Alle inzendingen over oud schip

10502 resultaten.

Sorteren op:

Door stilte kan het opwellen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Oud zijn, heel goed beseffen hoe jong zijn was en nu nog is, ik het gelukkig van geest nog ben. Moet je eerst oud worden en kunnen lijden om over andere tijden te kunnen belijden. Het is zien, horen en voelen van leven.…

Oudere mannen

snelsonnet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Wat is het nut van ouwe mannetjes? Een duidelijk vooringenomen vraag Ze hebben vaak een stukje in hun kraag: ze slurpen lebberend uit kannetjes Ze gaan voorop voor al hun geestverwanten In dit geval betreft het olifanten…
Aar Noordam6 september 2020Lees meer >

Boom met duizend kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
blad helderrood opgloeien alsof er bloed doorstroomde Liet hem in vlammen opgaan als zonnestralen hem verwarmden Het kalm ruisen van een kabbelend bosbeekje die hij zo koestert als zomerlinde doet zijn levenseinde zachtjes inluiden Vandaag heeft hij duizend jaar boomwijsheid in kleuren verzameld En laat hij voorgoed en tevreden zijn oude…
M. Bos1 januari 2021Lees meer >

Dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
De processie van Echternach De sprint naar de oude dag 5 Over 12, na middernacht Hangerig voor de nieuwe dag Zonsopgang, een glimlach Meteen overtrokken Wolken van heimwee De avond valt gedwee…

Vertrekken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Betrekken van vroegere kamers Vertrekken van een jong verleden Zeer lang rekken om te merken: Steeds meer op dreef met haltes Trekken op de snelweg naar oud…

Niet zichtbaar

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 521
ik voel dat je tegen beter weten in de tijd bent vergeten dat zijn sporen zich even niet zichtbaar in je huid hebben vastgebeten dat je gewoon degene bent die uit de spiegel zijn glimlach herkent nog steeds bevrijd van de donkere schaduwen uit de laatste tijd toch heeft de onrust van de nacht je niet echt uit balans gebracht…

Oude vader

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
Aan zijn lawaaiig raam gezeten lijkt het waarachtig of hij ongelukkig is naarmate hij ouder wordt ver weg, het donkere duister in daar is de wereld alles, zijn metgezel vandaag heeft hij van alles meegemaakt hij, die bijna van de hemel is want schuld op aarde leidt naar vermaak in zijn oude zetel bij het maanlicht raam in een huis dat…

MEANDERSPAD

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 535
het oude echtpaar vouwt stil de dagen toe op het Meanderspad Vandaag in de nieuwsbrief van 'MEANDER' mijn haiku bij de rubriek: 'Meanderen'https://meandermagazine.nl/2021/07/nieuwsbrief-27-4-juli/…

Ego

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land, mijn man, mijn kind, mijn vader, die held’re ster zo ver, die schijnt op mijn verstand, mijn ader. Maar van wie de lucht, die zich met bloed verbindt, van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt, van wie de woorden uit mijn mond, van wie het helen van een wond? van wie het koren op de akkers…

De Oude Boom Zegt

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
als je goed naar me kijkt zie je dat je op me lijkt men zegt over bomen dat ze maar wat staan te dromen toch echt geloof me van alle oude bomen laten de meesten zich ook door oude mensengeesten bewonen…
catrinus25 december 2022Lees meer >

Het oude huis

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
Het oude herenhuis Staat deftig aan de gracht Hij ziet mensen wandelen En een kind dat vrolijk lacht Dromerig kijkt het huis Naar de bomen aan de waterkant Hij beschouwt ze als zijn vrienden Ze zijn lang geleden hier geplant Het huis staat er al eeuwen Iets verzakt en iets versleten Heel vaak gerestaureerd De laatste keer is hij vergeten…

Het huis

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 394
oud en vervallen leunt het scheefgezakte huis op zijn verleden…

Het foutieve grijs

netgedicht
5.0 met 176 stemmen aantal keer bekeken 453
ik wist nog hoe jij binnen kwam en alle kleuren verschoten wat overbleef was in het foutieve grijs gegoten waar vroeger speelsheid in een lach overheerste schokte en bibberde stramheid minutenlang tot ver voorbij deur en behang nooit waren zij met stomheid geslagen er kletsten altijd wel wat dwazen jij gooide het met ellende…
wil melker27 augustus 2023Lees meer >

JONG EN OUD

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
jong zijn is een zegen nog zo onschuldig en verlegen nog een lange weg te gaan nog zoveel om te overwegen oud zijn komt dan wel met gebreken maar het zijn wel de oude bomen die vele stormen hebben doorstaan die zo mooi zijn gaan verweren die ik zo bewonder dat ik er graag bij stil blijf staan want er valt zoveel van hen te leren…
catrinus25 augustus 2024Lees meer >

Wensen en dromen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
Oud zijn mijn wensen, oud mijn dromen. Oud, te oud om, wegkwijnend onder het stof der tijd, ooit nog uit te komen. Soms lichten ze even op, heel ver als lantaarns in de mist. Maar ach, ik weet, te vaak heeft de egoïst het van mij overgenomen. Al heeft hij de houdbaarheid van wensen en dromen zelden of nooit betwist.…

Eenzame eilanden

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.540
ik zie eilanden doelloos drijvend losgeslagen dobberende ikken in eenzaamheid als wrakhout wanhopig op zoek naar het schip dat breuk liep op rotsen van onwetendheid ik zie bruggen soms wankel soms stevig geslagen tussen tijdelijke wij’s als handen hoopvol vasthoudend aan de liefde die grenzen vervagen zal ik zie stormen…

levenloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Een overdrachtelijk schip zonder anker drijft doelloos en in verwarring naar de kust waar Samaritaans gezang en mededogen oprijst voor een doorgeschoten enkeling; hij die het overleefde. Geboden kansen echter niet benut. Hersenschimmen zaaien twijfel. En dan is hij weer thuis.…

1953

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.635
een schip vergaat en radeloze ogen spreken een taal die niemand verstaat geen veilige haven, niet eens een plek om eervol de vele honderden doden te begraven hier een vader, zoekend naar een veilige plek en met gebalde vuisten zijn Schepper vervloekend daar een gezin, verdreven naar het dak van hun woning, de gevouwen handen…
tejo8 februari 2003Lees meer >

Suiker.

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.399
ogen geen idee wat je van me vindt stoer of aardig misschien wel drie keer niks Nee, daar kijk je te lief voor meestal word ik nerveus als iemand lang naar me kijkt nu helemaal niet, gek is dat af en toe kijk ik wel over je schouder naar buiten om mijn ogen niet teveel te verwennen het is druk op de brede rivier en terwijl er een schip…
Peterdw.25 september 2007Lees meer >

Aan Zee

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
dreigend jagen wolkenflarden over het lage landschap heen windvlagen blazen machtig hard het water golft wild over het strand trekt zand met zich mee grijsgrauw met witte vlekken op zijn vleugels, vliegt een meeuw gecamoufleerd in de lucht land op een schip, slaat zijn klauwen om de reling vast langs de kustlijn een jonge vrouw…
Free@Bird15 december 2007Lees meer >

Aan Zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
dreigend jagen wolkenflarden over het lage landschap heen windvlagen blazen machtig hard het water golft wild over het strand trekt zand met zich mee grijsgrauw met witte vlekken op zijn vleugels, vliegt een meeuw gecamoufleerd in de lucht land op een schip, slaat zijn klauwen om de reling vast langs de kustlijn een jonge vrouw…
Free@Bird16 december 2007Lees meer >

Zoontje

gedicht
2.6 met 51 stemmen aantal keer bekeken 25.879
Het nest zwalkt als een schip. Hij beeft, hij hangt aan aarde die zijn handen, grijpmachientjes, vogelklauwtjes, kneden uit de takken van de lakens. --------------------------------- uit: 'Hier is de tijd', 1998.…

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
ik gaf haar de naam zilveren bloem gewond lag haar koude huid op de te warme stenen, zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

Verborgen angsten

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 740
Mijn hart slaat als een schip in nood en ankerloos op drift geraakt schuwt mijn dood die ter lande werd geplecht toen ’t zwijgen me verried en boze tongen het lichaam wilden vierendelen doch slechts in daad want het gericht die mij van ’t leven wou onthechten sprak geen vonnis over mij als parvenu die het sterven aanbad met orgieën en iconen…
elze9 augustus 2009Lees meer >

Spiegelbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Net zo dik als Du Perron, overspannen als Marsman, ingeteerd als Slauerhoff en uitgeteld als Rimbaud, wijs als Van Eeden, dom als weet ik veel, teveel om op te noemen, getergd als Strindberg, droevig als Woolf, Plath en ga zo maar door, eenzaam als Rilke, vol wanhoop als Ter Braak, diepzinnig als Hesse, verga ik in mijn dagen als een schip…

Suiker.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 644
idee wat je van me vindt stoer of aardig misschien wel drie keer niks Nee, daar kijk je te lief voor meestal word ik nerveus als iemand lang naar me kijkt nu helemaal niet, gek is dat af en toe kijk ik wel over je schouder naar buiten, om mijn ogen niet teveel te verwennen het is druk op de brede rivier en terwijl er een schip…
Peterdw.13 april 2010Lees meer >

Drenkeling*

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.222
Als drenkeling weet ik mij in haar ban, waart zij als schip rond in mijn hersenpan: redding gehuld in nevels van de dag.…

mist

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
Want er zou zomaar een schip kunnen opdoemen die elke poezie vernietigt, maar gelukkig is de stuurman wel wat gewend. Dus als de pont aanlegt aan de overkant vervolgt iedereen zijn weg vol energie. En zoveel fietsen die van een pont afkomen in de mist zag je waarschijnlijk nooit eerder.…

De Driemaster

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 911
reisde met volle zeilen richting Curaçao Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman Maar het schip leed schipbreuk zonk naar de bodem van de zee en daar bleef het liggen, tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg, statig de haven van Willemstad binnen schreed en met gouden letters schreef: ‘De slavernij is voorbij Ook hier…
Walter Palm4 september 2013Lees meer >

Victoria Martin

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Jouw jongensachtige schoonheid verwondert mij zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was waarom flirt je met mij lieve punkmadam uit Parijs terwijl je weet dat ik onschuldig ben nauwelijks droog achter de oren een enthousiaste scholier mag ik het schip op jouw oceaan zijn je schilderen, omdat het leven eindig is met de twinkeling van…