161 resultaten.
Boos bosvarken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 Een bosvarken te Almere
Schrok zich helemaal de klere
Toen hij lekker lag te kauwen
Op die reuzenbereklauwen
Zou het tij plotseling keren
Een hond stond hem uit te dagen
Dat was om problemen vragen
Zo ontstond er een gevecht
En die hond verging het slecht
Had dit dus niet moeten wagen
Zijn bazin was in de buurt
En ook zij heeft het…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 Anderen eten graag, ik kauw met pijn.
Fazant! en ik verslik me in een luis.
De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn
Verhemelte proef ik slechts as en gruis.
Anderen hebben ritme, ik loop mank.
Ze ademen, mijn hals hangt in een strop.
Ze geuren, ik verspreid een helse stank.…
Zoet, zot, zinnig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 Laat hij zijn romance ontvouwen
waar men op zoethout moet kauwen -
Hier smult men liever anti-stress!'…
De liefde gaat door de maag, dat voel je, dat smaakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
338 zelfgemaakte appel/groente gebakjes
het aantal van 2 klopt bij mij
altijd 2 gebakjes in een horecazaak
met verse muntthee of romige cappucinno
maar nu haar talent op een privé-locatie in Doorn
het 1ste gebakje boterzachte flensjes van appelschuifjes
de 2e van omhoog springend groen fruit met noten
heerlijk, eerlijk en goed smakelijk te kauwen…
12 Maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 De mussen die met strootjes vliegend sjouwen
en merels die er niet voor onderdoen,
een mees zit nog wat pindakaas te kauwen,
maar ook voor haar begint een nieuw seizoen.
Het tjilpt en flierefluitert in de lucht.
en lentegeuren vleugen op een zucht.…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…
Zoethout
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Doorluchtig door de regen getemd,
ben ik gelaten, maar vooral alleen,
misschien wil ik het zo laten,
mijn kijk geremd, door met waas
beslagen ramen, zie de lege straten,
scheen licht uit met kaars verlichte huizen
in schemer, het donkert om mij heen
met het potlood, waarmee ik schrijf,
kauw ik me naar het einde, herken
de smaak van zoethout…
de digitale natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.479 het zakdoek grijpen
voor verslikkers
is niet overbodig
overal staan venster
op de uitkijk
beeldschermen
trekken wereldwijd
de nacht in
knettergekke monden
kauwen alsmaar
valken zijn binnen
met hun zware haaksnavel
en gekromde,
sterke klauwen
klimmen ze uit het beeld
op het voetpad
zijn ze virtuoos
in hun moedertaal
roepen…
- Vissen -
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
948 Vissen,
ze zwemmen
soms saai in het water..zoals de doornhaai
soms kleurrijk en soms onopgemerkt
zonder zwemles,
halen ze adem met hun kieuwen
Vissen,
ze kauwen
en kijken raar als ze slapen
of ze zijn blind in het water
..ze slijten hun leven als gewervelde dieren
zijn groter, trotser en interessanter als mieren
Ze geloven niet in…
Om jou
gedicht
4.0 met 1 stemmen
25.134 Het kind wurgt een kauw
Vingers zijn er om te graaien
Het puin glinstert van de dauw
Het duin staat in lichtelaaie
De uren jagen op elkaar
De dagen korten in elk seizoen
De weken halen elkaar in
De maanden verwelken
Het jaar is minder dan een vlinder
Minder dan de spin die 's avonds
Hoop geeft en 's ochtends rouw *)
Alom dit alles alleen…
daarna is alles gebleven
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
635 zij stond er vaak
koeien vulden het landschap
en in de verte lag de stilte, net achter
de oude gracht
een kauw schreeuwde rauw
naar het schemerend boerenland
het deed haar beven
het voelde als sterven
moeizaam draaide ze zich om
stak de lampen aan
en in het licht
om haar heen kwamen zij:
de dreigingen, het verwijten
zijn vlugge…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
Aap af
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
825 Stap één was zelf maken van vuur
daarna dat beheerst leren opstoken
om voor vlotter vertering te koken
basis voor de eerste structuur
We spraken af tot vertrouwen
wie waar wanneer met wat klaar stond
om niet steeds te hoeven blijven kauwen
zo kregen huishoudens vaste grond
Veel energie ging in uitstel steken
afzien straks staan thuis…
Fado aan de Lima
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Bij de brug onder de Tuin
der Dichters zit ik te kauwen
op de wereld zoals ze is
Ik zie de mensen gaan
jong, moe of roekeloos
de beschermheilige tartend
die aan de binnenspiegel bungelt
Laat in de avond lopen ze in de berm
met bagage of sprokkelhout
op hun hoofd, kruizen om hun nek
op de schouders van hun ziel
en als hangers in de kledingkast…
Pluimagehommage
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.852 Grijp het lokfluitje, stem hem ferm
verleidt het trekdier met luidjes zacht
schenk de migrant je kermende jacht
tot je bedolven bent onder een zwerm
Blaas op het tuitje maar kauw geen noten
want je blijft achter buiten zacht-te veren
het ganse feest zal langs je hene migreren
zonder ooit te zijn beschoten
Werp dan niet plots een…
HUIS ter HEIDEs RUST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Reeën kauwen genoegzaam veldzuring.
Hazen zijn trots hun vreugdedans te tonen.
Vogels beuren door klankenmengeling
dit oord der bezinning op, bekronen
de wegwijzer naar d' eeuwige Bestemming.…
vloeibaar goud
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.908 rubberen slang tussen zijn metalen lippen
ademt solderend gas in keel en longen binnen
zijn mond smeedt stof en zand
nu is mijn vaders loden hoofd gezonken
in opgestoken kussenslopen
als vloeibaar goud in koningswater opgelost
zijn tinnen schilfers strooit hij op de vloer
ik kon je val niet breken vader
kauw…
Uit zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer de zwarte merel zingt
het roodborstje de dag uitzwaait
de leeuwerik weer kronkel wormen vindt
en de gaai weer op haar vlaams graait
twee opgewonden spechten onder bomen dansen
groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten
groenlingen massaal schreeuwen om herkansen
en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten
als het zonnetje zich aarzelend…
Klink, klonk, geklonken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Ik ween om CDA’ers die in groot vertrouwen
Ooit geloofden in hun leiders te Den Haag
Bleef het toch stil bij een benauwde vraag
Dan konden zij devoot de handen vouwen
waarvan ze nu nerveus de vingernagels kauwen
Ik hoor en zie ze knarsetanden; dof geklaag
tot hard gemopper, vloekjes en gedonderjaag
Hese kelen: grauwen, snauwen, huilend rouwen…
Vader
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
883 Hij ziet mij kauwen
op crackers,
die hij achterliet,
die hij kocht bij de Aldi.
Al die dingen
ziet hij me doen,
zittend op zijn stoel
in die tuin,
onder zijn pet.
Op vakantie
was hij een keer
dichtbij in de bergen.
Hij wilde er vast even uit,
weg uit die keuken.
…
Van eijen en ouauwen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
436 Met ~ou~ en ~au~ is het geen haartje beter:
een vogelkooitje heet ook wel een kouw,
maar ’t beestje dat er in zit is een kauw.
Zie aan, hier is de chaos nog completer.
Mij zou het heel wat minder kopzorg geven
als er per soort één versie wordt geschreven.…
Tuinfantasie - 9e tafereel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 En zo begint het feest van voor af aan:
De egeltjes die weer van geestdrift blaken,
de veldmuis komt ook uit haar hol vandaan
en kauwen die heel opgewonden raken.
Een ekster plundert nesten, onverdroten,
terwijl een gaai pikt in vergane noten.…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor en grijs
een stoppelveld
toen voor de winter
er de najaarszonne blonk
zijn alleen kauwen…
In de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 In de tuin staan duizend gerechten
Als fruit en dood dier op hun eigen schavot
Aan bomen
Hangt blad dat het kauwen ontkomt
In bomen
Wachten gitzwarte vogels
In de tuin staan ook duizenden stoelen
Zachte zitting de ruggen in zwijgend gelid
Alles onverwacht stil na dat alwilde spel
In de tuin liggen greppels gegraven
Rokende hulzen…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 In de donkerste herfstdagen
met miezerige regenvlagen
liggen landerijen verdronken
onder een hemel van loodgrijs
en zwart van kauwen gekrijs
als zij hun brood hebben gevonden
’s middags een bleke zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die…
Culinair genot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
315 Een koude frikandel moest ik toen kauwen.…
Amandelijs
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.539 Ik kon als kleuter Kees geen korstjes kauwen
en kreeg de krengen zelden door mijn keel
Mijn moeder was zo'n vrouw als vele vrouwen,
raapte ze van de grond en zei in vredesnaam nooit veel.…
Framboosje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 hoe jij mij tussen eerste en laatste letter
streelt als ik jouw troetelnaam prevel en
nadien luister
hoe het zwijgen is als jij rond, zo zacht
in al weerklinkt, die zo de stilte tovert
van mijn lippen
hoe ik nadien als ik in jou aan het water
waar ik me verlies, op deze brede oever
kringen in het riet kauw
hoe ik mijmer, alsmaar onveranderd…
Zo maar een dag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 de wind als gezelschap
bekijk ik de voorbij drijvende wolken
ik zie van die grote witte
en iets donkere donderwolkjes
er tussen, ze nemen vormen aan
ze gaan leven, voor mijn ogen
een glimlach kleurt mijn wangen
als ik vliegtuigstrepen er
een kus zie vormen
kruisjes in de lucht
meeuwen vliegen hoog
in mijn mond een grassprietje
ik kauw…
SPIJS VOOR STRIJD
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
519 Romes wachtend arena 's
hebben 's avonds
in hun stenen kelderkamers
lange rijen tafels
waarover schaduwen
uit fakkels en olielampen
wild soms traag heen en weer dansen
de zwaardvechters van morgen
eten en drinken zich propvol
genieten allemaal met smaak
kauwen en slokken gulzig
brullen grove grappen
uiten speelse dreigementen
vergeten…