1853 resultaten.
KRUIS SCHEPT KRACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
402 Hij draagt het hout der schande zonder klagen
naar de vervloekte heuvel, om daar terstond
door hamer en spijkers te worden gewond,
maar kan de grootste pijn moedig verdragen.
De allerkwaadste slavenvernedering
brengt de Verlosser na lijden en dood
tot leven van eeuwige schittering.…
Ikeapedia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 vlakbij Agunnaryd
In '43, toen soldaten streden
Daar timmerde hij grote tondeldozen
Hij was pas 17 en heette Ingvar
Toen hij wat kronen kreeg voor z'n examen
Begon de jonge Kamprad aan zijn droom
Een labyrint voor slapen en
voor wonen
Voor avond-, nacht- en ochtendrituelen
Voor allerhande kindertuig en
-spelen
Van duizend stapels hout…
Blauw dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 mijn zicht is van buiten uit gekaderd
in zes vlakken glas
derhalve zie ik haar als afgebakend
echter haar uitstraling suggereert
over houten drempels heen een schoonheid
die in haar verschijning mijn droom benadert
daarin dansen wij rond de tafel
die ons een vage ruimte toebedeelt
zij schrijdt in geur "de parfum roze"
bijna op tastbare…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 Er komen steeds meer kleuren in de vlag
tot het hele spectrum straalt als een zon
een baken
op de onrustige reis
Het is maar een vlag
geweldloze communicatie
in de wind
een zwijgende blik
De stok een toverstaf
een zieneres, baken
van geduld
uit goed hout gesneden
Eik en linde, vlier, vijg en kers
de bomen van Moeder Aarde
beuk en…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door dorre hout
herfst heeft zoveel schoon te bieden
zoveel valt te genieten in 't gekleurde woud
rest ons straks nog gure winter
met zijn stormen guur en koud.…
Resttijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
410 of de boom die zich vond in het dode hout:
het ouder zijn behoort niet tot een flater.…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 terug
in zangerige neurodiversiteit
omdat er een nieuw gedicht
in deze passie moet beginnen
met het zingen van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat je intens houdt van hout…
Eigen berg
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
348 Bezit een kruiwagen-
dan kom men voort
in ons collectief bewustzijn
dat ons toebehoort
daaronder schuurt een breuk
dat de mens niet bekoort
hout dat kraakt
een kuip vol
verwachting
die zwijgend blijft
staan
maar ergens blijft
een wiel nog
rond en klaar
want hogerop,
zo fluistert men
elkaar
geraakt de eenling
zelden…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Daar lag hij te slapen
op een kille, houten bank.…
RUWRIJM
poëzie
4.3 met 15 stemmen
3.586 Het ruwrijmt, het brimmelt,
en ‘s winters geweld
heeft varings al ‘t hout in
zijn schoonheid hersteld.
Het stond daar en treuren,
van alles ontbloot;
vol deernisse, och arme, en
een beeld van de dood!
Nog maanden en dagen
zal ‘t lijen eer ‘t alom
weer licht is en leven,
en blad hier, en blom.…
Toscane
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.133 Toscane
als een groet aan de platanen
teruggesnoeid tot op het hout
de dikste uitwas willig
reikend naar het verre nergens
Toscane
kan er mij in eeuwen wanen
in het spel van leven en de tijd
soms triest dan weer verblijd
gericht op God en eeuwigheid
Toscane
met zijn files op de autobanen
tussen droom en zakelijkheid
als ruwe steen achter…
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er rot hout,
groeien er koralen op de mast,
de oude glorie ligt aan diggelen
terwijl zijn tranen vrij biggelen…
een verloren liefde
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.912 waar ik je zie
en blind betast,
waar ik je blind en blindelings ontzie
en streef naar ongezien houvast,
waar je met houten stap
de straat passeert
en met ijzeren gelaat
de tijd dateert,
waar je nooit of te nimmer in de oelitsa gorki,
mijn naam en naamgenoot!…
De meiskes uit de taveernen
poëzie
3.8 met 33 stemmen
3.947 We ontwaken aan hare zijde
met de houten mond van de spijt.
De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken,
en ons verre vrouwe verweeûwt:
wij ankren in de taveernen
waar geniepig een rust ons smijt.
Daar wachten ons rood de deernen.
Daar raken wij 't leven kwijt.…
ABNORMAAL
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.386 fantasie slaat wereld knock-out
abnormaal primeert momenteel
waarschijnlijkheid mailt kwaad
naar schrik die zich verstout
de grijze muis uit het verlangen
naar vergeten fascinatie leeft
benepen gebonden aan bekende
omgeving laat schouders hangen
zinloze doorgang naar de dood
die dromen definitief opzout
verklaringen liggen op ongeverfd
hout…
Twee jongens kloven stammen, stoken brand
gedicht
3.0 met 26 stemmen
16.205 Steken droog hout in de stapel, brengen de koude
tot kook, vatten smoezelig weefsel, zij tillen
het bijna ontilbare op.
Rennen dan rond met wat ziedt, roepen
woest van gevaarlijk plezier. En de vrouwen,
de jonge, van blozende benen, van stro
in bruisende vlechten, hoe schrikken,
hoe snaterend slaan zij op vlucht.…
Letterlijk
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.956 Hij klieft het hout, hij schikt het op het vuur
en ziet hoe Ies de kost’bre tijd verspilt.
Het varken krijst verwoed in ‘t kot om kriel
en Bertha rammelt nukkig op de deel.
De gaskous suist gestaag haar helle wit
en schallend gaat weer door zijn hoofd:
gij zult uw enige zoals gij hebt
beloofd ten offer brengen aan uw Heer.…
Pianospel
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.169 Zijn hand daalt traag
Neer op het zwart en wit
Zachtjes wiegt hij met zijn hoofd
De schelle toon
Van een hard aangeslagen toets
Schalt door het Victoriaanse huis
Een terts
Verandert de harmonieuze muziek
Tot een ongemakkelijke compositie
Een zacht gekraak
Van de houten trap
Doorbreekt de melodie
Vol bewondering kijkt ze toe
Naar…
Als doornen vallen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.576 Van het bloedend hout gesneden
martelde hij langzaam naar de dood
de doornen vielen stuk voor stuk
en krachtig in zijn laatst geluk
kleurde hij het hart in vurig rood
Hij staakte uitgedroogd de strijd
z’n laatste druppel was gedronken
gebroken gleed hij ‘over de rand’
door toedoen van ’n mensenhand
die hij z’n leven had geschonken
Zijn…
de directeur en zijn directoire
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.716 o, daar loopt er een
met een houten wandelstok
er naast een schrale vrouw
in een overjarige rok
is dit kleinood van u?…
Oud
gedicht
2.5 met 24 stemmen
11.856 Soms valt er warme regen, raakt een drup
de houten schilder, oud als vlinders.
----------------------------
uit: Tirade nr.347, 1993.…
Eiken
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.609 Eiken zijn de bomen van het dies irae;
als de grond breekt zullen zij,
over het land gezaaiden, toekijken
met een oud, houten gezicht
dat onbewogen blijft:
te veel stormwind is in
hun taaie takkenkroon verstard;
zij zijn niet meer verstoord
door groei, dat eeuwenoud tumult
en in hun stilstand glanst niets op
van minachting, van deernis…
Wie het hevigst verlangt
gedicht
3.0 met 17 stemmen
8.896 Zeker eerst vertederd toezien hoe de kindren
elkaar op een lentebriesje blazend zich
vermakend tussen omgekeerde hoge houten stoelen
voortplanten, dan je aangesproken
voelen bij het noemen van je naam
en ook nog eens als een geparkeerd station
luisterrijk te kijk staan
terwijl je zit te eten met andermans mond
omdat je de jouwe wil sparen…
rijpen in beslotenheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 voortaan laat ik mijn deuren
niet meer kieren, want daar achter
ligt te wachten op een blik van mij
ik hoor het zuchten en kraken
steunen onder het mengen van metaal
met hout en verf die onder haar taak uit bladdert
ik zou willen terug likken in schilfers op mijn tong
maar het rilt onder mijn huid
alles van een masker voorzien
heeft iets…
Koord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 Links is pikdonker
Golvend water, veels te diep
Om ooit nog boven te komen
Rechts is het prettig
Kabbelend water, te ondiep
Om in weg te zinken of te verdrinken
Een wind waait naar links,
Zoeft langs me heen, trekt me mee
Ik struikel, wankel en val
Zwemmend vecht ik me naar rechts
Door de kolkende donkere golven
Zonder hout…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Ik smacht naar de lente en haar goud,
Naar de jonge, de licht-tere kleuren,
Ik smacht naar het groenende hout,
Naar de zoetige Meidorengeuren.
Hoe heerlijk te liggen in 't mos,
Te staren in 't blauw van de hemel,
Te volgen de blaadjes die los
Zich wieg'len in takkengewemel!…
Als de stilte schraagt
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
652 terwijl mijn stof nog
door een zware deken
wordt toegedekt
blijkt in de hemel
een nieuwe maagd geboren;
naïef nog en onbevlekt
waar droefenis heerst
blijken bloemen te groeien
terwijl houten planken
nog moeten worden gezaagd
zie ik elders al leven bloeien
zelden ervaar ik bij het sterven
van de winter
de lente zo vroegtijdig ontspruiten…
Struisvogelpolitiek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Door naar anderen te kijken
Lossen onze problemen niet op
Het is zo makkelijk te vertellen
Hoe iemand gaar kookt in zijn sop
Het is zo simpel om te zeggen
Zij doen het kloten, o zo fout
Alsof we zelf wel zijn gesneden
Uit het allerbeste hout
Alsof we onszelf beter achten
Dan anderen uit de buurt
Die we min of meer verachten
Waarnaar afkeurend…
Passe-temps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
605 die voor ons lagen
en draai de uren terug naar 't heden
verwijt gedachten die toen vergleden
dat zij de wens van vader niet zagen
in groei te weten van jonge jaren
waar met het klimmen de knikkers telden
als toegangsgelden voor boomhuthelden
in zwarte handen bekroond met blaren
het fikkie stoken alras vergeten
zal vuur de barsten in ‘t hout…
Knagende tanden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Langzaam sluit een gordijn
en zicht op het huis verandert
er bladdert verf een deur piept
ergens moet wat hout vervangen.
Een huis blijft huis de vorm blijft
de stenen staan als muren
maar ergens scheurt een barst
en hoort men spanten schuren.…