Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

Liefde langs de waterkant

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
in het dichte riet verscholen, de schaduwen van jou en mij, ik lig hier kijk in je holle ogen, roerloos ben je, onbewogen achter ons het water, beweeglijk fris onder ons het zwart van vlees ik vrees de ochtend nog het meest, de zon die schaduwen langer maakt de tijd die wegkruipt naar het licht, ik nu met mijn ogen dicht jouw beeld…

Tijdenskanaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
maakte de streek raakte in welvaart en bloei geen wateroverlast zeker en vast Boelo Tijdens was bekend kreeg aan het kanaal zijn monument bij Veelerveen het dorp dat ontstond aan weerszijden men vond dat beide oevers elkaar niet moesten mijden over het kanaal kwam de Naobersbadde bootjes, fietsers rijden oevers natuurvriendelijk met riet…

Even rusten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Je mag voelen hoe de verse lucht ook jouw ziel hier vult, je hoger en hoger tilt van blijdschap al was je jarig en nog kind zie hoe het riet je toewuift en vogels zingen. Ervaar hoe ons polderlandschap als heerlijk bed jou laat zweven als een veertje en breed lacht.…

Hier geniet zij oeverloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
En inderdaad ook vandaag waar tijd en water de zon opstaande tijd weer middendoor scheurt kerst en het schaterlachen ook haar natte konen terughalen groeten riet en kruinen hier als vanouds. ©16-12- 1998…

Burj khalifa

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
dan ruist in 't struikgewas het riet dat nimmer buigt doch stil geniet een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Scherzo7 februari 2025Lees meer >

Burj khalifa

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
dan ruist in 't struikgewas het riet dat nimmer buigt doch stil geniet een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Scherzo8 februari 2025Lees meer >

Waar het blauw zich hecht

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 664
Blauw kleeft aan de grond stil fluistert wind haar verhaal herinnering blijft Onder het riet, tussen slootwal en schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.…
CB9 juni 2025Lees meer >

Verloren Flora en Fauna

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 337
In afwachting van uw antwoord op deze meervoudig gelaagde beklemmende vraag verblijf ik in de tussentijd nog even graag - al is het al lang en breed vijf over twaalf en wacht ik met smart op voedsel en water en dekens en bedden en medicamenten voor wat hier nog rest aan levende have: flora en fauna in riet zonder kragen…

tuinlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 213
Daar staat de pergola met druivenrank, een houten kroon, gegroeid langs elke plank, waaronder stil rieten stoelen wachten, op wie even rusten en genieten wil. En kijk, daar prijkt de allium paars en trots, tussen varens, struiken en hosta's, een tuintafel draagt de bloemen in een pot, terwijl de avond valt, zo zacht en plots.…

Mei boek III [fragment]

poëzie
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.709
Wel 't vochtig blazen door het jonge riet En kleine wilge' en berken van de wind, En 't zoele en zoete wenen, of een kind Door 't duister liep en zonder klagen schreide.…

Februari

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.289
De tuinlui werken op hun land Met zware schoppen in de hand, Terwijl een boertje vergenoegd Met zijne paardjes 't veld beploegt, En men soms eens een jager ziet, Die eenden schiet in 't hoge riet. En in de stad, hoe is het daar?…

Roze morgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Vrouw, wier liefde mij omringt als avondwind, die verre waait maar nabij blijft—een zucht in ’t riet, stil op mijn huid, als stilte voor de storm begint. Zou ’t argwaan wekken? Fluister wat de horizon verbiedt, laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint.…

Het lopen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Bijvoorbeeld dat van Zuiderzeepad En je in Blokzijl, in ‘t Mauritshuis met koffie en met soep begint Dan door niemandsland in Nederland verzeild w’ omlopen moesten vanwege Natura 2000 tussen riet en zon en schachten, grachten, waar bootjes, fiets hun vrachten brachten Dan Kalenberg waar tweede soep Verderop het pad tussen struikgewas…
Ralameimaar16 december 2025Lees meer >

Hommeles

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
voortplanting verlangen komen velen door die passie tot `n heftig hijgen De forsythia bloeit zijn kale takken in felgeel voorzichtig landt `n vleugel met haar wederhelft vlak erboven ‘n soortgenoot; de rug licht gewelfd het zonschaduwspel slokt ze op in `t okergeheel De vijver ontwaakt uit zijn zwart bevroren dromen karpers breken riet…

Hamburgerlatijn

hartenkreet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.429
mijn houten been licht ik hem pootje en daar vliegt ie heen om tegen de praatpaal voorgoed te zwijgen Hoewel ik al wist dat het zo af zou lopen was ik benieuwd naar de reden waarom dus ik loop naar zijn auto, ga achterom en breek blootshands zijn kofferbak open Wat ik aantrof was eigenlijk best balen een grote hutkoffer, van donkerbruin riet…

visserslatijn

netgedicht
5.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.359
Waar behalve kabbelend water, en het geruis van het riet, en na elke windvlaag, de stilte heerst. Je hoort er zelfs de vogels niet. “Deze stek”, zegt hij even later, (T bootje nu heel beheerst aan alle kanten vastgezet), “is na al die eeuwen mijn leven geworden, dit is waar ik zijn moet”. Ik heb me aan zijn zijde gezet.…

uit de serie: Ware nachtmerrie IV

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Nagekomen berichten zeg je brengen ons tot op het puntje de leuningen van een eiken stoel leven is werkelijk een rieten zetel de tijd splintert.…

Later...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Dauwdruppels op het riet, wij keken naar de hoge blauwe hemel en rookten weed. Soms dreef er een grijze wolk voorbij, maar die bliezen wij opzij. Helder blauw moest het zijn en de zon zou schijnen voor iedereen. Op een wereld van leed gespeend waar het groen zou zegevieren.…

Winter

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
Het riet wenkt naar hen en wuift ze na. Steeds blijft de dag te kort, je moet stoppen met schaatsen terwijl je nog tijden door kon gaan. .…

Een stinkend bed of een van de vloer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Nu is hij oud, heeft enerverende dromen keer op keer alsof ze hem weer , weer op komen halen en zondermeer als een bloedrood lied uitschenken als liters vers verdriet in het koude van de nacht verscholen tussen weer dat riet. Wreedheden uit oorlogen worden nooit echt het verleden daar hebben sommige nabestaanden te veel voor geleden.…

Mijn Minnaar lonkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Angstig voor het licht, schuil ik tussen het riet. Niemand die mij ziet, maar het wordt stil van binnen. Ik sla mijn besmeurde handen voor mijn gezicht.. Dan raak ik het water aan. Het spoelt mijn handen schoon en het smaakt zo zoet! Heb ik het wonder eindelijk verstaan? Vaart noch wad wankelt onder mijn gemoed. Zij bestaan gewoon.…
Henri29 december 2019Lees meer >

Cirque du soleil

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 361
Wiebelend zaten ze zusjes van zestien van heup tot aan taille gestoken in jeans de een in wit shirt, golvend haar van kastanje de ander in blauw lange lokken, lichtblond beweging van jonge gestalten in tegenlicht een surrealistisch intiem pantomime Het riet aan de oever bleef onbewogen het water daarachter lag lijdzaam te wachten…
Maxim14 juni 2025Lees meer >

Net...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 135
bed over een ver verleden namen, bruidsauto, model, over dromen die net niet goed aflopen Ombuigen, zeg ‘k streng, waarom angst net iets mis te lopen En ‘s morgens jabberend met z'n twee ontbijten we ‘t lekkerste gebak met thee Naar huis in sprinter kom ‘k langs ‘t net gekochte huis van zoon en ik benieuwd, zoek en zie ‘t rieten…
Ralameimaar11 oktober 2026Lees meer >

DE JONGE SATER

poëzie
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.008
Een dwaze blijdschap overstelpt hem later, Wanneer hij nimf en faun verzameld ziet Bij 't blank gefluit op 't afgesneden riet, Dat hij zich koos die morgen aan het water.…

SPREEUWEN.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.771
Zeg, of is ’t de zonne rijzen, dat gij ziet, is ’t buien bijzen; kwade wichten of kwa died zitten ievers, diepe in ’t riet? „’k Zie-’t!” zo piept gij; ziet gij, binnen deze borst, mij iet beminnen, haten, willen, wensen iet, blijdschap hebben en verdriet? „’k Zie-’t!”…

Nederland, moerasland

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 824
het ritme van ‘t verval men ziet benardheid overal onmetelijk groot is haar getal Tot in de nauwste tunnel toe, doodlopend in de stegen behalve op ’t boerenland op schiereiland, of heuvelrug of op verzande wegen wat hier ooit eens moerassig lag men schuilend tussen bossen zag te midden van immens gebied het oneindige zilte natte riet…

Ik denk aan u

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.960
Ik denk aan U, als ik het riet zie wuiven Dat op de golfslag schoonbewegend wiegt, Aan U, wanneer een vlucht van teedre duiven Klapwiekend voor de morgenzonne vliegt...…

Stenen vingers

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Op een late namiddag in midfebruari loop ik samen met jou over bedauwd grasland langs het riet van een traag kanaal. Jouw laarzenen stevenen voor mij uit door hoge vergeelde stengels, sporen een weg uit naar de kim. Jouw ogen schitteren vochtig als de waterigrode zon zich door de vochtlagen boort.…

Het zingen van de slaaf.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 966
't Stenen huis, dat hen bewaarde, Davert als een rieten stulp, - Open is 't gesloten graf, En hun ketens vallen af. Maar wat engel daalt er neder, Die der slaven boeien slaakt? Maar wie schudt het aardrijk weder, Tot verstokt gewisse ontwaakt? Biddend zag mijn blik omhoog Naar der heldre starren boog! 1844.…

HET NACHTEGAALTJE.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Rijk van vederpracht omgeven, Staat de Paauw in glans en gloor; Maar zijn toon wordt aangeheven‚ En hij snijdt en vlijmt in 't oor. ’t Fluitje leidt de maat der vinken, Kunstig zingen zij een lied; Maar gij doet er duizend klinken, En gij hoorde pijp noch riet.…