1695 resultaten.
elkaars gelijke zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 stofzuiger aan de hand
zing ik tot de menigte
op de tafel staande
dat ik vrij wil zijn en kan
de dames rondom
joelen en juichen
luid scanderend
kom uit de menigte
onderscheid je gerust
van de donkere schaduw
die jaren al de mannen
steeds over onze werpen
jij verdient het podium
het volle spotlicht ook
omdat jij de moed hebt
gracieus…
Uniek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
433 het levendige
kleuren
carroussel
dat uitziet in droefenis
naar de
leliebloem
de geur van de hoop
in de malle molen van
het leven
zijn lied rondom de tarwevelden
goudgeel in
het ochtendgloren
heen en weer langs ons huis
volhardend in de liefde
de toekomst
melodie van een nieuwe schepping
uit de wolken afgedaald
Dek de tafel…
Het slijt nooit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Ik zit op je bed
Op de tafel een spel
Jouw handen te zwak
Maar we maakten het wel
Jij kon echt alles
Je kwam met een lach
Maar de laatste maand zei ik
Schat klaag maar, het mag
Nu zit ik hier weer
Op de zelfde plek
En ik word haast wanhopig
’t Gevoel maakt me gek
Waarom wist ik niet?
En: Wist jij soms wel?…
Levenslust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Volop bloeit de pruimenboom
en schuchter volgt de eerste peer
als in een mooie droom
kleurt heel de tuin straks weer
en tussen tulp en hyacint
zweeft menig vlinder rond
die vanaf vroege morgenwind
zijn tafel gedekt hier vond
middagzon brengt alles in een luim
zacht klinken tonen van een sijs
tussen bloesem in de pruimenkruin
eentonig doch…
Raven op mijn schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Raven op mijn schouders
om me de weg te wijzen en mensen
te roepen om hen te ontmoeten
De jongen die op het strand tekent
met kleurige keien, tweemaal daags
en ze natelt voor hij weggaat
wetend dat
de vloed komt met golven
die langer zullen leven dan hij
De man in de kamers vol tafels
met kwartsen uit de landen waar hij zocht
naar heiligheid…
Zelfdodingsmiddel; Psycholoog Wim van Dijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 Hij is voor mij nr 1
Hij zat op 1
Ze stelden vragen
Niet nauwkeurig
Herhalend, dus niet luisterend
Zenuwachtig en nerveus
Ook de aan tafel zittende artsen
leken terrein te verliezen
Hij was welbespraakt
Hij was ook niet zomaar iemand
Hij had heel veel ervaring
Theoretisch en praktisch
Tot het meest intieme toe
Het verval van zijn vrouw…
Wafel
netgedicht
1.5 met 11 stemmen
565 Kom luie lezers van de ronde tafel
Verhef uw achterwerk niet van uw zetel
Voer eens de druk op in uw binnenketel
Uw brein ja, en roer eens uw pen
als wafel
Wie durft te kleuren in zwart blauw of rood
Wie staat op, zegt wat hem of haar beweegt
Voor u het weet heeft tijd uw geest geleegd
Schrijf of uw leven afhangt van de dood!…
Het oerlicht van geweten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 Lang voordat er boeken waren,
voor de stenen tafelen,
voor het woord “goed” en “slecht,”
Brandde diep in ons vlees
een licht, zwak en helder,
dat fluisterde:
“Doe geen pijn,
luister,
raak aan,
zorg.”
Het is geen stem van boven,
geen oordeel in de hemel.…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 Ben even los van Nederland
en zit 'n paar dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een…
Dat kutgevoel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
276 De fles staat leeg op de tafel als een dode minnaar,
ik steek een sigaret aan met trillende vingers,
en denk aan jou – dat kutgevoel dat blijft hangen
als goedkope parfum in een goedkoop motel.…
Postbode Joseph Roulin
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
557 Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph
Joseph Roulin, postbode
In Arles
Een postimpressionistisch portret
Uit, om precies te zijn, het
Jaar 1888
Joseph zittend op stoel, arm op tafel
Zonder dus epauletten
Wel met baard
In Arles bezorgde hij veel brieven
Bij zowel Arlésiens als
Arlésiennes
Baard als gezichtsbescherming tegen zon…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
ons korte bezoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
225 Hij vraagt aan ons
om binnen te komen
in een minimalistisch beeld
van een beperkte kamer
een stoel en tafel zonder details
en één glas met een door mij
gehalveerde inhoud
– zegt hij
Waar hij vervolgens
de liefde op plakt
in een tijd die plotseling
verlopen zou zijn
Ik weet dat ik niet gedronken heb
want ik heb nog altijd dorst…
bitterkoekjespudding
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
14 toestemming,
consent is de kern van
een bevredigde mond
Het gerstenat
mag van je kin druipen,
je handen je broek
vet bevuilen,
veeg er op los
De heilige rookworst
zal veganeren,
minder minder minder
varkens en stallen
in omvang en aantal
het staat in jus geschreven
op de onthulde rand
van mijn koud geworden
bord eten
dat als hart op tafel…
O s.v.p., SP !
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
686 Wat zei Ron Meyer, socialistisch godje?
‘Kritiek op ons zegt echt geen ene moer
Wij gaan voor brute branie en bravoure
Dus maken we een supergeestig spotje!
Met verve spelen wij op de persoon’
O, s.v.p. SP, doe maar gewoon!…
Tussen je platen
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.596 Ik wil je niet enkel leegte nalaten
als ik er straks plots niet meer ben
ik wil met dit lied tussen jouw platen
zodat je kunt zeggen: zo klonk z'n stem
ik moet je nog zoveel liefs vertellen
jou zeggen hoe het voor mij is geweest
ik wil je nog zo vaak zomaar bellen
en je doen denken aan ons feest, want
geluk kwam bij ons aan tafel zitten…
EO `Evangelische Onderwereld` 50 jaar!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 En daar zaten ze dan
de evangelische broeders en zusters
van weleer en van het heden
´broederlijk´ aan tafel alhoewel
de hierarchische maar vooral afhankelijke relaties
rauw van hun gezicht waren af te lezen
Aan tafel bij Jeroen, bij Pauw
die de mooiste veren toonde
van een halve eeuw Evangelische omroep
Ook ik ging terug in de tijd,…
De versierde vogel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
776 Druppels water, rond als knikkers
tiktak in een stroomversnelling door
een deels mistig half-vol glas met champagne
Van over de rand
van achter je brilleglazen
kijk je mij aan
alvorens aan tafel gezeten
jouw deel te nemen
van de opgetuigde vogel
alleen in blauw
en penseelstreken nog
vereeuwigbaar
Zachtjes ga je spreken
over het neergedaalde…
De zweep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
762 koeien sproeiden hun schijt
van schrik tussen schaap en geit
duiven dweilden koerend de vloer
een zweep zwetste en kletste het geld van tafel
wisselaars gristen en hielden gewis hun wafel
gehoede boeren gedroegen zich stoer
maar hun stieren zwierden hun staart
in de bedremmelde gezichten, bebaard
of niet, onheil lag op de loer
nu de timmermanszoon…
ZE ZIJN WEER WEG
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.017 Het scherpe zand veegt ze nog lijdzaam
van de tafel en de bank.
Een afgebroken rozenrank prikt
ingehouden woede in haar ogen
en zijn valse doornen in haar hand.
Ze haalt de bedden maar weer af
en dweilt de opgedroogde plas
die, naast de pot beland,
vol afschuw wordt bekeken.…
CONVICTIE
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.084 , ik ben een binnenvetter
de spanning tap ik af als gele etter
ik druk me uit in Duisternis en Licht
dan keert het om, weerkaatst in mijn gezicht
ik lees de boekrol, maar hoor het gekletter
van wapens, steeds als ik de vrede sticht
vanuit de hoogten schalt bazuingeschetter
en inzicht treft me als een bliksemschicht
ik gooi de stenen tafelen…
Weer samen met kerst
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
3.827 tijd
m'n wereld was zo grauw
ik voelde eenzaamheid
Geen hap door m'n keel
constant maar huilen
het liefst de hele dag
onder m'n dekens schuilen
En ondanks het verdriet
is er iets wat ik niet vergeet
niemand van ons allen
voelde zich toen compleet
Maar wie had er toen
echter kunnen weten
dat we nu weer bij elkaar zijn
aan één tafel…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Ik dek de tafel, hier de wijn. Denk niet
dat ik vergat hoe 't hoorde: melancholie
kom naast me zitten, praat, laat je verstaan.
Hoe opgetogen steek ik nu de kaarsen aan.
-----------------------------------------
uit: 'Omtrent het getij', 1985.…
Mijn beurt
gedicht
2.0 met 230 stemmen
68.464 Je buik met peperoni ingewreven
Lig je op tafel en je beeft.
Vorken en messen zijn verdeeld.
De koffie met kaneel gaat met
Onspreekbare syllaben door je keel.
----------------------------------------
Uit: 'Francesco's paradox', 1995.…
Het mobieltje van Descartes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
679 De wereld beperkt zich tot deze tafel
en twee stoeltjes, waarvan één eeuwig leeg,
volkomen opgelost is zij, totaal geabsorbeerd
door de onrustige digitale schijnimpulsen
van haar druk en immobiel bestaan.…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 De kaarsen op tafel, de lampen gedoofd.
De kaarten geschreven, vol wensen en dromen
van vrede op aarde, waar ik nu niet in geloof.
Want m'n hoofd zit vol vragen, op zoek naar de reden
van de onmacht, die van binnen mijn leven ontwricht.
Geen vrede, maar oorlog, die in mijn hart wordt gestreden.…
Uitstoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Geen drinkgelag blijkbaar
aan duurzaam verbeelden,
legt men de zilveren uitstoot van
nachten op tafel, in plaats.…
handen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
954 aan je lijf
om te geven
te pakken
zwaaien
en te knijpen
handen, overal
handen
op de tafel
in je zakken
om mee te slaan
te doden
op te steken
sigaret of
groeteke
op de piano
handen die
spelen
met vuur
met jou
met de aarde
vuil zijn
groen
vingeren
en peuteren
handen
kijk
doe ze open
kijk nog ‘s
uw handen
eten en vrijheid…
De pasgetrouwden
gedicht
2.2 met 344 stemmen
115.427 Gevuld met helder water staat er
op de tafel in de tuin een schaal.
Wie hem daar plaatste deze nacht,
geen flauw benul, en het is februari,
en het water wiegend zich bedaart.
Ster na ademloze ster begeeft zich
op het watervlak.…
Weegschaal
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.142 Op tafel staat een weegschaal
In jouw handen de gewichten
Eén voor leven en één voor dood
Voor welke zal hij zwichten
Het leven is voor jou als lood
Een ondragelijke last
Een dagelijkse worsteling
Die niet in jouw leven past
En de dood die voelt voor jou
Als een toekomst zonder zorgen
Zo licht gelijk een veertje is
Onbekommerd elke morgen…