120 resultaten.
Lien Gisolf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Toe, spring alsof de vloer van lava is!
‘Oké,’ zei Lien en ving aan aan te lopen
en hóóg dat Lientje kwam: totaal bezopen,
ze sprong zo in de sportgeschiedenis
’t Was schoolsportdag in Voorburg, lang geleden,
de lerares zei: ‘Lien, wat spring jij hoog,
het leek zoëven even of je vloog!’…
LIEFDE IN MIJN HART
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
633 Als kolkende lava
Zo voel ik de liefde
De hitte van het genieten
Het schaamteloze gevoel
Waar de horizon lonkt
Om daar te verdwalen
Heerlijk de weg kwijt
Laat dat gebeuren
Waar kleuren helder zijn
En zoenen om je heen vliegen
Waar ritmes heerlijk klinken
Lopend in een schilderij
Waar haat niet kan aarden
Waar oorlog geen kans maakt…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet in een glas inkt
soms sluipt zij in het gelid
tussen of achter ons en de zon
zichzelf uitvegend met een spons
in pek gedrenkt
scherven van een late oerknal
sloegen kraters in haar vel
zwarte meren als tâches de beauté
een kanaal van gestold lava…
06-06-06
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.300 Doe me een lol, morgen is
het de dag erná en de kans dat de berg zijn
Lava uitspuugt groter dan dat de wereld
vergaat op 06-06-06.…
Verknipt
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
1.496 Een gedicht hoeft niet verknipt te zijn
Laat dat maar over aan de dichter
Hoe mooier het zielsgedicht
Des te zieliger soms de dichter
Waar in het elektrisch hersenveld
Kortsluitingen met vuur ontstaan
Daar groeien mooie combinaties
Van lava en gas in dichtvorm aan
En elke schoonheid heeft zijn bron
Al is het hersenwerk toch wel bar krom…
zijn zwanenzang
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.393 de vulkaan stond nu op t' springen
de magma borrelde en spoot
alle warme lava op haar schoot
hij kreunde heftig... was buiten zinnen.
het werd doodstil na haar vertrek
hij lag te denken en werd wat bang
was dit nu echt mijn zwanenzang
of enkel maar... een schandvlek!…
moeders motto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
706 serviesgoed door de lucht
kalmte kees kalmte kan je redden
suste moeder dan nerveus
een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
de Vesuvius was vaders
bijnaam in het dorp
als vader uit zijn dak ging
kropen de kinderen onder tafel
daar zagen ze moeders handen
die tranen op scherven veegden
man alsjeblieft pak jezelf bij elkaar
maar lava…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 allerlaatste ronde
door het verfijnde lijf
voor de nacht
dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid aan vezels
schreeuwt
door de poriën leeg-
loopt
als veredelde kratermonden
rook
als signaal voor wat komen gaat
lava…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 De winter gongt pijnlijk door het landschap,
terwijl Terra trilt en lava hoest via haar vulkanen.
De mensheid maakt immers te vaak een misstap.
Men ontkent de ethers van de schepping.
Hé, een windstilte vol belofte bij de zonnewende!
Ja, de wereld zal al snel herboren worden
als een vroege lente. Men wil vrede, nú, geen ellende.…
Ooit lig je ergens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
222 - verdriet
en pijn die altijd komen kijken
Ooit zal iemand terugdenken
aan dit hier en nu
ploeterend en/of kussend op lava
stromen tangoënd sussend langs
honderdduizenden overwegingen
Ooit kunnen fijne herinneringen
houvast bieden, zekeringen blijken
boven de diepe afgrond
zo het leven ook kan verschijnen
doch aan dat alles komt een…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 alleen
Hoog, ver weg van het leven
De bomen, als lijfwachten van de aarde
Rivieren, gevoed door de tranen van de lucht
Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen de eeuwigheid weg
De zee, moeder van al het water
Elke, nietszeggende korrel zand
zo betekenisvol, als ze samen zijn
De berg spuwt rood lava…
Lustoord
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
959 Zij vecht tegen de fantomen in
haar onderlijf, maar desalniettemin stroomt het hete vocht
als lava door de gletsjers. O, machtige Cupido,
schiet nog eenmaal een pijl voor mij af, recht in
het meest begeerlijke doel van dit dwaze heelal. Doe voor mij die bloem ontluiken! Laat die harde tepels in mijn
mond glippen!…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Empédocle was 'n ‘wijze’ en
wilde zien waarbij het kwam,
dat de Siciliaanse Etna
lava spuwde en rook en vlam.
- Hoe men mag, tot heden toe, de
vorsers, die op elk gebied
alles mordicus doorsnufflen
‘wijzen’ noemen, vat ik niet. -
Nu tot daar.…
Chios Zeus en Hera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 statig machtig en groots torent Zeus
ver uit boven de Godenzonen
waarmee hij zich omgeeft
zijn echtelijke en buitenechtelijke
aan zijn voeten zijn geliefde Hera
haar venusheuvel glinstert in zonlicht
haar lippen altijd gereed om hem
te ontvangen die zij liefheeft
gaat zij open als een bloemkelk
elk woord elke aanraking
vloeit als lava…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 woorden verlangt
ik mag kijken naar de zon en de maan
en hen als echt bestempelen
Misschien is er helemaal niets
Jij mag een bezoeker noemen hoe je wilt
in de taal van je hart of je geest
of beiden
ik kan en wil daar niet aan rommelen
Er is niet eens een echo om te begraven
Stiltes voeden het ondraaglijke
woorden voelen als gestolde lava…
de beschuldigde vulkaan
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
482 geschikt
of gezwicht
voor de droomwouden
waar zij wilden zweven
in levende lijven
zouden blijven
als hij
als de schuldige vulkaan
door ’t leven zou gaan
die leugenvleugels als wassen neuzen
van zijn verhitte schouders geschud
en de veren uit zijn gat geblazen
zodat zijn kratermond eindelijk vrijelijk
razen kon
zijn woorden weer als lava…
Zij is het mysterie van de nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
671 “ De liefde is als een speelbal van het verlangen “
In de ogen van een woeste vulkaan waar het hart dartelt,
spartelen emoties intens tot ontembare lava
De totale overgave schuilt in de holte van de maan
die in doodse stilte weet heeft van man versus vrouw
Hij kent haar verschijning als magnetisch volmaakt
en waar hij haar aanraakt verdwijnt…
Malenka Kochana
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 kochana
kleine malenka uit Kijkduin
wens ik als blijk van dank
voor dolce vita zongebruind
met fijnbesnaarde gasten
een zoete zomeravond
Maar meer nog wens ik haar
de meer dan welverdiende
rust en stilte van een
liefdevolle levensavond
met altoos in het achterhoofd
de spanning en de dreiging
der genadeloze föhnwind
over hete lava…
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
en andere dieren als wezensvreemde
schepsels die een soort bijrol speelden
verdwenen in de grillen van een later
vermomd als rondkolkend wielwater
de krater moest het echec doorzien
voor godinnen de macht overnamen
onder meer door alle lava…
schaak - mat
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
985 hij- alleen dan
andermaal verzamelen zich een voor een
zwarte raven in haar haar
ze krijsen in haar oor
nog eer het startsein is gegeven
is het spel opnieuw begonnen
met voorbedachte rade
zet hij pionnen uit
waar de grond hem te heet geworden is
zoekt hij nieuwe aarde
om wortel te slaan
de vrouw luistert naar woorden
woorden van lava…
Armageddon
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 kolkend over landen die verdwijnen in de diepte
waar ze reddeloos ten onder gaan
in eeuwigdurend donkerzwarte nacht
Orkanen gieren hongerig door de straten en blazen duizend
jaren van hun sokkel in één simpele ademtocht
ze leren ons het vals belang van veel vergaren
in die teloorgang - en wij waren zo aan de dingen verknocht
kokend lava…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Plots de eruptie:
brein als vulkaan
waar dromen, wanen
uit de lava worden geboren.
De lucht vol
vreemde sterren,
verhalen die dansen
tussen dimensies
en onzeker zelfbeeld
in brokken uiteen.
Sporen in gesteente:
opnames, dranghekken,
vrijheid begraven
onder dwang en angst.…
Flermuzanus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
608 ondergangsgevaar
Van 't heilig roomse rijk
- tweeduizend jaar -
Zou dra de tellerworm
de wereld tarten
Het eind zou het begin zijn
van de doem
De drempelbug op 't einde
van december
Toen old fool Streisand Barbara, remember,
Zich opsloot in haar huis
van tien miljoen
Doch wat verscheen was noch een bug noch worm
Geen lava-overstoven…
Jupiter's Roos
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
503 van godenduistering
Uranus' kleinzoon en
zoon van Saturnus
Jupiter, wolkenverzamelaar
Stiet met zijn schicht
in zwavelzuurkammen
van spuwende magma
uitbrakende draken
en zindert verstikkende
slangenvuurvlammen
Nu, aeonen later
myriaden kraters
gedoofd in een ring
van dode vulkanen
bekkens van uitgewist
zwart gestold lava…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 Onze monden roeren traag en bedreven
de zuurstof doorheen de gesmolten lava,
om sterk en bindend ijzer te smeden.
De ontroering in de trillende oogleden
zinkt naar onze zwemmende hete lendenen,
om daar de spanning uit het ijzer te slaan.…
Zin in braderie
gedicht
3.9 met 10 stemmen
7.703 waarbij steeds nadat we denken aan de limiet van onze goldcard beland te zijn
er weer krediet blijkt op te staan
krediet dat voelt als een beloning
dat voldoening geeft aan het uitgeven
een hemel waarin we geen ruimtegebrek hebben
voor onze aankopen
waarom plakken we achter eerlijkheid een aangeharkte schijndroom
en geen geile lava…
walvisman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.910 Zwaarwichtig en trefzeker
als een stormram bonkend
in de gapende lustgrot
van een kantelend walviswijfjeslijf
zal oerkracht mansgroot zwellen
in de warmbloedige zoogdieronderbuik
het zaad uit zijn balzalen schiet hij
als een vulkaan die lava spuwt
in de baarmoedermond.…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Er zijn ochtenden
waarop de onrust als warme lava door mij heen zakt -
niet boos, niet fel,
maar zoekend naar een plek om even neer te dwarrelen.
Dan teken ik cirkels, logo’s, lijnen die niets van mij willen,
behalve dat ik er ben.…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 Van oorsprong
Uit één, nooit meer alleen en
Van sterrenstof dat zocht werden we
Stelsels gevulde hemel, aarde en zon
Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water
De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal…
Aan het kasteel van Antwerpen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.310 ô Brandpunt, dat meer lava bergt
Dan 't vuur, dat Heklaas aadren tergt!
ô Kolk, vervuld met ramp en dood,
Zeg, wat verhult gij in uw schoot? -
Zult gij de onpeilbre vuurpoel zijn,
Waar 't oproerkroost aan 't bloedfestijn
Voor 't laatst de duivlen-ziel verzaadt,
Eer 't in de vlammen ondergaat?…