954 resultaten.
Liefde langs de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 in het dichte riet
verscholen, de schaduwen
van jou en mij, ik lig hier
kijk in je holle ogen, roerloos
ben je, onbewogen
achter ons het water, beweeglijk fris
onder ons het zwart van vlees
ik vrees de ochtend nog
het meest, de zon die
schaduwen langer maakt
de tijd die wegkruipt
naar het licht, ik nu
met mijn ogen dicht
jouw beeld…
Tijdenskanaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 maakte
de streek raakte
in welvaart en bloei
geen wateroverlast
zeker en vast
Boelo Tijdens was bekend
kreeg aan het kanaal
zijn monument
bij Veelerveen
het dorp dat ontstond
aan weerszijden
men vond
dat beide oevers
elkaar niet
moesten mijden
over het kanaal
kwam de Naobersbadde
bootjes, fietsers rijden
oevers natuurvriendelijk
met riet…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Je mag voelen hoe de verse lucht ook
jouw ziel hier vult, je hoger en hoger tilt
van blijdschap al was je jarig en nog kind
zie hoe het riet je toewuift en vogels zingen.
Ervaar hoe ons polderlandschap als heerlijk bed
jou laat zweven als een veertje en breed lacht.…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 En inderdaad ook vandaag waar tijd en water
de zon opstaande tijd weer middendoor scheurt
kerst en het schaterlachen ook haar natte konen
terughalen groeten riet en kruinen hier als vanouds.
©16-12- 1998…
Burj khalifa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 dan ruist in 't struikgewas het riet
dat nimmer buigt doch stil geniet
een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Burj khalifa
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
552 dan ruist in 't struikgewas het riet
dat nimmer buigt doch stil geniet
een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Blauw kleeft aan de grond
stil fluistert wind haar verhaal
herinnering blijft
Onder het riet, tussen slootwal en
schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar
licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn
vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.…
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 In afwachting van
uw antwoord op deze
meervoudig gelaagde
beklemmende vraag
verblijf ik in de tussentijd
nog even graag -
al is het al lang en breed
vijf over twaalf
en wacht ik met smart
op voedsel en water
en dekens en bedden
en medicamenten
voor wat hier nog rest
aan levende have:
flora en fauna
in riet zonder kragen…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Daar staat de pergola met druivenrank,
een houten kroon, gegroeid langs elke plank,
waaronder stil rieten stoelen wachten,
op wie even rusten en genieten wil.
En kijk, daar prijkt de allium paars en trots,
tussen varens, struiken en hosta's,
een tuintafel draagt de bloemen in een pot,
terwijl de avond valt, zo zacht en plots.…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Wel 't vochtig blazen door het jonge riet
En kleine wilge' en berken van de wind,
En 't zoele en zoete wenen, of een kind
Door 't duister liep en zonder klagen schreide.…
Februari
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.289 De tuinlui werken op hun land
Met zware schoppen in de hand,
Terwijl een boertje vergenoegd
Met zijne paardjes 't veld beploegt,
En men soms eens een jager ziet,
Die eenden schiet in 't hoge riet.
En in de stad, hoe is het daar?…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Vrouw, wier liefde mij omringt als avondwind,
die verre waait maar nabij blijft—een zucht in ’t riet,
stil op mijn huid, als stilte voor de storm begint.
Zou ’t argwaan wekken? Fluister wat de horizon verbiedt,
laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt
waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint.…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Bijvoorbeeld dat van Zuiderzeepad
En je in Blokzijl,
in ‘t Mauritshuis met koffie
en met soep begint
Dan door niemandsland
in Nederland verzeild
w’ omlopen moesten
vanwege Natura 2000
tussen riet en zon
en schachten, grachten,
waar bootjes,
fiets hun vrachten brachten
Dan Kalenberg waar tweede soep
Verderop het pad
tussen struikgewas…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 voortplanting verlangen
komen velen door die passie tot `n heftig hijgen
De forsythia bloeit zijn kale takken in felgeel
voorzichtig landt `n vleugel met haar wederhelft
vlak erboven ‘n soortgenoot; de rug licht gewelfd
het zonschaduwspel slokt ze op in `t okergeheel
De vijver ontwaakt uit zijn zwart bevroren dromen
karpers breken riet…
Hamburgerlatijn
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.429 mijn houten been
licht ik hem pootje en daar vliegt ie heen
om tegen de praatpaal voorgoed te zwijgen
Hoewel ik al wist dat het zo af zou lopen
was ik benieuwd naar de reden waarom
dus ik loop naar zijn auto, ga achterom
en breek blootshands zijn kofferbak open
Wat ik aantrof was eigenlijk best balen
een grote hutkoffer, van donkerbruin riet…
visserslatijn
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
1.359 Waar behalve kabbelend water,
en het geruis van het riet,
en na elke windvlaag,
de stilte heerst.
Je hoort er zelfs de vogels niet.
“Deze stek”, zegt hij even later,
(T bootje nu heel beheerst
aan alle kanten vastgezet),
“is na al die eeuwen mijn leven
geworden, dit is waar ik zijn moet”.
Ik heb me aan zijn zijde gezet.…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Nagekomen berichten zeg je
brengen ons tot op het puntje
de leuningen van een eiken stoel
leven is werkelijk een rieten zetel
de tijd splintert.…
Later...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Dauwdruppels op het riet, wij keken
naar de hoge blauwe hemel en rookten weed.
Soms dreef er een grijze wolk voorbij,
maar die bliezen wij opzij.
Helder blauw moest het zijn en de zon
zou schijnen voor iedereen.
Op een wereld van leed gespeend waar het
groen zou zegevieren.…
Winter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
725 Het riet wenkt naar hen en wuift ze na.
Steeds blijft de dag te kort, je moet stoppen
met schaatsen terwijl je nog tijden door kon gaan.
.…
Een stinkend bed of een van de vloer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Nu is hij oud, heeft enerverende dromen keer op keer
alsof ze hem weer , weer op komen halen en zondermeer
als een bloedrood lied uitschenken als liters vers verdriet
in het koude van de nacht verscholen tussen weer dat riet.
Wreedheden uit oorlogen worden nooit echt het verleden
daar hebben sommige nabestaanden te veel voor geleden.…
Mijn Minnaar lonkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Angstig voor het licht, schuil ik tussen
het riet. Niemand die mij ziet, maar het wordt stil van
binnen. Ik sla mijn besmeurde handen voor mijn gezicht..
Dan raak ik het water aan. Het spoelt mijn handen schoon en
het smaakt zo zoet! Heb ik het wonder eindelijk verstaan? Vaart
noch wad wankelt onder mijn gemoed. Zij bestaan gewoon.…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 Wiebelend zaten ze
zusjes van zestien
van heup tot aan taille
gestoken in jeans
de een in wit shirt,
golvend haar van kastanje
de ander in blauw
lange lokken, lichtblond
beweging van jonge
gestalten in tegenlicht
een surrealistisch
intiem pantomime
Het riet aan de oever
bleef onbewogen
het water daarachter
lag lijdzaam te wachten…
Net...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
135 bed over een ver verleden
namen, bruidsauto, model,
over dromen die
net niet goed aflopen
Ombuigen, zeg ‘k streng,
waarom angst net
iets mis te lopen
En ‘s morgens jabberend
met z'n twee
ontbijten we ‘t lekkerste gebak
met thee
Naar huis in sprinter kom ‘k
langs ‘t net gekochte huis
van zoon en ik benieuwd,
zoek en zie ‘t rieten…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 Een dwaze blijdschap overstelpt hem later,
Wanneer hij nimf en faun verzameld ziet
Bij 't blank gefluit op 't afgesneden riet,
Dat hij zich koos die morgen aan het water.…
SPREEUWEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.771 Zeg, of is ’t de zonne rijzen,
dat gij ziet, is ’t buien bijzen;
kwade wichten of kwa died
zitten ievers, diepe in ’t riet?
„’k Zie-’t!” zo piept gij; ziet gij, binnen
deze borst, mij iet beminnen,
haten, willen, wensen iet,
blijdschap hebben en verdriet?
„’k Zie-’t!”…
Nederland, moerasland
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
824 het ritme van ‘t verval
men ziet benardheid overal
onmetelijk groot is haar getal
Tot in de nauwste tunnel toe,
doodlopend in de stegen
behalve op ’t boerenland
op schiereiland, of heuvelrug
of op verzande wegen
wat hier ooit eens moerassig lag
men schuilend tussen bossen zag
te midden van immens gebied
het oneindige zilte natte riet…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Ik denk aan U, als ik het riet zie wuiven
Dat op de golfslag schoonbewegend wiegt,
Aan U, wanneer een vlucht van teedre duiven
Klapwiekend voor de morgenzonne vliegt...…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Op een late namiddag in midfebruari
loop ik samen met jou
over bedauwd grasland
langs het riet van een traag kanaal.
Jouw laarzenen stevenen voor mij uit
door hoge vergeelde stengels,
sporen een weg uit naar de kim.
Jouw ogen schitteren vochtig
als de waterigrode zon
zich door de vochtlagen boort.…
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 't Stenen huis, dat hen bewaarde,
Davert als een rieten stulp, -
Open is 't gesloten graf,
En hun ketens vallen af.
Maar wat engel daalt er neder,
Die der slaven boeien slaakt?
Maar wie schudt het aardrijk weder,
Tot verstokt gewisse ontwaakt?
Biddend zag mijn blik omhoog
Naar der heldre starren boog!
1844.…
HET NACHTEGAALTJE.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.202 Rijk van vederpracht omgeven,
Staat de Paauw in glans en gloor;
Maar zijn toon wordt aangeheven‚
En hij snijdt en vlijmt in 't oor.
’t Fluitje leidt de maat der vinken,
Kunstig zingen zij een lied;
Maar gij doet er duizend klinken,
En gij hoorde pijp noch riet.…