Alle inzendingen over gelijkenis

151 resultaten.

Sorteren op:

Ken mij...

hartenkreet
4.8 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.383
verlegen, verslagen en onvrij, zie jij in jezelf een gelijkenis? sta mij dan in alles bij.....…

Respect...

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Kijk naar hoe de ander is, mischien is er wel een gelijkenis. Als je dat allemaal doet om mee te beginnen kun je jezelf overwinnen. Dan geef je respect en krijg je het zeker terug. En durf je samen te lopen over een smalle brug.…
Jolanda29 december 2008Lees meer >

In het ongeschreven bos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
konden we nog maar bomen tellen, één voor één bomen met gestrekte rug de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem de brief die we niet schreven later dan vergeten, sterfelijker dan dood in de haast van de schemer, zwakker dan licht op de weg die zich zoekt naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
Iniduo27 september 2014Lees meer >

Het laatste licht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 444
nog rest slechts dwarrelend stof zielloos zonder energie vorm gewist de structuur al lang vergeten omdat leven zonder ziel geen herinneringen telt in een context zonder reflectie ooit is ons de ziel gegeven kwamen essenties in de stof weer tot leven die spiegelden in wederzijds communiceren naar eigen beeld en gelijkenis…

De mens een vergissing?

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.174
" Wij zijn misschien wel zijn gelijkenis, maar dan wel heel erg miserabel, want in alles gaat de mensheid mis. Het beste had hij zich kunnen verslapen. Dan waren wij er niet geweest, was zijn schepping een beestachtig feest, was de wereld zonder mensen, beter had God zich 't niet kunnen wensen.…
Uitdewaard1 december 2004Lees meer >

de afgelegde weg

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 719
naar een stoel verwezen om heel even te ervaren hoe leven zou zijn, zonder ze namen mij het struikelen af, met vallen en opstaan om het onvermogen zelf te beleven, zonder ik zag lager hoe eng de wereld ruimtes bouwt, hoe hoger het doel leek, alsof tranen en een lach zwaarder waren van gewicht, zonder gaven ze mij een gelijkenis…

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach onwerelds zacht gedragen tot op heden. Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar de sporen met zich mee op al haar reizen, tussen het bekeren van de werkelijkheid naar de zin tot bloei en zorgeloos leven. Het licht verstrengelt zich..…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

Individuele benadering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
zijn niet van materiële aard En bevatten ook geen groepen mensen Het zijn vragen vanbinnen steeds bewaard Ieder mens heeft eigen vraag en wensen Het is ’t zoeken in ons twijfelend bestaan Bevestiging veelal van onze eigenwaarde Vergelijking waardoor wij ten onder dreigen gaan Ontkennen van innerlijke individuele waarde Evenmin als wij gelijkenis…

Jaarspiegel,

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
wat uitsterft in een troebele tempel van mijn horizon, in contouren zie ik steeds beelden verrijzen, een wederkerende droom, een drempel die onherroepelijk mij is geërfd, bewijzen dat de laatste tonen mij verraden, verlangend naar een voorbestemd gemis, sla ik mijn hunkering gade in de jaarspiegel, wend het gezicht af van dezelfde gelijkenis…
Pama30 december 2010Lees meer >

Draagvlak

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Patronen tekenen zich af in isobaren als lijnen van gelijkenis. Zonder eigen aard, om anoniem de ware hemel te schragen. Thuiskoffers, gedragen in eigen kring op de vlakte van nabijheid. Binnen bereik van deze lichaamstaal komt nakend gedogen bij vlagen.…
Iniduo18 december 2013Lees meer >

Onvoltooid?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 386
Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en verworden gedachten snel tot geschiedenis.…
Pama23 december 2019Lees meer >

Zwarte zwanen,

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 571
Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig menselijk stof, géén pakkende gelijkenis en worden ideeën snel geschiedenis. Verleer mezelf niet te overschatten, verwen dan maar liefst als eenzaam kind, is het moeilijk in te schatten waar je de oprechtste tranen vindt.…
pama4 februari 2011Lees meer >

Ochtendritueel?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
De wereld heeft pareldauw op haar gestifte lippen, elke morgen een vast ritueel met een oogopslag waarmee de dag begint ook sensueel, het uitpakken van geschenken, ieder krijgt z’n deel, vast verrijkt door geven om te nemen, om een verrassende gelijkenis te zijn, alleen verhult met zinnelijk ongeduld verweven om in elkaar op te…
Pama12 november 2019Lees meer >

de bij en de blinde bij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 204
de bij en de blinde bij die zaten allebei op een paardenbloem in de wei de blinde bij zei tegen de bij was ik maar net als jij, bij dat een blinde bij geen steek voor ogen ziet is niet waar, maar steken kan hij niet…

wandelen over dezelfde wegen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.396
Ook als u niet meer bij ons bent, Komen we u dagelijks tegen, Ja, want u geeft uw leven door, Wij wandelen over dezelfde wegen Niet alleen uw beeld en gelijkenis, Komen we dagelijks tegen, Maar ook uw levenswijze gaf u door Wij wandelen over dezelfde wegen Weinig woorden hadden we nodig Ja, ook in de stilte komen we u dagelijks tegen Zo…
Katinka15 september 2008Lees meer >

Wie nog tranen heeft…

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en worden gedachten snel geschiedenis.…
Pama12 september 2009Lees meer >

VAN HART TOT HART

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
golven van de liefde op het woeste van de rouw laat ik graag mijn hart spreken over mijn warmte en bittere kou Als mijn hart het jouwe mag ontmoeten doch van moeten geen sprake is staan onbekende mensenwegen open ongekend wat dan mogelijk is Zomaar op straat downtown Rotterdam laten zielen het zuiverste tonen verschillen accentueren gelijkenis…

In het klad?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Ongeschreven synthese laaft aan het kloppen van een natuurlijk hart, tonen van synergie, ritmisch wit getooid in ijsblauwe stilte schaart zich in ongerepte aarde ongeroerd in winterrust waaruit de lage zon hem baarde waaruit ook de purperen mist lijkt op te staan, in een laatste stadium de gelijkenis te vinden in het patroon…
Pama3 december 2016Lees meer >

Een kwartiertje in de trein

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 716
Dan, weer alleen, laat ik me gaan: hoe hevig die gelijkenis! Venijnig scherp brandt het gemis. (dit gedichtje is eerder gepubliceerd in Maatstaf nr 5, 1995)…
Tjoke27 augustus 2011Lees meer >

Dak

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Een gelijkenis die weigert te verdwijnen tussen de schaduwen van de dag. Ik onthoud het beeld. Om te weten dat dit genoeg was om niet te springen— vandaag.…
Nathan20 februari 2026Lees meer >

Numquam

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.024
iemand een mes op de tong leggen Als ik de spreukentegels in mijn hoofd Niet meer kan lezen Opgesloten in mezelf Zoek ik naar de muren van vrijheid Om zonder een woord te zeggen Te vluchten voor haat en ergernis Zonder einde, geen begin Stortend in de afgrond der teleurstelling Zolang ik cirkels blijf lopen Om mijn vragen heen De gelijkenis…
Echo Borgir22 januari 2003Lees meer >

reptielse bespiegeling

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.391
reptiel mijn steen is geen last maar dient voor ballast sinds ik hem laat zakken om mijzelf te herpakken dit grootse inzicht neemt niemand mij af ook niet het nieuwste bericht de krokodil slikt nu stenen om na schrokken grote vleesbrokken door schuur te verteren misschien gaat dat op voor dat schots schuivende beest dan houdt onze gelijkenis…

De taal vergaan

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.878
De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden, je brengen waar ’t bestaan heel helder is en wat we hier slechts kennen in gelijkenis. Bij de dood van Thérèse Heijne…
Adeleyd5 augustus 2010Lees meer >

Woordkeuzes?

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
Woorden wonen niet in boeken ze leven in het hoofd, onder stenen, tussen rottend blad en struiken, witte sporen van paddestoelen wel gesponnen, niet klaar om te gebruiken, vloeken over herkomst en afkomst in regenplassen te voorspellen of om in schaduwen van het schemer hun gelijkenis met de maat der dingen, een ongelijkheid als onvoltooide…
pama28 augustus 2010Lees meer >

Open en onvoltooid ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Als beleven kijken is, te wijken voor alles in het nietig menselijk stof, geen pakkende gelijkenis en worden ideeën snel geschiedenis, verleer mezelf niet te overschatten.…
Pama8 september 2013Lees meer >

In memoriam

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.423
. - Lang sinds geleden heb ik droefenis zeer liefgehad, om de gelijkenis dat zij mij smart en vrede gaf van u. Maar zij is heen als gij, en nu moest ik toch eenzaam zijn, nu niets gebleven is. Maar eenzaam ben ik niet.…

Emoties

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 297
Dat ik steeds wil wil begrijpen hoe en waarom iemand denkt, voelt en doet zoals hij doet, me meet, wik en weeg zou ik dit ook… Bijvoorbeeld een eiceldonatie en dat die kinderen in mijn stad wonen ze tegen kan komen, de gelijkenis zou zien. En of ik een nier zou afgeven ja, voor mijn kinderen.…
Ralameimaar25 augustus 2025Lees meer >

Ouderdom sterft...

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Ze mijmert wat in het zachte zonlicht welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt versleten wrijft ze over de leuning het oude houten bankje toont in aanzicht de gelijkenis van een beleefd leven...…

"excuser les mots"

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 480
huilen aan de grachten van een denkbeeldige stad die als schimmig roofdier schijnbaar agressief altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen of 's avonds in het schemer of in de diepe schaduwen van de nacht een eigen weg te volgen in de gelijkenis…
pama30 mei 2008Lees meer >