35703 resultaten.
Net goed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 Voor Twente strekken de gevolgen ver:
Want Grolsch verplicht zich nu aan Jupiler.…
onvervaard
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 we ademden
helderheid uit
toen we woorden
schilderden in
aardse tinten
we zagen de
weerkaatsing van
het licht op de
veren van de
strandleeuwerik
niets was meer
hetzelfde in een
zee van licht na
een onvervaard
vaarwel…
Rutte IV
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ik zie bijvoorbeeld weinig ingenieurs
en wéér geen Ministerie van Light Verse.…
Bandietjemijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Woordeloos liefdevol
wat ik ook zeg
alles is al gebakerd
onder de paraplu
van onze liefde
draaf maar vrolijk om me heen
ik veer met je mee
ik rol op mijn rug
op het midden van de weg
met jou
gewoon
omdat het niet mag…
Stress
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Als de hand zich heft
De toorn de top bijna heeft overschreden
Vlucht dan ver weg naar de andere kant
Want anders roepen ze jouw naam
En ben je overleden
Dan sluiten zich de wegen
Behalve een en daarna geen…
TOEN HET NOG VREDE WAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ik ben een oude ziel
voor mij geen vernieuwing
het woord innovatie
krijg ik niet uit mijn mond
alles moet bij het oude blijven
zoals het was, was het goed, goed genoeg
ik spreek graag in het verleden
van ver voor de oorlogen
TOEN HET NOG VREDE WAS!!…
Verwaaide gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
220 Mijn gedachten zijn ver heen
Naar haar die van mij verdween.
Mijn gedachten draaien
In ’n kringetje rond,
Die gedachten verwaaien
Naar de tijd zij hier nog bestond,
Toen zij en ik niet dachten,
Niet verwachtten
Daar ooit ’n eind aan komt.…
Ik ben van alles wat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Ik ben stad en dorp
reuring en rust
heuvels en strand
golven van ver
ik ben talen uit vaderland
en moederland
ik ben van alles wat
hier en daar wat opgepikt
het goede en slechte misschien
misschien kan ik iets achterlaten
een manier van toch blijven…
Onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Van ver ben ik op weg naar Rotterdam.
Best lange tijd geleden dat ik daar kwam.
Stad met bijna gerenoveerde toren.
Toen daar een lieve tante weggebracht.
En nu een verre oom eraan verloren.…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het eindelijk weer
een ouderwetse witte kerst
met een laatste ochtendlijke geeuw
omarm je met een warme
glimlach de komst van
de eerste verse…
Een kerstkalkoen van ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.054 Hou maar op met dat gemekker,
wat van ver komt vind ik lekker.…
Lichtblauw ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 zijn voeten
blijven onverzettelijk
in kleilagen van
vele eeuwen her
nog kijken zijn
ogen lichtblauw ver
onverschrokken naar de
horizon zonder obstakels
de rechtlijnigheid
van het land verankert
zijn karakter wortelend
in normen en waarden
die geen tolerantie
aarden omdat toegeven
wennen is aan zonde een
ongekende boze binnenlaat…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 het naakt van hun lichamen
in ruige veren gestoken,
met pluimen hoog en warm
langs rietstengels omsloten..
in verlangen dichter bij elkaar
een plek om samen te schuilen
uit de benauwende drukte van de steden
valt de nacht bemoedigend snel..
aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
Intieme overwegingen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
487 openbaren zich
in diepere dromen dan ooit denkbaar in stilte
bomen maken zich klaar voor de herfst
in aandacht van zintuigen om het onbekende
te verkennen met gedachtetekeningen
die alle verbeeldingen van liefde beseffen
intieme overwegingen bereiken de horizon
een wolkenhemel schaduwt het licht van de maan
ik besef mezelf hier en waan jou ver…
De Vogels
poëzie
2.6 met 14 stemmen
3.043 Een fikse vogel
Gaat bijna zo gauw als een kogel;
Doch in zijn kooi
Vliegt hij nooit zo ver of zo mooi.
Zijn jassen en japonnen, enfin al zijn kleren,
Noemt een vogel: 'mijn veren';
En een kanarie heeft heel veel
Van een jonge juffrouw in 't geel.…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Hoog gaan de wolken langs de Hemel
Ik kwam van ver gevlogen
En zoek in de verste verten een rustpunt
Daar waar de hemel rust op haar bogen
Machtig staan bergen aan het einder
Leunend tegen reusachtige wolken
Op de loden bodem van de tijd
Mijn land zo stil en wijd
Wachtend op de sluier
Waarmee de nacht hen dekken zal
Ver gaat mijn blik,…
bitter bosnië
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
771 telkens als ik opzie
vers beeld van redeloze
moordenaars uit haat
ver weg is al onstuitbaar dichtbij
wanneer ik grenzenloos mag delen
in ziekelijk vernietigen
van schuldloos leven
vandaag mag dicht bij mij
een minderheid reeds eisen
dat zuivering geschiedt
een democratisch recht
wanneer komt het moment
dat ik uit haat en zinloos
hetzelfde…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 dag opnieuw wat er gebeurt
in deze rommelige buurten,
geen oordeel, geen vonnis
laten ze horen,ze keuvelen,
preuvelen, schudden hun veren,
ze leven een blauwzwart leven,
kijken en verwonderen zich,
fel glinsteren hun oogjes,
over deze stad vol stenen…
vlindervlucht 1965
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.282 Ik moet hier ver, ongrijpbaar ver vandaan.…
De pasgetrouwden
gedicht
2.2 met 344 stemmen
115.426 Geen woord
komt van zo ver als van zijn lief dit ja,
er is voor hem geen raken aan, aan haar,
noch ook aan hem voor haar, oneindig ver
staat uit elkaar, jawel, een paar, gene zijden
zijn zij van dezelfde volgegoten schaal.
-----------------------------------------------
Uit: 'Op de hoge', 2003.…
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 moeten hoger
De wind moet nog harder waaien
Ik val op de grond
Huilend sta ik op
Ik staar naar niets in het donker
Zo blijf ik uren staan
En de wind blijft maar waaien
Ik ben bevroren
Bevroren van binnen
Ik loop weg
Ver weg in het niets…
Niewjaarsmijmeringen...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
966 Vlakbij zijn de kluisters, de gedichten,
vlakbij zijn de oude vergezichten,
een witte Kerstmis en een groene loot,
een vers uit de Bijbel dat uitzicht bood,
en plots weer de ster die scheen...…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Zo graag zou ik een helder vers nu schrijven,
met woorden puur zoals een bergkristal,
maar daarvoor zou mijn hart best heel jong blijven
en niet te vroeg gaan meedoen aan verval.…
wat nu
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.568 bereikten
veerden en opnieuw stevig stonden
er viel een veer en een flard zweefde
op de warme lucht om de zon te bereiken
hier en nu op kouzenvoeten voorbijgegaan
blijft het verlangen in ons reiken naar…
Ameland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.003 En de vogels
Nog de baas zijn
Niet in een kooi zijn beland
Vogelvrij
Om te gaan
En te staan
Is dat wat je wil
Paradijs
In het klein
Daar waar
Zwemmende honden bestaan
Neem me mee
Ver van hier
Naar de leegte
De zee en het strand
Neem me mee naar Ameland
Al ben ik daar nooit geweest…
Een regen van rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.805 zo ver
een jaar alweer
en ik mis je zo
zo koud zo kil
zonder jou…
Gesigneerd
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
725 naast wapens, wonden en luchten vol lood
in één overschrijdend, bewoond
gebaar
waarom is hij zo ver af, zo nabij
mijn bedroefde ogen
als een vonk van bewuste
eeuwigheid
------------------------------------
Opgedragen aan de heer Waltack…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 huiveringwekkende wind speelt
slechts even over hoge grafheuvels
takken van eeuwenoude bomen kraken
grillige stammen lijken te sidderen
zangers zwijgen
ver weg is het schreien
van het pasgeboren kind…
kruip toch in me
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
804 toegedekt
in koude kerkers
van de dag hiervoor
gezongen
boven jouw glans
van verbleekte blosjes
zing zing
bonst de lach
die glimt
ja, even
en vaak
en
en.........zo wonderlijk
verwond ver weg…