2134 resultaten.
Gij die vuur en liefde zijt...
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Gij die vuur en liefde zijt,
doe de harten branden;
mensen van hun vrees bevrijdt,
open mond en handen.
Liefdegeest, vreugdegeest,
doe ons allen leven,
wil ons vrede geven.
Gij die als een stille gloed
in de ziel wilt vonken
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.…
Aloëtte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 .:
En vat gij niet de zin, mijn hart?
Eéns zult ook gij verstaan!'…
Licht mijner ziel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.477 ik zag u steeds van ver,
En wist wel dat gij eindlijk komen zoudt; -
Woorden, die ik niemand heb betrouwd,
Gaan uit als bleke vlammen, - als een ster,
Die in 't azuur, maar blanker, lieflijker,
Zie 'k in uw lokken liggen 't licht gelaat;
't Mysterie van veel leeds, maar nooit van haat,
Droomt in uw ogen; - 'k zag het steeds van ver.…
O schone kracht Geestdrift
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.392 O schone kracht Geestdrift die doet vergeten
alle aardse ellende, elke lichaamsnood,
en het sidderend lijf voedt met de beten
van uw zonne-gerijpte goden-brood,
die uw stroom door de lam-gewerkte leden
en door de moe-gedachte hersens stuwt,
en ze op-richt tot de gespannenheden
waarvoor het laag en klein bewustzijn gruwt; –
gij heerlijke,…
Een zomerlach, al is het wintertijd...
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
849 Dat ik niet beter, gij niet slechter zijt
maar dat we samen 't zelfde leven delen
en dat we dwaas en dom zijn ooit,
maar elkaars wonden kunnen helen.…
Moeder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
881 Een zorg, maar ook een troost voor u:
moemoe te zijn van zoveel telgen
Een troost die gij ons hebt gegeven:
ons schoonste have, kostbaarste bezit, ons leven.…
Jong geleerd is overdone
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
888 Je leest dag in dag uit hoe jongelingen
Met zeer volwassen minnaars/meesters/juffen
Steeds jonger krikken/scharen/swassant-nuffen
Ze zijn blijkbaar vroegwijs in zulke dingen
Na honderd keer zulk nieuws zegt, diep in mij
Een boerse stem: "En dè gelèùfde gij?"…
Alle klokken luiden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 in de stad weerklinken
vertrouwde klanken
over het oude plein
mensen staan stil
luisteren naar het spel
van de beiaardier
ongezien, wel gehoord
brengt zijn muziek
vrolijke sfeer in de straat
een moeder met kind neuriet
het wijsje zachtjes mee:
"Vader Jacob, slaapt gij nog"…
Arm Meisje.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.097 Och, mocht gij haar ontmoeten
Verzacht haar droefenis
In naam van Hem daarboven
Die ook haar Vader is.…
DRAAIKOLKEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
934 Lach niet om mijn leed,
als gij ’t innigst leven
zelf met voeten treedt
is voor U een wonder
slechts pervers gebaar...…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
Ballade van den katholiek
gedicht
5.0 met 4 stemmen
11.371 Gij leeft te zeer in uw bewogen heden
om het te weten, maar het is geschied,
dat weinigen, die deze naam beleden
beschermers bleken van het wijd gebied,
waarop men heden nog beschaving ziet.
Gij preekt wel, maar gij kent de teksten niet!
Wat is úw toekomst zonder óns verleden?…
DE MUZIEK
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.031 Toen de vraag-krullen der cello's trager
bewogen en het hoofd van de violist
afstierf - laag en lager -
op het gevoelig lichaam der viool,
toen kwam er rust, -
en in dat zwijgend ogenblik
waart Gij, o God,
noch vrede, noch geluk,
maar verruk-
kelijke pijn,
verschrikkelijke lust.…
stilte
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.628 Ach god,
Verdomde eenzaamheid
Gij snijdt en rijt
Mijn tweestaltige constructie
uit elkaar
Geliefde tweestrijd
Als innigen in hun doodsomhelzing
Zingen doodse smarten
Tot onzinnigen
die het lot tarten
Blik die leidt tot niets
Een liefdevol gebaar naar stilte die
Geen stilte is
Want stilte
Is het luid verkondigen
Van gemis..…
Uit het stenen alfabet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 zoek geen schuilplaats
in de mantels
van bizarre clowns
die het hakken
van letters uit het stenen
alfabet tot poëzie verheffen
zonder dat hun volgelingen
dat beseffen viert narcisme
hoogtij in ijdeltuiterij
de vreemde eend
wordt weggejaagd het
zwarte schaap is afgemaakt
gij wilt het kaf niet zijn
onder hun koren alleen
de clowns…
Overstroming
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.449 Gij, zondaar ken u-zelf. De waterstromen klimmen,
De stromen van ’t verderf; rijs uit uw slaapzucht op!
Doch neen, gij sluimert voort, vermaakt met ijdle schimmen,
Gods liefde roept vergeefs. — Uw bloed zij op uw kop!…
DE TWEE GENIUSSEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.448 In 't eind vraagt de eerste, wijl een traan zijn oog ontvlood:
'Wie zijt gij?' 't Antwoord is: 'Het Leven.'
'En gij?' vraagt de andre. - 'Ik ben de Dood'.
Het Leven siddert en hervat: 'Onzalig Wezen!'
Gij zijt mijn vijand en de vijand van al de aard'.
Niets heeft ons doel gemeens.…
Ode aan de Dood
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.736 Hebt ge uwe pijlen niet al op mij gemunt;
Spaar gene boezem, die voor u openstaat:
Of zoekt gij vluchtend u te wreken,
'k Zal dan u altoos een blodaard noemen.
Bevende zielen fluistert gij angsten in;
Juichende helden schroomt ge onder 't oog te zien:
En nimmer zoudt ge u aan hen wagen,
Zo niet hun koning u daartoe perste.…
Oosters
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.712 Ik sloeg de beker stuk de dag voor deze,
als van mijn roes ik nauwlijks was genezen;
de scherven spraken met een lispelstem:
'ik was als gij, gij zult als ik ben wezen.'
Omar Khayyam…
KUSJE
poëzie
3.1 met 60 stemmen
11.282 'Gij zijt toch immer lastig!
Gij wilt gestadig kussen! -
Wat doet toch al dat kussen?
Wat wil dat toch beteeknen?'
Zo sprak mijn schone Fillis,
En keek met donkere ogen,
En wendde 't hoofd ter zijde.
Ik greep haar lieve handjes,
En zei: mijn dierbaar meisje!
Mag ik u dan niet kussen!...…
Nachtbloesems
poëzie
3.1 met 26 stemmen
6.791 Kwele de vogel,
Zinge ik mijn lied,
Gij hoort ons nimmer,
Gij troost ons niet!…
Het keurslijf
poëzie
4.1 met 21 stemmen
3.717 Gij schept vergeefs uw toovrend schoon.
Gij kunt de grilligheid der mode niet behagen.
Ach! mocht zij die dees dwaze pracht
te zinneloos heeft uitgedacht,
tot straffe in Pluto's hof een gloeiend harnas dragen!
---------------------------------------------
uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…
Onder de helm
poëzie
3.7 met 24 stemmen
3.005 Komt gij ons volk beschaven,
gij, die het land verwoest?
Overal puin en graven,
overal bloed en roest.
Geen vriendschap, geen vriendschap,
geen vriendschap onder de helm!
Wie met hen hand in hand kan staan
Is in het hart een schelm.
Duitser, ruk met uw horden
zwijgend over de Rijn.…
UITBLIJVENDE LENTE
poëzie
2.0 met 2 stemmen
2.157 Door de god in u bespeeld,
Tot hij breekt door de verbroosde wanden
Op zijn nieuw gevleugeld pad,
En gij zelf vergaat in schoonste schande,
Uitgewoond verworpen vat.…
Alleen
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.480 Ik was een stil en eenzaam kind,
Eenzaam als geen -
Gij zong voorbij als een stem in de wind:
Nu ben ik alleen, alleen.
Gij streek voorbij als een schone schijn -
Vanwaar? Waarheen?
Wat kan ik zonder u beter zijn
Dan alleen, alleen?…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 O blaadren die zo schoon zijt in uw dunheid,
Schoonst nu gij dun zijt, schoner dan de zomer,
Al-licht, dóór-licht, gans ín-schijn van de zon,
Gij sterft, de zon blijft - durf ik zo, ik dromer?
Ik die niet weet dan licht-, dan fijn-, dan dun-heid,
En dat ik loop in 't wondre licht der zon.…
Paardje spelen
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.137 . -
- Niet zo dol,
Of gij zult
Door uw schuld,
Krijgen met de zweep.
Nu naar stal!
Nu naar stal!
Gij vindt daar
't Voeder klaar.
Ja voorwaar,
't Wacht u al.
Eet met lust,
Neem uw rust.
Rust is arbeids loon.…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 maar waartoe kwelt gij mij? gij weet
dat ik nog niet tot sterven ben bereid;
ik kan geen afstand doen, noch van mijzelve
noch van mijn wrevel en opstandigheid.
misschien ben ik verdoemd; wanneer reeds nu de dood
mij plotseling in de rug zou overvallen
dan zou ik, stervend met de honderdtallen,
neerstorten in de Poelen, heet en rood.…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 , krakend en lamgeslagen monster
gij zijt een prooi van zee en windkrachten
geen anker mocht hun macht beslechten
witgekuifde baren rammen uw uitgedraaide
schroef vanachter, duwend u harder tegenop
de zanderige kust.…
De stichter van het Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 (De vertwijfeling van de mens)
Ik ben de tijd met strakke wijzers
de balk die rechte ruggen knakt
de staar die aan Uw ogen vreet
Ik ben het kapotte oorlogskind
het wondvocht dat blijft druipen
Ik ben het zijspoor in Uw denken
Zo heb ik U als mens verwacht
Zo hebt Gij mij als een God gedacht
Ik breek ijzer met ijzer
ontvlam vuur met…