403 resultaten.
in huiselijke kring
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 een kamer, gevuld
met achterkant van deuren
een bed met ingebouwde nacht
stapelbaar
en net zo bestaand
gordijnen, van goede kwaliteit
vitrage, sanseveria’s, lekkend dak
een voortuin met grensconflict
verder landinwaarts dient zich de factor mens aan
door muren gescheiden
in gemeenschap van goederen…
Geen gast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Ik leg altijd maar
elk gesproken woord
op een wankele stapel,
elke gehoorde zin op tien anderen
en archiveer niet
totdat ik thuis
weer bij stilte op schoot zit.…
Opgevouwen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
892 zeker was ik verbaasd
de overloop dreigde
zich op te stapelen
tot iets dat keek
in mijn pyjamabroek
rende ik over de overloop
heen
de pot hield zijn adem in
alsof daar een hond zat
opgevouwen in porselein
staart tegen de rand gedrukt
wachtend tot ik keek
een zachte grom
onder het glazuur
ik gaf hem water…
Oude dozen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
310 Donkere vogels krassen geluidloos
jouw naam in donkere wolkenlucht
er valt in mij een droeve stilte
alsof je terugkomt met een boodschap
die ik moeilijk kan duiden
het verdriet is nu te groot
om niet te huilen
moet ik flink zijn
doorzetten, stapels verschuiven
oude dozen tillen
het huis moet leeg.…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
inbox
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
4.016 Gisteren vond ik op zolder
- in een stoffige inbox -
stapels oude e-mailtjes
van mijn lieve oma Bos
Een liefdesmailtje
dat nog steeds lekker rook
Een vergeeld mailtje
van een of andere klasgenoot
Een deftige keurige reply
waarvan de envelop
een tweede bestemming kreeg:
- krop sla en een pondje drop -
Een cc-tje voor de hele…
Opbergen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
4.099 Zeg kids, sinterklaastijd is voorbij
Er kan niks meer bij
Dozen aan de kant
Alle pakketjes vierkant
Gestapelde doos
Sterker nog het maakt me boos
Waar moet ik het allemaal plekken
Al die zooi kan verrekken
Mijn rekken zijn vol
En ik word hoorndol
De rek is eruit
Ik koop een klerekast
En iets wat past
Een stapel en stapel onvermand
Toch…
Bier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Dan is er het bier
van klooster Ter Apel
de Kruisheren lopen
hard van stapel
maar brouwen
kunnen ze niet
dat gebeurt
in een industriegebied
bij Groningen.
Het Kruisherenbier
verkopen ze hier
in klooster Ter Apel
ligt er een stapel
van hun assortiment
naar heiligen vernoemd
hoe fijn het was
dit te proeven
uit een rond glas.…
Tweede leg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
349 Voornaamste woorden
Ik kijk tegen stapels op,
terwijl ik achter mijn laptop
blijf denken aan jou,
-ze zouden eens moeten weten
wat ik hen aandoe
met uitstel op hun vragen.…
drie senryu's
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
880 websitedamesprofiel
stapel ben ik op míjn kids
gek op m'n honden
óh ja.. ook nog op m'n man
rokersruimte
actieve roker
rookt óók nog tig maal passief
en dát pro deo
o.a.
zij houdt slechts van hém
en hij ook van háár, althans..
onder anderen…
Die ene draad .....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
946 Stapel de stenen
in de bouwput
van het leven
sloop scherpe
kanten, maak
zachte ronde
hoeken
let op de val
kuil, sommige
wanden zijn
onbegaanbaar
door een té
ingrijpende
sloop
leef je het leven
dubbel en blijf
je op zoek
naar die ene
draad, die
wijsheid met
warmte verbindt…
Hiroshima 6-8-45
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
709 Zie de soldaten graven
met slechts hun handen
in de stapels die eens
gezamenlijk een stad was
Met straten waar doden
verbrand en verkoold lagen
en de doffe zwakke stemmen
van hen die levend
waren begraven
Wie deze gigantische storm
overleefde leste slechts
de eerste dorst met
zwarte radioactieve
regen…
Thuiskomen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
657 Thuiskomen doe je niet
tussen twee muren of in
een enkele stad op een kaart
maar overal op de plek
waar liefde is en was
op haar best
ook bij verdrietig vertrek
het is geen plaats maar
soms een moment
dat is misschien wel
op elkaar stapelen
van bouwstenen
voor een veilig nest
wat je koestert en
voor elkaar bewaard
als…
Kinderen zijn hinderen
snelsonnet
3.1 met 42 stemmen
3.186 De kinderopvang-medewerkers staken.
Voor ouders met een baan is dat wel naar,
maar kinderen verzorgen is toch zwaar?
Dus hoort u mij hier geen bezwaren maken.
Integendeel, soms zie je van die blagen,
daarvoor zou je gevarentoeslag vragen!…
Ik schrijf je (maar hoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
857 Ik stuur je kattebelletjes,
toespraken, preken,
maar nergens staat
waarom ik van de liefde stapel word.
Ik schrijf aan jou
tot op het punt van breken.
en weet: ik kom muziek tekort.…
Huilen
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
2.070 Soms lach je
Soms huil je
Soms wil je niet huilen
Maar dat gaat dan niet
Dan kijk je in de spiegel
En zie je alleen nog maar verdriet
Soms wordt het gewoon te veel
En stapelen alle emoties zich op
Ogen vol tranen
Bij de laatste traan
Ben je opgelucht
En vind je rust in je hart
Huilen is zoals lachen
Het is een gevolg van een oorzaak…
Dag in dag uit
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 op stapels van rozerood
vallen droombeelden aan
tussen de borsten van gelijkheid
in een naakt vers
vrij verbonden
naar het poëtische accent
van klankwegen
die samenkomen in één lijn
van klank en woord
dag in dag uit
maar meestal
verdroom ik mijn dromen
in wolkjes condens
op zijn zachtst gezegd, divers
boven de winden uit…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…
saillant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 ach
het bouwsel werkt op
eigen kracht
bijeengegaard in stapelingen
lijkt een muur slechts op zichzelf
van boven lichter
dan -daar laag, waar
water optrekt tot onaangenaam
te donker
en het dak voelt saai, rechttoe rechtaan
de schoorsteen schoort slechts damp
maar daar
in de lichtkring van een lamp
toch nog
een detail…
band
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
462 letterlijk onbewogen
lig je op de stapel
hoe je daar belandde
maakt je niet uit
het laat je koud als
ik aan je voorbij ga
het kan niet anders
ik moet je bevrijden
ik pak je op
houd je vast
ik lees je naam
streel je tegenstribbelende kaft
ik ruik je versheid
verslind je woorden
ik neem je mee
je geeft je over
onze band…
ik roep niet meer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
960 ik stapel soms dorre bloemen
op mijn veld van gevoel
was er eerst blinde hoop
naar glanzende verwachting
zoals bijen zoekend zoemen
onbezonnen ruikend aan
een honingzoete struikenknoop
in de waarheid echter
kwam allengs het starre beeld
van de zure aanwezige verdroging
in een verstilde waterloop
woorden tellen al lang niet meer
terwijl…
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuw stuift zich stapelend
uit het wit van katoenen wolken
tot witter dan het witste zand
de hoogste duinen in het land
voor een winterfrisse wandeling
een sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op…
Angst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
733 De donkere wolken stapelen zich in hoog tempo op
de wind wakkert aan
de regen striemt tegen alle ramen van auto's en huizen aan
de storm kondigt zich in volle hevigheid aan.
Mijn lichaam
mijn lichaam
roep ik in doodsangst
en niemand luistert
ik blijf ontluisterd achter.
Ik ben weer dat kind
dat de hand van zijn moeder niet vindt...…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
Stromen van tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Niet langzaam treden dagen nader
Maar komen en gaan met rasse schreden
En vliegen aan ons voorbij
En wij, wij worden meegezogen
In kolkende maalstromen van tijd
Aan zwakke strohalmen klampend
Op de woelige baren
Tot we belanden in oeverloze ruimte
In zeeën van eeuwige tijd
Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.…
net zomin ik fluister
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
426 terwijl
waarheden ontvouwen
onder ede verklaard
het evenbeeld dooft
luwte hoorzaam blijft
het idee nestelt
schijn bedriegt
we ons in kielzog vervoeren
men voorouders herdenkt
waarmee woorden uitdrukken
oren zich vullen
dagen zich stapelen
vulkanen slapen
de straat, het park
zolang ik luister…
WK
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
222 Een stapel vormt zich:
kronkelende lijven
met vreugdegebrul.
Daarrond verspreid,
opgesloten in hun ontgoocheling,
liggen de verslagenen…
Innerlijke strijd
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.477 angstige ogen blikken om
je rent en valt
het hart staat even stil
vraagt je af waarom
twee tellen zijn genoeg
krabbelt op, weerstaat
kruist blikken vurig terug
het hart dat gaat
een helder licht verschijnt
je kijkt, verrijkt
stapel hoop klimt op
het spiegelbeeld verdwijnt…
HERINNERINGEN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
789 Stapels foto's uit een ver verleden
Iets tastbaars in het heden
Een foto van een prachtig strand
De kinderen spelend in het zand
Aan de achterkant, de inkt verbleekt,
in zijn vrouw haar prachtige hand,
een beschrijving van het land
Dan een foto van haar graf
Van de vrouw die hem
haar beste krachten gaf
Zacht streelde hij met handen
bedekt…