1041 resultaten.
Dolgedraaid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 ál die hete zomerdagen
dat ik zag te studeren
en maar gewoon, bloot met slip
over boek en pen gebogen zat.
Het paste niet bij me: heel die naam,
of het hoofd, de expressie
de geest met aanhangsel
mijn lastig lichaam.
O ja, ik kon, in zekere term
ervan genieten met menig manlief.
Maar dat was het niet.
Het zit in de weg.…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Mijn pen is leeg als de stilte
om mij heen.
Mijn ogen dwalen naar elke kant
van de kamer en het voelt er kil,
koud als steen.
Buiten is het grijs en grauw,
de huizen staan er verlaten bij.
Dof is het groen van bladeren aan
de bomen en al kijkend door het raam
zit ik wat te dagdromen.
Gevoelens van weemoed en melancholie.…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 Ik regeer echter zelf met de pen
die over het papier vliegt en haar sporen
achterlaat!
De aristocraat verloor zijn magie
bij de geboorte van mijn fantasie.
In mijn geest staan vrouwen op: beheerst,
sterk en stevig bestaan wij op de barricade!
Geen enkel ideaal ging verloren,
voor in nieuwe samenlevingsvormen.…
Voorstelling
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
870 Een nieuw hoofdstuk, een nieuw bedrijf
waarvan ik de spelers nu nog niet ken,
hoe het zich afspeelt blijft nu nog 'n vraag
net als de mensen met wie ik te maken krijg
daarom klim ik nu ook even in de pen
m'n gevoelens die ik nu bij me draag!…
La primavera canta in odores
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 De lente past goed bij een schildersdoek:
de pen is hier als nep, een vage maskerade,
want de natuur weerspiegelt het werk van Monet
met zijn orgie van oer- en elfentinten.
Je snuift de geuren op van zijn platteland
die wentelen als melodieën die zich mengen.
Schep een schilderij. Aarzel niet. Wees kloek!…
onschuldig leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Wellicht baart die pen summier
over de omstandigheden van toen
ooit nog opzien. Uit het geschilderde
dat onbekende en die natuurbeelden
roodborstjes naast overtrekkende kieviten.
Veel kon ik toen nog niet
werkelijkheidsgetrouw opgevoed
goed onder woorden in regels brengen.…
De huidige malaise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Wees als mijn schriften, ook ik kan ze
sluiten, mijn pen gewoon neerleggen
alleen al door dat ene is ook mijn schrift
een product met een verborgen gezicht.…
De achtertuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Nu de sneeuwvlokken ook na vijf jaar
op deze dag een laken over 't groen wensen,
de vraag wat kunnen we doen en betekenen
gelukkig geen vrouw als Lot situatie geeft
verweeft mijn pen gevoel niet krassend teder.…
landrot met zeebenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
666 uitzichtloos op golven deinen
een beetje zonnig zinnen schijnen
klankrijmen in dubieuze tweestrijd
men ziet geen metaforen bij de zot
ik zie vreugdevuur op alle pleinen
we dalen af in vergeten mijnen
roestvrij stalen zenuw leidt
er is geen gebod en geld is God
laat mij maar roepen in woestijnen
korte rokken en klare wijnen
een muze die mijn pen…
De boekverkoopster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Ik wist dat in mijn kast veel dode schrijvers staan
Die langzaam in hun graven zwijgend tot hun pen vergaan
Ik wist al liep ik langs het raam waarachter kaften pronken
Dat ook daar zelden meer dan nooit geleefde levens lonken
Maar tussen kolossale schappen achter de vitrages
Tussen torenende kast en duimellucht’ge decalages
Stond de oude…
Wat is een Haiku?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Dit-is-een-voor-beeld (5) (A)
Van-hoe-je-een-Hai-ku-schrijft (7) (B)
Het-is-niet-moei-lijk (5) (C)
Het-kan-ook-rij-men (5) (A)
Dat-is-ei-gen-lijk-mooi-er (7) (B)
Pro-beer-maar-e-ven (5) (A)
Ga-er-voor-zit-ten (5) (A)
Let-op-de-let-ter-gre-pen (7) (A)
Het-is-wat-wen-nen (5) (A)
Of-de-eer-ste-zin (5) (A)
Rijmt-he-le-maal-ner-gens-op (7…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 De inkt vloeit rijkelijk uit mijn pen,
Schrijvend, scheppend, weer levend, hoe ik nu ben.
In de gedichten vind ik mijn thuis, mijn bestaan,
Een plek om te schuilen, om nooit meer weg te gaan.
De woorden, ze stromen, ze helen de wond,
In de poëzie van ’t leven, vind ik mijn grond.…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Zo blijf ik achter
met een tong die te traag is,
een pen die weigert te volgen,
en een wereld die denkt
dat stilte hetzelfde is als rust.
Toch praat ik,
toch schrijf ik,
toch probeer ik—
alsof ik met fluisteringen
een orkaan kan beteugelen.…
Over hem, nu het nog kan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
274 Alleen zeg ik, geboren te zijn voor het schrijven van de mooiste muziek, omdat het uit mijn pen moet vader!!!
Snap het dan vader...forellen zwemmen langs mijn voeten...
Toe nou vader...schrijven is wat ik kan.
Jouw geschreeuw zet ik om in fijn geluid.
Je stem zal verdwijnen wanneer anderen mijn muziek bekoren...…
Het lied van de kleine schrijver (of: De ballade van Steven Watertij)
hartenkreet
2.3 met 41 stemmen
4.029 klussen voorbij en
huis-, tuin- en keukengedoe
Zijn vrouw en zijn kinderen
en ook de kat
die vinden het schrijven oké
Maar soms willen zij wel iets anders dan dat
en dapper doet Steven dan mee
Ook maait hij het gras en
zingt hij als bas en
van JSB is hij een fan
Maar dat alles
begint na het middaguur pas
want ´s morgens
hanteert hij de pen…
meer lippen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
797 van te voren zien
een ruwe diamant
zo ook het lot liefde is,
moet bloed zien
hier en daar een vinger
op je weegschaal, hart en
een doos om in te slapen
tijd smelt als je niet oplet
zoals zij lacht
zou het goed kunnen, ogen
aan een mooie steen
vragen om dagen
in haar kamers
de nachten zonder
schrijven boeken morgen
deze pen…
Je bloesem lees ik in september
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.592 tête-à-tête’s
ik geef je mijn blauwste inkt mee
die al eerder heeft bewezen
hartstochtelijk te kunnen schrijven
wijd je aan de muze die je begeleidt
die je hand zal vasthouden terwijl jij
je ogen door de omgeving laat dwalen
laat haar waken onder hetzelfde laken als
waaronder jij je dromen tot poëzie verdicht
en kruip even in mijn pen…
Guinevere
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.275 In stilte schrijf ik voor mij neer
Mijn liefste lief, zij is niet meer
De hartstocht die mijn pen nu leidt
Was vroeger voor mijn Guinevere.
De nacht is leeg, en ik probeer
Papier te vullen, maar ik crepeer
Nu ik moet denken aan de tijd
Die ik bezat met Guinevere.…
Ballade van de dichter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
629 Een krassende pen op het zwijgende papier,
Dat doet me na al die tijd nog steeds plezier.
Het duister valt, aan het einde van het licht,
En ik, ik schrijf maar weer eens een gedicht.
Ik denk aan vroeger, aan nu en ook aan later,
En denk: Liep ik ook maar eens over water.…
Van achter glas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
565 Terwijl het water
zacht pruttelend
twee eitjes gaar kookt
half zacht
en ik een sinasappel pers
praat ik met jou
mijn moeder achter glas
vandaag is het alweer
vijfenvijftig jaar gelee
dat onze Leo sprak
"mama is dood"
wat er toen in me omging
ik was nog maar een kleutermeisje
van amper vijf jaar
kan geen pen beschrijven
tranen in een…
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 En verder heb ik met schaamte erkend
dat ik te snel naar de pen heb gegrepen:
had ik mijn oordeel wat fijner geslepen,
ik had mijn medemensen niet gekrenkt.…
De taal der liefde.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.266 hand, zacht trillend, drukjes biedt,
Elk drukje een pijl in 't harte schiet;
Wanneer de liefde 't al bespraakt,
De leden tot haar tolken maakt;
Wen 't zacht gelispel wordt verstaan
Geen fluisterwoordjes 't oor ontgaan,
Wen alles teken is en doel,
Voor het vertederend gevoel;
Zeg, heeft de liefde dan geen taal,
Schoon 't haar aan pen…
Grillig?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 De grillige klimop beschreef
de loop van de paden in de morgenstond
de verlichte kantlijn was gebleven
het gras de rug recht in de grond
we gingen ervoor uit het stof verheven
met opgebloeide pen of uit bittere mond
het uur was tot bloei gekomen
de vergulde lijnen leken onvoltooid
leunend op z’n schaduw
bleek de blinde muur te dromen…
wat je zaait mag je oogsten – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 de haren
de zon op het gezicht
genieten wij jouw vruchten
proeven wij de rijkheid
van immense vreugde en intens verdriet
die jou maken wie jij bent
mens van mensen
op de grens van jouw jaren
stil verborgen of tierig openhartig
daar vieren wij wat jij ons zaait
om blijvend te ontkiemen
het hoofd in feestende wolken
schrijft een pen…
Geschreven dialoog?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 Dichten is liegen op een hoger plan,
wordt een heggenmus een zwaan
als dat in onschuld wel lijden kan
met de pen de kosmos raken, nu nog
met de middelvinger in de pap, trekt
daarmee een camouflerend laken over
het literaire landschap, onafhankelijk
op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie
zich van de feitelijkheid laat herkennen,…
De regels van het spel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 witte
gedachten blijven achter in
veren als ze zijn vertrokken
in een houten lijst gevat ,
gelijst in een kwatrijn, de
gekromde tijd verschuift,
de wereld wankelt op z’n
poten tot een zonnestraal
hem vindt, een streepje
licht in de laagste stand
wat eerder werd gezaaid,
neemt z’n tijd, is niet verloren
als de mens zijn spa en pen…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
197 Slechts een herinnering aan vroege minne,
een laatste hoofdstuk uit vervlogen tijden;
een schrift waarin de pen de ziel wou bevrijden,
waar de taal verstomde om de geest te winnen.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Haar pen sneed door de nevel van verboden,
door stille monden, dromen zonder naam;
ze koos het eenzaam recht van zelf te leven,
en had de moed te minnen zonder vrees.…
dochter van de lente - van harte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 een meisje vol dromen, vijftien lentes jong
schetst stil en fijn met potlood of penseel
als dauw op bloesem in ochtendlicht
de werelden in haar hoofd op doek of papier
ze leest en dwaalt door verre verhalen
in boeken kan zij eindeloos verdwalen
alsof de tijd gewoon even stilstaat
wanneer zij door haar universum reist
waar klaprozen fluisteren…
Houden van jou is...
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.851 Houden van jou is de geborgenheid voelen als ik bij je ben,
houden van jou is de liefde beschrijven zonder pen.
Houden van jou is mijn warmte aan je willen geven,
samen genieten van de momenten die ons zijn gegeven.
Houden van jou is alleen al naar je mogen kijken,
mijn hartje met jouw warmte mogen verrijken.…