1187 resultaten.
Verloren nacht aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
879 Het avondrood lost op
Tot een effen gewelf
Het zwart weer breed uitgesmeerd
Op het palet van de tijd
Jouw stem brak op de dijk
kaatsend over mos
Dook met een plons
Plots verzwolgen
Slenterend langs de haven
Vond je niets meer in de buidel
Jouw paspoort verloren
De lidkaart van de salsabar
De foto van een ver lief
Wind had jouw sjaal…
Dag twee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Drie flessen wijn, een sjaal, twee Bongobonnen,
je schaamt je, maar denkt toch: een leuke buit!
Je ruimt – alweer – de keuken op en fluit
een kerstlied, nietsvermoedend, onbezonnen.
En plots word je, als elk jaar, plat geslagen
door moedeloosheid bij het nieuw begin.…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 of wel, huisde er
Morenkoning nog eens en wat zo klonk er,
Was 't het gespeel van alle zijn fonteinen -
Droppengeklater in de zilvren zalen -
Vrouwengepraat van die in kanten sjalen
Gehulde en parelen? - De starren straalden
Klaarder dan ooit, ook kalmer, toen ik daalde
Naar de stad leeg en de verlaten pleinen.…
Alleen in een loopgraaf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.933 .
-------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
ogen in gebarentaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
797 het kransje is kapot
de thee
werd heet gedronken
orenloze glazen
brandden handen
lippenpijn als straf
voor gretig zijn
in knusheid
warmen oude lijven
oogjes in gebarentaal
handen pakken
bibberend een doekje
vingers graaien
naar een sjaal
een ketting rinkelt
langs een dunne pols
roddels maken dagen vol
de thee was heet
de…
WIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 het zal me wit
voor de ogen worden
stilletjes worden
we toegedekt
zorgen pas voor morgen
voor de kou ons toegezegd
herinneringen breken open
ik zie me sneeuwballen gooien
met een sleetje lopen
pa op het pad
de as rondstrooien
want het was glad
het weer vullen van
de kit met kolen
een dikke sjaal
handschoenen verbonden
door een…
Geuren van mama
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
595 Terwijl ik de lucht inadem
Die jij decennia lang geademd hebt
Met ons en met je grote liefde
Daarna vele jaren alleen
Dapper strijdend totdat je adem stopte
De kopjes en de glazen
Waar gaan ze heen
Een nieuw leven tegemoet
Bij een ander
Mijn handen ruiken naar zeep
Van kokos en vanille
De parfum op je kaptafel
Hangt als een sjaal…
Een lege kapstok
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 een bijna lege kapstok
twee jassen
één voor de kou
de andere voor als het warmer is
ze zijn allebei van haar
ooit was de kapstok
vol, barstensvol
kinderjasjes, mutsen
sjaals, later tienerjassen
jassen van haar
van haar man
er kon bijna niets meer bij
langzaam verdwenen er jassen
kinderen het huis uit
haar man overleden
toch…
Notitie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Lochem
hoor ‘k het carillon
zie ‘k de winkelstraat
het plein, de markt
en de grachtjes
de Berkel, de zomp
waarin een gids met
wit lang krullend haar
vertelt over ‘t kasteel dat we passeren
waar danseres Isodora,
‘k verlies me in haar
en de auto met haar twee kinderen
die dan te water
zij toch weer verder dansen gaat
en met een sjaal…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
Doekjes
netgedicht
3.7 met 70 stemmen
4.874 In de drukke Amsterdamse straten zie je ze
De doekjes die de allochtone meisjes dragen
Zoals onze vrouwen vroeger deden:
Volendamse en de Zeeuwse in die dagen
Hadden mooie kappen en versiering
Die we ook wel elders bij de religieuzen zagen
Fier getoond met veel elan:
lokten ook de man
Stapels doekjes of zeg sjalen had mijn ma
Sjiek gestoken…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.584 In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 Dorpsweg langs bevroren kanaal
Kale eiken wit gemutst met glas bepegeld
Ik voel me warm, dikke jas en sjaal
Maar meer nog is het de wollige kilte
Die mijn gemoed zacht onderdompelt
In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken…
DECEMBERTAAL
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.662 Er lopen massa's mensen door de straten
Gehuld in jassen, handschoenen en sjaals
Ze spreken allen een soort koeterwaals
En houden alle lichtjes in de gaten
Ze drinken glühwein, raken uitgelaten
Het licht verbroedert zelfs het Vlaams en Waals
Het stedelijks en het provinciaals
Het roept een kerstbestand uit voor soldaten
De bomen zijn verlicht…
Weer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
647 stralend weer
mistroostig weer
zeikweer
waterkoud weer
sneeuwballen weer
regent weer voor de
zoveelste keer
zomers weer
haren in de wind wapper weer
fiets weer
tussen de druppel doortrap weer
regenpakken weer
je toch kouder dan je dacht weer
geen gezicht weer
tram trein bus weer
niet vooruitkom weer
je maakt me gek weer
handschoen muts sjaal…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 Het is bijna sinterklaasavond
de warmte van de moederhaard
waarin vlammetjes kleurrijk spelen
doet blozende wangen roder kleuren
koude handen glijden vanuit wollen wanten
de warmte tegemoet
op de stoelleuning een dikke sjaal
onder de kapstok
staan de moonboots
ze lieten een nat spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt…
oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 dat na een hardroze regenbui
spettert in paarse plassen op de begraafplaats
waar ze al weer maanden wacht
op de zo dikwijls beloofde hemel
onder anjers en gerbera's
omdat ze daar zoveel van hield
en de kleine steen met naam en data
maar niets over hoe lief ze altijd was
Toch loopt ze daar,
zo tastbaar in haar wollen jas met
de sjaal…
verstrengelde passie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 bruiloft van papier
spon zich het katoenen huwelijk
tot het houdbaar lederen
waarvan het fruit en de bloemen
zich inmiddels rijpen laten
in een houten verband
dat jullie hartstocht
om, voor, naast en met elkaar
gelijk haar oorspronkelijke passie
dat pact ook mag suikeren
dat jullie liefde
om, voor, naast en met elkaar
tot wollen sjaal…
Aandacht voor het zoete duister
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
512 Een huis voor je timmeren
zoals een timmerman dat zou doen
of een sjaal voor je breien
zoals mijn oma vroeger kon
ik kan het niet
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik naar je luister
de zon op laten komen
in een wonderschoon gedicht
de ironie van alle landen
in een Koninklijk gesticht
ik zie het niet…
Geboeid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Op de brug voor deze muren
stonden de speren met de hoofden
van iedereen die in de weg stond
rafelig afgehakt op het blok
als de veroordeelde weigerde
om de beul te betalen
voor een snelle dood, de hoofden
met gaten waar de merels pikken
de gaten waar de ogen zaten
De parochianen droegen sjaals
voor hun neus en mond
tijdens de zondagsdienst…
One be wendy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 heel verhaal
misschien...ik weet het niet Amean
Ik schrijf veel liever jou, een vrouw
van vlees en bloed die haar verhalen
niet uit 't Chinees hoeft te vertalen
maar die mij als Sheherezade
minimemories opdient
uit kindertijd en lovestories
en andere geschiedenissen
die jij in je geheugen vindt
als kledingstukken schoenen tassen
sjaals…
Emoties
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
297 Mijn sjaal ergens achtergelaten.
Hoezo hecht ik me daaraan?
Terwijl ik soms denk
graag een breatharian te zijn,
zonder de verslaving aan eten.
Stel dat iedereen dat zou worden
wat een verlichting voor de aarde
Hoeveel meer tijd
zouden we hebben
om, om te ontdekken,
uit te vinden.…
Vrouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Vanmorgen op straat, verborgen onder het vuil
ligt een vrouw, geen spoor van gehuil
Rode wangen, blonde haren, een sjaal tegen de kou
zo zag ze eruit als alledaagse vrouw
‘O, het verscheen in de krant,’ zei pap bij het ontbijt
een sappige titel erbij, gekozen door een journalist zonder spijt
Uit de straat gegrepen, verdwenen in een steeg…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 Tussen rotsen en een dal verstopt zich een Bron,
Die in een schuimende sjaal aangekleed is.
Zoals een lief hondenjong is zij vrolijk, zij stroomt
Via geheimzinnige bergkloven in hun duisternis.
Lang geleden heeft zij haar begin verlaten
En de mist overschaduwt het eind.…
Eenling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.176 Hij is zijn tijd ver vooruit,
las meer dan een mens voor mogelijk houdt,
zijn rode sjaal zit altijd extra strak
alsof hij zichzelf wil killen
maar dat is overdreven
want 's nachts komt hij tot leven
proeft hij van de exotische wijnen
en schrijft hij sonnetten op moderne wijze
De meeste mensen ontwijken hem omdat hij zo anders is
zo extreem…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een vrouw
die slapend breit, de geur van aangebakken appelmoes.
Hij is een stille dromer, sluiter van de rij. 's Avonds telt hij
stenen voor het slapengaan. Ze liggen warrig door elkaar,
zwijgen voor het bedverhaal.…
te houden van – dúrf!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 regenboog
van te vroeg ontnomen
in zomerse volheid gegroeide
uit lenteknop gesprongen liefde
dat dít jóu kan gebeuren
waar komende dagen zich
- voorspelbaar -
nevelden in verdorrende najaarsmist
de wintertijd zich kil en guur koud beloofde
is er
- als bij bliksemslag -
de tijdseigen bontgekleurde kriebel
een hartverwarmende winterwollen sjaal…
Jaren later
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.500 Omdat ik nooit één vers verzonnen heb
dat zich om jouw schouders leggen liet
als een warme arm of als een sjaal,
maar je pover in mijn taal onthaalde,
waar het altijd tochtig was,
omdat ik door de eerzucht werd verteerd
om 't plechtige verdriet van dikke kinderen
of 't sjofele gesjacher van een meisjeslijf
te spellen met een overspel van…
Duister licht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
722 De lange donkere gang
verstopt in een lucht
van natte jassen
vochtige sjaals en
bont gevoerde wanten
toont nog even duister
en somber alhoewel
het welkom warm is
wensen, hartelijk en oprecht
worden door de kamer gesmeten
als waren het pepernoten
stemmen gaan door en
langs elkaar, met af en
toe een glimlach langszij
dan weer een schitterend…
Doorzien
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
784 ziet en meemaakt, 't is net een fabriek,
dan weet je zeker wat je nooit wilt wezen: ziek
maar ja, artrose, 'k heb tot mijn tragiek wat gruis
dat tussen wervelschijven van m'n nekkolom
als zand dat daar niet thuishoort m' immobiliseert
knarst, schuurt, obstructie pleegt en pijnlijk irriteert
(als ik soms klaag roept Saar m'n vrouw steevast: "Sjaal…