1257 resultaten.
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.
En onder de glazen stolp van de maan
ontbrandt een geweldloos gevecht
tussen verwachting en vernieuwing
rechter in een tijdloos niemandsland.…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 Ik bewaarde het mooiste tot het laatste
voor al mijn beminden, gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
mij om het even, overstemt het geluid
de bloeiwijze van de linde, moment van
twijfel, z’n geur gelost in spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid…
Op Het Plein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 -
daar te zijn
In haar haar droeg ze bloemen
en met elke zucht
Vulden haar geur en
odeuren de lucht
Ze zei dat ze weg moest
voor nu en altijd
Mijn hart zonk in droefenis
leegte en spijt
Stil werd het plein toen een zilveren bus
Verdween met haar beeld
en haar geur en haar kus…
bingo verslaafd
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
618 .
**
een zilveren bal
gaat rollen,
je spel
is begonnen,
hopelijk valt hij
in het juiste getal.
***
je geldbeugel plat,
en nog niks gewonnen,
maar geen paniek
grabbel gewoon
nog eens in
je broekzak.
****
nog altijd niets
na twee uren
spelen,
het spel gaat nu
plots wel stierlijk
vervelen.
*****…
Ontmoeting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
620 mijn schouder werd gelegd
een goed gebaar dat ik van vele malen eerder kende
en zoveel meer dan vriendschap bood
sprak zij: nu, is het nog niet je tijd
het duurt wel even voordat ik je kom halen
en weg was zij, geen wens of anderszins
nog iets te doen, dan wel te laten
stond ik te midden van het grijsgroen-blauw
wat overgoten was met zilver…
samen alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 van isolement
waarin wij op afstand slechts
elkaar de handen reiken kunnen
zacht of oorverdovend hard
ieder op zijn eigen sterkte
zingt of neuriet het bekende lied
dat wij nooit alleen lopen zullen
door welke storm dan ook
dat wij nooit alleenstaand zijn
zelfs niet in donkerst donker
want als dit alles voorbij is
zal een zoet en zilveren…
ZESENVIJFTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 we rust
die laatste loodjes wogen zeker zwaar
Na de brand werd bij ons veel geklust
doch eindelijk kwam alles voor elkaar
Edoch nu een beetje blijer onderwerp
nu zijn we zesenvijftig jaar getrouwd
En ach, wij zien nu alles weer scherp
het 't zo fijn is als je van elkaar houdt
Nog altijd blijft Ans mijn lieve vrouw
mijn prinses met zilver…
watermuziek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
393 het water is muziek
het schuilt onder de rimpeling van rietbundels
een golvende maat van strijkers
aangezet voor een bijeenkomst
van genodigde gasten met koetsen
tuimelen zilveren beslagen hoefnagels
tollen wielspaken een lichte melodie
op een wijd blad geschreven
waar regels elkaar naspelen
op de rug van het water gaat
een vliesdun tokkelen…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.024 het leven draagt me op haar rug
van ‘s morgens heen tot ’s avonds terug
langs zilveren rivieren
door dalen over bergen hoog
verschijnt onder de regenboog
voorbij de populieren
de jonge aarde fris en groen
de ranke rozen vermiljoen
en roze gladiolen
de zonnebloemen in het goud
het koren waar een iris blauwt
en purperen violen
de lelies…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht
Als een Monetmist verstild het zacht de pijn
Gevoelens verankerd aan zilveren schakels,
symbolische banden aaneengeregen zonder eind
Over een tijd slechts met warme weemoed
mijmerend voor je kachel
door kinderlijk pianospel begeleid,
waag jij je slechts even terug om te voelen:
is het pijn…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 middagslaap in't bos
De hemel van het ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem hangt er over
Het koeltje fluistert met de vliet
De dart'le vlinders spelen
De nachtegalen kwelen
Is't niet een lieflijk wiegelied
En 't best is dat het groene woud
Met koeltj' en rust u lavend
Van u geen zilver…
De mollenman
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.392 De mollenman, de mollenman
Bel hem maar op
Hij komt er zo an
Hij kruipt over gras met een luisterend oor
Hij tikt en hij klopt en hij ruikt aan het spoor
Het duurt soms maar even of hij heeft Mol al door
Voorwaar, dit talent komt zelden nog voor
Met klemmen en ijzers, met zilveren tangen
Mollenman is met gereedschap behangen
Nooit was…
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 haar man en minnaar, hij is ver weg,
maar ligt veilig verborgen, zo hoopt ze in haar dromen,
voor het wreed en dodelijk, vijandelijk vuur
zij, haar man, haar kinderen, zijn niet zo interessant
voor het wereldnieuws of het journaal,
want ze wonen in een ver en zo geheimzinnig land
amper olie in de grond, misschien wat goud,
een beetje zilver…
Hemelse zorgen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
649 het nog wel te redden zou hij het maar niet laten gaan
Kon hij alles maar in die wereld herstellen
Die schitterende wereld waar eens alles bloeide
Moest hij het hen nu nog duidelijker vertellen
Zagen zij nimmer dat de rampzaligheid alleen maar groeide
Hij kijkt om hoog en ziet ondeugende engelen lonken
Wuift en lacht, en ziet hoe hun zilveren…
Mallemolens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hoge wieken vangen
veel weerstand, met
de trotse ruggen in de
wind, rusten niet voordat
het kaartenhuis zich
heeft vermalen tot
wantrouwen en de
reinste tarwe is
gemalen tot gistend
meel, waarmee geen
brood meer is te bakken,
en in eigen brouwerij om
de hete pot te draaien
van verzuurde balkenbrij,
om de zilveren krenten uit…
Mallemolens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Hoge wieken vangen
veel weerstand, met
de trotse ruggen in de
wind, rusten niet voordat
het kaartenhuis zich
heeft vermalen tot
wantrouwen en de
reinste tarwe is
gemalen tot gistend
meel, waarmee geen
brood meer is te bakken,
en in eigen brouwerij om
de hete pot te draaien
van verzuurde balkenbrij,
om de zilveren krenten uit…
REDDING
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
598 wit marmeren vensterbank,
een fractie van een seconde,
duurt de actie van dat joch,
zoals iedere rampjournalist
rapporteert aan zijn krant,
zachtjes piepen, het linnen golft,
maar de balkondeur is al open
en het donzige, kleine ding,
vliegt vol jeugdige bravoure
naar de rijke braamstruik
pikt en passant een vliegje mee,
uit het zilveren…
Toen Kerst nog magisch was
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.310 het ruikt naar groen nu hij toch in huis is gehaald
speciale plek is vrijgemaakt om hem te plaatsen
dozen komen uit de diepe kast tevoorschijn
waar in een oud handschrift 'Kerst' op staat geschreven
ornamenten verpakt uit een ver verleden
doorgegeven aan de tijd die ons resten zal
dat zilveren vogeltje op knijper met staartje
mocht niet te…
Vannacht
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.132 Of zal ik schrijven over sterren,
zilver in nachtelijk blauw?
Misschien over trillende stemmen
vol emotie ergens ver weg?
De wind draait keert zwiept,
neemt hij mijn trieste verzen mee?
Of zal ik schrijven over de blik
in iets oudere ogen,
die oeverloos staren naar... niets?
Vannacht zal ik verzen schrijven,
over jou, mij...…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt
als de dageraad zich somber kleedt
Door het beeld van krullend lenteblad
wat zich laat strooien over het aardse donker
en het ultramarijn wat in glooiende ogen
spiegelt als oceanen,
zo diep verzonken,
laat zij zich wiegen in zijn golvend getij
klotsend tegen zilveren…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Die legde een zilveren schijn
over de rimpelingen
in de duizend kronkelingen der rivier,
waarlangs wij liepen,
een lange sliert.
Her en der las ik een gedicht,
in metaal gegrift.
Runderen kwamen rustig op ons toe,
enkele pas gespeende met wat zotter gedoe.…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe,
boven de daken van deze
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouette
in helder witte sjablonen op
de blauwe koele zijde van de horizon.…
Grenzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Het vliegtuig trekt zijn grens door blauwe lucht
maar grenzen bestaan daar boven niet
de streep wordt een zee van watten
tot zonnig besneeuwde bergtoppen vervormd
waarover de wind zijn prikkelende zilver zucht.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen, hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek, als de
herfstsporen zich boven ons sluit.
En onder de glazen stolp van de maan
ontbrandt een geweldloos gevecht
tussen verwachting en vernieuwing
rechter in een tijdloos niemandsland.…
Overgewaaid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De Eem blikt mild, in haar zilver en haar stilte.
De buizerd gilt guitig, de koekoek roept
We werpen witte of rode rozen in het water,
samen met de donkere stenen
die ons tweede chakra verstoppen.
We bliksemen onze blokkades.
Zwart is de zwaan die zwierend voorbij vliegt.…
Andermans Koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 centen, het financieel gewin, leren
hoe ze moeten vaccineren
De waaierende dood, uit
de schoot van Wuhan
troost weerspiegelt de hemel in
't uur van de dood
Een krans met
bloemen gevlochten om hout
valt in besmette aarde
't verdord oud herfstgoud
Sterk de stem boven
de donkere groeve, de bladeren
en de droeve regen in
't zilveren…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 waar goudgeel de zon
van het groene lover
de koele schaduw grenst
zilveren in duizendtal
vlinders moeder natuur
zijdezacht getooid
prachtigen zij de dag
glimmend gelijk edelmetaal
met zorgeloos flaneren
van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn…
Wijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Als gouden appels
in zilveren beeldsnijwerk,
is een woord, gesproken op
de juiste tijd ervoor.
Woorden, uitgesproken,
zo'n drieduizend jaar geleden.
Door een man die vroeg om wijsheid.
Hij had erom gebeden.
Toch bleek het niet genoeg.
Zijn conclusie was: "Alles is ijdelheid,
een najagen van wind."…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Oude knotwilg zwijgt
in de sloot schuift wolkenlicht
de grutto roept op
Een lappendeken van vochtig veenweideland
strekt zich stil uit onder de grijze wolkenlucht,
waar sloten blinken als zilveren draden
en de wind zachtjes door het hoge riet fluistert.…