Alle inzendingen over oud schip

10502 resultaten.

Sorteren op:

Altijd elders

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 827
Noordenwind en Zuidenwind ontwaken en een geur van specerijen waait het schip in. Zij danst de sterren van de hemel. Een open boek is zij, een open hof, en in de crypt haar smarten.…

Eénoog

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.626
naar boog die spant als vers gebakken lucht de vulkaan werkt als een paard ruzie slaat uitdrukking die staat voor het vrije woord op de vlucht sluit het alibi terwijl de schrille gil doordringt in het land van niemand de blinden worden gesloten brand slaat uit het water wast de paskwil de toon zet Eenoog stamelend op het zinkende schip…

LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.079
Want als iemand komt gevaren Midden uit de woeste zee Midden uit de stoute baren, ’t Wijst het schip een goede ree. Dit is recht het eigen wezen Van een vroom en achtbaar man Die ten Hemel-waarts gerezen, Voor een baken strekken kan.…
Jacob Cats29 december 2024Lees meer >

Aangemeerd verlangen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Jij bent een blinde passagier verborgen in het ruim van mijn verlangen ik kies de zee al dromend op de pier en jij het schip met horizon behangen onze ogen spoelen aan in verre landen maar toch gaan we voor anker in onze haven van gevlochten handen waarin de sporen van gemis verzanden één keer nog wil ik in de zee van liefde springen en…

Betrekkelijk

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Betrekkelijk is het leven, de eenvoud van het geven een momentje vaak maar even op het schip bevindt zich de steven… De storm van het leven kan zijn kracht zés of zéven, trotseer de wind, waar je je ook bevindt.…
an terlouw10 augustus 2006Lees meer >

Het kind in glas

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.482
niet meer telt doch wel het gevoel dat de rode sintels van het pas aangelegd terras doet schreien en nood zich aan liefde hecht die verstoort in een couveuse ligt te ademen waar brengt mijn religie mij wanneer ik verwoord dat vele levens het anker kan laten vieren met het touw dat zonder eind een stil verdriet kan raken door het schip…
elze27 augustus 2009Lees meer >

Zinloze ironie

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 835
Je verminkt jezelf met dubbelzinnigheid vermengt betekenis met prooi omhelst je in de slachtofferrol het schip is al dertig jaar aan het zinken met medicijnen en alcohol aan boord de zee blijft vrijwillig in het verdrinken jouw wanhoopstem wordt niet gehoord jouw glimlach speelt de clown met zinloze ironie, onvermoeibaar sarcasme…
mobar17 juni 2010Lees meer >

Nothing Compares to You.

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 492
woensdag is een vrije dag en volgende week is een speciale week: we zijn dan 2 jaar samen, dus vieren we dat met een dagje, lees nachtje, weg Logeren op de boot, mijn boot, onze boot, ons schip lees cruisehotel Jij liet je voetstappen achter in mijn hart, voor altijd Nothing Compares to my Elly Nothing....…

Verloren en vinden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
Een dag zonder iets van jou te horen voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren, als een stadje zonder toren, als een zee, waarin een schip verloren, als een tandarts zonder boren, als mist 's morgens zonder ochtendgloren...…
Ralameimaar10 februari 2016Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
misschien heb ik me gewoon vergist is het de lucht die een kasteel bevat of heeft het water mijn heugenis gewist daar gaat een schip langs de kust de schipper vaart behendig tussen de boeien, heel bewust de wind strijkt een lange pluim het weer is bestendig de zee wiegt het kalme schuim…
Iniduo23 augustus 2017Lees meer >

't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik wil racen over banen als een speer over wegen gaan vliegen over bergen als adelaar mijn vleugels uitslaan als een vis door ’t water schieten als leeuw op de savanne jagen of olifant door ‘t dichte woud misschien een ijsbeer, ook al is dat koud in een raket naar Venus suizen door de ruimte met een schip heel de kosmos gaan verkennen…

voltooid verleden tijd van een zeevaarder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 681
En langzaam kwam het schip tot stilstand. Toen hij nieuw was werden er foto's, en tekeningen gemaakt. Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand. Als een onbekend object waar mensen omheen lopen..... Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist. Lelijk geworden door de tand des tijds.…

Dronken vriend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Mijn kleine rivierenlandschap is voor jouw dorst te nauw geschapen ben je om te drinken mijn zoete water is voor jou te flauw het schip zal spoedig neerwaarts zinken je hangt wat slingers naast het bed beschonken begin je luid te zingen geen mens ontroer je met jouw pret bezig is men met serieuzere dingen mijn nauwe riviertje is voor jou…
mobar11 juli 2022Lees meer >

Het lied van de oude zeeman

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.294
Het opkomend tij is meeslepend, verder weg van de woelige baren vond de aan wal geraakte zeeman zijn ‘rust’ zonder schip en albatros dobberen geeft geen enkele zekerheid bij een anker dat lijdzaam meebeweegt het verlangen naar de wijde zee bracht tevens zijn laatste tijding mee het opkomend tij keerde en viel stil dichtbij de grenzen van…
Rob van Tol11 oktober 2024Lees meer >

Een gedicht voor tussen de schuifdeuren

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Onder het schijnsel van een dunne maan zinkt een roestig schip in de oceaan gemorste schaduwen schieten voorbij golven dansen de verte dichterbij De zon verstopt zich achter de wolken stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn het bos zit vol hout dat niet wil buigen een zwaargewicht hangt aan een zijden draad Malle molens draaien op volle…
Joepondro7 januari 2025Lees meer >

lente in krenttijd

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.696
onder geknoopte doekjes mariakaak zoete koekjes het is nu treurig met de krent mensen komen met de auto ze gaan dan op de foto op hun krent uitgeprent ------------------------------------------------------------- Als u op krentcursus wil, kijk op www.westlandsedruif.nl Voor algemene informatie: www.westlandsmuseum.nl Beide tonen mooie oude…

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Duizend keer heb ik De zon zien ondergaan Gloeiend purper in omarming Brandend rood in zwarte zee Giftige wolk over boze bergen Pluimen opgeblazen in oranje Gouden golven in verdwijnpunt Vage nevels in het niets Ontsluiting van de horizon Een sinaasappel in een sleuf Daar gaat het licht tenonder Kleuren vervloeien tot de nacht De laatste…

ONTMOETING

gedicht
3.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 16.335
Soms is men zo oud dat men zijn bezit niet meer bezit verhuizers komen met vervoermiddelen nemen de stoel de tafel de tuinpaden het kinderportret het album met namen de vogel en de kat men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt vergeefs mede wat men denkt van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen het gratis glas van het…

Schepsel van zon...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Schepsel van zon en maan. Herboren uit de herrie. Het licht, de witte vlam. Niemand zag me gaan, ook niet dat ik kwam. Met nieuwe kleuren, nieuwe geuren. Nieuwe klanken God, ik kan wel janken. De afgrond glimlacht lief. En strekt haar armen naar me uit. ik wil springen. Spring je mee? Daarboven is de hemel, daarboven,…
illusie-16 september 2002Lees meer >

Mijn moeder

poëzie
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.601
En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar wang, Haar ogen al ziel en haar woorden al zang! Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroeg, mijn vriend: Ach, jongen waar hebt ge zo'n moeder verdiend!…

SONNET 152

gedicht
2.4 met 85 stemmen aantal keer bekeken 34.860
Nu dragen onbekenden onze namen op oude foto’s achter in een kast. Vanuit de spiegels zien zij alle dagen in het voorbijgaan, met verschrikte ogen, hoe vaak wij nog maar net kunnen verdragen dat wij ons met onszelf hebben bedrogen. Wat zijn we mooi. Tenminste, voor een kwart.…
Ingmar Heytze22 februari 2008Lees meer >

Waagstraat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.615
wisselende hemel welfde zich eeuwenlang boven dezelfde grond, waar altijd anders en altijd hetzelfde de stad zichzelf herkende en hervond; van wat hier door de jaren is verrezen is veel weer door de jaren neergehaald, maar altijd werd door deze plek het wezen van Gronings stad en ommeland bepaald, dat, steeds als men het nieuwe met het oude…

Late liefde

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.981
Ik wil uit mijn kamer ontvluchten De bekoring van je gelaat, Het zweeft in de wolkenluchten, Al boven de grauwe straat. De mensen doen wijze verhalen, Niets begrijp ik van hun gepraat. Tussen anderen en mij zie ik stralen De bekoring van je gelaat. En wil ik boeken lezen, Ik weet niet wat er in staat. Tussen mij en het boek komt gerezen…
Helene Swarth28 september 2025Lees meer >

DE OUDE JONGEMAN

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.868
Hij weet ’t niet, maar is een der onbegeerden, die egoïstisch worden en jaloers. Ze suggereren dat hen niets ontbeerde, en zijn verlegen, links, en lichtelijk boers. Hij stopt zich vol met kool en wienerschnitzel, en drinkt zijn kop niet rozig, maar grauwblauw. Hij was ook graag iets anders dan ’t afgietsel van opgekookte jeugd, maar amper…

ontworteld

netgedicht
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.349
vandaag is alles anders de oude man op het bankje in het park liep z'n vertrouwde loopje in de verwachting alles bij het oude, vertrouwde te vinden glansden eens zijn ogen bij het zien van kinderspel nu voelt hij de lus knellen in zijn binnenzak een boom van een vent geveld door oud zeer wat eens was, hij komt niet meer…
Fred21 oktober 2006Lees meer >

o Gij die kommrend sterven moest

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.956
[Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders] o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart, en míj liet leven, en me teder léerde leven met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven, en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard; - ik, die thans ben als een die in de avond vaart, en moe de riemen rusten laat, alleen…

JONG OUD

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.935
Wie kan jonge mensen Leren jong te zijn? Tegen vroeg verslensen Helpt geen zonneschijn. Veel, dat fris moest spruiten, Blijkt ter kiem verdord. Maar de merels fluiten, En de zomer wordt. ---------------------------------- uit: De Noordhorn (1942)…

Als er geen verte meer is

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Het licht in de verte Kleurt door en door rood Door een zon die Doodvermoeid ondergaat ' t Doet mij beseffen Dat ik verder wil Daarheen, waar het licht Oud is, en rood, en warm ' t Hele leven ben ik Al onderweg naar verder Naar de verste verte Tot er opeens geen verte Meer is…

Hulpverleners met nieuwjaar

snelsonnet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 988
Vaak zijn er bij de viering van nieuwjaar verwondingen en letsel te betreuren. Ook spreekt het nieuws in geuren en in kleuren van vandalisme en van grof misbaar. Aan alle hulpverleners in de strijd: mijn petje af in grote dankbaarheid!…

SAMEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
(haiku) oude man en hond de vraag bij beiden waart rond hoe lang nog samen…