Alle inzendingen over maagdelijkheid

444 resultaten.

Sorteren op:

vandaag

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 567
maagdelijk ongeschonden nog de onbetreden dag aarzelend met ingehouden adem de eerste stap scheurt perfectie in flarden schuimende ochtend ik claim de dag geef hem mijn kleur verleg mijn grens tot het getij mijn hoogmoed wist een korrel zand van dit strand…
rietvr1 augustus 2009Lees meer >

Winter

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
De sereenheid van de winter gevat in bittere kou de aarde bekleed met een wit tapijt waar de zachte wind door de kale takken glijdt en de stralen van de winterzon langzaam de maagdelijk witte deken laat smelten onder een hemel van sprookjesachtig blauw…
ria22 december 2009Lees meer >

De avond en zijn wachtende schaduwen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
De avond heeft een gezicht van onbevangen dromen in de schaduwen die glimlachen zoals ze wachten en niets vragen wat alleen schaduwen wensen als ze uitdoven of een verlossing willen die de werkelijkheid zijn schaduwen ontneemt en alleen na een maagdelijke avond hen weer hun hopeloze schoonheid teruggeeft.…

Impromptu nr. 2

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
in de nacht is het gebeurd bovenop en hier voor de deur wit zover het oog ziet daar maagdelijk betreden vlakbij magie van sneeuwmist kietelt mijn ogen de berg! de berg! hij roept! ik geef gehoor zijn koude omarming…
enrico6 februari 2012Lees meer >

de horizon voorbij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
maagdelijke vroege ochtend voeten in het mulle zand waar meeuwen op 't nog lege strand In verwachting samenscholen loop ik op mijn schaduw mee tot in de kabbelende zee Stilletjes glijden witte zeilen onder blauw met schapenwolkjes aan de horizon voorbij ...…

zwerftocht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
waarom zocht je de maagdelijkheid van onbetreden terrein als nachtblinde vogel in gekooid niemandsland, met zeewater reikend tot grijze horizon, echo’s langs doofstomme gewelven gelijkend op avondstilte, op aankomst in marmeren afwezigheid gevuld met bomenschemer en bladerloze beenderen?…
Iniduo2 maart 2019Lees meer >

2022-2023

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 623
Het oude jaar is weer klaar Het was een veelbewogen jaar We sluiten af En laten gaan Wat niet meer is Wat dierbaar was Wat pijnlijk was Wat vreugde gaf Het is niet meer Een heel nieuw jaar Staat voor ons klaar Onbeschreven Maagdelijk wit Als verse sneeuw Onbetreden…

Nachtelijke schuldgevoelens

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 171
Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen in het zwarte hart van mijn zoet geworden maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens komt die van mij niet overeind ergens in een verre verte boven mijn hoofd staar ik naar dat vreemde plafond en er zijn ook van die donkere uren die een eeuwigheid lijken te duren.…

gemis

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.629
’t niets drupt als regen in de dagen en pagina’s bladeren vanzelf steeds naar de eeuwigheid eenzaamheid schrijft zich vandaag niet treuriger als toen ’k je zweeg op maagdelijk papier in steen en glas gestold mijn lachen jouw mond spreekt mij gesloten al dat wat niet te horen was, alleen.…
sunset19 juli 2007Lees meer >

Met lege handen

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 818
de pen streek neer zonder compassie inktzwart besmeurden dodelijk krullende letters het maagdelijke papier de schijnbloei van mooie woorden kon onwaarachtigheid echter niet verbloemen slechts de achterkant van het papier draagt het gelijk haar pen is uitgeschreven haar handen zwart en leeg…

Eenmalig

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.746
Vingertoppen wandelen kreunend Liefdevolle dansen zwetend in beleg Zij zoeken prangende naar ontlading Zwijg zij slaafs er wordt niets gezegd Aarzelend tussen haar trillende dijen Daar in de gevoelige maagdelijke vallei Dringt zijn verdwaasd gezwollen roede Ruw stotend niets ontziend in mij mij mij…
Ivan Grud9 januari 2008Lees meer >

Valse hoop

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 746
Slijmerig modder Afgebroken zwakke tak Gifruikende sloot Bruine bladerdrap Vies vuil grijze Tegel Zwart moordend asfalt Verloren geliefden Huilende zielen Verdwijn Maagdelijk wit Onder Grote vlokken Spierwit verdwenen.…
Roland Hainje12 december 2009Lees meer >

Goed-gerichte lens

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Bij tafel met kind Zij is mooi in maagdelijk wit 't Kind vraagt zich af, hoe alles kan Verborgen schoonheid in een goed-gerichte lens…

Op het leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
zo één die onverwachts je een onbezonnen blik op de wereld gunt die je maagdelijk onschuldig bij de lurven pakt en je voelen laat dat je leeft! nog wel want je weet, iedereen weet te veel laatsten doen je de das om je laatste dus maar vooruit, nog één…
Bor Forfatter13 november 2014Lees meer >

Hemelbed

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 750
roept er dan een muze of zuigt een bevrijdende leegte, zo maagdelijk uitgespreid, waarin oplichtende beelden vibreren in mijn hemelbed met pauwenveren…

winternacht

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.949
zie haar stappen in het wit maagdelijk vlies van moeder aarde zal zij snappen hoe het zit ondraaglijk verlies van grote waarde streel haar voeten koud als ijs bevroren door gebrek aan aandacht ik zal boeten verdiende prijs volg haar spoor tot waar de maan wacht…

Ik taste toe

netgedicht
2.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.637
in een vlucht vol fantasieën rees ik gewichtloos boven mijn lichaam uit ik zweefde alsof ik in een extase leefde kronkelend, naakt begaf ik mij op een groene maagdelijke weide tussen vonkelende sterren baadde ik gewillig in exotische hittegolven gepassioneerd en vurig taste ik toe…
Free@Bird17 december 2007Lees meer >

Geboorte

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 872
Het maagdelijk stof ons aller begin Verzamelde rest van miljarden sterren Geperst gebald tot blauwe planeet Gaf en geeft het leven van verre En gedreven willen wij geloven Altijd zoekend iets van daar boven Wat zich nimmer aan ons ontbloot Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Ivan Grud2 februari 2006Lees meer >

Meer dan ogen zien

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Zeg mij hoe naakt kloten zijn dat jouw blastomeren een hecatombe veroorzaken in de schoot van vertrouwde reinheid ridicuul gutst het bloed maagdelijk doodgeslagen in copulatie een tweede maandstonde voorbij hoe rood is de kleur van isolatie in een weeïge gedachtegang de embryonale dodenrit is meer dan ogen kunnen zien…
Ibunda3 april 2006Lees meer >

Rode keel

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 680
geëtste lijnen vervagen in loodgrijze randen van verloren tekens die scherp snijden in een voortgezette levensschaduw uit ogen schreeuwt de angst om het maagdelijk zaad dat zonder een later zich uitspreidt over lippen van verloren strijd waar schaamte loopt langs het kwaad van onuitwisbaar lijden…

een handvol krullen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
mijn letters bleven hangen in maagdelijk verlangen naar papier wel inkt en kroontjespen altijd een handvol krullen voor de sier zinnen zweven binnen ondanks de tocht die in razendsnel verdwijnen de gordijnen zocht maar tegen het behang projecteerde zon met ochtendlicht mijn strofen in hun intieme samenhang…
wil melker25 september 2006Lees meer >

Vang wind mijn kind

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 571
jij bent de hoge boom der liefde vang wind mijn kind en spreid je takken uit bent al voorbij de schaduw van de hoogste struik reikt als eerste naar het ochtendlicht met je nog maagdelijk gezicht ontvouw het prille groen laat de oogst maar komen van bloembevruchte dromen…

Kleur op grote doeken

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
heb mijn atelier aan huis met hoge ramen op het noorden witte muren stimuleren het gebruik van kleur op grote doeken ik kan het maagdelijk moment van exposeren niet doorbreken de twijfels zijn te groot om kunst aan het publiek te geven dwaal verwonderd langs mijn schilderijen zal ik me ooit van die angst kunnen bevrijden…
wil melker20 december 2010Lees meer >

Het glooiend duin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
een vroege zon boven het glooiend duin de zee zo onvoorstelbaar ruim een handdoek op het zand nog maagdelijk het strand wat kinderstemmen dwalen in grijsgroen geluid jouw hand die me raakt van twee weer samen maakt wil melker 03/08/2011 www.wilmelkerrafels.deds.nl…
wil melker3 augustus 2011Lees meer >

Schip in hellewind

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Daar wast de duivelse wezel zijn handen in maagdelijk witte onschuld. Terwijl de dronken wijven de eenzaamheid wegwuiven als ware het een vissersboot in winterse hellewind.…

de wolf

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.429
ik loer naar beneden naar de dorpelingen in de sneeuw de sneeuw, die als een winterse streling hun gezichten streelt ik heb maanlicht in mijn ogen ruw en donker is mijn vacht als schors van de bomen waaronder ik wacht op de mooie herdersjongen zo maagdelijk blank en zoet van geur die het wit van de sneeuw zal veranderen in een bloedrode…
erik14 juni 2005Lees meer >

Longlive letter

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
Mijn liefde voor haar Op maagdelijk blad gebeukt Met grootste zorg geschonken Aan de liefdeskleurige bus Een antwoord van haar Zonder enige hoop verwachtend Laat op zich wachten Naar ik heb verwachten Met bloedeloze kilte bevangen Leef ik naar woorden Van haar de geschrevene Zich niet latend bekoren Ik weet niets behalve Mijn liefde…

de levende moeder

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 870
gelijk aan mij geraakt de aarde in alle sferen zo bezwangerd uit ondermaanse maagdelijkheid geraakt stof bevrucht in de levende moeder vaak is dit een moment als alle jaren waar we intens naar uitstaren nog zuchtend in de barenswee mag ik, de mens, opnieuw en vertederd de verduistering uitvaren…

Niets is zonder zorgen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Als tedere bloemblaadjes openen van de witte roos in maagdelijkheid zo puur onbevlekt in zachtheid van diepe liefde zoete geuren van beminnen zit er een steel van doornen die het hart bloeden laat want ieder die het pad bewandelen gaat weet dat niets is zonder pijn en zorgen van verleden het nu en morgen…