10502 resultaten.
Door stilte kan het opwellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Oud zijn, heel goed beseffen hoe jong zijn was
en nu nog is, ik het gelukkig van geest nog ben.
Moet je eerst oud worden en kunnen lijden
om over andere tijden te kunnen belijden.
Het is zien, horen en voelen van leven.…
Oudere mannen
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
1.449 Wat is het nut van ouwe mannetjes?
Een duidelijk vooringenomen vraag
Ze hebben vaak een stukje in hun kraag:
ze slurpen lebberend uit kannetjes
Ze gaan voorop voor al hun geestverwanten
In dit geval betreft het olifanten…
Boom met duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 blad helderrood opgloeien
alsof er bloed doorstroomde
Liet hem in vlammen opgaan
als zonnestralen hem verwarmden
Het kalm ruisen van een kabbelend bosbeekje
die hij zo koestert als zomerlinde
doet zijn levenseinde zachtjes inluiden
Vandaag heeft hij duizend jaar boomwijsheid in kleuren verzameld
En laat hij voorgoed en tevreden zijn oude…
Dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 De processie van Echternach
De sprint naar de oude dag
5 Over 12, na middernacht
Hangerig voor de nieuwe dag
Zonsopgang, een glimlach
Meteen overtrokken
Wolken van heimwee
De avond valt gedwee…
Vertrekken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 Betrekken van vroegere kamers
Vertrekken van een jong verleden
Zeer lang rekken om te merken:
Steeds meer op dreef met haltes
Trekken op de snelweg naar oud…
Niet zichtbaar
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
521 ik voel dat
je tegen beter
weten in de
tijd bent vergeten
dat zijn sporen
zich even niet
zichtbaar in je huid
hebben vastgebeten
dat je gewoon
degene bent die
uit de spiegel zijn
glimlach herkent
nog steeds
bevrijd van de
donkere schaduwen
uit de laatste tijd
toch heeft de
onrust van de nacht
je niet echt uit
balans gebracht…
Oude vader
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Aan zijn lawaaiig raam gezeten
lijkt het waarachtig of hij ongelukkig is
naarmate hij ouder wordt
ver weg, het donkere duister in
daar is de wereld alles, zijn metgezel
vandaag heeft hij van alles meegemaakt
hij, die bijna van de hemel is
want schuld op aarde leidt naar vermaak
in zijn oude zetel bij het maanlicht raam
in een huis dat…
MEANDERSPAD
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
535 het oude echtpaar
vouwt stil de dagen toe
op het Meanderspad
Vandaag in de nieuwsbrief van 'MEANDER' mijn haiku bij de rubriek:
'Meanderen'https://meandermagazine.nl/2021/07/nieuwsbrief-27-4-juli/…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?
van wie het koren op de akkers…
De Oude Boom Zegt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 als je goed naar me kijkt
zie je dat je op me lijkt
men zegt over bomen dat ze
maar wat staan te dromen
toch echt geloof me van
alle oude bomen
laten de meesten zich ook door
oude mensengeesten bewonen…
Het oude huis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
416 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Hij ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Hij beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
Het huis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
394 oud en vervallen
leunt het scheefgezakte huis
op zijn verleden…
Het foutieve grijs
netgedicht
5.0 met 176 stemmen
453 ik wist nog
hoe jij binnen
kwam en alle
kleuren verschoten
wat overbleef
was in het
foutieve grijs
gegoten
waar vroeger
speelsheid in een
lach overheerste
schokte en bibberde
stramheid
minutenlang
tot ver voorbij
deur en behang
nooit waren zij
met stomheid
geslagen er kletsten
altijd wel wat dwazen
jij gooide het met
ellende…
JONG EN OUD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 jong zijn is een zegen
nog zo onschuldig en verlegen
nog een lange weg te gaan
nog zoveel om te overwegen
oud zijn komt dan wel met gebreken
maar het zijn wel de oude bomen
die vele stormen hebben doorstaan
die zo mooi zijn gaan verweren
die ik zo bewonder dat ik
er graag bij stil blijf staan
want er valt zoveel van hen te leren…
Wensen en dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
659 Oud zijn mijn wensen,
oud mijn dromen.
Oud, te oud om, wegkwijnend
onder het stof der tijd,
ooit nog uit te komen.
Soms lichten ze even op, heel ver
als lantaarns in de mist.
Maar ach, ik weet,
te vaak heeft de egoïst
het van mij overgenomen.
Al heeft hij
de houdbaarheid
van wensen en dromen
zelden of nooit betwist.…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 ik zie eilanden
doelloos drijvend
losgeslagen
dobberende ikken
in eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen…
levenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.079 Een overdrachtelijk schip zonder anker
drijft doelloos en in verwarring naar de kust
waar Samaritaans gezang en mededogen oprijst
voor een doorgeschoten enkeling;
hij die het overleefde.
Geboden kansen echter niet benut.
Hersenschimmen zaaien twijfel.
En dan is hij weer thuis.…
1953
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.635 een schip vergaat
en radeloze ogen
spreken een taal
die niemand
verstaat
geen veilige haven,
niet eens een plek
om eervol de vele
honderden doden
te begraven
hier een vader, zoekend
naar een veilige plek
en met gebalde vuisten
zijn Schepper
vervloekend
daar een gezin, verdreven
naar het dak van hun
woning, de gevouwen
handen…
Suiker.
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.399 ogen
geen idee wat je van me vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier
en terwijl er een schip…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij hangt aan aarde
die zijn handen, grijpmachientjes,
vogelklauwtjes, kneden
uit de takken van de lakens.
---------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 Mijn hart slaat als een schip in nood
en ankerloos op drift geraakt
schuwt mijn dood die ter lande
werd geplecht toen ’t zwijgen
me verried en boze tongen
het lichaam wilden vierendelen
doch slechts in daad want
het gericht die mij van ’t leven
wou onthechten sprak geen vonnis
over mij als parvenu die het sterven
aanbad met orgieën en iconen…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Net zo dik als Du Perron,
overspannen als Marsman,
ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een schip…
Suiker.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
644 idee wat je van me vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten,
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier
en terwijl er een schip…
Drenkeling*
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.222 Als drenkeling weet ik mij in haar ban,
waart zij als schip rond in mijn hersenpan:
redding gehuld in nevels van de dag.…
mist
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
734 Want er zou zomaar een schip
kunnen opdoemen die elke poezie
vernietigt, maar gelukkig
is de stuurman wel wat gewend.
Dus als de pont aanlegt aan de overkant
vervolgt iedereen zijn weg vol energie.
En zoveel fietsen die van een pont afkomen
in de mist zag je waarschijnlijk nooit eerder.…
De Driemaster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 reisde met volle zeilen richting Curaçao
Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman
Maar het schip leed schipbreuk
zonk naar de bodem van de zee
en daar bleef het liggen,
tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg,
statig de haven van Willemstad binnen schreed
en met gouden letters schreef:
‘De slavernij is voorbij
Ook hier…
Victoria Martin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Jouw jongensachtige schoonheid verwondert mij
zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was
waarom flirt je met mij
lieve punkmadam uit Parijs
terwijl je weet dat ik onschuldig ben
nauwelijks droog achter de oren
een enthousiaste scholier
mag ik het schip op jouw oceaan zijn
je schilderen, omdat het leven eindig is
met de twinkeling van…