Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Cocon zonder stem

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
hebben geijkt in de stille rondes van het bestaan was ik een boom, dan zonder bast ergens achter mijn netvlies sterven kegels af die mij de scherpte van dit leven hebben laten zien, ik zal ze missen in de chaos van mijn eigen rangorde liever regen dan wolk, want de aarde is dorstig en kwijlt haar zoetigheden te snel op de rug van een trage…
elze5 september 2011Lees meer >

Ruw strijken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
In de laatste zomerdampen bruisen buiten de herfstbuien hemelwater stroomt traag -zoals het bloed van Abel- schijnbaar achteloos het lege land in kreunende kruinen buigen diep ritselen kleedt zich in het geraas van een onzichtbare hand die meedogenloos het land ruw strijkt het fladderen sterft in bulderen weg totdat een schijnsel alles…
Kees Keizer13 september 2011Lees meer >

In het bos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Nauw verraden blâren met trage gebaren een bewegen, zó verzwegen dat pas als 't verdwenen was ik met zekerheid en spijt wist dat wat ik had gegist had bestaan en was gegaan.…
Katja Bruning15 augustus 2012Lees meer >

Horizon in oker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
Met een horizon in oker boort de zon een gat omlaag tot diep in de einder 't Skelet van bomen tekent de hemel meer dan magnifiek Met een vlies bovenop 't water keldert temperatuur traag Diep onder de spiegel daar gaat het leven volop door weliswaar gestáág verder terwijl de ondergaande zon contouren voor het plaatje fotogeniek aanreikt…

Vanaf het eerste uur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
de dagen zijn weer nieuw al vanaf het eerste uur stralen zij de hitte van het nieuwjaars vuur de trage donkere nachten zijn voorbij mijn goede voornemens staan keurig op een rij totdat jij komt mij meeneemt buiten alle orde en laat springen over vastgeroeste hordes wij gaan voor uren die slechts luttele seconden duren trotseren…
wil melker7 januari 2013Lees meer >

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid wel kennen en de trage schaduw van de dood houdt nog vast wat gezien wil zijn en gehoord. De winterzon breekt de kou in kwetsbaarheid en ademt warm een zachte blauwe horizon tot ver in de kindertijd.…

leven komt en leven gaat

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.388
je kunt bloemen brengen naar de graven en as verstrooien op het veld schepen varen in en uit de haven een oude man telt traag zijn geld hoge bomen buigen niet voor kleine struikjes aan hun voet er is geen wedstrijd in verdriet voor wie elke traan oprecht begroet leven komt en leven gaat de kosmos doet haar ding zij botst en deint, kent…

vernis-sage

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 715
ik geef de tijd aan een kunstenaar als fijn zand dat schuurt over stilte hij vraagt welke waarde ik wil geven aan enkele uren houdbaarheid wijzers en woorden stromen mij voorbij koud en warm en af en toe een traag verdriet ik zie beelden bewegen de zon komt op en gaat weer onder waarom antwoord je niet, vraagt hij ik wacht op de…

De cyclus van verlies

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Traag verstrengeld dansend trotseren ze de najaarsstormen verliezen dwarrelende bladeren takken vallen knappend af hun verlies doet geen pijn blijkt toch niet onmisbaar groeit meestal weer aan als hoopvol perspectief bij ons doet verlies vaak pijn blijkt missen meest onmisbaar ach waren wij soms bomen stevig verstrengeld in het nu…
geeraardt19 oktober 2013Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
sissend opengaat midden in de nacht op de grens tussen Irak en Iran ergens Identiteit gevangen op de grens van huid en ondergoed vastgespeld Een denkbeeldige lijn tussen moederland en vaderland de vrieskou van de woestijn IJspegels en sterrenlicht maken de morgen mogelijk Terug en weg naar Nederland het hart zucht, klopt traag…

uitzicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
rond een kerk knielen huisjes ze zijn devoot en houden blinden dicht de buitenwereld slaapt in oude volksverhalen slechts een oogwenk verderop scheert de snelweg rakelings langs trage dijken en daarachter nog een slootkant, met wat riet je ziet dat waar de tijd in stilstand naast de bermen schuilt, je oog getrokken wordt naar meer…
switi lobi19 december 2015Lees meer >

Helpen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
Als ik het even niet meer weet of vergeet denk jij dan met mij mee als mijn lichaam niet meer doet wat ik wil help jij me dan ermee Als ik kijk met een lege blik kijk jij dan mee met mij als alles mij teveel wordt zorg jij dan voor rust bij mij Als ik traag en stijf ben help je me dan om vooruit te komen zodat ik weer op pad kan…
Leidy6 januari 2017Lees meer >

Kopland ( of het cadavre exquis )

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Als Kopland zingt van het trage land en lieflijk dicht van bomen en dieren, dan voel ik me vaak met hem verwant wanneer ik slenter langs droeve rivieren. Of neem dan verlaten huizen, een oog dat valt op behangpapier, gekruld door tijd en tochtige kieren een muur die fluistert van kindervertier.…

Optuig in mijn geest

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
ik hoor het ruizelen van woorden uit de bomen van mijn dromen die ik optuig in mijn geest het is een feest van groene blaadjes prille tonen op muziek van lente als de winter is geweest in kleur bloeien akkoorden als zinnen zich formeren volgens regelen der kunst schrappen en opnieuw proberen wind draagt traag wat inspiratie aan als…

Er willen zijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ook al brandt de vlam wat te traag. Het is die spirit in ons dagelijks leven uit welke elke mens leven mag. Die ons opwekt om voort te leven. Fundamenteel doet opzien met gezag. Het avondrood dat eens zal gloren. Elke dag brengt ons dichter bij dat doel.…

eenzaamheid

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
De simpele gesprekken met de weinige levenden laten het trage nieuws doorsijpelen. Er zijn steeds meer doden van zijn leeftijd. Hij voelt zicht eenzaam. Verpakt in zijn huis vol herinneringen.…

Yperiet

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.725
Blaartrekkend gif: een trage, gele adder die onder je oksel kroop. Longen liepen vol als loopgraven. Maag en darmen trokken samen tot je lippen bloed afvuurden. Mosterdgas. Het klinkt nog naar. Naar hompen Passendalekaas.…

Vaderland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
Mijn vaderland ik mis u als ik u verlaat, maar ik haat u als ik me niet vergis, mijn vaderland met harde hand houdt gij mij vast zijt gij ballast zandzak bij mijn luchtballon moet ik me traag van u ontdoen om op te kunnen stijgen tot u, mijn onvolmaakte god, met duizend talen door uw strot duizend genen door uw aders bastaardkind…
Bolle8 januari 2019Lees meer >

ziek griep

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
onze ziek wil niet bedlegerig wezen, doch zijn voeten smallen bij iedere tree naar benéé hoe de dag zal voort gaan is als een reizende waterkoker die zich gedraagt als een traag voortgaande plaag al weken is het belopen asfalt de teer die ziek vertraagt en onbeholpen als een stumper aan de almachtige om beterschap vraagt ziek is…
elze4 februari 2019Lees meer >

Nachtboekfragment

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
De zon die schijnt op een ijselijke dag, een gestolen kus op een Toscaans plein, stiekem doen wat eigenlijk niet mag heerlijk lezen op een trage trein. De krullen van het heideschaap… Het is volbracht, ik slaap.…

een mooie dag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven erkentelijk…
Yadasampati25 november 2020Lees meer >

SCHEMER VERBINDT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Schemer verbindt traag verlopend middag met avond. Verlichting (een schakelaar) maakt het terras zacht zichtbaar. Fonkelingen wijzen op glazen, mooi rood van wijn. Handen omvatten, slokken worden speels genomen. Monden proeven, vormen woorden. Gelach klinkt op. Wie is nu wie? Wie zegt wat? ‘n Hoge stem: waar is de wc?…

de zee de zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
de zee is onbestendig wisselvallig als een mensenziel soms is zij grijs en ruw met zware deining een koortsachtig ongedurig spektakel en geraas beukend op het basalt om dan weer in een blauwe slaperige kalmte te verschijnen haar golven rekken zich traag naar alle kanten uit vandaag is zij een vlakte egaal als een meer…
J.Bakx9 december 2020Lees meer >

Horizon van zwijgen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
We zitten niet meer op dezelfde golflengte de horizon wordt vaag een schim uit het verleden een dwaze droom in het heden we spreken niet dezelfde taal jouw stem klinkt in het duister je doet net of ik niet luister alle geluiden klinken traag ik probeer je te vergeten in dit uitheemse niemandsland op het kerkhof van Chaos er is geen…

Zomeravond

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Zomeravond Op het stoepje naast m’n voordeur staat een bankje voor mij alleen de zon schijnt haar zomeravondkleuren in oranje –rood en geel de lijster op haar nest doet haar best fluitend mijn gedachten te begeleiden waarmee ik dromend speel de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan ze zet mij in het verstilde licht Aronskelk vouwt traag…

Wijn met jou

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
laten we wijn met herfst drinken schenk me een droom in tot de rand van trage wandeling en samen klinken van onlosmakelijk je hand laten we wijn met weemoed genieten een klein slokje op z'n tijd dat we september strooilicht zien en ons hart zich vult en reikt laten we wijn met terugblik proosten uit het rek van toen en samen van glimlach…
Sophie25 september 2023Lees meer >

ondertussen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
onder dik ijs heerst geen wind geen geur. geen kleur. enkel uitgevaagd pallet van pastel als herinnerd. hoe er vissen zijn traag zwijmelen als verstild. ze doorzichtig zijn als nat papier en water haast vaste vloeistof is geworden. planten hun adem stokken. hoe de lucht tussen ons bevroor en ook de woorden tussen onze monden.…
BKNWRM18 november 2023Lees meer >

Landelijke ochtensonate

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 492
spiegelend in het koude ochtend vocht nog is de dag niet wakker want de vroegste haan heeft zich nog niet laten horen als echo van de dorpstoren stram en al aardig krom na zijn eerste melkronde rekt de boer om de klompen met voetjes aan te trekken het gebroken raam van de stal ademt warme nacht lucht van de koeien die zich traag…
wil melker12 januari 2024Lees meer >

Tussen nu en nooit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
De stad ademt traag onder lantaarnlicht, iemand vergeet zijn naam in het blauw van de ochtend. Er is een hand die zwaait, een mond die zwijgt, het raam staat op een kier voor wat niet gezegd wordt. In het gras liggen de schaduwen te wachten, een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.…
Dabda23 april 2025Lees meer >