1695 resultaten.
God is mijn licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
711 God is mijn licht, Hij is mijn behoud
Hij is mijn sterkte, steeds maar weer
Ik wandel in het licht van mijn Heer
Mijn leven is aan Hem toevertrouwd.
God is mijn licht, ik hoef niets te vrezen
Want Hij geleidt mij dag aan dag
Zolang ik op deze aarde leven mag
God is mijn licht, Zijn naam zij geprezen.…
Duiveltjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.735 Dinsdag is ‘collegadag’:
wandelen en bij een stevig glas
herinneringen ophalen,
de toestand in de wereld bespreken,
onze naasten de revue laten passeren,
seks voor bejaarden onder de loep nemen.
Ik antwoord dus:
“Oma zal er zijn, jongen ,
en zaterdag kom ik naar het voetbal!”…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 in het aardse speuren
de wandel in een gesluimerde middagzon
waarin het ijs zich tot bloemen vormt
een verlept boeket op een schuurraam
de merel op het tuinhek een poging doet
iets lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij…
Weer Een
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
482 Het is vloed in onze liefdesharten,
de stromingen vermengen zich
in talloze omarmingen
waar beschermengelen zijn neergestreken
het boze geen vat op ons heeft
daar de Godin in onze harten leeft
Ik wandel met Maria Magdalena langs
de lentebloemen en de vrolijke vogels,
wij zijn helemaal in ons element
als gezworen krijgers, met de liefde
van…
Indigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Ik zou je graag leven willen geven
vol levensechte dromen
waarin we mooie dingen beleven
genieten waar we aan toekomen
eindeloos wandelen over de hei
vliegen naar tropische oorden
plukken we gezamenlijk bloemen in mei
bezegelen ons zijn met de mooiste woorden
versmelten we in een nacht vol indigoblauw
liefdevol kleurt het zand op je gezicht…
geniet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 meenemen op vleugels
je leiden door
onzichtbare teugels
geef toe aan je gevoel
laat je zweven
vergeet alles even
je sores en de heleboel
ga er op uit
eens heel alleen
geniet en kijk om je heen
een vlinder die dartelt
een bloempje dat bloeit
een beekje dat klatert
een kalfje dat stoeit
zoveel moois te beleven
op de fiets of gewoon
wandelend…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om niet te zien
Maar in een schitterend spoor
wandel…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Fraaie beelden in zoete vlammen gestoken,
eekhoorns heilzaam druk naar proviand,
schaarste nakend, onzichtbaar omgebogen,
deugdelijk is onze wandel aan de bosrand.…
Grensgebied
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De grenzen van het territorium
heb je niet zelf zo uitgedacht
er was ratio zonder opperwezen
en gevoel zonder verstand
je begon ergens te wandelen
zag een oude pop in een sloot
vroeg officiële papieren aan
voor het nieuwe huis
dat vol met water stond
naast kleurrijke schilderijen
bracht je woorden
in beeldentaal
je herkende het grensgebied…
Vlinderschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 De verlegen
vlinder verbergt haar weelde
steeds lichter wordt het
rond het baren van de morgenstond
Tot de volgende handwijzer
wandel ik mee met de chaoten
traag en uit de pas
vanzelfsprekend
zo zijn ze.…
Natuurlijke omhelzing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 De landschappen zijn nog te mooi om niet te zien
wellicht kan ook ik weer echt wandelen bovendien.
Ik wil de natuur nog om mijn hals gaan dragen
iets anders behoef ik leven nu nog niet te vragen.
Kijk hoe mooi het gekleurde blad immers ooit
haar oorsprong ook uit goede grond had ontplooit.…
Pinksterpracht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
385 De wandeling door de
natuur was mooi, en
toen ik thuiskwam stond
de koffie klaar met een
heerlijk stukje appeltaart
met slagroom.
Mooie eerste Pinksterdag allen.…
Modder stinkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 ik moet nu wel
wandelen over onbekende paden
er is geen weg terug
afgesloten
een indrukwekkend groot bord
ik registreer te vlug
en kijk dus toch weer om
en struikel over takken
ik keek niet
het pad lijkt begaanbaar
als ik opsta verzamel ik moed
gelukkig dat niemand het ziet
het bloed
de tranen
de schaamte
modder stinkt…
luchtschilderijen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het is een boeiende bezigheid,
terwijl je wandelend een lang traject moet afleggen.
Het is een leuke hobby en het kost niks.…
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 De kleuren van de huizen en de auto's zijn herleid tot sfumatotinten
als benen gehuld in bruine panties die elk vlekje en adertje maskeren
Ik wandel met haar door de straat, arm in arm,
een gedicht in een gedicht.…
Doorweekt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 soms zijn er kinderen die spelen
of ploetert een hond in het zand
het weer oogt zeer mistroostig
zoals het huisje aan de waterkant
ik wil er wel door blijven lopen
maar het is modder die mij plaagt
die blijft zuigen aan mijn laarzen
en de broek vervuilt die ik draag
alles blijft zich maar herhalen
de regen,de boer die klaagt
en ik wandel…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 De inzichten in mijn aantekenboekje
zijn raadsels geworden, ik herinner me
de mistige gedachte van vandaag
al eens eerder gehad te hebben
maar helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Er ligt een stilte
in het landschap
bij de grijze tuin
bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door…
Estafette
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 Zolang we kunnen lopen
we rondjes met elkaar
de jongsten in de buitenbaan
maken meters en leren veel
krijgen steeds meer stokjes
aangereikt verhalen waarheen
we op weg zijn een finish
waarna niemand meer hoeft
te rennen hand in hand
zullen we verder wandelen zullen we
in vrede leven zullen we allemaal
winnaars zijn geen estafette meer…
ik streel je huid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.486 denkt
de blik die je
me schenkt
ik proef je in
de geur van hooi
maak je mooi
en geef ons
weer momenten
ter herinnering
in je tranen
zie ik je verdriet
ik wil die pijn ook
voelen en delen
zodat liefde alles
weer kan helen
het is mooi
te leven
in jouw smaak
je streelt mijn tong
je allure heeft
bewondering alom
ik wandel…
Gesprek met mijn moeder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 De holle weg weerklonk
haar woorden,
over wat goed brood is
en over echte liefde
Toen zei ze:
'Zelfs als de passie weg is,
blijft de liefde'
De twijgen begonnen wild te schudden
Ze zei iets over samen wandelen,
over samen eten prepareren,
en ook iets over wijn
Ze klonk verward
Dat dacht ik althans
Iets over als alles wegvalt…
meerwaarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 ik wandel in mezelf een stukje mee
en verdwaal tussen wortels en geboorte
in dit uitbundig buitengebied
is het pad meegaand maar zompig
er ligt een steen om zich aan te stoten
te bezeren aan verwondering
over paarden in de wei, gevangen
door zwak intredend ongenoegen
maakt dit prikkelbaar, zijn het
de haastige pijlen, gepatineerd…
Geen ontmoeting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Wandelend langs ’t verlaten strand,
Ontwaar ’k in m’n ooghoek,
Een dame, komend van ’n duinslag,
Gekleed in ’n mini bikini.
Ze kijkt links noch rechts,
Loopt linea recta naar de branding,
Ze aarzelt geen moment,
Voor je ’t beseft, versmelt ze met de deining.…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 En zo leef ik -
met een man, twee kinderen,
een kat, een berg wandelende takken,
en de dagen die zich telkens opnieuw ontvouwen
als een voorzichtig landschap.
Herstel is geen rechte weg.
Het is een pad dat mij vindt
terwijl ik wandel,
wankel,
lach,
luister,
en telkens weer kies
voor verder.…
Het park
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.191 Ineens stond je naast mij,
met aan de hand je fiets,
Haren in de war,
het interesseerde je niets
Kom, zei je
we gaan wandelen aan de overkant
Je was opgewonden
en pakte mijn hand
Je ogen straalden,
je verraste mij
Er was passie,
we liepen zij aan zij
Innig en hard,
onze lichamen
Het park was van ons
We waren samen
We streelden…
Liefde op afstand.
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.385 Elkaar niet kunnen aanraken,
niet even wandelen, hand in hand.
Een liefde die eigenlijk
nog geen kans heeft gehad om te groeien.
Een liefde die nu al
volop had moeten bloeien.
Ooit komt voor jullie de dag
dat jullie voor altijd bij elkaar zijn.…
Verloren voorwerp
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.944 De ring die jij me gaf die ben ik kwijt
verbintenissymbool sinds zoveel jaren
een ogenblikje van onachtzaamheid
verloren op de hei al wandelend bij Laren
Om dikgeworden vinger knelt het goud
heel even om de pink dan maar bewaren
beslissing snel genomen heel erg fout
en hóe het sieraad weggleed ook niet te verklaren
De schrik…
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Er zit nog zand tussen je voeten,
van je wandeling over het strand.
Géén last van 't eeuwige moeten,
er is immers niets aan de hand.
Zo ben je door het leven gegaan,
ondanks alles met een gulle lach.
Géén tijd om stil te blijven staan,
maar tóch een mens van de dag.
Dit vissersdorp was ooit van jou,
hier ademde je, heb je geleefd.…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept mij uitdagend
mijn ogen gesluierd oneindig vragend
onder elke golf een valse klip
maar de herinnering is trotst gebleven
aan de aardse wandeling…
Zinsbegoocheling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
565 prettige van buiten
ademen werd zwaarder
mijn stappen trager en
de horizon steeds vager
ben gestopt
met transpiratie overdekt
mijn hoofd chaotisch gek
wilde terug
heb mij omgedraaid
schrok en zag het pad
dat bergopwaarts lag
met mij al in
het diepste dal
hoe ik ooit
ben thuis gekomen is een
van mijn slechtste dromen
wilde wandelend…