1487 resultaten.
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen
en waar zaden ongemerkt groeien
ik zou mij er zo graag mee willen bemoeien
het daglicht schijnt op de muur van mijn tuin
en zet de stenen duif in zijn eigen schaduw
zo vergaat het mij nu ook in wezen
ik zit met mijn rug tegen het geduld…
Als alles eenden is
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.568 Geduldig happen ze brood
dat gestaag van honger bevrijdt.
Ze peilen alles lichter dan lood
een aard die ik haast benijd.
Het fruiten van brokjes
in het zo smeuïge water
passeert de keel in slokjes
gevolgd door olijk gesnater.…
Onbekend meisje
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.239 Ik moet het alleen nog verzamelen,
Dat vergt veel tijd en geduld.
Over een tijdje is het meisje terug,
Het echte meisje en niet wie het nu is.
Ze is dan helemaal zichzelf weer,
Dan zie ik weer een bekend meisje in de spiegel.
Ik zie mezelf, de ware ik.…
De banneling
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.170 De onzaalge boom schudt zwarte kraaien
Onwillig over 't witte land:
Een groot penseel dat onheiltekens waaien
laat over het geduldig land.
Ik kan de vreemde tekenen niet lezen.
Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward.
Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen.
Wat ik vermoed, klinkt zéker in mijn hart.…
Alternatieve doodstraf
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.519 Geduld van Bush en zo vereist het wél.
Acute doodstraf kan men zo vermijden.
Tenslotte zal-ie sterven in de cel.…
Steen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
942 Terecht, want dit hier wordt gevuld
door échte dichters met talenten -
dus, wil ik ook eens pap met krenten
dan rest mij slechts heel veel geduld.
Is er nog hoop? - ik mag niet klagen.
Zo las ik laatst een kort gedicht
per saldo ook aan mij gericht.
Geschreven op een vuilniswagen
door medewerkers zonder schroom.…
Buitenhuis
gedicht
2.9 met 55 stemmen
17.286 De appelboom staat al weer klaar
de bloesems komen dit voorjaar
laat maar zij komen niettemin
want in de takken huist geduld
een winter lang zijn zij vervuld
van niets dan breekt voor ons de knop
de bloei gebeurt in lichte tint
dan komen vlinders en de wind
de blaadjes worden losgerukt
en in de zomer als wij komen
hangen de appels aan…
Ode aan Swmyborszka
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
830 Wat een geduld heb je betoond,
toen je mij weer leerde spelen,
wat een liefde voor je vak.
Trots vertelde je me later
van Turina en Chopin,
over je Spaanse moeder,
en haar Poolse kolonel.
Je leerde mij vooral
hoe een mens moet overleven,
met zwart en wit,
van toets tot toets.…
Een lijster op een takkie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
586 werkelijkheid
te beschouwen op mijn gemak
Och had ik maar haar verenpracht
dan liet ik hier en daar een donsje
vallen op iemands eenzaamheid
als een zwijgzaam onderonsje
Och zong ik maar haar vredeslied
om de mensen iedere morgen
te ontwaken, en ze 's avonds weer
een goede nachtrust te bezorgen
Och had ik maar haar glinsteroogjes
haar geduld…
Woorden helpen niet...
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.642 Soms wordt een grote wens vervuld…
Vol trots en blijheid, ook al kostte het veel geduld…
Een tweede wonder was zeer welkom, het maakte niet uit wanneer…
Geluk lachte ons toe want het kwam vanzelf dit keer…
Waarom mag het dan niet zo zijn en volgt er veel verdriet…
Waarom werd ons geluk weer afgenomen en leeft dit kindje niet…
Natuurlijk…
Versteende golven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
569 Beweend,als ze neemt,
onbemind na razernij, om
wat de mens haar sleet,
verstenen golven in aangezicht
van kunstmatige stranden,
getij haar wijsheid weet
gesticht in onbegrepen handen
kalme berusting breekt geduld
ritmisch in eigen zilte bad
om de zondaars te verbergen
strijkt zij haar plooien glad.…
Ex libris,
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
730 bevroren land, het is niet zo
dat de steel van de blanke lelie is
gebroken, vertrokken alle keren
op een houten slee, die plaats
biedt voor twee, ik dien dat te
accepteren, voor al die anderen
die het tegendeel beweren,ik
beween haar in gepolijste steen,
ik kerf in hout haar klare faam,
verwerf haar taal op eigen naam,
fluister haar geduldig…
Wacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
812 wil houden met zijn benenwerk
de karavaan die op pedalen trekt
een col, een plat, dit alles schiet voorbij
om vijf uur is een doel in zicht
daarna de mannen: schouderklop-en-al
een sponsorshirt, een -pet en dan de kus
een groot publiek bekijkt de show
het racend circus dat met man en macht
dit land doorkruist waarin de Mont Ventoux
geduldig…
Schaduw als bestaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
485 mooie jaren
uit zicht omdat ik dacht dat licht
niet voor mij was weggelegd
spelend met frivoliteit en lach
mocht ik mijn leven niet vullen
alleen mijn dromen konden
dat intense verlangen nooit verhullen
in dit gebeuren is geen schuld
toch doet het iedere keer
weer pijn dat groei en bloei verloren zijn
door een leven lang beoefenen van geduld…
KLEINE TIJD
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
622 een korte rust genoot
mogen wij deze beeldende week
als de ontluikende wereld zien
de jonge mensheid leeft dan
in de morgen van de zesde dag
door zonnige vragende nevels
daalt een pad van zilverblinkend steengruis
langs bochtige hellingen af
naar een geheime blanke zee
waarboven een reine wolk glimt
die door geen wind wordt beroerd
geduldig…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 ontplooiing
En er brak licht aan in het duistere
Het was onvoorzien
Doch de tulp vocht zich een weg terug
Wierp alle juk van zich af
En zie
Trots en fier
Bloeide hij open
De wereld lag aan zijn voeten
Maar hij zweeg en liet het verleden achter zich
Vol goede moed zag hij op de toekomst neer
Leefde in het heden
Plande geduldig…
Vergulde wijsheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
570 Badend in z'n stralend
ego staat hij van zichzelf
verguld, draaiend op de
wieken van de wind en wereld
zoals wij hem altijd hebben
gekend, om zelf nimmer aan het
firmament te verrijzen, scharniert
een stilte van victorie luid over
daken,loyaliteit in de windroos
van geduld, staat hij fier aan top,
weigert klachten uit de krop…
De Hof van Leven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 Die van geduld
zou later bloeien,
vriendelijkheid
boog zachtjes door de top,
de boom van goedheid
begon uit te lopen,
die van geloof
bestoof de stille hof.…
De Zomer Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 in
even nog lijkt de warmte
van de zomer te blijven hangen
maar de lucht grijst
en de wind wakkert aan
een rilling loopt langs mijn rug
jaren vervagen
het kind in mij loopt voorbij
verliefd, geliefde en weer alleen
samen met mij
herinneringen
even nog maar zal het duren
leven verlangzaamt
en winter
kil streng en geduldig…
Gaan?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
896 Mijn inzet was totaal, mijn geduld kende geen limiet
Nu opteer ik voor rust en schoonheid, vinden of niet.…
Sponsae aeternae
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.137 Ik zou gelukkig zijn, als slechts geduld
De slaap kon vinden om van u te dromen.…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste leg
als de zon zich verduistert
en de zee zich hoog
optilt aan de horizon
Dan drijf ik huiswaarts
naar de kim van mijn dromen
waarin de pijn zich
geruisloos oplost
in een glooiend dal van bloemenpracht
waar genezing mij wacht,
gul en geduldig…
De Feniks van Zwillbrock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Die zullen verdwijnen, heb even geduld,
De talmende nacht geeft zich spoedig gewonnen.
Daar breekt door het grauwen in glorie de zon en,
Van vaagheid ontdaan, worden vormen onthuld.
Opeens lijkt de hemel met vlammen gevuld,
Is fier een flamingo een stijgvlucht begonnen.…
De zon schijnt bloot
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
558 de wind kwinkeleert altijd mee
op gewassen vogelveren
die vrolijk spatten in alle zeestromen
blijgeestig van aard
‘t kompas is geduldig
blijft om zijn lichtas draaien
al eeuwenlang, de zon schijnt bloot
dat over het aardrijk straalt
het zonlicht maakt geen verschil
heeft geen voorkeur, verheft zich niet
in het licht van ogen
die harten…
blauwe reiger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 Statig en arrogant langs menig wallenkant,
trots verheven, op hoge poten, onbewogen,
blauw en grijs als lucht, zal zij neergebogen
geduldig maaltjes spiesen, dat is de trant.…
Patrimonium
gedicht
3.0 met 12 stemmen
5.060 Op goedgeluk verwekt,
denk ik, en zie hoe de merel
geduldig en bedachtzaam trekt.
----------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar', 2001.…
Zo lief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Zoals het er nu voorstaat, zal ze haar
zachte manen niet kunnen kammen, ze is
zo lief zoals ze daar geduldig wacht op
een jongenspaard met een kam.…
welkom in mijn wereld
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
957 zal hem je geven
en de sleutel van mijn hart inzien
ik wachtte op jou
zonder dat ik het wist
ik wachtte alleen op jou
nee ik heb me niet vergist
welkom in mijn wereld
ben blij dat jij er bent
laat je zorgen waar ze zijn
welkom in mijn wereld
gebouwd voor jou in zacht satijn
---------------------------------
(uit "hoelang duurt geduld…
Wat zal ik aantrekken?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 Staande voor de kast
verzucht je
kijkend naar de lucht
wat trek ik aan vandaag…
als eindelijk je keuze is gemaakt
komen de regenbuien
dan hoor je het gefluister
trek toch vandaag die mantel aan
die zo bevrijdend voelt
met al die mooie plooien
waarmee iets wordt bedoeld
bescheiden en zachtmoedig
meelevende en goed,
verdragend en geduldig…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 in groen glas bereid voor de reis
naar zeeën waar de zon nooit ondergaat
langs tropische vissen, bergen van ijs
tot het land waar water haar achterlaat
Op de tweede kust zal de lezer staan
die de fles ontkurkt, de antwoorden drinkt
de geest bevrijdt, niets kan ons meer ontgaan
als het lied van het ware weten klinkt:
‘De getijden zijn geduldig…