959 resultaten.
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 bestorrem de duinen,
Loop storm met mij! -
Duisterder schuiven de nev'len in risten
Ver naar het IJ, -
Blaas ze heen uit volle longen die misten,
Ken uw waardij! - -
Aan het eenzame strand wanklen mijn voeten, -
0, waar zijt gij -?
Schoon volk! ga met mij de Schoonheid begroeten -
0, sta mij bij!…
Bo Derek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 Inderdaad,
André van Duin zingt over haar.…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 koude trekt nu van onder naar boven door mijn lijf
heb vrijwel geen gevoel meer in voeten noch tenen
maar die woelige zee en de grauwe einder blijven mij mateloos boeien
een hond springt tegen me op; lijkt me te willen waarschuwen
het is nu niet de tijd van het jaar om een bad te nemen
het beest heeft gelijk, draai me om en loop terug naar de duinen…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Zij likt
mijn hand en ruikt
richting de duinen.
Daarachter is de stal
waar zij het veulen weet.
De paardenjongen tilt mij op.
We stappen langs het aan-af
van de branding, zwijgend,
soms raakt zijn heup mijn been.…
De familie Piggelmee - vierde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Zo verwacht men ook niet in Zeeluinen,
die kabouterhoofdstad achter de duinen,
dat er met wonderolie warmte het kabouter-
land kan worden binnengehaald; dat er op
een niet te verwachten tijd een oliebron
zal spuiten, waarmee alle probleemoplossingen
kunnen worden betaald.…
Familie-ap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 in rijm
de ander op een veld
met schoen die uit
en op geschoende voet
steeds blijven moet
terwijl je rolt en hij niet tolt
maar blijft staan
weer iemand stuurt
een foto van een straat
een volgende van een valk
die een muisje vallen laat
en dan een foto van een strand
zo stil maar wel
2 mooie kinderen in t zand
het verre duin…
Groet God van mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 leven is verslonden wordt
Is er een gids, de Zoon van David met zijn kiezelsteen
en waar Hij wegen wijst, dan ga ik er heen
In mijn land heeft wat boos is macht en wat zij zocht
Zij geeft wat waanzin is en van het hart de tocht
Koning, kunst'naar, ieder volgt hier regenbogen
Liefde heet wat zij liegen en bedrogen
Vroeger liepen wij langs duinen…
het vrije woord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
633 die verder willen kijken
die verder willen kijken dan hun neus
verder dan hun neus
en aangezicht
hun neus en aangezicht en mond vol tanden
hun mond vol tanden zwijgend
als het graf
zwijgend als het graf en plein publique
En plein publique hult zich
het vrije woord
het vrije woord dat galmt over
de velden
dat galmt van bosch en duin…
De kus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.483 Die kust de kat
De kus waart door het land
Ten alle kant
Een kussen gaat alom
Een dart'len en een strelen
In tint'lend liefde-spelen
Kust zonneschijn het land
De golven 't blonde strand
Het windje kust de bomenkruin
Het helm buigt strelend over 't duin
En door de bloemenweien
Gaan kussend tal van bijen
En 't zacht insektenzoemen…
Geportretteerd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Op de top van de duinen
kleurrijk afgebeeld in silhouet
daar werd ons gevoel geboren
door een samengesteld bouquet
Maar de aarde kan zo schudden
maar het moment niet vertragen.
Zo liet de zon de kleurenglans
aan de horizon vervagen.
Het daglicht verblindt mijn pupil
de schaduw van mijn dagdromen.…
Cordon sanitaire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Hier maakt men constant zouteloze grappen
de griep is daar, vergaat van lieverlee
snelle jelle kluunt met max verstappen
bij bredero, ruïne aan de zee
Het land van saeftinghe achter stavoren
valt droog, ligt braak, verzwolgen onder duinen
't ros van tonningen dringt zich naar voren
om langs de kalme vloedlijn te gaan struinen
hier…
Holland in vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Hanzesteden
en Twente met z'n rijk textielverleden
dan Gelderland, dàt levert mooie streken
een pyromaan, verzot op autobrand,
de Graafschap, Veluwe, Rivierenland
Vierdaagse door het Zevenheuvlenland,
in Utrecht de musea en de Dom
Noord-Holland dagje Rijks en door de grachten
wie van Schiphol naar Texel wil moet wachten,
dan maar de duinen…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Het leven ontpopt zich, geniet met volle teugen van een
welige bloei der natuur, geurend en kleurend in prachtige nuances
Duin, strand en zee worden in overvloed gevuld met liefde, adoratie en genot
op hetzelfde moment zijn we in afwachting van het roestbruin lover die te allen tijde valt.…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het leven ontpopt zich, geniet met volle teugen van een
welige bloei der natuur, geurend en kleurend in prachtige nuances
Duin, strand en zee worden in overvloed gevuld met liefde, adoratie en genot
op hetzelfde moment zijn we in afwachting van het roestbruin lover die te allen tijde valt.…
Dit is waarom ik jou nodig heb
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
473 Ineens merk ik traandruppels die als ronde kristallen in glans
en weelde vloeien en onderweg zijn naar de blauwe wateren van het hart
maar net zo goed een moment lang blijven hangen aan een van de takken van een
duin van waar haar sporen van geluk en het verlangen naar meer worden afgedrukt op mijn lippen.…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Het was een zwarte wolk van dromen,
toen, aan de lijdende duinen.
Je herinnert je de witte meeuwen,
een bittere passie die verlangde in het donker.
Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller.
Men zwijgt nu over de offers van het bloed.…
Tussen man en muis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.679 Liever liet hij zich verdampen in de Kalahari
Geoefend in verdwijnen
Meester van het vergeten
Zwierf hij naar verzonnen streken, op Safari
In de duinen of ruiter van dolfijnen
In een peilloos blauw spande hij een keten
Tussen staartvin en middel
Terwijl ze doken ademde hij door verscholen kieuwen
In het slakkenhuis van zijn oor
En gedreven…
Weekendje aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 De surfers werden heel hoog
opgetild door wind,
wij, wandelaars bijkans niet vooruit, elkaar niet te verstaan,
kozen ander pad dat op en af
door bos en duin
en tussen blauw slangenkruid,
geurende liguster,
scheen de zon ook aan en af
waterpartijen verlichtten,
op ‘t laatst een bui met poncho aan,
van Katwijk Scheveningen in
bracht ik haar…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 alleen maar nippen
ik verlang naar je, dus blijf
draag mijn hart met beide handen
heel langzaam naar het verlaten strand
laat mij in vergetelheid landen
verdwijnen met je in goudgeel zand
raap de schelpen van de passie
vlij mij zachtjes naast jou neer
graaf diepe kuilen vol emotie
vrij met mij, kom, ik wil meer
kies jij voor de woeste duinen…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 in mijn gebreide broek
was ik er de ster voor het familie-
archief, bracht het niet verder
dan wat happende bewegingen
in de lens, een rollen
van een laag gemakkelijk duin
en voelde me ik weet niet -…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 rode linten dansen in de zilveren armen
van wat lome golven, blozend
aan hun borst gevlijd leveren franjes avondrood
zich zachtvrijend uit aan hun kokkelende waterpartijen
uit de gespannen nachtboog langs de schemergordel
tuit dorstig langend scharlaken zonnegloor haar
schone lippen landinwaarts waar boven
duin een saffranen maan als luchtbaken…
De jonge zeeman.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.458 eerstdaags gaat het weer in zee;
't Land schijnt dan weg te zinken,
En spoedig zie ik van de ree
Slechts 't hoogste duin nog blinken.
'k Roep dan: Adies, mijn vaderland!
Wij zeilen naar 't Javaanse strand:
Hoezee!…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Resten de duinen , de bossen , de heidevelden en de akkers,
de graven, de zij en hoofdwegen om ons over te bewegen.
Hier ligt vandaag geen mist van twijfel, de zon schijnt voluit.
Gedachtegolven wissen we weer en herschrijven wij, het mag.
Elke voetstap op weg is een geboorte , een nieuwe kans.…
De langste nacht van het jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Museums werden veelvuldig bezocht,
ik zoek je in het Kunstmuseum, het Rijks, van Gogh, zo snel
mijn voeten mij kunnen dragen, zoek ik je in Het Louvre,
op de Chance de Lise, mijn hart raakt steeds voller,
door alle schoonheid, waar jij zo van hield, op te snuiven,
en zo kom ik uit bij de duinen van Den Haag, waar jij zo graag vertoefde,…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 de hele dag stuift licht naar de kraag van het duin
naar de open autodeuren de handspiegel parfumgeur
een stroeve kam door het haar
meisjes kunnen de tenen schoonspoelen van
de hitte boulevard.…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 Waar heb ik de roze het eerst gegroet,
de bleeke, die groeit aan der duinen voet?
Mijn katje speelt in de schaduwen
der gordijnen, met ritslende klauwen.
Zie, bloemen en gras op mijn kleed, mijn boek,
een meidoorn bloeit in den kamer-hoek,
zie, bleekroode rozen omringen
mij rings, en dichte seringen...…
Een zomerdag vol hartstocht
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
3.210 Een zacht zomerwindje waait door het duin
Het helmgras wuift in zuidoostelijke richting
Hoog genoeg om ons samen in te verstoppen
Om hier van elkaar te genieten
Terwijl de verliefdheid verwarmend
Het hart steeds sneller laat kloppen
Twintig centimeter bij mij vandaan
Schijnt het zonnetje op jouw gebruinde gezicht
De wind speelt zachtjes met…
koperdraad en vossenbloed
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
555 het miezert in de vroege avond als
ik boven het hoge duin uitkijk
lamsoren liggen goed verborgen
tussen paarse blommekes, zeekraal
en winde staan in de luwte te wuiven
er klinkt een lichtelijk gejammer
vanachter enkele duindoornstruiken
stillekes ga ik nader, zie en huiver
dedju, het is de vos die daar zit
als hij mij ziet spitst hij…
Moedige heldin
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 (voor Hannie Schaft)
Bij iedere stap in de duinen van Bloemendaal
herinnerde je de inhumane bruten,
die je met een pistoolschot uitschakelden,
soms waren er meerdere schoten nodig
en ook die beleefde je opnieuw,
terwijl je inwendig het SD-hoofd
van Amsterdam, Willy Lages,
vervloekte
vanwege zijn besluit om je drie weken voor de bevrijding…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 lijven op land
lange blikken
omkeren liggen
zwarte piraten
zout in de adem
vangen grote vissen
blauwe tatoeages
zwemmen van het lijf
ze staan in watertorens
die neerkomen
worden bedolven
in vloeibare muren
van golven
een keten witte schelpen
is knersende dansvloer
zand voor voeten
de hele dag stuift licht
naar de kraag van duinen…