1227 resultaten.
- De ijskoning -
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
600 De zachtroze lichte glans
lijkt op zijn lange dunne sokken
sneeuwknisperend weggelopen
vreselijk koud twinkelt sterrenstof,
danst om de herstoffering met zijn adem.
Indrukwekkende koude luchten
lonken avontuurlijk en tevreden,
randen zachtwit omzoomd van ijsbergen
de ijskoning ontwaakt,
wil de hele wereld gaan bevriezen.…
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 In het wemelen van het licht aan de einder
doemen jouw lieflijke trekken op,
de glans van jouw gezicht ontstaat.
Ik open de droomsluizen van de tijd;
simultaan met mijn aards bestaan
leeft jouw droomgestalte in mij voort,
begiftigd met verborgen, immer groeiend leven.…
Mooie vogels
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.120 Geen kleur is te bedenken,
Geen glans heeft schoner gloed
Dan die van deze vogels
De veêren schittren doet.
Roodgoud met groene weerschijn,
Azuur en hemelblauw,
Paars, violet en purper,
Die kleuren draagt de pauw.…
Alleen voor kinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 op zonder gewicht
met water omkleed lag ik fluweel
herboren in je armen, je was mijn
moeder ook een man mijn zoon
een vriend die ritueel verlangde
naar zoutwaterzoenen
terug gingen wij naar zuiver
koestering met goede smaak
Ach aankijken deed ik je niet
wij zagen met andere ogen
wij waren deel, zonken samen
als geheel, dieper nog dan glans…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn in zijn ogen en
verjaagd de schaduwen tot aan de dageraad.…
Sparrengroen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Vroeger
hadden ze nog glans,
werden ze nog oordeelkundig gebruikt,
bemind gedurende de winterperiode,
een kwestie van overleven.
Prachtige, waardevolle soorten,
voor ‘t eerst voer in het assortiment
van alle schuilende wintervogels,
die heel wat inspanningen geleverd hebben.…
- Dorpstafereel -
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Als ik door vensters kijk,
zie ik dennenbomen,
die hun glans verloren hebben,
idyllisch na nieuwjaar,
allesbehalve eentonig
in onze oude wijk.
Gisteren viel hier weer
heel wat te beleven,
een afwisselende dag.
Mensen kwamen
uit de winkel gelopen
en uit het café.
In 't dorp bleek iemand
vreselijk gehaast.…
VERGEET-MIJ-NIET
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.233 Vaak, op de sombre maartse dag,
Verrukte mij uw lieve lach;
Maar in de glans der volle Mei
Ging ik uw lage steel voorbij.
Vergeefs riep gij: "Vergeet-mij-niet!"
Het roosje zong een luider lied,
En duizend bloemen, trots en hoog,
Verleidden mijn bewondrend oog.…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 wandel er door
het hemelse water in de vijver weerspiegelde mijn lonkende wimpers op weg
naar het mooie terras waar de rust, passie en impressie een elegant tafereel is
een paarse regen van slingerende kelkjes sieren de tafel met wonderbare rust
aan het einde van mijn wandelpad waar straks de dag moet wijken voor de duisternis
zie ik nog de glans…
Mijn nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Wijzers die mij dirigeren in een richting
door een warme open persoonlijkheid
met een levendige glans als in fotografie
dat in kledij mij door de nacht begeleidt.
Mijn uren schitteren in de mysterie
door haar gezang als een banshee
haar krachten van de eenzame strijd
zorgt altijd dat ik het licht blijf zien.…
Als het vuur zou doven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
674 De glans zou doven in de dingen.
Het spinneweb bleef eindeloos hangen.
Alleen de wind zou blijven zingen
in onnavolgb’re, troosteloze zangen.
Hoe koud de leegte na een grote liefde,
hoe traag de tijd na dit rampzalig uur.
Als jij, mijn zon, voorgoed zou doven:
hoe ongekend de kilte
na dit hartverwarmend vuur.…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij mijn blakende morgenzon
onsterfelijke glans over mijn leven
de dag dat ik jouw liefde won
werd de aarde mijn hemel.
Jij viel als dauw op mijn hart
waarvan ik de parels mocht proeven
door jou mocht ik groeien
als jong kiemend gras.…
ik vier je - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 knockouts
maken dat ik jou graag vier
naast de rust en het alledaagse
is het jouw kracht in het heden
het vertrouwen in de toekomst
in pasteltinten of vurig kleurend
dat je vasthoudt en delen wilt
in het schilderij van jouw leven
dat in elk facet van wie jij bent
vieren laat wat jij anderen geeft
door en in alles wat jou gebeurt
de glans…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Is het de glans van dingen — koel, gehamerd licht,
een auto die als een metalen dier staat te wachten,
sieraden als sterren die niets voelen,
geld dat fluistert maar nooit antwoord geeft?…
Voor een hart
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
505 Een hart van rust en
ijzige glans, verrassend in verlangen, breekbaar om lief te hebben.
Het was het hart van weleer,
regelmatig van slag, soms opgewonden
door het leven zelf. Overgoten met liefde volgden de
slagen elkaar, dragend een ritme van zeldzame én terugkerende pijn.…
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 Soms rust ik in het midden
van wat ik zie, waar schaduw en glans
als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer
hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Wanneer hij wegebt, blijft
er een ruimte die nog stil nazingt, een
veld dat alleen zichtbaar wordt voor wie de trage glans
herkent waarmee het leven zich telkens opnieuw en behoedzaam ontvouwt.…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen
in struiken met ferme doornen
al in de eerste morgenstond wankelde
mijn wieg op het slaande voetstuk
en luisterde het oortje naar het fel
repeterend volk dat met vuur en ijs
mijn voorstelling brak van hoe
het leven mij een glans…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.267 Als Venus uit de azuren golven steeg
Der zee, die voor haar oog zich stilde, en zweeg,
En scheen te slapen;
Wanneer Minerve uit 's Vaders edel hoofd,
Door 't diamant van Mulciber gekloofd,
Met speer en schild, wier glans de glans verdooft
Van Mavors wapen,
Te voorschijn kwam; toen is de nieuwe plant
Der Roos, gevormd door de alleswijze…
Waarom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.246 Waarom lijden er nog mensen,
aan de last van een leven zonder glans.
Terwijl wij met zo velen zijn
grijpt eenzaamheid nog steeds z'n kans.
Waarom noemt men een missile
'n bewaker van de wereldvrede.
Terwijl zijn doel is om te moorden
krijgt niemand last van z'n geweten.…
Gedaalder zonne
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.511 Aan het oost baadt de trans
Schoon als ooit dan in glans
En zullen de vog'len haar prijzen,
Die na 't duister steeds lacht -
Maar wanneer na mijn nacht,
Wanneer zal mijn zon weer verrijzen?…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 De heide wordt gevuld met
een licht die een warme glans
aan de herfstkleuren geven.
Zijn voetstappen achter hem
verdwijnen door de warmte
die de zon nog heeft in oktober.
Hij geniet van de stilte vandaag.
De zon en de bijna onzichtbare rijp
schrijven een handschrift
die vandaag in zijn hart staat
gegrift op die stille herfstdag.…
Ochtendkrant; de Zucht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Veel in 't duister
Soms pech, maar altijd een goed gevoel
Als abonnee op tijd krant kan lezen
Schrijver van 'Ochtendkrant'
Wil slechten die muren
Eind aan de strijd
Ver voor de eindtijd
Versmolten culturen
Soms een zucht met weer een erg'lijk' insteek
Als echter de laatste krant in
De bus ligt: altijd luister*
*glans…
Van de drank
poëzie
3.2 met 11 stemmen
7.079 Wijn dient van goede reuk en goede smaak te wezen,
Dan nog een klare glans die wordt er in geprezen,
Ook dient hij niet verschraald, maar vers getapt te zijn,
En vocht aldus gesteld dat noem ik goede wijn.
Maar wijn van rode verf dient niet te veel geschonken,
Want 't maakt de buiken hard in overmaat gedronken.…
6811 BJ Armhem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 Selfkickers praalhansen nu uitsluitend voor etalages
En Oergedichten zijn op=op, bijna uitverkocht en goedkoop
Johnny, waar is toch je geest gebleven
Die is wel erg ver van deze plaats gewaaid
Het plein is grauw en grijs als een koud bord pap
zo bleek als je gezicht en het ontbeert je krullen
Alleen jouw naam geeft dit roerloos plein nog glans…
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 slechts als tekstlichaam intact gebleven
men las liefde en seizoenen af
aan je gegroefde huidstructuur
winter duurde eeuwen;
kou vrat je niet aan
wat strijd om het bestaan was
werd de kunst van overleven
nog zijn de tijden guur en wij
al voor de oerschreeuw aangetast
nu ik je aanraak met mijn ogen
zie ik weer
de glans…
De gevangene
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.387 Toen rees een grote en rode maan
En bloesems blonken in haar glans.
Ik heb lang aan een raam gestaan
En warm geluk vulde mij gans.
Gij moet niet komen als ik roep:
Ik spreek soms luid voor mij alleen.
Mijn denken draagt mij als een sloep:
Gij staat aan de oever op een steen.…
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 Het moest zo zijn, wij zijn de reizigers die
de glans deden verbleken in een oceaan
van de voorspelbaarheid, in het wakend oog
welt een traan als een liefdevolle bezinning,
in de wederkerigheid ligt de kiem tot inzicht,
een dialoog die wij tot heilsgebied hebben verklaard
er was alleen de huid van aarde om ons heen.…
Troostlied voor wie met Kerst alleen zijn
gedicht
1.8 met 177 stemmen
36.988 Eten is beter dan gegeten worden,
ook in de glans van Lucas 2..
Zeg 'nee' als mensen je te eten vragen,
want in een anders gelukkige gezin
daar is de kerstboom enkel te verdragen
met een uitslaande brand erin.
Wees niet zo bang voor Kerst.…