7765 resultaten.
Water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
350 Het water in de rivier
Stroomt eindeloos in de zee,
De zee verdampt eindeloos
Zijn water naar de wolken,
De wolken geven eindeloos
Hun regen aan de rivier,
De rivier stroomt door en door.…
Macht van de zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 waar ik ook was
de zee brengt me terug
overal proef ik
het zeezout op mijn rug
waar ik ook leef
de zee blijft bestaan
overal weet ik
de sterren laten haar niet gaan
maar nergens vind ik
de drijvende kracht
om verder te zwemmen
in de eindeloze nacht
want de zee
ze heeft me ongemerkt
in haar macht gebracht…
Boeien
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.124 De seks in de zee aan het strand
Was slechts nog een robbertje stoeien
Het vrijen was oninteressant
Zij kon mij totaal niet meer boeien
De zee en het strand en de seks
Hoe kon ik mijn tijd zo verknoeien
Op reis met mijn aanstaande ex
Ons bootje sloeg om bij de boeien
Het strand en de seks en de zee
Ik voelde mijn lusten weer groeien
Bij…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 Jij ruwe zee der onmacht, waarop ik mij mag begeven.…
in een lichte kooi
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
987 wat is het voordeel van het vrijelijk verkeren
in een lichte kooi als toch al vrijwel vast staat
dat je ‘r bij lichtuitval kort gesloten uit gaat
valt over donkere knaapjes je lelijk zult bezeren
open gaat ’t doosje je contact is naar de knoppen
knettert weer licht je was te laat bij ‘t stoppen…
VISSERSEROTIEK
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
347 om ze te verleiden
zei hij tegen sommige
‘bepaalde’ wijven
ik hou zo van vis
die dan soms weer
tegen hem zeiden
wil je mij soms proeven
dat mocht hij wel lijden
gatver… ik proef makrelen
de enige soort vissen
die voor mij echt niet hoeven
zeg zoiets nooit tegen een viswijf
de hel breekt los en het is mis
ze gaat je dan met vishaken…
Liefde in de supermarkt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 Vandaag zag ik jou bij het brood,
je glimlach knapperiger dan een
versgebakken baguette.
Mijn hart sprong uit mijn borst
en rende drie gangpaden verder,
op zoek naar de afdeling "Verstand".
Je vroeg of ik wist waar de melk stond
ik smolt sneller dan een ijsje in de Sahara,
terwijl mijn gedachten door het plafond schoten
als…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Geen christenhond zal haar nog schamen ooit
geen moslimrat haar met schuld belagen
want nu verschuift niet meer van toen naar nooit,
want het zal met schrijven taal verslagen.
Zij zal geen rouw meer hoeven dragen,
zij is als git in het, als hel in haar.
‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt…
Chaudfontaine
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
943 Langzaam streelt je tong mijn heuvel van genot,
als een slang ritsend doorheen de duinen,
op zoek naar een volgende prooi.
Lekker voelt je warme adem op mijn lippen,
als een toetje geserveerd op een zomeravond.
Tintelingen voel ik tot in de toppen van mijn tenen,
als het briesje dat mijn haren streelt,
die avond.
Schokkend verhef ik mijn benen…
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering:
scherven met lijfelijke resten, klaar
licht, ijzig brandende herinnering.
Zotte maan, haar zweten, het rosse haar,
het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?).
't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen,
een vet verhaal dat eindigt in een zoen,
vrouwentongen om te likkebaarden,
passie tussen…
Okselfris kakelvers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 Eh bien, mon grandseigneur
ik drink met volle teugen
graaf diep in mijn geheugen
nee echt, het is geen leugen
die eindigt in mineur
Genoot mijn Sonja niet
in haar petit boudoir
d'amour, tout illusoir
haar moeder had bezwaar
al zong zij 't hoogste lied
Dan denk ik terug aan Vera
die mij haar lippen bood
wier tong naar binnen vlood…
erotische woordenschijt
hartenkreet
2.3 met 75 stemmen
4.260 Je huid, warm, snakkend in de
fraskelstroom,
m'n handen glijden zacht door
slingerwoom.
Knoepels draaiend, ik proef je
diep,
we storten samen in een
knarsend kleep.
Kruisend, knerpend, voel je natte klauw,
boezeltongen likken langs de
rauw.
Lustige klotters, likkend, wild,
in je diepte kreunt de wereld stil.
Wazig, sidderend, we vinden…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 In de reflectie van het schemerdonker
verscheen er niets - alleen zijn geestesoog
dat schouwde in het donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros…
Ooievaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.214 Jouw zielgeruchten zie ik
in een glanzend spiegelbeeld
vol eenzame verwijten
in de verdoemde duisternacht
door gebrek aan zelfvertrouwen
kom je niet tot een orgasme
je ziet het te zwart en veel te wit
te eenduidig somber in jouw fantasme
ook wanneer het in de liefde
te moeilijk is voor woorden
breng ik jouw geile glimlach
naar de…
Jeukliefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Je komt weer bij haar terug
in zangerige neurodiversiteit
van denkbeeldige waarheid
door fantasierijke verbeelding
en je streelt haar onzichtbare haren
omdat ze jeuk heeft op haar schedel
en inwendig naar pure liefde snakt
nu ze de jeukliefde probeert te begrijpen.…
Onverklaarbaar opwindend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Er valt een verse gedachtegang
over een spannende liefdesaffaire
naast het bed in de logeerkamer
het eerste been is van een dame
onverklaarbaar opwindend
in haar glad geschoren schoonheid
je probeert niet te begrijpen
waarom ze zo vaak van idee verandert
haar andere been is ze vergeten
maar is ook ongeschoren mooi
alsof ieder been van…
Avondschrift
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
638 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt eenzaam een zin
soms loos te wachten:
Dan ben je bij me onder woorden
slechts schaars gekleed in woordenbroek
maagdelijk in vers en zielsverlangen.
Hoe zou het zijn wanneer
we in elkaars onderbewustzijn
konden dromen
met elkaar
en voor elkaar
in een eindeloos hemels vrijen.…
Avondlicht van een stedelijke maan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.186 Er is een donker amoureus gezicht
met opvallend vriendelijke ogen
van een kameraad uit niemandsland
diep in de late avond op bezoek
omdat er ware liefde nodig is
om vriendschap te laten ontstaan.
Ze drinken een biertje samen
om over voetbal en vrouwen
te praten, terwijl het later wordt
en de oogopslag wederkerig lijkt
nu er niets meer…
CANON VAN KANJIJ
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
224 Waar het tweevoudig marmer
zich richt in het zenit
in de wijde omtrek
getsjirp van cicaden
de trillende mediterrane
siëstastilte doorbrekend
daar rust in het midden
op beider acantus
de pons trinitatis
als brug der zuchten
onzichtbaar vibrerend
als fata morgana
onbereikbare vlakte
van hooglied en thora…
Een eenzaam avontuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
104 De ronde geheimkamer breekt open,
het okerkleurige linnen valt af,
en hij staat daar, naakt in het kille, vroege licht.
De scheppende start is een moeizaam graf
voor de illusies op zijn getekend gezicht.
Want wat is verlangen als het vlees nog aarzelt,
en de ander slechts een schim blijft in de nacht?
Hij tast naar de warmte van een levend…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In de verte de zee, de branding
en om het verlaten strandpaviljoen
waait de zilte zeewind.
Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer in licht gehuld
alwaar een strak opgemaakt bed
samen 30 vierkante meter geluk
als uitzicht binnen
Een hek in een heg
langs een rommelige parkeerplaats
waar achter een versteende boulevard
tegen een gouden zandstrand geplakt
voor een immer blauwe zee…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.…
Cannae
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 Mijn oog viel op een vlek onder de zee
van woorden en verklaringen, begrippen
in lemmata, van ajax tot xantippe
in dit geval op cannae vlak bij zee
die jij als mare nostrum vast zult kennen
de middellandse zee bij de romeinen
de vechtjassen voor caesar en de zijnen
die heersers werden van de apenijnen
ze haalden met hun ijzersterke schilden…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Herinnering aan M. Gorky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 In de lucht boven de grijze zee
Verzamelt de wind donkere wolken.
En tussen de zee en de wolken
Een machtige stormvogel zweeft zo trots
Als een dreigende zwarte bliksem……
Groei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
856 Ze was
een kleinschalig meisje
ze is
zichzelf een dijk
alsof in de grote
wereld geen zee te hoog
gaat:
heb je nu al
ben je nu al
Ik heb haar afgestaan aan
de grote wereld omdat haar
geen zee te hoog gaat
et
cetera…
Laat mij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
749 Luister naar het kind
de wind en de zee
weet dat zij leven baren
met elke wee
een meeuw schreeuwt
niet in Gods-
maar in mijn- naam
laat mij
laat mij gaan
met de wind en de zee.…
Over kinderen, liefde en dood.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
314 Waarom verhult men zo fanatiek de dynamiek
van houden van, van liefde zonder schroom,
van intimiteit, seksualiteit en erotiek,
van een connectie, zo diep. Zo heel gewoon.
Waarom tonen wij slechts destructieve haat
en haar vazallen, voor wie wij allen knielen?…
te kunnen sterven
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
962 'ik breng je naar zee'
zei je
warme vingers, weer dichter
om het woord
dat ik voelen kan, zoals nu
nog meer
een korrel zand waarop we wonen gaan
er in verdwijnen
met zee
en mond naar mond
tot teen, zonlicht
dieplevend
zoals wind in duinen, zoveel eeuwig
en zegbaar
'dit alles is zee', sprong ik
kwijt
in handen en…