1080 resultaten.
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Getij van Westerstorm en stille wolkendagen,
Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, -
Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen
De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw.…
Grafbloemen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.893 Maar uit het graf van een bloeiende vrouw,
Rijzen drie rozen in bloedige rouw,
Rijzen drie rozen als bloed zo rood:
Twee uit haar boezem en éen uit haar schoot.…
Een afgeluisterd gesprek
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.040 ."
"'k Heb 'n swager, net as uwé,
Die s'n borst is ook sou rouw;
En wat heb die al verdokterd!"
En de man zegt: "Zo, juffrouw."
"Onlangs had ie nog so'n vleuchie,
Dat j'ies beiters wachte sou;
Maar 't is nou al weir feul slimmer."
En de man zegt: "Toch, juffrouw?…
“Bacaljau"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
513 Ik moest wennen aan de zon,
aan de smaak van bacaljau,
volksvoedsel in alle geuren
van de ‘coleur locale’, en aan
de moderate stijfsel van de altijd
aanwezige was in de nauwe
stegen, die als grauwe voile aan
een schaarse hemel, ontstegen aan
de mediterane rouw en de tijd,
Caroteen zich clustert in bladders,
naast het blauw op oude…
afscheid
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.396 Iedereen is in rouw, diep in je ziel gekweld
Van al dat onnodig geweld
Hoewel hier het lot de scepter zwaaide
In de plaats van hun lieve gezichtjes te aaien.
Och, wat kan ik nog zeggen
Wat kan ik uitleggen
Mijn keel is toegesnoerd
Ik stop, ik voel me te beroerd.…
De kleinen gaan ons voor in 't koninkrijk des Heeren
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.799 o Kind van rouw en vreugd, van tranen en gebeden!
hoe zijt gij dus de rust al lijdend ingetreden!
Hoe dus van 's levens lust en zoetheên losgesnoerd,
en als op vleuglen aan 't oudrenhart ontvoerd?
U maakte Christus vrij door eigen lijdensbanden.
Zijn liefde deed uw hart in heilbegeerte ontbranden.…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 Tot rouw het huis omhult
en ook de berk niet meer wapp’ren wil,
maar ik zie het niet.
Pas als het in mijn tuin
flink stinkt, zoek ik,
ruik dat hij het is:
aan de achterkant
traant zuur sap.
Vingerdikke wormen
doorboren bast.
Hij wordt brozer met de dag.
Ik vrees dat storm hem breken zal,
onverwachts op de parkeerplaats smijten.…
Pffffffffft
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
549 Weg moffelpracht
de banden zacht
de waarde krap oud-ijzer-vracht
waar zelfs de lorrenbaas om lacht
slechts rouw wordt er betracht
gebroken is zijn kracht
’t is afgelopen, eeuwig nacht.
Dan fluistert er bij beide wielen
de laatste lucht uit de ventielen . . . Pfffffft…
Ook deze dag mag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 'N ieder heeft tijd nodig om soms te huilen of te worden
getroost als te lang "rouw om verlies " in welke vorm ook
ongevraagd in het innerlijke van ook jou als mens verpoosd.…
Bevrijdingsdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Verlichte geesten rouwen niet.
Zij lijden, dus overlijden, niet.
Daarom scheppen ze paradijzen.
Tuinen in de tuin van Eden.
Bevrijd.
Zij die licht in duister durven zien
geven dagelijks hun geest.
Dagelijks vieren ze bevrijdingsdag
op oud- en nieuwjaarsdag
rondom de bron die lijden heet.
Voor hen is leven alle dagen feest.…
AMSTERDAM CLEAN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
657 een kleine bijdrage van
mij en mijn dochter Giulia
De pet, ja, ja die van Trump
Make Amsterdam Clean Again
symboliseert met de 3 kruizen onze bijdrage
een kleine, maar alle kleintjes helpen
Giulia woont op IJburg en ik in de Jordaan
Make IJburg clean Again
Make de Jordaan clean Again
wij kunnen het niet voldoende zeggen
de kas van Rouwen…
Dark side of the moon
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
352 de bloemen schuilt een verlangen
onderhuidse stilte, die dekselse dashond
de lijster met zijn moment suprème
ja zelfs de zwijgende eik weet
dat gister de dag van morgen is: ondraaglijke lichtheid, ook in de lente is het zwarte goud op rantsoen
en in de ochtendschemer
met een ovcharka mastiff
geen enkele hang naar nostalgie
slechts rouw…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd,
Geen weemoed meer die weent om kille steen.
Een lauwe loomheid maakte plaats voor moed,
Die door de diepste aderen stroomt als gloed.
De rozenranken winden om de zuil,
Niet als een groet aan wat er eenzaam rust,
Maar als een teken van een trotse ruil:
De storm heeft thans de levenswil gekust.…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 O droevig klotsen
en somberder botsen
rondom mijn dromenden voet -
o bloemfontein van rouw,
roerlooze droom van vrouw,
witschitter en somber als roet.
Ik kan dromen van 't bij u komen
ik kan wenen, bij u verschenen,
gij zijt zo rood in mijn ziel -
gij zijt mijn gloênde, mijn eeuwig woênde
vulkaan waarin ik viel.…
lieve juliana
hartenkreet
4.7 met 59 stemmen
1.827 blijven
Een ieder het gevoel te geven van uw interesse in die mens
Uw gevoel van oprechte belangstelling, zal mij altijd bijblijven
U beleefde andermans geluk en verdriet zo intens
Nu heeft de tijd u de jaren doen vergeten
Maar wij sloten u in ons aller hart
Misschien heeft u het vlak voor het scheiden nog geweten
Hoeveel wij van u houden en rouwen…
Afscheid
hartenkreet
3.7 met 43 stemmen
4.490 Verdriet en tranen, gezinnen in rouw
dat zullen we niet trekken
en hoeveel ik ook van je hou
dit moeten we niet rekken.
Een toekomst samen, van ons twee
we zullen het niet weten
één ding neem ik zeker mee:
ik zal je nooit vergeten.…
Verlaten stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 En
Leonid, Leonid hield veel van Leningrad,
maar hij koos anders, anders dan wij hoopten,
wij, zijn lotgenoten in diepe rouw. Verban
hun vervloekte gedachten, muilkorf hun bekken
vol pus en gal. Hel, open de poorten voor die
mismaakte ellendelingen, zend hen de mooiste
bloemen.…
aulavrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.136 met woorden uit een and’re taal
Ze praat van Schiphol en ze wou
dat hij daar met haar samen was
Ze praat en dan bedenkt ze pas
dat dat niet past nu daar zijn vrouw…
bij wie hij tot het einde bleef,
dat zij dat altijd vreesde, wist
Dan loopt ze langzaam langs de kist
en voelt met blijheid dat zij leeft
Als cake de plaats inneemt van rouw…
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 En eerbiedigen we nog zeer
die enkele in zwart geklede vrouw,
immer in de rouw
vanwege die geweldig mooie mens.…
Van een jongetje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
4.269 Eén hoop doorlichtte nog haar rouw;
Nog sterkte één doel haar wankler schreden:
De wil, na wat ze had doorleden,
Dat ze eens haar jongen weerzien wou.…
The Weeping Elephant
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Gevoelige reus
vol geluk, kracht en wijsheid
bescherm ze altijd
Al wandelend in een oase van rust hoor ik steeds
dichterbij komende huilende klanken die almaar opnieuw in
mijn hoofd dwarrelen tot zelfs blijven hangen op een stukje gevoel
Een diepgeworteld verdriet die mij doet denken aan afscheid, rouw en verlies.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 Dus huil maar niet al te lang om de rouw,
De hemel kleurt heus wel weer prachtig blauw.
Het prille begin en het einde dat nadert,
Is slechts hoe de natuur haar kinderen verzamelt.
De indianenvader sluit zachtjes zijn ogen,
De strijd is gestreden, de cirkel is rond.…
5 mei Het Nieuwe Vergeten
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.134 Twee dagen hebben wij bepaald om te vieren en te rouwen,
maar vrije gedachten bepaalt ieder zijn leven.
Voor allen die ons hoop gaven om op te bouwen,
Kennen wij de verplichting om dát door te geven.…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 Ik ben met mijn haat door het leven gegaan
Een mantel van purper had zij aan
En onder die mantel een kleed van rouw
Als het slepend gewaad van een weduwvrouw
En een kroon van robijn op haar lokken blond
En een bittere lach om haar trotse mond
En een levende slang om haar middel heen
Als een goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter…
de dode burnier, de rotte lucebert, de levende johanna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.447 en meer nog op de dichters, en de vrouwen
om wie wij nimmer rouwen, tast toe, op de dood u wrekend,
en voor de eeuwigheid het laatste glas nog brekend,
en neem de sikkel - niet de zeis - en sla
het rijmend ongeluk zijn tanden uit zijn muil,
verhang aldus de kleine dood en ga
met brede lach, al Lucebert citerend, naar de kuil
waar al uw vrienden…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Vleermuisvleugelige vrouw,
Die mij eeuwig jong,
't Eeuwig oude lied van rouw
Vaak te voren zong,
Tot ik in de maneschijn
Zacht heb meegeschreid
Met het eeuwenoud refrein:
'Alles ijdelheid.'
Hebt ge hier op mij gewacht,
Denkend, dat ik sliep?…
oudjaar
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
2.619 minnaar wacht
een devote goudsbloem
in zijn late bloei versierd door restanten
oudjaarsvuur blinkt als het opgepoetste
voornemen uit een vergleden jaar
goudgeel vergeten figurant
een minuut slechts
lijkt de wereld brandhaard, smidse van
de menselijke geest
maar doven zal ook deze stookplaats
zieltogen in haar eigen koude as, diepgrijze
rouw…
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.694 Ja Hij de Heer zal al hun tranen drogen,
en dood en rouw en moeite zijn gedaan,
want d' eerste dingen zijn voorbijgegaan.
Hun lied zal 't Lam, dat voor hen stierf, verhogen.…
DE DROEVIGE VRIJER
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.268 Al is ‘t bedrog, het zal mij nog
Verkwikken in mijn rouw.
Ga hene, ga hene, wat heb jij nog al praats,
Misschien zal u een ander afwinnen nu de plaats
En ’t meisje ook daar bij:
Ik dank u zeer van al de eer,
Die gij bewijst aan mij.
Helaas Prinsesje! helaas waar zijt gij nu?
Helaas mijn leven! wat ben ik zonder u?…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Ik kan nog steeds vertederd kijken naar voeten
tenen zoals ook wilgen ze omhoog steken en rouw
aan randen tonen met al wat rest toch weer groeien
bij bedden die water kunnen verdragen.…