444 resultaten.
vandaag
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
567 maagdelijk
ongeschonden nog
de onbetreden dag
aarzelend
met ingehouden adem
de eerste stap
scheurt
perfectie in flarden
schuimende ochtend
ik claim de dag
geef hem mijn kleur
verleg mijn grens
tot het getij
mijn hoogmoed wist
een korrel zand
van dit strand…
Winter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De sereenheid
van de winter
gevat in bittere kou
de aarde bekleed
met een wit tapijt
waar de zachte wind
door de kale takken glijdt
en de stralen
van de winterzon
langzaam de maagdelijk
witte deken
laat smelten
onder een hemel van
sprookjesachtig blauw…
De avond en zijn wachtende schaduwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 De avond heeft een gezicht van onbevangen dromen in de schaduwen die glimlachen zoals ze wachten
en niets vragen wat alleen
schaduwen wensen
als ze uitdoven
of een verlossing willen die
de werkelijkheid
zijn schaduwen ontneemt
en alleen na een maagdelijke
avond hen weer hun
hopeloze schoonheid
teruggeeft.…
Impromptu nr. 2
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
427 in de nacht
is het gebeurd
bovenop
en hier voor de deur
wit zover het oog ziet
daar maagdelijk
betreden vlakbij
magie van sneeuwmist
kietelt mijn ogen
de berg! de berg!
hij roept!
ik geef gehoor
zijn koude omarming…
de horizon voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 maagdelijke vroege ochtend
voeten in het mulle zand
waar meeuwen op 't nog lege strand
In verwachting samenscholen
loop ik op mijn schaduw mee
tot in de kabbelende zee
Stilletjes glijden witte zeilen
onder blauw met schapenwolkjes
aan de horizon voorbij
...…
zwerftocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 waarom zocht je de maagdelijkheid
van onbetreden terrein
als nachtblinde vogel in gekooid
niemandsland, met zeewater reikend
tot grijze horizon, echo’s langs
doofstomme gewelven
gelijkend op avondstilte, op aankomst
in marmeren afwezigheid
gevuld met bomenschemer en
bladerloze beenderen?…
2022-2023
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
623 Het oude jaar is weer klaar
Het was een veelbewogen jaar
We sluiten af
En laten gaan
Wat niet meer is
Wat dierbaar was
Wat pijnlijk was
Wat vreugde gaf
Het is niet meer
Een heel nieuw jaar
Staat voor ons klaar
Onbeschreven
Maagdelijk wit
Als verse sneeuw
Onbetreden…
Nachtelijke schuldgevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
171 Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens
komt die van mij niet overeind
ergens in een verre verte boven mijn hoofd
staar ik naar dat vreemde plafond
en er zijn ook van die donkere uren
die een eeuwigheid lijken te duren.…
gemis
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.629 ’t niets drupt als regen in de dagen
en pagina’s bladeren vanzelf
steeds naar de eeuwigheid
eenzaamheid schrijft zich vandaag
niet treuriger als toen
’k je zweeg op maagdelijk papier
in steen en glas gestold mijn lachen
jouw mond spreekt mij gesloten
al dat wat niet te horen was, alleen.…
Met lege handen
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
818 de pen streek neer
zonder compassie
inktzwart besmeurden
dodelijk krullende letters
het maagdelijke papier
de schijnbloei
van mooie woorden
kon onwaarachtigheid
echter niet verbloemen
slechts de achterkant
van het papier
draagt het gelijk
haar pen is uitgeschreven
haar handen zwart
en leeg…
Eenmalig
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.746 Vingertoppen wandelen kreunend
Liefdevolle dansen zwetend in beleg
Zij zoeken prangende naar ontlading
Zwijg zij slaafs er wordt niets gezegd
Aarzelend tussen haar trillende dijen
Daar in de gevoelige maagdelijke vallei
Dringt zijn verdwaasd gezwollen roede
Ruw stotend niets ontziend in mij mij mij…
Valse hoop
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
746 Slijmerig modder
Afgebroken zwakke tak
Gifruikende sloot
Bruine bladerdrap
Vies vuil grijze
Tegel
Zwart moordend asfalt
Verloren geliefden
Huilende zielen
Verdwijn
Maagdelijk wit
Onder
Grote vlokken
Spierwit verdwenen.…
Goed-gerichte lens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 Bij tafel met kind
Zij is mooi in maagdelijk wit
't Kind vraagt zich af, hoe alles kan
Verborgen schoonheid
in een goed-gerichte lens…
Op het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 zo één die onverwachts
je een onbezonnen blik
op de wereld gunt
die je maagdelijk onschuldig
bij de lurven pakt
en je voelen laat dat je leeft!
nog wel
want je weet, iedereen weet
te veel laatsten doen je de das om
je laatste dus
maar vooruit, nog één…
Hemelbed
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
750 roept er dan een muze of
zuigt een bevrijdende leegte,
zo maagdelijk uitgespreid,
waarin oplichtende beelden vibreren
in mijn hemelbed met pauwenveren…
winternacht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.949 zie haar stappen
in het wit
maagdelijk vlies
van moeder aarde
zal zij snappen
hoe het zit
ondraaglijk verlies
van grote waarde
streel haar voeten
koud als ijs
bevroren door
gebrek aan aandacht
ik zal boeten
verdiende prijs
volg haar spoor
tot waar de maan wacht…
Ik taste toe
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
2.637 in een vlucht vol fantasieën
rees ik gewichtloos
boven mijn lichaam uit
ik zweefde alsof ik
in een extase leefde
kronkelend, naakt begaf ik
mij op een groene maagdelijke weide
tussen vonkelende sterren
baadde ik gewillig in
exotische hittegolven
gepassioneerd en vurig
taste ik toe…
Geboorte
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
872 Het maagdelijk stof ons aller begin
Verzamelde rest van miljarden sterren
Geperst gebald tot blauwe planeet
Gaf en geeft het leven van verre
En gedreven willen wij geloven
Altijd zoekend iets van daar boven
Wat zich nimmer aan ons ontbloot
Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Meer dan ogen zien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.009 Zeg mij hoe naakt kloten zijn
dat jouw blastomeren
een hecatombe veroorzaken
in de schoot van vertrouwde reinheid
ridicuul gutst het bloed maagdelijk
doodgeslagen in copulatie
een tweede maandstonde voorbij
hoe rood is de kleur van isolatie
in een weeïge gedachtegang
de embryonale dodenrit is meer
dan ogen kunnen zien…
Rode keel
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
680 geëtste lijnen
vervagen in
loodgrijze randen
van verloren tekens
die scherp snijden
in een voortgezette
levensschaduw
uit ogen
schreeuwt de angst
om het maagdelijk zaad
dat zonder een later
zich uitspreidt over lippen
van verloren strijd
waar schaamte loopt
langs het kwaad
van onuitwisbaar lijden…
een handvol krullen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
605 mijn letters
bleven hangen
in maagdelijk
verlangen naar papier
wel inkt en
kroontjespen
altijd een handvol
krullen voor de sier
zinnen zweven binnen
ondanks de tocht die
in razendsnel verdwijnen
de gordijnen zocht
maar tegen het behang
projecteerde zon met
ochtendlicht mijn strofen
in hun intieme samenhang…
Vang wind mijn kind
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
571 jij bent
de hoge boom
der liefde
vang wind
mijn kind en
spreid je takken uit
bent al voorbij
de schaduw
van de hoogste struik
reikt als eerste
naar het ochtendlicht
met je nog maagdelijk gezicht
ontvouw het prille groen
laat de oogst maar komen
van bloembevruchte dromen…
Kleur op grote doeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
576 heb mijn atelier
aan huis met
hoge ramen op het noorden
witte muren
stimuleren het gebruik
van kleur op grote doeken
ik kan
het maagdelijk moment
van exposeren niet doorbreken
de twijfels
zijn te groot om kunst
aan het publiek te geven
dwaal verwonderd langs
mijn schilderijen zal ik me ooit
van die angst kunnen bevrijden…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Schip in hellewind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Daar wast de duivelse wezel
zijn handen in maagdelijk witte onschuld.
Terwijl de dronken wijven
de eenzaamheid wegwuiven
als ware het
een vissersboot
in winterse hellewind.…
Witte muren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 Nee, ik zal niet gauw verzuren
tussen maagdelijke muren.…
de wolf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.429 ik loer naar beneden
naar de dorpelingen in de sneeuw
de sneeuw, die als een winterse streling
hun gezichten streelt
ik heb maanlicht in mijn ogen
ruw en donker is mijn vacht
als schors van de bomen
waaronder ik wacht
op de mooie herdersjongen
zo maagdelijk blank en zoet van geur
die het wit van de sneeuw zal veranderen
in een bloedrode…
Longlive letter
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
686 Mijn liefde voor haar
Op maagdelijk blad gebeukt
Met grootste zorg geschonken
Aan de liefdeskleurige bus
Een antwoord van haar
Zonder enige hoop verwachtend
Laat op zich wachten
Naar ik heb verwachten
Met bloedeloze kilte bevangen
Leef ik naar woorden
Van haar de geschrevene
Zich niet latend bekoren
Ik weet niets behalve
Mijn liefde…
de levende moeder
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
870 gelijk aan mij
geraakt de aarde
in alle sferen
zo bezwangerd
uit ondermaanse
maagdelijkheid
geraakt stof bevrucht
in de levende moeder
vaak is dit
een moment
als alle jaren
waar we intens
naar uitstaren
nog zuchtend
in de barenswee
mag ik, de mens,
opnieuw en vertederd
de verduistering
uitvaren…
Niets is zonder zorgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.273 Als tedere bloemblaadjes
openen van de witte roos
in maagdelijkheid
zo puur
onbevlekt in zachtheid
van diepe liefde
zoete geuren
van beminnen
zit er een steel
van doornen
die het hart
bloeden laat
want ieder die
het pad bewandelen gaat
weet
dat niets is
zonder pijn en zorgen
van verleden
het nu en morgen…