228 resultaten.
Water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 droogte, van water ontheven
uit poriën verdrongen
in kelen geworteld
hongerig, ontbloed
dooraderd met steen
ontbost, verbrand tot as
kringelend in kale rook
tot op het witte bot
water, ontdaan van franje
ontdaan van moleculen
ontdaan van ontdoen
zodat slechts ruimte overblijft
intermoleculaire ruimte
als vloeibare leegte
als onaantastbaar…
Sluier van neerslag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Terug in tijd
klopt mijn hart, immer
als vanouds voor jou
Wij liepen toen de toekomst
tegemoet
Daar destijds onze woorden
oceanen hebben overbrugd
klinkt een echo van liefdeslessen
die ik opnieuw
en weer helemaal
wil gaan beleven
Sluier van neerslag uit het
verleden
langzaam door zon verdrongen
Inmiddels ben ik door het
heden…
gemengde reacties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 nu de wind de takken buigt
is dit geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
bij gedempt licht
en bijna gesloten oog
een tint tussen nevel en zwart
of anders een vorm van helder
nog vóór de tijd van keuze en besluit
maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp
een voeg tussen het nu en ons,
hoe de wind is gaan liggen, samen
vanuit een…
Verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 kwaadheid werd neergegooid
wanneer niemand de moed vindt
om ook maar iets van vroeger op te rapen
ze doen of alles gewoon is
maar dat is het absoluut niet
de schakels van het verleden
vormen een ketting die tegenhoudt
maar ook één die niet af te breken valt
daarom kan ik enkel het raam openen
om zonlicht binnen te laten
en lucht die niet verdrongen…
Weten en geweten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Kennis vergaren -
Kennis, meer kennis,
Nog meer kennis
Is het ultieme doel
Kennis is macht,
Wij kennen dat gevoel
En we weten nooit genoeg
Meer willen we,
Steeds meer, ons leven
Is weten, weten,
Weten tot de max
Het geweten verdrongen
Tot de verste krochten
Van de menselijke geest-
En, luister goed,
Maak je vooral nooit…
de schipbreukeling en de haai
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
879 ik ben beperkt
door
omringend grauw
een blauw
dat zich niet meet
dat zich de tijd
die mij omhult
ontneemt
mijn schaduwen
verdrongen
voor ijle
wezens
uit haar buik
langzaamaan slokt zij me op
mijn honger
ongestild
knaagt zich
een weg
door oog en denken
men vreest voor mij
ik vrees voor hen
een vluchten…
ANNE-MARIE
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.168 als Volendams trots BZN
luidkeels jouw naam scandeert
op muziekpodia, radio en TV
en volle zalen ongegeneerd
meebrullen snijdt een vlijmscherp
mes mijn verdrongen gevoelens
aan repen enkele decennia lang
koelkastkoud geconserveerd
het verklaart de pijn begeleid
op gitaar bas en slagwerk
geen medicijn die afdoende is
als BZN jouw naam…
Kustzinnige verwurging van Irak
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
617 De palet aders zijn verstopt
De progressieve uiting gewurgd
Beeldende kunst te plengen
Wordt wreed niet toegestaan
Hemels blauw is ruw verdrongen
Afgedwongen door massamoord
In razernij door het streven bedwongen
Nat bloedrood is nu de basiskleur
Als ik door die schrijversogen zie
Het huilend druipend schilderspalet
De verroeste steenhouwers…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Heel het geheime en verdrongen verlangen,
al de zorgen, het zoeken, de hoop
of wanhoop, de duisternis en het licht,
ze blijven een raadsel, een labyrint
dat we telkens weer doorlopen maar de
uitweg blijft verborgen tot we het opgeven
te zoeken naar de diepe zin. Die ademt zichzelf
uit en in. Die overvalt ons, soms even.…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 kinderen uit het hart verdrongen
vluchten naar de avondstond
ze kruipen het liefst nog in de zandbak,
alsof het zand de wereld is
en je vragen kan onderscheppen…
emotief
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
999 van binnen niet langer geblokkeerd
heb ik me vrouwmoedig geweerd
in staat om mijn verdriet te uiten
dat proces is niet meer te stuiten
door bij mijzelf te blijven
en in mijn ziel te kijken
heb ik me helemaal opengesteld
me heel kwetsbaar opgesteld
sterk genoeg om zwak te zijn
ook een ander zag nu mijn pijn
mijn onmacht niet verdrongen…
vork
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.015 Verdrongen tussen wand en raam.
Altijd van soep gedroomd,
Maar ineens met een vork in zijn handen.…
Harmonie.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 stilte
waar ooit draden van eenzaamheid
werden gesponnen fluistert nu
de wind in mijn oren
piekeren is een eenzaam
zwevende gedachte wanneer
mijn denken dromen worden
zij die stilte vrezen hebben
nooit hun hart gelezen
liefde weerspiegelt mijn
harmonie van binnen
maar behoed mij van
luidruchtige uitbundigheid
want verdrongen…
In het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Betonnen longen
Granieten hoofd
Gevoel dat voor
Altijd lijkt verdrongen
Vuur voorgoed gedoofd
En dan toch zo maar
Hier het licht dat ons in
De diepste vezels raakt,
Ons de ogen opent
Voor leven om ons heen -
Dansende lammetjes,
Een gewillig schaap
Dat zich moeiteloos
Melken laat, zilveren
Meeuwen die koninklijk
Zwevend…
Wigwam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Wanneer hij van afgunst smelt
En zich door spijt gekweld bekijkt
Om de rijken met hun bakken geld
Wiens existentie zo geweldig lijkt
Traceert hij het levenspad achter de rug
En hervindt in hem het kind zich retrospectief
In zijn verdrongen verjongingsbron terug
Lief steppend door de lang geleden straat
Of met een boek onder de dekens
Als…
moeder
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.055 Je gaat je eigen gang
probeert een manier te kiezen
die op de jouwe lijkt
wilt de grip niet graag verliezen
Maar achter de facade
zie ik ontsteltenis
een beeld dat wordt verdrongen
voor dat wat er nog is.
maar jij mijn lieve moeder
bent niet meer wie je was
ik realiseer me 't opeens
nu je zwaait daar achter 't glas.…
Voor de laatste keer sterk zijn
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.500 Verdrongen emoties
Vormden vuur in jouw ogen
Het was alsof
De wereld brandde
Je hand gebald
Om het te verbergen
Toch zag ik dat
Je vingers trilden
Je trekt je terug
Het gevecht bood geen uitkomst meer
Ik voel de steken
In je hart
Je lichaam wordt slap
Nu hoef je niet meer sterk te zijn
Ik kijk naar je ogen
Voor de latste keer…
De allerlaatste dode
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.797 Dus zond zijn luide zwijgzaamheid
mij nog meer oorlog tijdens zijn doodsstrijd
toen de morfine om te verzachten
verdrongen gruwelen boven brachten.
Roepend naar zijn zoon in zijn afscheidstond
maar in mij geen bevrijder vond;
met honderdduizend doden om zich heen,
stierf mijn vader, mijn vader, heel alleen.…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
627 dromen
mijn hart barstte haast,
door overgaan vol nieuwe adem
in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang
goedemorgen wereld
je bent ingeluid door hoop, gezongen
door de zuiverheid van dauw, op oude nacht
ik vertrek nu naar de dag -en wacht
tot aan de stille overdracht van onschuld
op eikenhout dat jarenlang
de mijne heeft verdrongen…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 in het verdriet van
de nacht,
in de kilte van de
noordenwind,
in de dans
van enkelvoud,
in een
gebroken spiegel
van onschuld in
verdrongen tijd.
ik zie haar
snakken naar de adem
van haar geweten,
verstikkend in het
uur van haar
diepste nood.…
Gelukkige dwaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Ik had haar plaatje nooit mogen bekijken
maar ik heb haar aanschouwd
en een betere plaats weten te bereiken
Een nieuw innerlijk opgebouwd
Niet het oude verdrongen en ontkend
maar veranderd in liefdevolle herinnering
Eindelijk weer de bewondering verkend
en zoekend naar ontregelende bekoring
Haar onwetende betovering
zorgt ervoor dat ik mij…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
Wanneer ?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
3.040 zijn beeld een traan
het ontbroken afscheid
drijft mij in een waan
van heldere beelden
die wij samen deelden
Het heengaan
zonder een vaarwel
leidt mij voortaan
door een aardse hel
in een flits zijn licht gedoofd
mijn geluk voorgoed geroofd
Wanneer komt weer die dag
dat uit volle borst ik zingen mag:
‘Weg is nu de zwaarste druk
verdrongen…
Tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
971 Langzaam slechts
slenteren de uren voorbij
gevuld met verdrongen gedachten,
het lukt me maar niet
de angst te verdrijven,
mijn hart wordt kleiner
elk moment brengt mij dichter
bij 't gevreesde uur
waarop ik wacht.…
overgeleverd
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
745 even, maar wel overdacht
totdat ik met schrik
in onwetendheid werd gedreven
het was onverwacht
toen met een krijsend geluid
woede aan mijn woorden
ging kleven
door een duistere macht bezeten
braakte ik zurig gal
in horten en stoten
mijn hart leek gereten
het lijf gehakt
in wezensvreemde moten
het bracht mij aan de rand
van verdrongen…
ritueel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 het blijft verdrongen en verweesd
tot sober ritueel verstild,
precies wat moeder had gewild…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
Frangipani
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Vandaag kwam gisteren
opnieuw tot leven
Als long time yesterday in yesteryear
Een bomexplosie richtte mijn vizier
Op toen, Melissekade Leidsche Rijn
Voor mijn verdrongen geestesoog verschenen
Castellum Hoge Woerd Heliomare
De Dampkring Westerlengte Evenaar
Monarchvlinder Partout en Pratumplaats
De Réaumur Beaufort en Fahrenheit
De Johanniterweg…