Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

- De ijskoning -

netgedicht
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 600
De zachtroze lichte glans lijkt op zijn lange dunne sokken sneeuwknisperend weggelopen vreselijk koud twinkelt sterrenstof, danst om de herstoffering met zijn adem. Indrukwekkende koude luchten lonken avontuurlijk en tevreden, randen zachtwit omzoomd van ijsbergen de ijskoning ontwaakt, wil de hele wereld gaan bevriezen.…

Land over de drempel

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.027
In het wemelen van het licht aan de einder doemen jouw lieflijke trekken op, de glans van jouw gezicht ontstaat. Ik open de droomsluizen van de tijd; simultaan met mijn aards bestaan leeft jouw droomgestalte in mij voort, begiftigd met verborgen, immer groeiend leven.…

Mooie vogels

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.120
Geen kleur is te bedenken, Geen glans heeft schoner gloed Dan die van deze vogels De veêren schittren doet. Roodgoud met groene weerschijn, Azuur en hemelblauw, Paars, violet en purper, Die kleuren draagt de pauw.…

Alleen voor kinderen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
op zonder gewicht met water omkleed lag ik fluweel herboren in je armen, je was mijn moeder ook een man mijn zoon een vriend die ritueel verlangde naar zoutwaterzoenen terug gingen wij naar zuiver koestering met goede smaak Ach aankijken deed ik je niet wij zagen met andere ogen wij waren deel, zonken samen als geheel, dieper nog dan glans…

Merktekens?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat, draagt een bloeiende woestijn in zijn ogen en verjaagd de schaduwen tot aan de dageraad.…
Pama18 mei 2013Lees meer >

Sparrengroen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Vroeger hadden ze nog glans, werden ze nog oordeelkundig gebruikt, bemind gedurende de winterperiode, een kwestie van overleven. Prachtige, waardevolle soorten, voor ‘t eerst voer in het assortiment van alle schuilende wintervogels, die heel wat inspanningen geleverd hebben.…

- Dorpstafereel -

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Als ik door vensters kijk, zie ik dennenbomen, die hun glans verloren hebben, idyllisch na nieuwjaar, allesbehalve eentonig in onze oude wijk. Gisteren viel hier weer heel wat te beleven, een afwisselende dag. Mensen kwamen uit de winkel gelopen en uit het café. In 't dorp bleek iemand vreselijk gehaast.…

VERGEET-MIJ-NIET

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Vaak, op de sombre maartse dag, Verrukte mij uw lieve lach; Maar in de glans der volle Mei Ging ik uw lage steel voorbij. Vergeefs riep gij: "Vergeet-mij-niet!" Het roosje zong een luider lied, En duizend bloemen, trots en hoog, Verleidden mijn bewondrend oog.…

De liefde tuin

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
wandel er door het hemelse water in de vijver weerspiegelde mijn lonkende wimpers op weg naar het mooie terras waar de rust, passie en impressie een elegant tafereel is een paarse regen van slingerende kelkjes sieren de tafel met wonderbare rust aan het einde van mijn wandelpad waar straks de dag moet wijken voor de duisternis zie ik nog de glans…

Mijn nachten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Wijzers die mij dirigeren in een richting door een warme open persoonlijkheid met een levendige glans als in fotografie dat in kledij mij door de nacht begeleidt. Mijn uren schitteren in de mysterie door haar gezang als een banshee haar krachten van de eenzame strijd zorgt altijd dat ik het licht blijf zien.…

Als het vuur zou doven

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
De glans zou doven in de dingen. Het spinneweb bleef eindeloos hangen. Alleen de wind zou blijven zingen in onnavolgb’re, troosteloze zangen. Hoe koud de leegte na een grote liefde, hoe traag de tijd na dit rampzalig uur. Als jij, mijn zon, voorgoed zou doven: hoe ongekend de kilte na dit hartverwarmend vuur.…

Jij de roos in mijn verzen

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
Jij mijn blakende morgenzon onsterfelijke glans over mijn leven de dag dat ik jouw liefde won werd de aarde mijn hemel. Jij viel als dauw op mijn hart waarvan ik de parels mocht proeven door jou mocht ik groeien als jong kiemend gras.…
Greta Casier15 november 2017Lees meer >

ik vier je - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 633
knockouts maken dat ik jou graag vier naast de rust en het alledaagse is het jouw kracht in het heden het vertrouwen in de toekomst in pasteltinten of vurig kleurend dat je vasthoudt en delen wilt in het schilderij van jouw leven dat in elk facet van wie jij bent vieren laat wat jij anderen geeft door en in alles wat jou gebeurt de glans…

Wat is geluk?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 321
Is het de glans van dingen — koel, gehamerd licht, een auto die als een metalen dier staat te wachten, sieraden als sterren die niets voelen, geld dat fluistert maar nooit antwoord geeft?…

Voor een hart

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 505
Een hart van rust en ijzige glans, verrassend in verlangen, breekbaar om lief te hebben. Het was het hart van weleer, regelmatig van slag, soms opgewonden door het leven zelf. Overgoten met liefde volgden de slagen elkaar, dragend een ritme van zeldzame én terugkerende pijn.…
CB3 januari 2026Lees meer >

Langzaam kijken

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Soms rust ik in het midden van wat ik zie, waar schaduw en glans als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
CB30 maart 2026Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 214
Wanneer hij wegebt, blijft er een ruimte die nog stil nazingt, een veld dat alleen zichtbaar wordt voor wie de trage glans herkent waarmee het leven zich telkens opnieuw en behoedzaam ontvouwt.…
CB19 juni 2026Lees meer >

weerstand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 164
het snijdt de ruimte in twee haast twee belegen schaduwen oplopend naar zwart de piano vangt een lichte glans alleen, als die vrij van stof is hij is elektrostatisch. een bestaan op zich en ademt tegen de muur, ook bij klanken als zij het auditorium vullen .…

mijn lay-out

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
ondoorgrondelijke redenen als zuigeling kolfde ik de melk uit woorden die sneden zoals het geboortekanaal was gelegen in struiken met ferme doornen al in de eerste morgenstond wankelde mijn wieg op het slaande voetstuk en luisterde het oortje naar het fel repeterend volk dat met vuur en ijs mijn voorstelling brak van hoe het leven mij een glans…
elze5 oktober 2026Lees meer >

Op de roos

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.267
Als Venus uit de azuren golven steeg Der zee, die voor haar oog zich stilde, en zweeg, En scheen te slapen; Wanneer Minerve uit 's Vaders edel hoofd, Door 't diamant van Mulciber gekloofd, Met speer en schild, wier glans de glans verdooft Van Mavors wapen, Te voorschijn kwam; toen is de nieuwe plant Der Roos, gevormd door de alleswijze…

Waarom

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Waarom lijden er nog mensen, aan de last van een leven zonder glans. Terwijl wij met zo velen zijn grijpt eenzaamheid nog steeds z'n kans. Waarom noemt men een missile 'n bewaker van de wereldvrede. Terwijl zijn doel is om te moorden krijgt niemand last van z'n geweten.…
Tracy Rossy13 september 2006Lees meer >

Gedaalder zonne

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.511
Aan het oost baadt de trans Schoon als ooit dan in glans En zullen de vog'len haar prijzen, Die na 't duister steeds lacht - Maar wanneer na mijn nacht, Wanneer zal mijn zon weer verrijzen?…

Een gouden dag

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.254
De heide wordt gevuld met een licht die een warme glans aan de herfstkleuren geven. Zijn voetstappen achter hem verdwijnen door de warmte die de zon nog heeft in oktober. Hij geniet van de stilte vandaag. De zon en de bijna onzichtbare rijp schrijven een handschrift die vandaag in zijn hart staat gegrift op die stille herfstdag.…

Ochtendkrant; de Zucht

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Veel in 't duister Soms pech, maar altijd een goed gevoel Als abonnee op tijd krant kan lezen Schrijver van 'Ochtendkrant' Wil slechten die muren Eind aan de strijd Ver voor de eindtijd Versmolten culturen Soms een zucht met weer een erg'lijk' insteek Als echter de laatste krant in De bus ligt: altijd luister* *glans…

Van de drank

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.079
Wijn dient van goede reuk en goede smaak te wezen, Dan nog een klare glans die wordt er in geprezen, Ook dient hij niet verschraald, maar vers getapt te zijn, En vocht aldus gesteld dat noem ik goede wijn. Maar wijn van rode verf dient niet te veel geschonken, Want 't maakt de buiken hard in overmaat gedronken.…
Jacob Cats11 januari 2024Lees meer >

6811 BJ Armhem

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
Selfkickers praalhansen nu uitsluitend voor etalages En Oergedichten zijn op=op, bijna uitverkocht en goedkoop Johnny, waar is toch je geest gebleven Die is wel erg ver van deze plaats gewaaid Het plein is grauw en grijs als een koud bord pap zo bleek als je gezicht en het ontbeert je krullen Alleen jouw naam geeft dit roerloos plein nog glans…

Amstelstation 7.1.76/9.15 uur

gedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.742
slechts als tekstlichaam intact gebleven men las liefde en seizoenen af aan je gegroefde huidstructuur winter duurde eeuwen; kou vrat je niet aan wat strijd om het bestaan was werd de kunst van overleven nog zijn de tijden guur en wij al voor de oerschreeuw aangetast nu ik je aanraak met mijn ogen zie ik weer de glans…

De gevangene

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Toen rees een grote en rode maan En bloesems blonken in haar glans. Ik heb lang aan een raam gestaan En warm geluk vulde mij gans. Gij moet niet komen als ik roep: Ik spreek soms luid voor mij alleen. Mijn denken draagt mij als een sloep: Gij staat aan de oever op een steen.…

Er was aarde om ons heen.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
Het moest zo zijn, wij zijn de reizigers die de glans deden verbleken in een oceaan van de voorspelbaarheid, in het wakend oog welt een traan als een liefdevolle bezinning, in de wederkerigheid ligt de kiem tot inzicht, een dialoog die wij tot heilsgebied hebben verklaard er was alleen de huid van aarde om ons heen.…
Pama3 november 2013Lees meer >

Troostlied voor wie met Kerst alleen zijn

gedicht
1.8 met 177 stemmen aantal keer bekeken 36.988
Eten is beter dan gegeten worden, ook in de glans van Lucas 2.. Zeg 'nee' als mensen je te eten vragen, want in een anders gelukkige gezin daar is de kerstboom enkel te verdragen met een uitslaande brand erin. Wees niet zo bang voor Kerst.…