Alle inzendingen over is verdwaald

7678 resultaten.

Sorteren op:

Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren

poëzie
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.175
Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren tot waar ik mijmer, in mijn droef gevang dan kan ik eventjes de fijne zang van een verdwaalde Vogel horen, zo nu en dan… Het venster is te hoog voor mijn bereiken, zwak is de schemer, die er binnen dringt, maar ‘t is somtijds of buiten iemand zingt dat straks de wrede muren zullen wijken, - zo nu…

Riène, zo was jij

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Je grote broer en misschien een verdwaalde zus, maar zeker weten doe ik dat niet. Nu heb je al je geliefden om je heen en dit alles zonder pijn. Houd ook voor mij een plaatsje vrij, want als de tijd daar is kom ik erbij. Voor de liefdevolle vader van mijn zoons en mijn moedige maar moe gestreden man.…

Afscheid van een Koningin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
Woorden verwaaien, verdwaalde verhalen slingeren in de wind, dansend over regenbogen die vertellen over een heel bijzonder kind die in de nacht verdween zilvergrijze lokken, grote bruine kijkers een ontwapende lach zomaar is ze vertrokken, niemand weet waarheen van jongs af aan tekende zij haar eigen pad door een land vol fantasieën, nam daarin…
LadyLove24 oktober 2022Lees meer >

1 (2 of 3)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Duitsland in de vroege avond de Rooms-katholieke Kerk van het plaatsje Winterberg in Sauerland Ik schreed met gevouwen handen, het wijnwater ongeroerd latend, naar het hoofdaltaar met links manifest gesitueerd: 'Maria met haar kind' Ik dacht voor zovele dierbaren, levenden en doden, een kaarsje te mogen ontsteken maar slechts die ene verdwaalde…

Ambivalent?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Uit het oerwoud van twijfel rijgt zich aaneen in het collectieve zwijgen, maskerade die meer leert over de gedreven kwantitatieve vervlakking van de werkelijkheid waarin de wereld zich herkent, die synthese als levende bewijs dat de hersenen slechts een weefsel is met uiteen lopende gedachten waarin de consumptie is verdwaald,…
Pama26 september 2019Lees meer >

Tranen van wanen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
vuur wees zuinig op de natuur Opstand tegenstand geen spoor geen woord geen klinker gehoord landschap op een oor Mensen met macht liegen als dieven volg geen leiders kies je eigen pad Stille wateren diepe wonden wijde hemel vol gedonder Bomen vertakken dijken verzakken geesten verwaaien dikke tranen Geknakte bloemen verdwaalde…
joepondro4 september 2023Lees meer >

Het lichtje.

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 604
Ik zag een lichtje in de verte en dacht daar moet ik heen Alsof dat ene lichtje alleen voor mij maar volop scheen Ik was verdwaald, verloren de weg was eindeloos Ik was alleen met mezelf, alleen en zo vreselijk hopeloos Maar was ik wel alleen?…
An Terlouw19 september 2011Lees meer >

Elementen van het weer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
hoop Schijnen op ons neer, de zon straalt, daardoor stralen wij Een helderde lucht geen wolken aan de horizon, geen zorgen, verdriet of problemen: totale rust is waar je van geniet Soms hebben we bewolking, donkere wolken verduisteren de zon er zijn problemen er is verdriet er is onrust die niemand ziet Soms hebben we hebben mist, we zijn verdwaald…

de brug

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
van oer oud hout draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal de gebroken brug, op palen ooit gebouwd, al jaargetijden lang gestut van wal tot wal verweerde bielzen vormden ooit een beukenboom staande balken steunden de stalen reeks op stoom door strakke samenwerking van natuur en mens werd afstand overbruggen een te vervullen wens ‘k verdwaalde…

Dwaaltocht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
Oordeel nadert, sirene gilt, Vluchtend op de fiets, Verdwaald in plattegronden, Zoek ik schuil in de stadse nacht. Mijn ouders sluiten het slot, Maria en Jozef in hun betekenissen, Het dakterras vangt mijn roep om hulp, Politie aan de poort van mijn verhaal.…

Binnen-in

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 264
Toen keerde ik om, niet naar de stad, niet naar de velden, maar naar een deur die niemand ziet, waarachter geen gerucht, geen oordeel en geen helden het zwijgen breken — of misschien slechts één verdwaalde vogel, die van verre kusten zijn oude linde wedervindt, en in mijn borst, waar stormen zonder einde rusten, heel zacht zijn voorjaarslied…
piewan17 maart 2026Lees meer >

Stenen vingers

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Verdwaald, tastend in het donker, vergeet ik dat steriele, stomme beeld in te ruilen voor de direkte zachtheid van jou, huilend na m’n wazige staar van onbegrip. Triest kijk ik om en zie je weer staan: je gaat lopen door het hoge vergeelde gras. Jij, een silhouet naar de einder, schemerend in de heilige mist.…

Wormen 5 fin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Hij fluisterde iets over ‘t bos en los, toen in de dierentuin verdwaald en zij iets over ingedaald Hij kwam plots op een idee: kom, ga je vannacht mee naar ‘t bos van de Grebbenberg, 't is wel ver voor ons, maar niet zo erg.…

Wie We Werkelijk Zijn

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 298
Alle negatieve emotie is lijden; onmogelijk onszelf te bevrijden, verdwaald als een acteur op het podium van zijn, onderhevig aan status, hebzucht, jaloezie en pijn. Van alles bevrijd, tot alles bereid, treed ik toe tot deze eeuwigheid.…

ORIENTATIE

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.141
bewust ontweek ik de gebaande wegen het spoor van hen die me zijn voorgegaan en toen kwam ik bij deze afgrond aan ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen over het dal had ooit een brug gelegen ik wachtte tot de sterren en de maan me richting gaven, maar ik moest voortaan langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen ik hakte takken af,…

DE TERUGWEG

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
1 Waar wij de weg terug ook zochten, overal stonden grijze brokken rots op het pad. Ander pogen liep dood aan de rand van zwart water, een stap nog en wij zouden daar voor altijd blijven. Omtrekkend kwamen wij uiteindelijk bij puinhellingen, woest en ledig; afdalen had ons de benen gebroken. Uren versleten in dwalen, regen…
boeuck8 januari 2007Lees meer >

Doolhof

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 784
Het duurt al lang voor je gevoel; je lijkt de weg kwijt maar je weet nog wie je bent en hoe je heet… Leegte, onbestemd zijn; dat is wat ik bedoel. Je innerlijk is net een doolhof van emoties die zorgen dat je automatisch dat onbestemde gevoel ervaart zoals een schip dat niet weet welke koers het vaart. Hoewel je de koers in je hoofd al…

De zee van jouw woorden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
heb in muren je naam gekerfd mijn mes geslepen op bomen het hart gesneden met pijlen doorboord godvergeten veel van je gehouden jij hebt me niet gehoord mijn liefde werd stil verdronk in de zee van jouw woorden mijn golven sloegen stuk in de drukte op strand als los zand liet jij mij door de vingers glijden naamloos op…
wil melker17 november 2010Lees meer >

van de weg geraakt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 697
ze weten zich ontheemd iemand vergat de weg terug te markeren... regen maakt het bos grijs en achter elke boom een andere boom vanwaar ze kwamen dat willen ze niet weten en het doel doet er niet toe want wat is toekomst nog wanneer je geen hand voor ogen meer kunt zien…

Het tegenlicht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
lig op veren wolkjes op een hoge wind hoor toch het huilen van een eenzaam kind zie het lopen op vaal strand verloren in veel zand schreeuw over golven voorbij het tij verbaasd kijken zij allebei het tegenlicht ontdekt de zoon de moeder vindt haar droom…
wil melker27 januari 2013Lees meer >

tsjernobyl

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
ze kwam van tussen berken die beven gelopen met niet meer dan het relaas van haar overleven en ze doorstond het verhoor dat ik aanbond kranig voorwaar danig ontdaan zei ik “wees blij dat je ademt” er was een wolk in haar lichaam gekropen een tijd uit haar leven gegrepen als koper ik zag haar op de achttiende etage staan ze gooide klokken…
appelman29 april 2014Lees meer >

Dwaallicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Zij dwaalde op onbetreden paden en hoopte op betere tijden Tijden die ooit waren een tijd die nog moest komen een tijd die is Iets in haar ogen zegt me dat ze niet meer gelooft dat er noch een begin is noch een einde Wat het precies is durf ik niet te zeggen Het is zoiets als: wanhoop…

XLIV - sint nicolaasga - 1931

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 709
verlaten zielen dwalen door het rietland - woorden ontregeld de wandelende tijd gemeten in jaren drank en geschriften ook bredero dood voorbij voorbij voorgoed voorbij een spook in zijn hemd het hof van fado een sluier over verdriet portugese wijn dennen in het bos ongemerkt gaat de herfst in winter over…

Het spoor bijster

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
hij doolt maar wat rond het torretje tussen het riet van de tuinstoel…

Esoterie vleugde vaag

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 425
esoterie vleugde vaag ik had de letters opgeschreven maar ik kon woorden in de zinnen niet meer lezen zij waren voor mij wereldvreemd keek om mij heen maar kon niets benoemen met de ervaring die wij deelden iets dat tijd en ook volume had er was niets menselijks in alles wat ik rondom zag ik was mijn entiteiten kwijt…
wil melker24 oktober 2021Lees meer >

Een bankje

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 555
je stapte onzekere passen liep een vage weg onder een onbekende hemel het voelde als gewoon aan de wandel alleen mensen waren er niet geen lachende gezichten je miste de zwaai en het vriendelijk groeten ook huizen hadden een andere kleur een bankje zou fijn zijn om even te rusten en dan beleefd te vragen waar we nu zijn…

Hallucinerende wereld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
we dwaalden gleden langzaam van de wereld af verloren stukjes bewustzijn er vielen gaten in de trap die we omhoog gingen waar de stappen zich vertilden aan ons gewicht het niet helderder werd in de toch steeds ijlere lucht een vochtige kou begon ons parten te spelen want zonder richting verdwalen in een niet aardse omgeving…
wil melker1 januari 2023Lees meer >

stadse dame

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Het rumoer wil niet sterven, bomen worden gekaald en het ongedierte krioelt verdwaald in de goten. Het laat haar leden lachen met de kop van een naald, maar zij, zij steekt de hand op naar nieuwe loten. Het bange land hoedt zich voor de overname beraamd in het hart van de levenslieve dame.…
Miranda Mei6 februari 2008Lees meer >

herfstsprookje...

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
hij niet geweldig plezant hield niet zo van dit overgangsklimaat maar dan gebeurde er iets die avond een storm brak los en was niet min er was donder, de bliksem sloeg in het bos vatte vuur, voor bomen niet gezond alle dieren renden voor hun leven paniek alom een ware marathon maar Khee, de eekhoorn loste van het peloton en verdwaalde…
jonhy donovan26 september 2016Lees meer >