1332 resultaten.
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 O nee, zij is de ster aan ‘t firmament
Die onbewogen neerziet op tempeesten.
De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt;
Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten.…
boom vol herinneringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 jouw ster doofde veel te vroeg
een donkere leegte bleef en blijft
toch plantte jij ook de boom van herinnering
met altijd groen blijvende bladeren
die bladeren kleuren immer fris
ze spreken fluisterend wat wezenlijk is
het leven dat jij hebt geleefd omarmend
met de liefde die je ons was en blijft
de mooie slingers die je achterliet
geven…
Anonyma
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
561 Het moet wel van na twintig dertien zijn
er staat - en ik citeer, als dat ook mag -
geen koninginne-, maar een koningsdag
de dag van Alex, volgens het refrein
Toen waren de 3 A's nog
poppetjes
en moeder Máxima Oranjes'
ster
nu zijn ze alle 4 best
populair
met lange manen, frisse
koppetjes
Had Máx dan niet naar Rome moeten reizen…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Jij bent de echo in de wind,
een verre ster die mij de richting wijst.
De onzichtbare draad die ons verbindt,
terwijl mijn ziel met de herinnering reist.
Ik koester de tijd, ik koester de band,
totdat de cirkel ooit weer samenvalt.
Geen ijle droom die in het niets belandt,
maar liefde die voor eeuwig door de ruimte schalt.…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
Sonnet 25
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster
Van publieke eer, trots met titels pronkt,
Wijl ik, wiens fortuin zo’n triomf toch verspert,
Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt.
Prinsenvoorkeuren die hun blad laven
Zoals de goudsbloem in het oog der zon,
En in henzelf - hun trots begraven,
In hun glorie sterven zij bij een frons.…
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
176 Kortweg wachtten zij, die wel loslieten
In een vrije vlucht door de ondergrens,
Dwaze nachten af, hoe dat vliegen moest;
De gevallen ster, in een kern een wens.
Kwade machten als taai slijm uitgehoest:
Op thermiek zweven als de ontsnapte,
Die diepte wantrouwt, zich hoog verstapte.…
Vastleggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
358 Geen ster te zien op mijn mobiel…
Nieuwjaarswens
snelsonnet
4.3 met 15 stemmen
754 Waar zullen we dit jaar eens mee beginnen?
Diverse zaken schieten me te binnen,
er valt genoeg te plussen en te minnen.
Het spreekwoord zegt: begin maar met bezinnen.
Dan denk ik: van Schiermonnikoog tot Schinnen
verdraagzaamheid in Nederland herwinnen.…
Uit uw hemel zonder grenzen
gedicht
3.5 met 113 stemmen
36.403 Als een vuur zijt Gij verschenen
als een ster gaat Gij ons voor
in den vreemde wijst uw spoor
in de dood zijt Gij verdwenen.
Als een bron zijt Gij begraven
als een mens in de woestijn.
Zal er ooit een ander zijn
ooit nog vrede hier op aarde?…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep
Het donker stond en langzaam overliep,
En golven duisternis de omgeving vulden;
En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak
Tegen de schuine lijn van 't verste dak,
Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.…
Uitleggen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.872 Jij heb je (ex) vriendin voor mij laten gaan,
Nu de helderste ster weer weerkaatst in mijn laatste traan.
weet ik niet wat ik zeggen moet.
Ik zie onze toekomst gelukkig tegemoet.
Jeffrey je moet weten hoeveel ik van je hou.
En mijn gevoel zal nooit veranderen voor jou.…
Te ver weg
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
3.146 Mijn wereld en meer
Mijn liefste jij
Mijn zelfde ik
Mijn draaiende tol
Mijn heldere ster
Mijn warme gestel
Mijn grote held
Red mij van mij.…
Iris
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.049 regendruppel op de mooiste roos
Een prachtige roos, stralend in de zon
Iris, jouw verschijning is als duizenden zonnestralen
Duizenden zonnestralen in mijn hart vol liefde
Mijn kloppende hart vol liefde voor jou, mijn prinses
Iris, jouw liefde
Jouw liefde is als duizenden rozenblaadjes vallend uit de hemel
Een kus op je hoofd, mijn stralende ster…
De oorlogswinter
hartenkreet
3.0 met 63 stemmen
10.922 kolen waren niet voorhanden
hout was een schaars goed
onze kleding was versleten
hoe houd je dan nog moed
dekens mochten haar niet baten
kleine Elske stierf, mijn zus
vader hakte in de grond een gat
en ik gaf haar een laatste kus
het was bar koud die winter
buiten maar ook in mijn hart
hoe kon ik in Kerst nog vrede vinden
maar één Ster…
Het eeuwig loof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
535 regelmatig ingehaald
door decadentie en de
wuft corrupte uitspatting
dan zakken rijken
in elkaar bewoners
verdwijnen waar bendes
verschijnen onder het
los zand regime van onbenul
zelfs de goden hebben
spijt van vadsigheden en
dagenlange bacchanalen
gaan de bezem er weer
door halen in nieuw begin
we zien het in herhaling
door de ster…
VERANDERING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.113 De geliefde ster van Bethlehem verschijnt
ieder jaar weer in huis en winkelstraat,
brengt overal knusheid, lust tot goede daad,
waar zij met vuur, stroom of schitterpapier schijnt.
Dit licht bracht een boodschap, die langzaam verdwijnt.
Gaf het de drie wijzen gewenste raad?
Want door hun dwaling werd Herodes kwaad.…
Het licht
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.694 Mijn gezicht is bleek, er is geen licht in deze stad,
ik steek mijn haar op met een ivoren kam,
ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje,
ivoor is de sneeuw in de parken
ze worden gemeden
behalve door dichters,
mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad
geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor,
geen…
Mijn ogen zwijgen luid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.661 Mijn ogen zwijgen luid
hoe donker is jouw donker
geven alleen dromen licht
zie je nooit meer ster- geflonker
ik houd mijn ogen ziende dicht
was het de voorzienigheid
gaf de dichte mist geen zicht
was zonlicht een oogverblindend feit
of deed het lot jouw ogen dicht
de schaduw zienderogen afgedaan
wat kan kijkdichtheid jou nog leren…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Ik kan Hem niet bereiken
Mijn bede rijst niet hoger dan die ster
En hoger woont Hij dan de sterren prijken -
God is zo ver!
God is zo rijk! - Berooid, met lege handen,
schuil 'k huivrend weg, een bedelkind gelijk.
Mijn haard is zo koud, reeds donkren de avonlanden
God is zo rijk!
God is zo groot!…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart geurende bloemen uit haar mond,
als voorspel op een mondiaal gerucht, wat
steeds zal gisten, in vele onbegrepen twisten, de
dans zal sterven, aan door mens gemaakte grenzen,
bevruchting leidt ons naar haar gewelf, om de aarde
als ster…
Dag en Nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
623 De dag verscheidt nu heel teder
de avond lijkt nog erg ver,
heel langzaam daalt zij echter neder
hier en daar verschijnt een ster.
De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is, dan weer de nacht.…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van Vlaanderen
over de grenzen dragen
Herkennen zij in ons hun maats
der volle maat
van slagen
Zien paardenogen aan wier staren
het denken om het leed verglijdt
in de verte
de ster…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De dag verscheidt nu heel teder
de avond lijkt nog erg ver,
heel langzaam daalt zij echter neder
hier en daar verschijnt een ster.
De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is even, weer de nacht.…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Gisteren zag ik haar werkelijke
gelaat, waarachter appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeide na in een ondergaande snik
van zonnen glanzend in de ogen, passie
gehouwen uit geaderd marmer, polijst
verlangen in een tijdloos ogenblik, het
bloed als onstuitbare beek die haar
bedding kweekt, onverzadigd als een
ster die…
Jouw allure
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In overgang van licht naar
Donker
Schemer jij in nachtgewaad
Met gezwinde pas
Het oog van de nacht waakte
Minzaam
Over jou, terwijl jij reeds
In het licht verdween
Van een hemellichaam dat
-geen ster-
Op geen enkele manier
Geen enk'le wijze
Echter jouw allure kon
Treffen
Laat staan zelfs evenaren
In 't verschiet voorbij
Jij…
Ik zou een schouder willen schrijven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
677 ik zou een schouder willen schrijven
waarop de wang, de traan kan rusten
het verdriet van het grijze hoofd
voor de mens die verlangt
naar toen, die dagen dat de straten
nog vol waren van kinderlijke kleuren
de ster aan de hemel stond
niet vastgespeld op een jas
nog ver van de verbanning
de kwelling van paraderende
uniformen, de schoeisels…
'Een paradijs op aarde'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Van de tijd de grens verlegd
voorbij een ster in het hemelrijk.
Onmetelijke ruimte en geen tijd.
We leven nu en hier op aarde,
dat is waar.
Maar hoe ondergaan wij dit in een
eindeloos bestaan..?
Ieder maakt zijn keuzes, kiest zijn
weg, toch in een ander licht...…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De geur van een hibiscus
duurt een dag, ster
in een hartstochtelijk uur
van tegenspraak
tussen landschap en hemel, een
vrouw belichaamt water en vuur
dat ze in zich draagt,
brandstof van herboren
lavendel.…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Wij zeven
de kleuren, belichten de tijd die te ver
voor geluid als een stralende ster
op ons afkomt. Het aldus verkregen
gebied dat we opslaan is houvast en
huis. Steeds weer komen wij thuis.
-----------------------------------
Uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…