5364 resultaten.
Jong En Oud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
438 jong zijn is een zegen
zo onschuldig zo verlegen
nog zo’n lange weg te gaan
onderwijl nog veel te overwegen
oud zijn komt vaak
met gebreken maar het zijn
de oude bomen die vele
stormen hebben doorstaan
getekend door de tijd tonen
ze hun ware wezen
en wat me steeds weer in hen
raakt is het verleden waarmee
ze zich zo indrukwekkend…
Overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Zweef tussen nu en het verleden,
toekomst en tijd zijn één.
Ik heb mijn hand aan velen gegeven,
maar ook velen kregen er geen.
Steeds weer is daar het afscheid,
echter ook steeds weer een nieuw begin.
De kronkelende weg naar de oneindigheid,
geeft op deze manier het leven toch zijn zin.…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Dat met een knip van vingers
alles zomaar voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren…
culpabilité
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
738 het verleden als een rugzak
met 't gewicht van vergankelijkheid
al het geluk van weleer de vreugde
pijn verdriet en oude tranen
die ik bewaarde voor later
leggen beslag op mijn gemoed
doch met iets van zelfkastijding
draag ik het als boetedoening
op mijn rug en troost mezelf
met de diepere gedachten dat
schuldgevoel ook een gevoel is…
Een leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
387 ik woon
in mijn gedachten
koester ze, haat ze
in slapeloze nachten
ik vlucht
in mijn verleden
beleef het, omarm het
en verlies mijn heden
ik luister
naar mijn stilte
hoor het, voel het
als warmte in de kilte
ik loop als
een onzeker mens
dag in, dag uit
op het randje
van mijn grens
maar laat me
laat me zijn
zoals ik…
WIE WE ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 terugkijkend op al
die voorbije jaren
vraag ik me af
waarom hun zo deden
en waarom ik er
zo op reageerde
waarom hebben we
gedaan wat we deden
had het anders gekund
of zelfs gemoeten
hadden we het een of ander
mogelijk kunnen beïnvloeden
of zijn we zo uit het ei van
ons verleden gekropen
zoals moest en is alles volgens
het script…
Schilderijen-tentoonstelling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
632 Fasten your seatbelts please
daar komen wilde ganzen aan
een vlucht uit oostsiberië
vol oorverdovend gakken
maar wacht u voor de roofzucht
van de losgeslagen pegasus
gevleugeld paard dat aangevlogen
komt gedragen door de wind
na zes jaar hechtenis in een heropvoedingskliniek
in de buik van jumbojet 4-8-6 kgz
brengt hij lieftallige…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Achter de rug zucht het verleden,
zomaar alles in de tijd verdwenen.
Een stap naar voren,
de verlokking is schreeuwend te horen.
Kom, betreedt nu het ware paradijs,
echter het gezicht dat de andere kant op wijst.
Terug naar vanwaar het kwam,
het moment waarin ik de beslissing nam.…
[ Fragmenten, flitsen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
308 Fragmenten, flitsen,
het zijn herinneringen --
terwijl we ze zien.…
Sacred Dance
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
429 We dansten vrede onder de wilg
In de pauze zaten we
en praatten we
keken naar die boom
twee jaar geleden
geknot totaal nog omdat takken
op ‘t gras belandden
en voor omwaaien bevreesd
Er waren stemmen geweest
hem te kappen
toch alleen geknot
wij dachten, haalt hij het weer?
Nu bung’len zijn takken weer
op de grond,
geven schaduw…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 deze woorden
met een laatste krachtsinspanning
neergelegd
volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet…
TOEN HET NOG VREDE WAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ik ben een oude ziel
voor mij geen vernieuwing
het woord innovatie
krijg ik niet uit mijn mond
alles moet bij het oude blijven
zoals het was, was het goed, goed genoeg
ik spreek graag in het verleden
van ver voor de oorlogen
TOEN HET NOG VREDE WAS!!…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 Waar het witte land groen en jong is
maar de liederen nog treuren
om generaties die verdwenen
in de nevels van het wachten
op de bergen aan de overkant
waar het leven hard en oud is
waar de haarden altijd branden
marmotten hun neus opsteken
bij bejaarden die daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel…
Op de grens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
350 voorzichtig balanceert ze
op de grens van haar leven
met een misstap naar links
tuimelt ze in de diepte
van oud zeer
uit haar verleden
met een misstap naar rechts
valt ze in de afgrond
van haar angst
voor de toekomst
met uiterste krachtsinspanning
kijkt ze recht voor zich uit
en loopt voorzichtig
naar de fijne momenten
van haar…
Mijn zwerversverleden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
529 Ik zag tegen mijn leven met kerstmis op
verdrietig met mijn zwerversverleden
een eenzame dronkaard met een ezelskop
zo vaak had ik om onderdak gebeden
maar toen,
de heilige kerst was al in zicht
een vrouw met een vriendelijk gezicht
gaf me wat centen voor een gedicht
ik was helemaal tot niets verplicht
ik schreef wat woorden over dure rode…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Ik bijt mijn nagels tot op het bot,
tot het vlees zwelt
en de bloedlijn zich toont.
Niet uit angst, niet uit drift,
maar uit een onstilbaar verlangen
dat niets kan stillen.
Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.
Mijn vingers bloeden,
maar de pijn…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 Ik las ergens in een grijs verleden
zo grijs als de zee in de
maanloze nacht
die alles wat waarde heeft weerloos verpacht
aan donkere mantels
en tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied boven de verte
als het verleden…
Drijfzand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Hoe het leven toen was
in de eenentwintigste eeuw
zal wel een raadsel blijven
De bronnen zijn drijfzand:
onduidelijk, tegenstrijdig en
psychologisch niet uit te leggen
Het meeste is verloren gegaan
bij bezuinigingen, onnadenkend
of omdat het overbodig leek
Een deel schijnt met opzet
vernietigd te zijn, en wat er rest is
egotripperij…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen
400 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
Jij en ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
179 Jij en ik we zijn geblessed.
Jij en ik mogen niet klagen.
Jij en ik zijn soms gestrest.
Als het kon zou ik je vragen.
Om jezelf iets meer te gunnen en je last met trots te blijven dragen.
Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen.
Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten.
Muur gebouwd en het voelt…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
162 de laatste herinnering aan mezelf
hoe ik ineens
niet meer alleen was
in mijn mogelijkheden
je werd één vrouw
in plaats van veel
hoe dat woord
— hebben —
plots zwaarder werd
in een kroeg
zat ik te vertellen
hoe mooi je was
praten was
een manier
om tijd te vertragen
tot iemand zei:
ga dan naar huis.
het moeilijkst was…
Ranken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
107 De ranken vinden niets om zich aan te hechten,
zwaaien loos in de wind,
het blijft gedacht, bedacht verleden,
desalniettemin geacht door
wie ik ben
(wie zal ik nog, kan ik nog worden)…
Alles van mij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
121 Ballast of logboek, betekenissen
of afval, alles van mij
dat ik bewaard heb
omdat ik niet weet wat ik wil
houden, elke dag ben ik bezig
te leven en laat ik het maar rusten
Al mijn spullen heb ik uit de weg gezet
de boeken die ik nooit opnieuw zal lezen
de oude fotos, de kleurpotloden
een stoel en prachtige puzzels
alles van mij dat voorbijgegaan…
Jongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
172 men beweert dat een foto bewaart,
de stelling laat alleen zien hoeveel
er verdwenen is,
kijkend naar een oude foto,
lang genoeg om te vergeten dat ik
naar mijzelf kijk,
de jongen op het papier weet niets
van de man die hem nu vasthoudt
dat is denkelijk
de enige vorm van onschuld
die blijft…
Afstam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
67 uit huizen waar de klok
luider was dan de televisie
stam ik van af,
waar iemand altijd door het raam
naar buiten keek
voor hij de deur opendeed
een grote afkomst heb ik niet,
wel een moeder die vond dat je
je schoenen uitdeed
voor je binnenkwam
ik ben allang ergens anders,
maar nog steeds
klop ik mijn schoenen af
voor ik
binnenkom…
In de grond van de zaak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Het heden spreekt, dus
laat ik verleden
rusten, voor wat het is
daar de toekomst naar mij lacht...…
verdragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
492 aarde wijst
wil je het verleden ontsluiten
fluistert een lieve vrouw.…