3533 resultaten.
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Licht in ’t duister
Verlicht het pad ik moet gaan.
In de schaduwen
Reizen mijn herinneringen mee.
Demonen uit een ver verleden,
Heb ik achter me gelaten,
Diep weggeborgen onder stof.
Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
loodlijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
71 het is al laat voor een bericht
vandaar dit rechtlijnige
alles binnen handbereik
-teveel om te herhalen
de overtuiging is rotsvast
het zicht beperkt
in galop naar de stal
als veldstorm of flitskraak
het pad van twijfel ligt
haaks op de rijrichting
inmiddels is het te laat
om nog ten halve te keren
we zouden figuurlijk kunnen…
De wolken spieglen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.494 Wij zitten bij de top van 't duin
Hoog in de bocht van 't diepe pad.…
Het millenium voorspeld - Brooklyn Botanic Garden
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.486 En al die kinderwagens met een slapend kind
in optocht langs de paden, omstuwd door hun gezin.
Iemand maait het gras vandaag, het ruikt zo goed.
De kindertuin is klaar, de zwarte grond geploegd,
wacht nu op kleine handen, op nieuw zaad.…
Mijn vriend!
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.691 Om verder te gaan met mijn leven
En andere mensen mijn liefde te geven
Wat ze me allemaal aan hebben gedaan ben ik zat
Dus ik ga nu lekker op pad
Op pad om mijn leven in een goede baan te leiden
Zodat mijn vriendje nooit meer zal verdwijnen
elke keer als ik hem meer zie
denk ik dit kan toch niet
dat zo’n leuke jongen van mij houdt…
ach, Parnasbloem!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 maar het pad was te steil en de berg te hoog,
mijn voeten deden pijn en mijn mond was droog.…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Op pad maak ik een gruttoimpressie
van het landschap, ga langs de dijk
die verderop iets begint te klimmen,
er huppelen hazen over de akkers.
Hoe mooi oogt ook nu dit gebied
het het hoger klimmende licht,
klinkt in de verte ook het tuffen
van brommers en schepen op pad.
Fuikstokken toornen links boven
het spiegelgladde water uit.…
Dat gemeubileerde huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik heb haar vaak weggestuurd gewoon op pad
al voelde ik in mijn denken wel tegenstrijdigheden.…
Blauwdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
132 Misschien was er een plan,
misschien alleen een pad
dat achteraf op een plan begon te lijken.
Ik weet het niet.
Maar ik koos, telkens weer,
te bouwen
in plaats van te wachten
tot het lot voor mij zou beslissen
wie ik was.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 Tussen mos en steen
valt een zacht licht op het pad
de wind trekt voorbij
Op het pad waar de
lantaarn haar zachte vorm bewaart,
blijft een helderheid hangen die zich mengt met
groen en mijn aandacht opent voor wat woordeloos aanwezig is.…
OP DIE FIETS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Fietspadvervuilende
racende wielerfreaks !
Snuivend en scheldend
volkomen debiel!
Mensen, kom op, steek dat
fietsterroristische
tuig op hun beurt nu
een spaak in het wiel…
Miraculeus!
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
801 Als je als paus twee wonderen verricht,
Dan word je na het einde van je leven
Eerst zalig, dan tot heiligheid verheven,
Hoewel men deze keer het handje licht.
Johannes stuntte eenmaal, bij mijn weten,
Dus mag díens heiligheid een wonder heten.…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
landen was me zachter voorgelogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.659 de zon verschraalde
takken stalen licht
uit ogenblikken
dat ik inzicht had
ze zouden me
de hemel moeten wijzen
maar bogen over mij
en tunnelden mijn pad
ik kon niet verder gaan
het dwarsbomen hield aan
een angstsprong was de eis
ultieme vrijheid als mijn prijs
de vlucht bleef
spoorloos in de lucht
mijn gedachten zijn gevlogen…
De Freudburger
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.129 De Freudburger trekt naar hartje stad
bekend met het pad.
De Freudburger.
De Freudburger schaart zich in duisternis
en filosofeert de ondergang van zon.
De Freudburger.
De Freudburger in harmonie brengt:
Op het leven zielen, licht en verlengd.
De Freudburger.
Die morgen zweeft de Freudburger heen.…
Uit vrije wil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.079 Ik zwerf met gevoel langs paden
die zich verdringen in mijn geest
mijn geheugen moet zich beraden
over wat ooit van mij is geweest
Warmte, genegenheid en geluk
drongen zich tegelijk aan mij op
nu is alles gezonken of stuk
en liggen depressies op kop
Mijn bestaan staat nu even stil
mijn gevoel voelt niets meer
ik zwerf verder uit vrije…
Los zand .....
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Woorden onderscheiden
in het goede of het kwade
leiden soms tot onbegrip
gedachten lopen door
gaan hun eigen weg
verliezen grip en
proberen zich vast
te klauwen in los
zand waar soms
trillend het pad
weer begaanbaar
gemaakt wordt
maar het witte bord
met de helderrode
rand heeft haar werk
dan al gedaan ………
Te moeilijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
11.583 Ik wandel in de bergen
langs steile rotsen, diepe kloven,
maar immer over 't gebaande pad
door vad'ren uitgesleten,
door velen reeds betreden,
zoek ik naar boven en beneden,
turend op de rand: het gat
waarachter werk'lijk dingen zich verbergen
en ik mijn bedoelingen kan zeggen:
te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…
herfsttij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
715 hoe ik met de jaren langer
aan dit seizoen blijf hechten
het voorbije weemoediger
betast ruik hoor en zie
hoe ik bij ‘t dwarrelend blad
m’n eigen vergankelijkheid
wat vaker overpeins
wat stilaan ruisloos wordt
nog raakbaar aanschouw
en geniet
hoe ‘t kind in mij zich nog
altijd roert
het verwaaide pad naar wat
nooit vervloog…
damp van mijn adem
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.442 verloren gaat mijn stem
in deze koude wereld
waar de damp van mijn adem
tegen de spiegel aanslaat
tranen wandelen rustig
het pad der wangen af
voordat het tikken van de klok
mij vraagt
of het wel goed met me gaat
stilte fluistert
in eenzame nachten
waar zelfs jij
in dromen verdwijnt…
Dat liefde leidt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
817 wat is waarheid
in het samen
stappen van de
stenen op een pad
dat liefde leidt
dwars door
alle stromen
druppelen de bomen
hun nat dat hopelijk
van onze schouders glijdt
wij hebben onze route
genomen handen in elkaar
weet dat niemand daar ooit
kan tussen komen want onze
waarheid kent geen liefdestrijd…
NIET KLAGEN
poëzie
3.8 met 14 stemmen
10.515 Tevreden
Te treden
Bij ‘t licht op het pad
En de lamp voor de voet.
------------------------------------------
uit: Gemengde gedichten (1892)…
Het park
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
1.061 Volle herfstkleuren
zachte bladeren
specifieke geuren als
eindnoten van ‘parfum klassiek’
-geheim gehouden toontechniek-
in een boom gekerfde liefdes
datum pril geluk
eerste Franse tongtechniek
het park waar zachte paden
gemengde kleuren van
bladeren leiden naar
herinnering en neo-romantiek.…
Sluimerende sequentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.503 Rustend
op de bladeren van gemoed
de zinnen langer laten groeien
beelden van dromen, exotische kleuren
oranje palmen met ingesmeerde decemberzon
naakte schaduwvormen delven paden
in een uitgestrekt licht, zo licht
ver dragende fluisteringen
in de sneeuw van stilte
zoete sluimeringen
sluimerwoorden
levenszacht
bedacht.…
De Engelse Sonnetten, 2. Dwaling
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
999 Raven krassen
een pad in het kalksteen,
wijzers tollen in ruimte en tijd,
klippen en wolken versmelten.
Uit de grijnzende golven
duikt een horizon op,
het kompas van de zon
is al manen geleden verdwenen.…
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
Kiezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.332 of sta ik tegen de muur
een muur onwrikbaar
kies ik voor leven
of voor een verstard bestaan
zonder beweging
verdoemd is mijn zijn
als ik geen keus zou hebben
mijn zijn zinloos wordt
de keus is simpel
het pad…
je schouder vlamt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 je klimt met mij
je schouder vlamt
als ik mijn vleugels spreid
en jij de stenen mijdt
die achter ons
het pad markeren
soms lost er een
en slaat herinneringen stuk
in een lawine van gedachten
geen afgrond vangt
jouw blikken meer
weidsheid doet je ogen zeer
de wereld vlakt
tot mogelijkheden in
een maagdelijk opnieuw betreden…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Gewogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
530 De twijfel als volgende
schaduw over het pad,
het doel dat ik blauw
in de verte zag, lag
verscholen achter
luchtkastelen, die
blijven onbereikbaar.…