie
en dat die kinderen
in mijn stad wonen
ze tegen kan komen,
de gelijkenis zou zien.
En of ik een nier zou afgeven
ja, voor mijn kinderen.…
Ouderdom sterft...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 Ze mijmert wat in het zachte zonlicht
welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt
versleten wrijft ze over de leuning
het oude houten bankje toont in aanzicht
de gelijkenis van een beleefd leven...…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 huilen
aan de grachten van een denkbeeldige stad
die als schimmig roofdier schijnbaar agressief
altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong
zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen
om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen
of 's avonds in het schemer of in de diepe
schaduwen van de nacht een eigen weg te volgen
in de gelijkenis…