2003 resultaten.
Sinterklaas
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
4.151 Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister
Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen
Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders schoot…
Elk jaargetij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.250 Je bloes die half open staat
het kippenvel in jouw straatje
van Vermeer en de houten bank
In de tuin van een zomer
waarin jij op mijn schoot
lankmoedig heerste
met warmte en geuren
uit de huid en de haren
Bij elke kus de lippen
als een krent samenkneep
voordat jouw tong
flitsend uitschoot
mijn wezen diep beroerde
Wij wachten samen…
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…
Latento
gedicht
2.7 met 65 stemmen
69.492 Niets van dit alles wil ik nog bewaren:
het zacht gestamel van je bloed,
het waanzinnig lichte ademhalen
van de vogels in je schoot, je handen
als gebroken eierschalen, trillend
in de broedplaats van de dood.
De veerman kijkt en wacht.
Hij heeft het touw reeds losgelaten.…
Aftelwerk
gedicht
4.2 met 14 stemmen
9.744 Nog één wee en moeders schoot in, uit
is het aftelwerk voor wie niet horen
wil en aan den lijve voelen zal
hoe tot onder nul slinkt het getal
van geleefde tijd achterstevoren.
-------------------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002.…
Super-atleet
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.262 Ik was de super-atleet die blitste
was sneller dan de bliksem flitste
als het startschot klonk
schoot ik weg als vonk
zodat ik in 't startschot finishte
Als test-springer op wonder Nikes
veerde ik de lucht in met bekijks
en verdween in 't blauw
men zocht mij al gauw
en vond slechts m'n rokende spikes
Als hoogspringer op deze sandalen…
Luxuria
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.638 De schoot
draagt zwelgpartijen. Een climax bederft
de brave natuur. Heilige dagen
keren om. Nu, haar oppergezag dood
en verderf zwaait. Is het vulgus onterfd.
Jeremy…
Huivering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
3.811 Ik breng je geen geluk, ik kom
Alleen vergeten in je schoot,
Moe van het reizen naar de dood
Die nader komt als ik niet kom.
Het vuur krimpt onder dunne korst,
Nauw sluit de kou van het heelal
Rondom de wereld, sluipt in elk dal.
Hoe kan ik rusten aan je borst?…
zie mijn zoon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 kruis
zijn bloedende handen
heelden eens melaatsen
zijn bijna gebroken stem
riep eens moeder en kind
troostte de wanhopigen
hoor hoe men hem bespotte
na die uren van duisternis
van god en mens verlaten
waarin hij gilde van wanhoop
het zwaard kerft mijn ziel
na een levenslange dreiging
hij groeide onder mijn hart
trappelde in mijn schoot…
Zeepbel.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Glazige bellen ballen
ontsproten uit een schoot van zeep
deukbaar en vervormend
geblazen en dansend in de wind
kleurig als de regenboog
reuzen bel in hoepel
sluit mij in je bellen sap
verklein me tot een foetus
ontploft en overlevend
blaas me in je bellenspel
spat uiteen in treurnis
wachtend op een nieuwe bel
bellen vlucht in wording…
weesgegroeteke
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.087 vol van genade
de Heer is met U
Gij zijt de gezegende
onder de vrouwen
gezegend is Jezus
vrucht van Uw schoot
heilige Maria
moeder van God
bid voor ons
zondaars
nu
en in het uur
van onze dood
leegte en uitzicht
drachtige boomgaard
magere koeien
prikkeldraad
spert haar tranen
wees
wees
gegroet zonder vader
moeder,…
Avondland
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
2.913 krijgt samenhang ten langen leste
in het zicht de overhand
als goudgerande cumuli
waar het late licht op brandt
wordt het oude zeer vergeten
van opgekropte vrijheidsdrift
waaruit bitse schichten schoten
toorn gericht gehoor bestookte
geselend met woedevlagen
plots gebraakte donderslagen
klarend is de wolkenlucht
vergeven van doorbroken…
En Hij zag...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 snavelpunt
een helivlucht boven bonte kleuren
onze ogen wordt dit nu gegund
hoog in mijn neus stijgen geuren
De blik gericht op het zoet daar binnen
elke deelseconde weer een vleugelslag
ook keizers, koningen en vorstinnen
buigen diep voor de 5e scheppingsdag
Muteren en evolueren, tergend traag
de wetenschap stort het in mijn schoot…
De droom van het vuurvliegje
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.328 Verwonderd keek het vliegje toe
Een lichtje schoot vlak voor hem uit
Met drievoudige Salchow tot besluit
Genoot hij van de performance, en hoe!…
De droom van het vuurvliegje
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.341 Verwonderd keek het vliegje toe
Een lichtje schoot vlak voor hem uit
Met drievoudige Salchow tot besluit
Genoot hij van de performance, en hoe!…
Kleine ode aan de grote Turkse vrouw
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
3.644 Toen ik stond te klungelen met mijn pas,
hekken zich sloten, een metro passeerde,
schoot ze met te hulp: de grote Turkse vrouw
met hoofddoek lachte, knikte, deed het voor.
Nadat ik zuchtend was gestopt,
stond ze zomaar naast me, mij terzijde.
Ze liet zien hoe ik moest kopiëren.
Ik keek nog even om; ze was al weg.…
Mijn vagebonden.
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.632 Er wordt geknuffeld en gelikt,
de één geeft mij een poot,
de ander 'óf het mij nu schikt',
die kruipt op mijn schoot.
Ze voelen altijd met mij mee,
in vreugde en verdriet.
Ze geven liefde, zijn tevree,
al wat ik hen ook bied.
Wat geeft mij zoveel vreugde en hoop?…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 achter berken klimop en rozen
grazen schotse hooglanders
hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit…
De Labbekak
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
1.566 Het krioelde en het wemelde
van dwaze dorstelingen
die -gezeten aan de toog
hun onkruid schoten in het nat
waar ze gestrekt en scheef gebekt
hun smart aan lappenlaarzen hingen
en genoten van de labbekak
die dronken iets vergat
Ze hadden voor de maan gedanst
in grote lanterfantenkringen
want ze bleven zonderlingen
die hun lol hadden gehad…
Waterval
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
979 Jij sprankelende woestheid
dat eerder onbesuisd dan genadig
de aarde kust tot ze blauw ziet,
mijn ogen vurig doen glimmen
alsof het niet genoeg is, druppels
geschenken uit jouw schoot
mijn gebarsten onderlip doet prikkelen
met bijna snode speelsheid en ongemak
dat vragend naar boven pruilt
raak me waar je me raken kunt
en ik…
Anna's kerst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
688 Ik ken je tranen
al schrei je nooit
al toon je nooit verdriet
doelloos dwaal je door
met sfeerlichten versierde straten
je ogen te neer geslagen
voor jou geen kerstdiner
op het menu
geen geluid van welkome stemmen
in de kamer
een bord op schoot
wat kaarsjes en wat foto's
met kerst ga jij vroeg slapen
doe je de gordijnen dicht
ik had…
Verdiepingen
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.280 En op de achtergrond een prettig
kwetterkoor van vogeltjes, de naklank
van een schot, midden in de roos (of kraakbeen
van een vluchtend dier), een juichend stadion
plus het voortdurend beuken van de golven
op de rotsen.…
Loslaten?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.405 Ze glijden van mijn schoot
het ruime water op in boten
waarvan de kiel al vroeg
werd neergelegd, gebreeuwd,
door nieuwe tijden, het geluk
gekozen waarop de scheephoorn
door mijn leven weg zal vloeien,
hun lichamen schieten weg als
mijn vermaledijde schaduw
te dichtbij komt, verstomd
de stemmen als ware het
bevriende mensen, sinds zij…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 kan het zijn
om de verzen van je hart te lezen
en te verdwalen in de tuin der lusten
Er was slechts één zomer
zonder zwaluw
waarin ik blauwbekte van de kou
Je kwam onkruid wieden, zei je,
maar een dag werd een jaar, een leven lang
van omploegen en opnieuw zaad verwaaien
Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels
Mijn schoot…
Alphen...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
790 Wilde hij beroemd zijn, berucht tot na de dood, schoot hij daarom al die mensen dood?
Wilde hij stralen in de eeuwigheid zonder geweten, zonder spijt?
Waarom bleef hij niet in leven zodat wij hem zijn verdiende straf konden geven?…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 Draag me weg
naar het wonderlijk licht
in verzachtende toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.
Je kunt in mij verdrinken,
verdwijnen voor de eeuwigheid.
Maar ik zal altijd blijven,
ik heb de tijd van eindigheid bevrijd.
Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…
De zee
gedicht
5.0 met 2 stemmen
16.837 Doe uw geesten mij bouwen een woning
diep in uw schoot,
waar ik zingen zal als barenkoning
tot mijne dood.
Want geen keel die aan wal uwe zangen
ooit navertelt,
en geen mensenbrein ooit zal vervangen
uw effen geweld.
----------------------
uit: Verzen (1934)…