1730 resultaten.
Het Zwarte Schaap
gedicht
3.5 met 151 stemmen
25.689 Het zwart schaap is iets dat weet
en elke hoef is een magneet
voor 't voetstuk dat onzichtbaar is.
In bei zijn ogen zwemt een vis.
Des nachts kijkt niemand uit het raam,
want wie weet waar het dan kan staan
en als het ooit wordt weggebracht,
laat het een vuurspoor in de nacht.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 Wat leefde, leefde om
doodstil te zijn bij de strijd
van het laatste blad
voor wie het twijgje wind
een storm was en dat,
half gestorven en verkleurd,
zich wanhopig vastklampte
aan moeders schoot, zo
nauw verbonden aan de
onzichtbare aarde, die,
in nevelen gehuld,
niet in staat was het sterven
van haar laatste kleinkind
aan te zien…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 De vlinders in haar hoofd heeft zij buitengezet
zwermen uitgevloeid in een kleurrijk palet
ontsluierd en verklaard in onzichtbaar licht
schepsels van poëzie op het eerste gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof…
Huize Nooit Gedacht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.182 Huize Nooit Gedacht komt onverwachts terug in al zijn geur,
zilveren palmen,
bezaaide sterrenhemel fonkelend op nachtblauw fluweel
vergezeld door een goud met blauw gemarmerde maan
Een onverwachte zoete kus
een klaterende verwachtingsvolle flirtende lach
de Indische oceaan kabbelend in de achtertuin
onzichtbare sonore melodieen
een vederlichte…
Kerstgedicht*
netgedicht
2.3 met 24 stemmen
8.065 Het geloof heeft aan een onzichtbaar
bewijs genoeg om vast te stellen
dat wat je niet kan zien, bestaat
in wat je laat: genoeg liefde geven
of tegen beter weten in hopen op.
Geloof staat voor,
ja, staat nog ergens voor.
In een transparant tuinhuisje
is het prettig geloven.…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Een onzichtbare vijand
ademt een verroeste stad
De kermis is verlaten
Het levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal…
Aan de zijlijn.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.746 Haast onzichtbaar stelt ze zich op, bijna
verdekt, zo lijkt het wel.
Want in het middelpunt te staan is niks voor
haar, nee zeg, stel,dat de aandacht eens op
haar afkwam.
Ze staat niet graag in de belangstelling,
is geen grijze muis, dát zéker niet.
Ze heeft alleen toch liever maar, dat niemand
d'r echt ziet.…
Breeduit in de speeltuin ligt de tijd
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.820 Breeduit in de speeltuin ligt de tijd
onzichtbaar als een wolk waaruit
het angelus van kinderstemmen klinkt.
Handen slaan op onbestaande ballen,
monden happen in doorzichtig vlees.
De tijd, geduldig, laat zich sarren
als wolk van een hond
in wiens grijs een oude wijze
wrede godheid woont.
Hij likt het bloed van knieeën en kiezels.…
Een streep licht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
72 Als je niet eet
komen de paarden je halen
de paarden van de dood
In een onrustige warreling
zweven de schimmen
van de onbegravenen
Boven de hoofden wappert
de onzichtbare vlag van vrees
zo hoog kan lijden klimmen
Een sigaret bungelt tussen
smalle lippen
Charons kolos van onverschilligheid
In motregen en mist halen twee
paarden…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
Wanneer tot ziens vaarwel wordt
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
2.544 Onmogelijk haar aandacht te vangen
haar blik blijft onbewogen hangen
op 'n onzichtbare plek op de wand.
"Tot ziens", zeg ik en streel haar hand,
besef dat na elk bezoekuur
't meer klinkt als `vaarwel' op den duur.…
februarizon
gedicht
3.3 met 37 stemmen
21.595 De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…
de man in het zwart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
872 hij is lang van stuk
deze man
voortstappend in een
doortastende pas
gedragen door
zijn zwarte jas
waaronder, onzichtbaar,
zijn schraal postuur;
een lopend skelet alras
zijn bleek gelaat
met ingevallen wangen
en uitstekende botten
lijken de ogen achter
tralies te hebben gevangen
en de geest te verrotten
zijn vilten hoed
ruim…
Jelena
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
5.068 mijn morgenstonden steeds later komen
en het kussen als boekhouder van dromen
herkent hij jou, je geur, huid en haar
wanneer je ligt, verdwaald, troost hij jou zoals mij
met liefdesdraad geborduurde woorden
als het geheim van de muziek of ouderschap
getuigenis van innerlijke wereld en bestaan
tussen de ontmoetingen en weggaan
op onzichtbare…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.868 Telkens was er ergens iets, waardoor het er weer was
Zoals in de winkel (die keer toen op de fiets)
Zat het onzichtbaar in mijn tas
Zo leken maanden weken en dagen verstreken
Met Verlangen aan mijn zij
Totdat het eindelijk iets zei
Maar ik hoorde het niet
En weg was Verlangen
Zachte echo’s zeggen het nog na
‘Ik ben alles wat je waarlijk…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.530 Hoop is weten van een onzichtbare kracht.
Hoop is weten van vuur dat blijft branden.
Hoop is weten van licht in de nacht.
Maar.......
Hoop is ook pijn; het niet-zeker-meer-weten.
Hoop is een veertje, dat dwaalt in de wind.
Hoop is ook angst te zullen worden vergeten.
Hoop is ook twijfel, dat je geen uitweg meer vindt.
Dus........…
Weerzien
gedicht
3.1 met 21 stemmen
11.717 Soms stak mijn vaders
donkere hoofd boven de duinpan uit
maar altijd was zijn vlindernet te zien
dat driftig gaten sloeg in schijnbaar niets,
op zoek naar razendsnel onzichtbaarheid.
Nu zijn zomers winterlang
Nergens in het zand - dat zachte
dreunen van de zee - hoor ik hem jagen.…
Alle dagen
gedicht
3.7 met 32 stemmen
19.000 Het wordt verleend
als er niets meer gebeurt,
als het trommelvuur verstomt,
als de vijand onzichtbaar is geworden
en de schaduw van eeuwige bewapening
de hemel bedekt.…
dagsluiting
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.211 Geluiden van de dag
verstommen bij het
vallen van de avond
late zon straalt nog even
haar gouden gloed
gedachtenstromen
ontlokken zich
aan m'n gemoed
onzichtbare wind
wiegt de takken
als een moeder met haar
pasgeboren kind
vogels geven hun laatste
lied ten gehore
die als een symfonie
klinkt in m'n oren
de maan schijnt
als een glinsterende…
Een stukje hemel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 mailtjes zijn lief
maar een brief
is heel bijzonder
met in jouw schrift
mijn naam en adres
gewoon als gift
je hebt het papier
keurig gevouwen vol
vertrouwen in de enveloppe
ik weet hoe jij
de brieven plakt met het
puntje van je tong mijn schat
uit woorden kan ik je lezen
maar in letters en krullen
voel ik je echte leven
onzichtbaar…
twee engelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
655 regelmatig ontsnappen
aan vreselijke gevaren
redenen voor veel dank
plots stoppen voor de bus
die langs je gezicht raast
o lieve onzichtbare engel
je redde ook onze dochter
van neervallend geweld
op de seconde nauwkeurig
eeuwige dankbaarheid
betoon ik reeds hier
niet alles is toevallig
uw hemel is engelenrijk
en ook nog zo vol muziek…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 wie groot wil zijn
moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het…
Spoken in dementie
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
765 hoe spoken een netvlies bestormen
beelden schetsen, onzichtbaar
zo zichtbaar dichtbij
grijze onverklaarbare tijden
laten de mens lijden
hoofdzaak is er niet meer bij
voeten wankelen door de dagen
handen die verlorenheid dragen
de duim, de vingers gekromd
een mond die wil spreken
in een herhaling
tot stilte verstomd
gedachten van…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 niet te drinken
wie kent zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling ermee te snijden
de randjes, balancerend aan het geluk
op een afstand lijkt het klein, maar met
gesloten ogen is het onzichtbaar…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 De maagdelijkheid van de jonge jaren is verstreken
Geldingsdrang kwam er voor terug
Iedereen raast maar door
Op de hielen gezeten door een onzichtbaar spook
Dat in vele gedaantes optreedt
Geld, macht, bezit
Uiterlijk vertoon versus introspectie
Met het klimmen der jaren wint de melancholie
Steeds meer terrein
De herinneringen worden…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen,
als een tedere afdruk op mijn papieren huid,
zachtjes smeulend begint mijn hart te branden,
vlammen laaien op in een koor van stil geluid.…
mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.
De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard tekeer in mijn lijf.
De realiteit van de waarheid zijn
beklemmende, vochtige oorden.
De stroom van mijn gedachten
verdampt en vormt weer wolken.
Harde regen dreigt mijn gemoed
voorgoed uit te schakelen.…
LIZZY'S STAR STRAALT!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.184 te zien vanaf de aarde
en zo'n sterretje in je beide armen
doet je leven zo echt intens verwarmen
heel kortstondig, maar net, heel even
voel je het, aan je gegeven leven, leven
dan kiest de levensster haar eigen baan
zal in een overstijgende levensbaan gaan
schitteren tussen alle sterren te zien van de aarde
maar nog stralender in het onzichtbare…
vluchten uit mezelf
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
920 Ik wou dat ik even weg kon,
Kon opgaan in de menigte als een kameleon,
Dat niemand me zou zien,
Onzichtbaar zou kunnen zijn misschien,
Ik heb genoeg leuke avonden verpest,
En dat weet ik best,
Ook ik wou dat het anders zou zijn,
Het doet gewoon teveel pijn,
Daarom zou ik willen vluchten,
M’n hart laten ontluchten,
Even niemand om me heen,…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart een thuis
woorden tekenden blauw of roze en niets was bestemd voor
verdrukking of kreukte de nacht, geen ster verloor het licht
ik droomde mij een woning waarin ik werd beschermd
vrij van onzichtbare…