195 resultaten.
Tijdspanne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Ik liet de gebouwen,
de musea, het eten,
de oude mensen, de valleien,
de rivieren en de glinstering op het water
zien waartussen hij ook allemaal was geweest
toen ik daar met hem
in gedachten communiceerde
En hij keek af en toe,
al append,
naar de bladen
die ik omsloeg
Ja, mooi land, zei hij,
kun je goed parapenten.…
Dit spektakel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
437 jij kunt als
enige regen
de zegen geven
zijn kleuren
laten opspatten
in het neerkomen
tegen de rotspartij
er is geen
zacht sissen
maar wel een
opstijgende
warme nevel
die regenbogen
naar aarde trekt
jij hebt de
zon doen schijnen
wiens licht in
zomerdruppels
wordt gesplitst
die watervallend
donderen naar valleien
het is geen…
Liefdesvallei
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
662 je vroeg
om een antwoord in de nacht
hield jij jouw adem in
om niet te voelen
hoeveel ik van je hield
vroeg je me
of ik alles om wilde keren
wildernis en beschaving
vertrouwen en lust
omdat het donker was
wat je me vroeg
deed ik uit gewoonte
het licht aan
om te zien
hoe ik naar de keuken liep
waar het nagerecht klaarstond
om jouw vallei…
Reis door de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 We zijn nog maar net vertrokken
of ik verlang alweer terug te keren
Mijn leven is een onvoorspelbare reis
over steeds dezelfde wegen
De vertrouwde halteplaatsen glanzen
op een afstand, zuiverder dan ter plekke:
valleien van liefde, verwondering en kennis
die ik graag bezoek, en…
Kernvlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
878 vraagt
berustend haar vleugels te vouwen
om het zielschrijnen teer te omdonzen
met een zwachtel van vederverlangen
waardoor smorende zuchten gevangen
een gezang van melancholie gonzen
doch zij strekt zich tot waken beslist
verwerpt verlichtend de mantel der nacht
zweeft aan de tijdloze grenzen voorbij
naar d’eeuwig lokkende groene vallei…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
2.885 Als een vogel zo vrij
overstijg ik al mijn zorgen
Vanaf vandaag zet ik alles opzij
kijk uit naar de dag van morgen
Als een vogel zo vrij
zweef ik op de wind
Over bergtop en vallei
waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij
spreid ik mijn beide vleugels uit
Vergeet al mijn tobberij
voel de frisse wind op mijn huid
Als een vogel…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
Flagrant
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 Montmajour' is
in tijd van woede gecreëerd
Net als dagelijks de zon aan
het eind van de dag
Gelijk in alle oceanen
leven gaat, maar niet de zeester
wordt dus Van Goghs werk gewaardeerd
Kleine, verwrongen eiken op een
rotsachtige heidevlakte
Met op de achtergrond ruïne
zeer professioneel gekwast
Met prachtige korenvelden
in mooie vallei…
Gakken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
576 Het valt uit de lucht met een vlucht
van ganzen, op weg naar groene verten, naar de vallei.
Burlen, wat bronstige herten doen, lijkt evenzo onwerkelijk.
Lang getwijfeld aan de juistheid van dat woord.
En het bekt niet, burlen. Of je moet een hert zijn.…
Gevecht in Rivierenland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
123 Hij is een dromer, papa
Hij is jouw jongere ik
Jullie willen rondtrekken
Jullie willen steeds weer
nieuwe valleien
nieuwe uitzichten
Waarom willen jullie weg?
Waarom is het niet hier
jullie Beloofde Land
jullie grazige weiden?…
roxanne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
654 de wind waait langs mijn gezicht
de haren plakken aan mijn lippen
jij bent lief
maar niet de ware
bergen en watervallen
de zoektocht in dit leven
druppels vervagen
regenboog en vragen
klim en val
niets te geven
alleen te vervagen
reis met me mee
door deze vallei
een klein beetje
geef ik jou
van mij
luister naar de wind
de bomen fluisteren…
De kern (1)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Haar kern is kenmerkend
vanwege een onbeperkt onverwacht bevrijdend gevoel
door een groen landschap van heuvels en valleien in de nacht
met het geluid van een stromend beekje
begeef ik mij door geuren van lavendel en mandarijn
naar de kern die tastbaar voelt en fluweel zacht.…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 ik schilder je
de bergen op
voorbij de rots
en de vallei
toon je de uitzichten
een horizon voorbij
zie in blauw de
nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug…
Eva
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
692 ik zie hoe ze struikelt over
merktekens van tijdloosheid
telkens weer
haar handen rauw
opengehaald aan de scherpte
van uitgestulpte rotsen
kijk, zeg ik
daarginds verwaait de nevel
boven de vallei
daar droomde jij het kind
op bonte bloemengolven
daar speelde nog de naaktheid
in trouw beschuttend groen
totdat de…
De zwijgzaamheid
gedicht
3.6 met 9 stemmen
8.025 Eer maakt men lakens wit met inkt,
Eer spreekt men schaak met bezemstelen,
Eer vindt men nog een roos die stinkt,
Eer ruilt men stenen voor juwelen,
Eer breekt men ijzer met zijn handen,
Eer zal men stijgen in valleien,
Eer legt en een garnaal aan banden,
Eer leert men geiten kousen breien,
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken…
De Zwijgzaamheid
gedicht
2.5 met 36 stemmen
13.557 Eer maakt men lakens wit met inkt,
Eer speelt men schaak met bezemstelen,
Eer vindt men nog een roos die stinkt,
Eer ruilt men stenen voor juwelen,
Eer breekt men ijzer met zijn handen,
Eer zal men stijgen in valleien,
Eer legt men een garnaal aan banden,
eer leert men geiten kousen breien,
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken…
Córdoba
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Maar kom, laten we reizen
naar Córdoba en vlinders vangen
in de vallei van de Guadalquivir
en drinken van de vino fino
tot uiteindelijk alles gaat wankelen
en de alcohol ons met haar morsige poten
te rusten zal leggen...…
Hopeloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
828 Liefde; zo ver weg
En tegelijkertijd dichtbij
Mijn hart is gevuld met leegte; een vallei
Hoop in de toekomst zit er voor mij niet in, dat ben ik verloren
Wat ik nodig heb is geluk, zo hoog als een toren
Waarom is het leven zo oneerlijk, vraag ik mij steeds af
Misschien is dit wel mijn straf...
... Toen kwam zij, ze was zo lief
Maar ik?…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst van de deal met de dood
bid ik, zal ik bidden
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de helende rust van de groene vallei…
De naamloze stad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
450 emoties
uit het gedicht gestolen
het ego uit jouw hart getrokken
dronken grijsaard
je hebt vanochtend
met de oceaan gesproken
het dansen is voorbijgegaan
in schijn van werkelijkheid
door wellust en begeerte
toegeeflijk flirt je nu spontaan
met naaktheid van het bestaan
en vrijheid van het individu
je gaat vanmiddag naar de vallei…
DE SCHALMEI
poëzie
4.1 met 22 stemmen
4.477 "O, mijn lieve,
Mijn lustige,
Laat mij spelen
In de schaduw van mijn
Korte rustige vallei.
Laat andren werken,
Sandalen maken of kerken.
Wanjka heeft genoeg aan zijn schalmei."
-------------------------------
uit: Serenade (1938)…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees nu niet U hebt levenslang
spreekt hij, ik kom enkel voorbij
In de stilte van ‘t laatst moment
stromen tranen weg uit dit vallei…
Rattenkwaal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
290 Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts
de zomer laat zijn lome lucht vallen
over de daken van de huizen in de vallei
die zich groen uitstrekt in de diepte
van donkere schaduwen van bergen
die almaar hoger lijken in jouw brein
je kust haar omdat ze jouw vrouw is
zij weet dat jij steeds haar man bent
traag in de wildernis van dromen
je hebt…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 kom
en verover de wereld
maak toch vandaag
een begin
woel water
vinger tast aarde
voel je weer
lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank…
Zonder eerzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
74 Diep in het geheime binnenste van haar verlangen,
waar de rivier de vallei in begeerte bereikt,
heeft chaos in haar ratio een rijkdom gevonden
die niemand met grenzen van woorden bereikt.
En daar, in het oerwoud van intieme dromen,
raak ik haar aan met mijn eenvoudige veer.…
De lucht was als een perzik
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.614 In dreven en valleien
geklommen en gedaald
in schaduwen geloken
in open licht bestraald
En onze zielen togen
naar nieuwe zaligheid
in het voorbij voorbije
wankelend ingeleid
Waar lillend lichtaanbreken
en ochtendhelderte is
met parelende vreugde
en met ontsteltenis…
Losgeraakt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 continenten zijn kil, kaal en ledig
weer slaat de Babylonische
spraakverwarring toe
men vliegt elkaar steeds meer in de
haren achter hun muren waar
beschaving afbrokkelt
reeds vroeg worden huizen als
cachotten met hete hangijzers
gegrendeld
nachten zijn zwart en lang
met dode straten waar ouderen
zichzelf kreunend voortslepen
naar een vallei…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 begin en eind staan tegenover elkaar
als poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water…
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 spreekwoordelijke
beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes
de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie is als een drone in de vlucht
naar het ongrijpbare en dromen maken
het hof naar de vallei…
De dorpen daar wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 De zonsopgang is echt wel helder
al is de tijd hard en voeding schaars
de grenzen worden zeer duidelijk
lopend door de valleien en bergen
maar luister , vrede daar is nog in oorlog.
© 25-2-2018…