121 resultaten.
doorgaan en vecht !!
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.044 telkens ik denk 't gaat niet meer schijnt er een lichtstraal
keer op keer
die kracht en moed geven om verder te leven
er is niets dat moeilijker is dan die dingen te wensen
en te aanvaarden zoals ze zijn
wij vragen allemaal waarom ??…
Ene wolk
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.761 Een plekje blauw breekt door aan 't zwerk,
En 't schemert op de heuveltoppen,
Het tikklen zwijgt der regendroppen,
Een lichtstraal glijdt langs 't vochtig perk.
Alleen 't geluwde koeltje fluistert,
Als goud gloeit weer de vlinderwiek,
De zonnestraal wekt woudmuziek,
En dan - een wolk, die 't al verduistert.…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 zou ik als de els
aan het water mogen wonen
de stroming zien
de zon dichtbij beleven
elke lichtstraal pakken
dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou…
Slapend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 Ik draag de lichtstralen dwars door ervaren duisternis heen
ter bescherming van elk levenslicht.
Ik wek steeds het geweten in de spiegel naar een ander toe,
tot vermoeienis en ergernis...
de pijlen van deze Boogschutter zijn niet mis!
Welterusten. Goede nacht. Slaap lekker.…
GAUW TEVREDEN
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
717 een lichtstraal uit de diepte van de zon,
die, wanneer de dag gelijk is aan de nacht
de haren van je huid doorschijnt.
als de kast, de vaas en het gordijn,
als een Stonehenge in het klein
het grote teken geven:
aan jou geef ik deze nieuwe lente:
nog weer een keer
geeft het leven precies genoeg
om van te leven.…
oktober
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
750 oktober laat laatste verlangens zwijgen
een man verdwaalt
in een woordenblos
eenzaam
door zijn weifelende wichelroede
zuchtend haalt
het landschap adem
steden laten
bonte natte parken zien
vol uitgelaten honden
met hun hongerige baasjes
regenvoeten onder gure windgebaren
oktober stottert nog met zonneschijn
alsof het eerste lichtstralen…
Ze waren me vergeten.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Terwijl elke lichtstraal steeds
meer kleuren kreeg in bundels
voor mijn boller wordende ogen
die ik met bloedende nagels
in toenemende mate
probeerde te beschermen
tegen interspectrale hagelstormen;
maangeuren druppelden van wanden,
waardoor vlammende sporen
van ijzertanden
der wachter dezer krachten
langzaam verzachtten;
onder…
Wond'ren
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.915 Probeer maar eens te kijken
of ergens weer zo'n lichtstraal valt
en zomaar uit de hemel
een enk'le klank van vrede schalt.
Ik weet dat vaak die wond'ren
in wolkenvelden zijn gehuld
en dat je vraag om zonlicht
niet altijd daad'lijk wordt vervuld.…
Blauwe woorden opgeraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
532 markeerden als kompas
om niet te verdwalen
welk bezielend verlangen negeer je
nu je staat op het sediment
van jouw ervaring, op de schouders
van jouw spiegelbeeld
terwijl engelen zich uitschenken als gefluister
in jouw wereld, de echo's van hun
dichterlijke woorden
kracht neemt toe bij het oppoetsen
van bezielde blauwe atomen
die de lichtstraal…
De zwaarste storm?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 verwant, onder
restricties opzij en aan de kant
dan krijgen de hoogste golven
zelf een naam, blijven deelbaar in
de ziel van elke oceaan, als bruisend
water wat in elk lichaam herbeleeft
nooit ver van ons vandaan, de troost
doorbloedt in de bedding van iedere traan
uit de aardse ogen eerder zijn geoogst
prikkelt zenuwbanen als lichtstralen…
Kleine dingen betekenen veel
netgedicht
2.5 met 42 stemmen
777 Maar voor mij is het juist daar — in een lichtstraal, een geur, een
tinteling — dat ik het leven voel, en vind ik mijn rust, mijn waarheid, mijn thuis.…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 De wens van de dissident ligt hierin,
correcte, symmetrische lichtstralen te verzenden
ter wille van goedheid.
De dissident neemt een heel eenzaam,
doch ook gevaarlijke rol in zich op.
Duistere krachten zullen verdwijnen
als sterke geestelijke krachten verschijnen
in het donkerst van de nacht.
Dissidenten kunnen wachten. Heel lang.…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Vonk in het duister
een fluistering leidt mijn pen
woorden vinden vuur
Soms is het een fluistering in stilte
van de ochtend, een gedachte die zweeft als stof
in een gouden lichtstraal, een woord dat zich vastklampt aan
de rand van het bewustzijn, wachtend om geboren te worden in inkt en adem.…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 vaar ik over ruwe zeeën
die mij naar het einddoel
van mijn vragen moeten brengen
geholpen door vlagen van wind
die mij roekeloos heen en weer blazen
vanuit het oosten naar het westen
maar toch komt mijn bestemming
langzaam maar zeker in zicht
al starend over het glanzende water
ligt een eiland eenzaam te baden
in zonovergotene lichtstralen…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste lichtstraal…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Uit een peilloze schacht van duisternis,
een stilte als de wereld zo diep,
golfden de eerste lichtstralen af en aan.
Puls na puls stuwde U Uw geest de wereld in
totdat de verten flonkerden van Uw bestaan.
Zo schiep U ook ons als vrije geesten,
als Uw kinderen, spelend en wandelend in Uw licht.…
Nachtelijke Woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
988 Na een eindeloze tocht, kwam een lichtstraal
ik ging naar buiten en voelde
mij één met de natuur.
Ik liet de wind
mijn huid en haren strelen
en ook de littekens op mijn hart en ziel
werden geheeld.
Had ik maar vroeger geweten
dat God dan toch geen traantje vergeet!…
Eenzaam moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.063 Als dagen en nachten in elkaar zijn geweven
geen enk’ le lichtstraal nog d’ aarde raakt
en eenzaam onder de sterren wordt gebeden
terwijl zij aan ’t sterfbed van haar kindje waakt.…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Er bloeide een nieuwe belofte in haar blozend hart
en lichtstralen tekenden een jonge gloed
op haar rozige koontjes
Het beeld had iets vrooms
door het stille ademen
boven het onbeweeglijke meer
Zo droomde zij haar Camelot,
over de koningen van weleer
over riddereer en de hoofse liefde
- even ontwaakt zij, ziet zij de wereld
om haar…
Over wolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Op welke wijze partijen met verschillende
inhouden en vormen ontspringen waarin dromen spiegelen
op hetzelfde moment voel ik me aangetrokken tot een verstrooiing in lig-
ging en uitgestrektheid die met haar bijzondere lichtstralen kleeft op enige vleugels.…
Zomerbui
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Hoe inhouden en vormen van waterplassen worden
ontworpen van waaruit spiegels zullen ontstaan waarin ik rijk aan
beelden zowaar mijn zelfportret herken tegelijk verkent weerkaatste lichtstraal
Alles overziend klaart lucht geleidelijk op maar deze unieke buien zijn mij wel bijgebleven…
O Kerstnacht, schoner dan de dagen
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
5.624 Voor Eddy Van Vliet
Terwijl Herodes in zijn arme tent
in het bewaakte vluchtelingenkamp
een bord gekookte groenten eet
met wat brood en wat water,
blijft plotseling de felle lichtstraal
als destijds de ster.…
Lenteregen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
454 Hoe inhouden en vormen van waterplassen worden
ontworpen van waaruit spiegels zullen ontstaan waarin ik rijk aan
beelden zowaar mijn zelfportret herken tegelijk verkent weerkaatste lichtstraal
Alles overziend klaart lucht geleidelijk op maar deze voorjaarsregen heeft mij wel bijgebleven.…
De elegantie van de zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Laatste lichtstralen van de dag schitteren in duizend en
een fonkelingen over het gerimpeld water waar zij begint te slapen
met haar hoofd in een kuiltje gelegd tussen de vleugels, nacht komt naderbij
Deze vogel met een uitzonderlijke kracht, liefde en trouw om nooit meer te vergeten.…
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje
strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend
in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende
lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte.…
Naar zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 Lekker meedeinen
op het ritme van getij
hartslag van de zee
Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje
strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend
in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende
lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte.…
Palmbomentuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
552 drie waterpalmen houden frontaal de wacht
gekroond met zware vruchtenpracht
en stevig blad waarin wollige vleermuizen
vreedzaam in grote groepen huizen
drie kokospalmen bakenen prijkend
de tuin af naast het achterpad
waar lichtstralen veel zachter lijkend
een koele bries je haren vat
’s nachts ruisen de bomen heel tevreden
wanneer een verkoelende…
‘Een lotgeval’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
336 heilige verlangens naar onbereikbare liefde
gewond, licht dooft wijl Orpheus afdaalt
naar de onderwereld in het zicht van Charon
in de lichtstraal houdt zij een witte duif van hoop vast
maar de plek die hij betreedt kan omgekeerd zijn
of een weerspiegeling van wat verschijnt
liefde voor de onbereikbare verheft zich
in die van de vader voor…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 Of voelt ge u in dit woest geslinger
Uws ondanks, machtloos meegesleurd;
Beseft ge, wiens ontzagbre vinger
De schepping uit haar naven beurt;
Ontwaart ge in u de Aldoordringer,
De nacht- en nood- en helbedwinger,
Wiens lichtstraal aard en wolken scheurt;
Die één, en zonder mededinger,
Ook u Zijn zorgen waardig keurt?…
Verwachting
poëzie
2.7 met 3 stemmen
2.664 Of voelt ge u in dit woest geslinger
Uws ondanks, machtloos meegesleurd;
Beseft ge, wiens ontzagbre vinger
De schepping uit haar naven beurt;
Ontwaart ge in u de Aldoordringer,
De nacht- en nood- en helbedwinger,
Wiens lichtstraal aard en wolken scheurt;
Die één, en zonder mededinger,
Ook u Zijn zorgen waardig keurt?…