1787 resultaten.
Lichtend spel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 Vlammend schijnsel vanaf vroege morgen
over nevel en dauw ontsprongen
in straling en warme gloed
bij je weerspiegelende deining over golven
zit ik dromend te staren op het duin
waar water en licht de einder voedt
en in ritme van een eeuwige zang
de getijden naar de kusten voeren
de stem van het verlangen
droom van vele eeuwen een lokkende…
tijdloos nabij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 zó verloopt het steeds vaker
vooral op een lange winteravond als
ik bij een aantal portretten op de kast
een kaarsje ontbrand
en later, wanneer de nacht weer valt
nog een poosje naar elke foto staar
voordat ik ze in het donker zet
juist dan, op dat moment lijken hun
gezichten nog even op te lichten
alsof zij hoe jong of oud ze…
Blokje om
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
701 Verdriet stroomt luid klotsend langs mij
en op de brug der zuchten
staar ik in onpeilbare dieptes
van dit onbeschrijflijk leed.
maar ongenaakbaar
met fiere tred
vervolg ik mijn weg.
Als ik mijn sleutel
in de voordeur steek,
word ik getroffen door
een simpele vraag
van een verdwaalde man
en breek in stukken.…
ontbrekende bloei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 twijfel gesneden
wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven
dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken
uit deze verwilderde muurverzen
ik zie het wel, het gele, geschonken fruit dat mij verward maakt
nog voor ik het in handen heb
vermoeid en tot wonde gekozen
en waar ik niets meer van over houd
enkel het staren…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 De serene rust die ik ervaar
als ik naar het strooiveld staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren
waar de ouderdom rustte
en ik toekomst deed vergaren
zo herhaalt zich
met de ziel in staar…
Met droge ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Een mistige ochtend met uitzicht op mijzelf bij het staren aan de wastafel.
Volslagen aangeslagen door een koele bries wat als stormkracht aanvoelde.
De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel.
Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde?…
De seringen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.170 En een vreemde droefheid glijdt met hele
Lichte aarzelingen in vervelen
Over, en een lusteloos strak staren.
O dit wreed genadeloze dringen
Van uw schone rouw, paarse seringen,
Tot ons denken, tot ons vlotte bloed,
Is gelijk een overmacht van minnen,
Die 't weerstreven der nerveuze zinnen
Sidderend zich onderwerpen doet.…
Arabische vrouwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 alleen maar rouwen
Niet met jullie bouwen
Geen baby naar binnen stouwen
Want om jullie te kunnen trouwen
Moet ik van nog iemand houden
Niet meer op mijn eigen inzichten vertrouwen
Me van alcohol onthouden
Mijn voorhuid grondig verbouwen
Oh prachtige Arabische vrouwen
Jullie prachtige haar en donkere ogen
Wanneer ik er naar staar…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
D-day vlag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
395 Trots prijkt op D-day
de Stars and Stripes
symbool van het land van de vrijheid
op landingsvaartuigen
aan Franse kust,
bevrijders op 't strand neergestreken
nu driekwart eeuw later
de D-day vlag terug
geschonken als goodwillgebaar
door Rutte ratelbandprater
in handen van Donald Trump
de tweetende twitteraar
de één president…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Papa
hartenkreet
5.0 met 26 stemmen
1.247 Staren naar een lege toekomst,
bang voor wat nog komen gaat.
Steeds meer wordt jou afgenomen,
het voelt te vroeg maar is al laat.
Ooit zo sterk en zo aanwezig,
nu door alles zo gekweld.
Lieve papa, wat nooit verandert,
jij bent en blijft mijn grote held!…
In Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 langs lange trambanen
staren ramen als speurende ogen
kraaien wachten op kantelen
en op slanke draden
tot de laatste halte
die niemand ooit zag
soms klimmen woorden
als wollige dekens omhoog
langs gevels van huizen
en langs holle buizen
eens dacht ze dat hij het was
het rollen van het vehikel
deed het ovenrooster tikken
de kaarsen…
Taartjesdag
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
561 Staar ze aan!
Sluit je beide ogen langzaam,
Open je ogen bedachtzaam,
Eens jou heel goed toevertrouwd,
doen ze je hetzelfde na!
Katten zijn net als -
“Appeltaarten, meneer?”
“Dag bakker!”
“Voor mij vier stuks graag!”…
Terugverlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 En door dagelijks even naar een foto van onze dochters te staren,
kan ik steeds beter omgaan met dit grote gemis.…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ik staar naar ’t Scherm
met daarop ’t Uitzicht
vanuit ‘t Eerbeeks Atelier
de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen…
Wij zullen aan God gelijk zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
263 Om gedecideerd geen blik toe te laten
Was roerloos als een pantser zijn gezicht
Vreemd afgezonderd zat hij daar aan de toog
Sfinxachtig rokend met een glas bier
Hij hief het naar zijn mond en nam een teug
Waarna hij stoer kringetjes uitblazend
De peuk aftikte op de rand van de asbak
Een verrichting met devote attentie volvoerd
En staren…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
335 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen;
Los van het ik, liefst onder pseudoniem.…
Deo volente
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.874 Piussen en Johannessen
Naar deze wereld
Star, progressief
Lijdzaam, bekrompen of actief
Kerkvaders in de engste en de ruimste zin
Moeten de geestelijke noten kraken
Moeten de eenheid in de kerk bewaken
Staan aan hun begin
Hij die was, is er niet meer
Verdiende kritiek of lof
Zoals het hoort
Maar wel geliefd
Dat vond ik ook
Het wachten…
Vleugelgegons
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
5.257 land voor dichter en troubadour
waarin alles schijnt te buigen voor klanken
en de kleuren van wapperend pompadoer
voor de geur van wijnlekkende ranken
Ik wil mij vlijen naast de gedichtenbron
in het lome veld achter de gedachtenmuur
tussen het sterrenlicht en late zon
Terwijl ik hoopvol naar de sloten tuur
dan terug in de eindeloze verte staar…
Dauw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 De bloemen hebben hun frisse druppel ook gehad,
hun kopjes staan mij nu aan te staren,
hun stengels wijzen weer naar de hemel.
Een nieuwe dag is weer aangebroken,
morgen herhaal ik het ritueel.
Hopelijk.…
De lift
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.140 Ik kijk je aan en staar,
je slaat je ogen neer.
We stijgen, je lichaam beweegt op het geluid
en ik bestudeer het non-verbale.
Ik zie een tinteling op je huid,
en voel je gedachten verdwalen.
Dan probeer je te kijken,
onze blikken ontmoeten.
Maar meteen wil je dat ontwijken
en bestudeer je weer je voeten.…
Zodra ik mijn ogen sluit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.154 Ik staar,
naar buiten.
Zuchtend blaas ik met mijn adem
het stof weg voor mij.
Ik ben de wind
en geef richting
aan de wolken
en ze drijven voorbij.
Ze drijven voorbij
en weldra komt het duister
zodat de dag wordt verscholen
zodra ik mijn ogen sluit.…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Aangekomen bij een stil metrostation,
staar je gedachteloos naar het perron.
In je hoofd klinkt nog net
het macabere sonnet
over het ritme van leegte dat de metro zong.
De deuren sissen dicht voor je beseft
dat die zwarte leegte jou betreft.
Jouw eindige bestaan.…
...
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
3.698 Je bent gestorven maar niet dood
je beeld verschijnt als ik wat sta
te staren naar een pagina:
een Hawaï-bloes paars met rood,
je lange vingers op het bruidssatijn,
een hoofd waarvan ik weet dat
het van jou moet zijn
Ik heb je langzaam zien vervagen
tot ik de ramen van de kamer…
Wat is er met me aan de hand?
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.887 Dat ik naar haar staar.
Ik loop de hele dag te dromen.
Loop tussen de bomen.
En ben met mijn hoofd in de wolken.
Maar ik wil dit gevoel niet vertolken.
En de briefjes die ik stuur.
Altijd onbeantwoord gebleven.
Ik praat gewoon tegen een muur.
De twijfels aan jezelf.
Wat doe ik toch verkeerd.
Die zullen niet verdwijnen.…
Naakte waarheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.096 Schaamteloos laat zij zich staren
naakt als waarheid ongeschonden
naïef ontdaan, zo ongebonden
gekleed in slechts haar lange haren
macht wil haar in boeien slaan
haar onbevangen blikken vangen
om nog meer waarheid te verlangen
haar dwingen tot draaien over te gaan
Zij kijkt in schijn onaangedaan
haar hart bloost echter kloppend fel…
Glansrijk verloren
hartenkreet
2.7 met 57 stemmen
12.206 Nu spelen ze star ieder hun maskerspel.
De vlam van toen is voorgoed uitgebrand.
Het bed kraakt al lang niet door minnespel.
De taal van liefde is niet meer te horen.
Hun illusie spat uiteen als een luchtbel.
Het is een ander die ze weer mogen bekoren.
Al het opgebouwde, vervallen door verdeling.…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Eenzaam besloot mijn inner wezen
de leegte trotseerde mijn staren
en mijn ziel, kon niet meer genezen
van hen die ooit mij nader waren.
Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.…