20407 resultaten.
Vroeg en laat.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.640 Zie uw beeld en 't menslijk lot!…
Eindelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 Verloren bladert ze door het boek
weet niet wat ze zoekt, maar
ze is 't kwijt!
'k Wil haar helpen, ze wijst me af
'k kan 't zelf, 'k weet 't best.
Ze zoekt.
Ineens kijkt ze wanhopig op
help me dan: doe iets
ik pak haar hand en zeg:
kom maar.…
GEBOREN IN EEN STAL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
623 als de nacht blijft hangen
tot ver in de morgen
rijst groter 't verlangen
naar 't licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit 't oosten
een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij
daarvoor is ’t wonder geschied…
Liefdes uur
poëzie
4.5 met 19 stemmen
3.074 Hoe laat is 't aan de tijd?
't Is liefdes uur.
Hoe laat is 't aan de tijd?…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 Ik zie door 't windj' u strelen,
Het krult uw oppervlak,
'k Hoor 't in de takjes spelen
Van ’t groene schomm’lend dak.
Een vogel schommelt mede,
Zingt onderwijl zijn lied,
’t Is of hij, wel te vrede,
Zijn beeld in 't water ziet.
Hoe geuren Eik en Berken!
Wat is 't hier koel en fris!…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 De bloem die 't meest verrukt,
wordt dikwijls 't eerst geplukt;
de plant, die 't weligst groeit,
is meest het eerst verbloeid;
de boom die 't vruchtbaarst tiert,
wordt door het ongediert'
de vruchten 't eerst ontroofd
die 't bloesemblad belooft.…
Toe nou....
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.376 't Is te makkelijk om kort van zicht
te zeggen, weer een dag kwijt.
Je kunt 't nooit te druk hebben
om medemenselijkheid te tonen,
een kaart, een brief, een mailtje,
of gewoon een telefoontje,
moet tot "gewoonte" gaan behoren.
voor je 't weet hoeft 't niet meer.
Je komt altijd te laat tot de
ontdekking, ik wilde nog een keer...…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Het najaar was gekomen,
De wind was guur,’t was koud
’t Blad viel van de bomen
‘t Was overal dood hout.
Maar bij die trieste beelden
Van najaarsnattigheid
Werd ik toch ook weer even
Door iets heel schoons verblijd.…
Nu mocht ik liever hier vandaan
poëzie
3.9 met 25 stemmen
4.315 niet gevraagd
of 't mij behaagt, of 't mij behaagt
in zo groot leed te leven.-
En schoon 't geplaagde hart al niet
van zulk verdriet de reden ziet,
toch moet ik verder streven.…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Zal aan ons geestlijk licht
Als in een schoon gedicht,
Liefde zich huwen,
Komt door ’t oproerig bloed
Hartstocht die zingen doet,
Alles is ’t Uwe.
Aarde en onblusbaar vuur,
Adem van ’t puur azuur,
Reinigend water,
Eeuwig verenigt Gij,
Wevend aan ’t wereldtij,
Vroeger met later.…
ACHTER HET MASKER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.029 Achter haar maskermuur
huisden de droeve tranen
Bij ’t stille nachtelijk uur
openden zich hun kranen
Onder ‘t lachend gezicht
woonde er treurnis alleen
Ze huilde via een gedicht
onder ogen kreeg ’t geen
Achter de muur van lach
verbleef de eenzaamheid
Ogen betaalden het gelag
van de grote onzekerheid
Onder ‘t zwart der nacht
zakte…
De roethaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Is er toevallig eentje in je buurt
dan is het zaaks hem nog geen pink te geven
want voor je ’t weet slaat hij aan ‘t regelneven
tot heel de boel in ’t honderd is gestuurd.
Nee hij doet nooit te nimmer ergens goed aan;
’t draait altijd uit op rotzooi door zo’n roethaan.…
Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 2 stemmen
876 Dit is zijn bede: ‘Die 't onheilig scheidt
Van 't heilig hoede ons in zijn veiligheid,
Vermere ons als sterren in 't nachtgetijde.’
Vader, Vader, hoe fel heb ik geleden
Sinds ik uw zegen schond en uwe beden
En 't heilig niet van 't heilloos onderscheidde.…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 ’t opgetrommelde beertje
(uit energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep…
Verschoond tarwe
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
737 Op weg naar ’t waarlijke geluk
van ’t zuiverste meel
voor ons broodnodig ritueel.…
De tijdgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 ´t Is of ´t er altijd was,
maar ´t is er nog maar pas.
Opeens was glanzend dof,
succes sloeg om in sof,
geleerd werd gedateerd,
waardeloos gewaardeerd
en ´t minste werd het meest
tot glorie van het beest.
Ben je geen onderdaan,
dan kun je beter gaan.…
Eindigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
657 negen maanden duurt het leven
de rest is afscheid
van de wieg
de moederborst
en meer en meer
van onvervulde dromen
en geborgenheid
het vonnis van vergankelijkheid
bij oorsprong al geveld
verjaart niet
zelfs na zoveel tijd
het is alleen maar
uitgesteld
’t is niet de angst
de pijn
die ’t sterven moeilijk maken
nee
’t is ’t scheiden…
't Is lang geleden (10)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.193 En dan die kip, met 't afgebrande teentje!
En stilletjes werd 't kleine eendje groot;
En vloog eens in een meer. Daar kwamen aan
Drie zwanen; en hij zei: 'Pik me maar dood !'
En keek in 't water; en hij zag een zwaan.
En 'k had altijd, wanneer ik 't sprookje las,
Een vreemd gevoel, dat 'k zelf zo'n zwaantje was.…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 'T is zomer; Zondagmorgen. Een toneel
Zie 'k plots'ling voor me uit verre jongensjaren:
Ik lig in 't gras; er liggen rozeblaren
Overal om me, roze en wit en geel;
Mijn moeder speelt piano, 't laatste deel
Van Gounod's Faust.…
Zo leek je dan jouw aardse zwaarte lichter
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.417 Jij dacht je boven 't mensenleven dichter
Bij de eeuwigheid; toch was 't een voorbereiding:
Zo moest - vervulling van mijn eerste wijding -
'T kind-in-jou groeien tot mijn Brahmandichter.…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 'T is of een hefboom draait om de aarde als as:
Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen,
In de een blauwgroen gebergte van opalen,
In de and're een enk'le bol van chrysopras:
'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was,
Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen;
Of moet veeleer onwillig de ene dalen,
Nu…
Storm
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.724 't omrotste meer blikt, deint haar 't hoofd
Strak aan, dat stille Dood wenkte uit het leven...…
De wereld
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.607 Of is ’t een wijziging van enig ander wezen?
Dus vraagde ik reis op reis, tot God mij ’t antwoord gaf.
Hij sprak: ’t bestaan is ’t mijn’; wat is, hangt van mij af,
De Wereld is mijn stem, en roept u, mij te vrezen.…
Zomers duin
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.857 Groot al in 't rond,
Dreunroep van zee, die over 't strand komt stuiven.…
Uit mistig grijze morgenstrepen
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.960 Uit mistig grijze morgenstrepen,
Een onbewogen meer gelijk,
Verschijnen vormeloze repen:
't Zijn bomen op een hoge dijk.
Nu 't lichter wordt, zie ik iets blinken
Als sikkels, opgaande uit de mist;
En klokjes hoor ik droomrig klinken:
De herder met zijn koeien is 't.…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 Maar 't is nog tijd: weer voel ik 't harte zwellen,
dat als een feestklok luidt, met volle klank,
en 't heerlijk lied van bede én hulde én dank,
uit vrije borst mij naar de lippen wellen,
als 't leven zelf, éénklank van smarte en vreugd,
- diepgolvende uiting van dees wondre jeugd!…
Dood
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.035 En statig dalen, slank in blank gewaad,
Maagdengestalten, in de maneschijn,
Van brede marmertreden, tot waar staat
Een blanke baar, - in 't kistje een kindekijn.
't Ligt wit en weerloos op het wit satijn,
Een sneeuwwit rozenkransje om 't lokkenblond.…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt en spreken zal.
Uw geest schiet stralen verder dan men weet:
Gij zelf de zuivere vorm van al dat licht,
Sterk en onschendbaar, boven sterfelijk lot.…
LEVENSLUST
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.733 vlak aan 't oor , - 'k ben duiz'lig en versuft:
Ik haat dit leven: - 'k wilde dat het was
Een stille straat, waar men alleen 't geluid
Van eigen stappen hoorde, en soms van ver
Luid lachen van een meisje of even 't ras
Gerucht van blijde stemmen, of 't gefluit
Eens vogels door een open straatvenster...…