1728 resultaten.
Dement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Soms, hoor ik zachtjes “Moeder” roepen
en daal ik uit mijn niemand neer.
Maar kan voor niets nog namen vinden.
Want wie ik ben, weet ik niet meer.…
kinderwagenview
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 roep ik –en glimlach
boven mijn verdriet…
Pats!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Momenten vliegen voorbij,
Ogenblikken duren hooguit een tel,
Ook al lijken ze af en toe
Eeuwen te duren in de beleving
Van hem die de pijn van
Het leven ondergaat,
In werkelijkheid zijn ze
Na een seconde of zo al weer
Vervlogen in de tijd -
Probeer mezelf te vangen
In het moment, roep hardop
Maintenant, jetzt, now,
En daana Pats…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 er gaan nog late mensen
over straat, langs huizen
elkaar, alsnog, onlangs
gedruis van ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 bent een
theaterbeest met
in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment als
de gordijnen vallen en
het applaus verflauwt
dan sta ik in het licht
roep…
Zonder jou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
614 1095 dagen en nachten
blijft het muis en muisstil
geluidloos huilen onzer harten
daar wij nog altijd
op jou wachten
op een bericht
of een kreet
roepen wij met klem
iedereen op
die een hart heeft
naar voren komt
daar iemand hier
toch iets van af weet
waar onze lief is gebleven
wat is er met Rebecca gebeurt
het niet weten is onmenselijk…
depressie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
519 de zwarte cirkeltjes te gluren
die mijn halfgesloten ogen
projecteren op die witte muren
de seconden die dan uren duren
wanneer mijn geest gaat zweven
en spontaan mijn hartje laten wenen
maken mij zowaar ellendig lam
mijn handen rillen en zo ook mijn hart
kleuren mijn wereld nu volledig zwart
en dan, ja en dan moet ik het kwijt
dan roep…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen en alle pagina’s
beslaat van verzen,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
Voorheen bomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 nee meneer ze werden te groot
wisten geen maat te houden
daar hebben wij tabellen voor
en dan moeten wij dat doen
Kappen met zinloos kappen
er zijn al kerkhoven genoeg
kon ik nog net luid roepen
voor ik het gesprek afkapte…
SHAME ON US
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 als een gezwel door de geschiedenis
zal het verworden en
blijven roepen om wraak
kinderen en kleinkinderen
zij zullen opgroeien met de
erfenis van ontelbare doden
tegen volkeren van Judassen
staan zij in geschokt ongeloof als
in de steek gelaten wezen
sla je verraderlijke ogen neer
voel het vuur van schande op
je wangen en wend je…
UITZWAAIEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
617 je zwaait en zwaait
nadat ik de deur uitstap
en nog even over je
bolletje heb geaaid
ik weet nu het is voor
mij als afscheid bedoeld
ik reageer misschien
wel iets te onderkoeld
je zwaait en zwaait
nog maar eens een keer
‘k roep nog tot morgen
dan zie ik je weer
en als ik me heb omgedraaid
en een laatste keer
naar haar heb terug…
9 Minuten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
542 Betrapt met zijn verrekte knie
Op de nek van een delinquent
Zette de wurggreep van oom agent
Aan tot een generatie in rebellie
Want de poetsen bleven maar persen
Ondanks het leedwezende verwensen
Van de smeekbedes der mensen
Die zich mengden in de controverse
En zijn tergende roep om lucht
Stuitte op Oost-Indische dovemansoren
Ging onder…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Vogels roepen hier en daar.
Eindelijk blijven mensen thuis.
De dag sluimert zich ten einde.
Eindelijk daalt het wijs besef,
dat het elders net zo is als hier.
Dat beseffen uitgeputte mensen.
Dat weet elk jonggebleven dier.
Straks wordt het nacht opnieuw.
Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven kloppen.…
De liefdesboom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 Roepen adieu vader en moeder
mijn andere dierbaren ook gelijk,
tot ziens zuster, echtgenoot en broeder
ooit maak ook ik deel uit van het Hemelrijk.…
Decemberbloem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
783 'Amen,' roepen de huisgenoten.
'Zo'n bloem die zich te buiten gaat,
uitbundig de boreling bewierookt...
Christmas-amaryllis zal hij heten!'…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 bruine vlieg vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen kopje
Met de roep…
Lustig feest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
603 Met gestrekte hals bezaaien
duizend kraanvogels de lucht
in lange slordige lijnen
Onder hun ver dragende roep
strijkt de troep trompetterend
en uitgeput in het moerasbos neer
Onwetende profeten
van vrede wijsheid en lang leven
boodschappers zonder briefje
Ritueel van hoogpotige hofmakerij
paringsdans met gespreide vleugels
dolle…
Roependen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Dat ik, iemand,
vaak denkt
iets
iets te moeten roepen,
schrijven, zeggen, appen
Anderen deelgenoot wil maken
van wat we vinden
net ontdekt,
bizar, hilarisch
de moeite waard te delen
Bijvoorbeeld ik,
wortels
die in de zwarte aarde
zelf niet kijken kunnen
goed voor onze ogen zijn
Misschien kunnen ze zien
ze hebben oranje irisjes…
Stille liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
764 En in de stilte zonder jou te wekken,
roep ik mijn naam zolang de droom verder gaat.
Vervolgens is het hopen,
wanneer ik je in de werkelijkheid tegen kom.
Dat jij onbewust er toch iets van hebt vernomen,
de gewenste uitkomst van de som.…
omhelzen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
811 wind door hoge bomen
Van vogels met hun prille lentetonen
Toen klonk alles mooi in harmonie en
Was er van gemis geen weten
Door duistere wolken, zoek ik nu het licht
Waarvoor de zon snel is gezwicht
In koude nachten zonder zicht
Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren
Als de wolken dan vergaan,
en enkel grauwe luchten nog bestaan
roep…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 in de schaduwen en lichten van de avond
denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 roepen we nog iemand aan?…
Schemering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
958 Waar kleur ontbreekt
verliezen de nuances van
de klare lijn en
zwart-wit wint terrein
buiten is vrijer nu dan binnen
de schemering vervaagt in blauw
en lokt de schimmen in de val
tot alles ingesloten is
Water en brood zet men hier voor
te vinden is het op de tast,
omstoten leidt tot wisse dood
en morgen is geen andere dag
Ik roep hem…
Het zicht op toekomst ...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.545 Heel stil en onbeantwoord
het vragen zonder weten
de antwoorden vergeten
roep om liefde nooit gehoord
het gedonder in de glazen
woorden van betekenis
en toch dat hevige gemis
laat gevoel door bloed razen
geopende handen vol liefde
om te geven en te ontvangen
bevredigt heel stil puur verlangen
verdwenen zijn woorden die griefden…
Volg mij in golven
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.848 mij zachtjes
in mijn nek
kus opnieuw
mijn vingertoppen
laat mijn hart
onstuimig kloppen
ruik het zout
proef de zee
golf even heerlijk
met mij mee
raak me aan
betast mijn zinnen
voel en ik leer je
mij te beminnen
ontvang nu maar
vergeet heel even
de smaak van verdriet
ik laat je leven
sluit je ogen
vraag niet waarom
ik roep…
woeste hoeve
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
833 blikken
hete dromen en dan kille spot
een duist’re geest vol
verterende zwarte haat
voor de uitverkorene
de nachthemel kleurt vaalrood
trage rook torent hemelhoog
verduistert de stille maan
het vuur van haat is geblust
opbloeiend geluk is verteerd
door vlammen van hete jaloezie
in maanloze stille nachten
waarin de nachtuilen roepen…
de dood in prijzen
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
704 treur maar niet met de dood in het verschiet
je zult vergaan, niemand is met je begaan
al roep je nog zo hard, vol van smart
het doel staat vast, het is tot ieders last
ik schenk je een lach, ik maak daarvan gewag
alhoewel zuur van aard en aan haat gepaard
kon je niet velen, laat staan mijzelf met je delen
je was geen vriend, dat had je niet…
Wuthering Heights
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
806 Niemand wil horen
die deur blijft gesloten,
negeert het roepen toch totaal
liefde rijst niet tot de hemel
liefde reist niet non-verbaal
kan niet horen
zal niet komen
blijf maar wachten
over en sluiten,
nee is nee,
dus einde verhaal.…
Eenzaamheid en vertwijfeling
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.262 Toen ik later in de straat keek was je weg
en je naam roepen zou geen enkele zin meer hebben.…