Alle inzendingen over woonoord

1006 resultaten.

Sorteren op:

Het stedelijk landschap

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Hoge bomen en bruine kroegen haveloze zwervers die zwoegen over oude straten en ronde pleinen soms zelfs met betoverde konijnen in groene parken en rode tuinen waarboven grijze wolken bazuinen grauwe stenen en stevig beton een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon naar oude kerken met nieuwe banken en een tongval van religieuze klanken…
mobar6 september 2025Lees meer >

Weidse luchten

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 279
Longen voelen zilte lucht langs oude lanen en wegen in mystiek van wrange stilte witte meeuwen in hun vlucht zoekend naar de juiste winden wat is er waar van de geruchten het landschap gaat ten onder of gebeurt er toch een wonder groeien er spoedig nieuwe bomen komt er bloei in de gehuchten waar de stervelingen dromen weidse luchten…

BURGEMEESTER WUITEWEG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
bezadigde woningen staan broederlijk en zelfbewust naast huizen waarin vernuftig geld heerst steeds stuwend daadkrachtig denkwerk zetelt de grote voormalige boerderij herboren als spijshuis De Wilgenhoeve noodt met zijn warme wit-rode huid de liefhebbers van gezellig smullen knipoogt voortdurend fijntjes _ vriendelijk naar het zorgzame woonoord…

in dit gedicht is gekomen een huis

gedicht
2.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.506
uit veel mogelijkheden (herinnerde, bedachte, toevallige): een huis in portugal met vetgroen tegelwerk buiten en een klinkende halve zin onvertaalbaar binnenin niet veel! dan tóch: dit huis met zijn groen tegelwerk en zijn zin, dit stemmige groene huis, het nodigt zichzelf hier uit. -------------------------------------------------- Uit…
Paul Janssen14 augustus 2021Lees meer >

Waterfiets.....

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik was een waterfiets balorig in de plomp gereden Ik voel me nu 'versierd' met de groene franje uit het onderwaterrijk Ik heb -in 't slijk- vissen gezien kikkers, zelfs 'n schildpad Ik ben nu best tevreden ik zag 'wat van de wereld' een wereld onder water.…

Stadsbuurt

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 880
Er lopen donkere schaduwen samen met haar door zonnige straten ze kent de namen niet van de ganzen die haar vergezellen in de arme stad deze stadsbuurt geniet bekendheid vanwege de kakelende kippen de donkerbruine schapen en het gebouw dat op een schip lijkt vroeger was hier een bruine kroeg met een telefooncel op de hoek en kroketten…

Hoe herkenbaar is wees onzichtbaar

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Er klonk steeds: wees onzichtbaar, hij herleeft de wereld, woonoorden van toen die jullie amper kennen. Weet in ook hem huist onbegrensde goedheid, besef gelukkig zijn er elke dag wel onze dampende borden.…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Herfst in het woonoord. Triestigheid. Statige huizen? Blokken steen. We loeren door het glas. De lucht is grijs. Peilloos laag. Het behang verkleurt. Alles wordt somber. Dromen achter glas. Breekbaar gewicht. Meer niet. We bewaren ze braaf. Dan de avond. Zwart. Vretend aan de ramen. Het duister regeert. Onder de grond. Stilte.…

GEBOORTEDORP

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.008
begrip geboortedorp is meer dan geografische aanduiding een tijdsbeeld abstract album met foto’s geluiden die ik opving een krakend bed diggelend glas knappend illegaal brandend vuur buurman driftig geheven vinger stilte op trompet verbogen stuur van gemoffelde fiets met blokken rond pedalen schoensmeerdoosje met helft van knijper en weckring…
Jan Blaauw26 januari 2005Lees meer >

Lange Voorhout

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.130
de laan der lanen parelt in de zon de krokus heeft een paars tapijt geweven Café de Posthoorn blijft de gulle bron alwaar bezoekers aan hun glazen kleven Hotel des Indes start een tweede leven en kruipt voorzichtig uit een flets cocon Den Haag is hier gewoon Den Haag gebleven de baksteen blijkt veel sterker dan beton Couperus kijkt, gebronsd…

Droomstad

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.720
De straten van Granada waar in 't donker Gitaren gonzen en van 't lang gefluister Van minnaars aan de traliën de duister Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er Wening uit rode muren? of wel, huisde er Morenkoning nog eens en wat zo klonk…
Albert Verwey15 februari 2005Lees meer >

Boorziek mensdom

gedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.555
Een huis moet rafelranden kunnen krijgen, uit zijn hang- en sluitwerk slaan, donker mompelen, siberisch jammeren, moet zijn pannen kunnen losgooien als haar, zich laten kastijden door de twijgen van een berk. Zou daaraan dood moeten mogen gaan. Hoe zacht zouden steden dan, een droom van huizenspinsels. Huizen zouden uit hun windsels moeten…
L.F. Rosen25 februari 2026Lees meer >

Zeekoorts

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.313
Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet. Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen, Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen. Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust, Dreunt diep in het land in mijn oren…

Altijd

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.345
In 't kantgerande silhouet van geveltop en torenklokken voel ik mij weer het kleine kind aan oude Amsterdamse rokken ik snuif de damp van grachtensloot en vreemde etensgeuren verdrink me in de knopendoos van mensenras en kleuren m'n voeten dwalen gretig rond langs winkels en door stegen in eindeloze drenteling kom ik mijn vroeger tegen…
Tess Bluijs20 februari 2005Lees meer >

uitbundig samen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.187
in een cirkel van licht dansen zij het leven voetje voor voetje op de ochtendkrant en na de puzzel is er thee zij blazen trompetten beroeren de snaren in de stilte tikt de klok een eenzaam uur en na het brood schatert de t.v. over wild woest water langs kroegen in de stad met de rollator uitbundig samen in de aanleunwoning voor twee…
Hennie van Ee22 februari 2005Lees meer >

Huis bij de rivier

gedicht
2.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.746
Kinderen mogen van hem spelen op de begraafplaats naast zijn huis of mogen daar stil zijn en bloemen neerleggen op de graven en mogen de volgende dag op school zeggen: 'Luister, gisteren legde ik bloemen neer op het graf van je oma.' Huis bij de rivier. Vissen in de rivier. --------------------------- uit: 'Alvast', 1998.…

DE BLAUWE STAD (3)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.291
De zon overgiet het grootschalige gebied van de Blauwe Stad met klaterend goud. Glanzen doet het niet. De gekwetste bodem slaakt zacht een jammerklacht. Omfloerst, maar duidelijk hoorbaar voor hem of haar, met beide benen op de dierbare dalgrond, in bulten (te koop!) of lintvormig langgerekt als dijk aangelegd, reeds groen uitslaand. Het geboortehuis…

BOULEVARD

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Hoe zelden toch is een gedicht gewijd aan het toneel van veel verfrissingen waar je op zeehelden van asfalt rijdt. Door meeuwen en de branding begeleid, geef je de zee mee je vergissingen, zoals een golf die van de glooiing glijdt. Bij helder weer zie je meer onderscheid en neem je onbevreesd beslissingen. Hoe komt het dat de dichter dit…

De vreemde geur van halletjes

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.018
De geur bij mensen thuis die aan vroeger herinnert Geurige halletjes Die geur herken ik altijd weer Die hangt in hun jas, in alles En allen hebben die mensen het een of ander voorwerp dat daar al eeuwen hangt Een barometer Een souvenir uit Nederlands-Indië Een hoedenstand of kapstok tafeltje om tas en handschoenen op te leggen Paraplubak…

Martinitoren

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.590
Rondom zijn voet een rosse schijn, Waardoor de regendruppels stoven En zwaar en traag daarboven Het zwart geheim Der stijging in de donkerten verloren Tot waar, een vuren knop, De lichte top Dreef op de hoge duisternis. – Ontzaglijk in zijn vreemde luister is Het wezen van de nachtelijke toren.…

Consciëntieplein

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 931
Het water ligt zo stil tussen de wallenkanten de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt -de onderkant van het talud beslaand met imposante stam in zwarte aarde- begroet ik als een goede vriend hij is er altijd, vast en zeker en elke dag en nacht weer anders nu kijkt hij peinzend naar de verte een wachter op een aarden wal bejaard…

Ooit sloeg een vuist op tafel

gedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.385
Ooit sloeg een vuist op tafel van dit land en is blijven liggen: een kasteel. Hij woont nergens, want er is hier niets anders: er staan muren omheen, maar het blijft nergens. Het is ook geen wonen. Het is niets meer willen en dat hier doen. Maar alles is te heftig in dit huis. Wind blaast in de open haard, vlammen blaffen als honden…

Lente

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 946
Geen groter harmonie dan het afstemmen van mijn radio op de zender die uizendt via de ghetto-blaster van de schilders die werken aan de buitenkant van het Samuel de Zeehof dat twee armlengtes is verwijderd van mijn gehoororgaan…

OP DE DOORLUCHTIGE ZEGE VAN GRONINGEN

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.057
Anno 1672 Alias inter caput extulit urbes (Haar hoofd steek boven dat der andere steden uit) O, Groningen, pilaar en hoofdstad van de Friezen! Vanwaar begint men best t’ ontvouwen uwe lof? Uw bouwheer Grunus moet u tot zijn wijk verkiezen, Zo vroeg vóór Christus’ komste, en bouwde hier zijn bof; Of liever, zo men zegt, de broer van…

Het huis herinnert zich mij.

gedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 13.374
Het huis herinnert zich mij. Hier heb ik lopen geleerd. In deze kamer begon de aanloop die eindigde in een ontzettende sprong. Hier is de keuken ontdaan van gestapelde vaat en gerei. Bij deze kraan waste ik mij. Stram van ouderdom staan tafel en stoel in hun recht. Mat en zeil zijn al lang aan elkaar gehecht. De trap naar de zolder…

dorp onder het zand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 841
hier speelde ik op de dijk madeliefjes plukken de pinksterbloem bewonderen en dan de dijk af rollen naar onderen hier speelde ik tikkertje met de kinderen van de buren leerde draaien met de tol geen auto´s die er hinderden en wat beleefden wij en lol hier leerde ik schaatsen op de dichtgevroren rivier geen tijd die ons haastte…

Heimwee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft ik strijk dan in den vreemde neer met neonlichten op het dak al snel vermoeid en tergend zwak jouw verre beeld volstaat niet meer mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft Geen borst, noch bil, noch been raakt zacht mijn klamme huid jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd ik droom…

Nu of nooit

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
slaap glijdt van mijn gezicht handen omvatten de koffiebeker voeten voelen verwarmde plavuizen zachte muziek dringt tot me door het geluid van de wasmachine zet ritme onder buitengeluiden die geur, die geur van Guatemala vermengd met versgeperst sap van zongerijpte sinasappelen maak me wakker, laat me dromen ik wil in mijn schommelstoel…

Waar ik leef

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Den Haag, kankerstad Groen geparkt, zwarte kaden Boom en mens sterven.…
Fred25 mei 2005Lees meer >

Geen betere plek om het getier

gedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.953
Geen betere plek om het getier van een oproerig geheugen te smoren dan de keuken waar het licht neutraal naar binnen valt en ieder ding zich door een jarenlange dagelijkse sleur hanteren laat zonder oud zeer te wekken zolang ik me maar niet herinner hoe jij hier na die eerste nacht gestaan hebt als een tussen potten en pannen verdwaalde boom…