Alle inzendingen over zilveren

1232 resultaten.

Sorteren op:

KINDERGEDACHTEN

poëzie
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.487
En vroeg, morge' in de zonneschijn, Als dan de blaadjes zilver zijn, Met droppeltjes bepereld - Dan doe ik toch mijn eigen zin: - Dan loop ik héél - en héél ver in Die schoongeworden wereld!…

In de bril van Bertha Teughels

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.612
En, terwijl ik nieuw postuurkens In Bertha haar ogen zocht, Zag ik daar opeens m’n eigen, Of daar in de winkel stond: Mijn portret in een brelokske, Met een zilveren kaderke rond. -------------------------------------------- Maart-april: nagelaten verzen (1936)…

het Plein

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
Strogeel is de zomerwijn, ik tuur in de verten van eindeloos verre graanvelden, omzoomd met zacht zilver van jonge berkenbossen, Ver van hier hoor ik hoe luid de Russische beer brult in het Kremlin, met groot vertoon van totale onmacht aan het eigen, prachtige, onvoorstelbaar muzikale volk, Dat al lang niet meer gelooft in Tszaren of Poetins…
Tjoke6 juni 2012Lees meer >

OERSTILTE

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 819
gevoed en gelaafd aan eindeloze woorden, dansend langs de woordeloze einders, onzuiver trekt een satelliet zijn spoor langs Grote Beer en Poolster, in geluidloos, zilver blinkend metaal, nu alle vogels zwijgen, geen ritseling geen bladerfluisteren meer, een stille nacht, terwijl met een helder, zilvereren silhouet, de blinkende maansikkel…
Tjoke28 juni 2009Lees meer >

Avond aan de Amstel

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.595
Haar schoot ontweld, stuwt d'Amstel door de golven Der nevelzee zijn zwellend zilver heen; Zij, reeds de voet in 't wazig dons bedolven, Beurt statiger de forse leên; En windt zich gloedkoralen om de slapen, Hecht glorend goud aan kleed en gordelzoom...…

fata mongol

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.619
zo goed zo eerlijk zo gevaarlijk niet te begrijpen gaat over lijken trapt iedereen naar beneden heeft nooit echt geleden kan niet met anderen delen want zij is de beste zij is het antwoord op al die vragen die iedereen bezig houden zij is niet van zilver zij is goud zij heeft geschreven zij is de hemel en ik schrijf je dit je foto brengt…

Een warm hart

hartenkreet
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Ik heb geld, ik heb macht, bezit zilver en goud. Al dat softe gedoe laat me koud. Trouw met mij en je zal zien, zei de rijke man, dat ik jou heel veel geven kan. Macht voelt goed, geld is fijn, zei het meisje wijs, maar het mooiste op aard heeft geen prijs.…

Koortsdromend

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
scherpe, steile afgrond laat mij diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen, en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes, en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt, je tedere handen zijn veranderd in vliezige vleermuisvleugels, en je scherp gepunte, zilveren…
Tjoke2 oktober 2010Lees meer >

is dat heimwee?

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
'k hoor mijn moeder weer piano spelen en vader verzen voordragen met een sonore stem met kerstmis klonk uit onze zilveren kelen een cantate voor 't kind van bethlehem.…

- Zwevend lijk een adelaar -

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
mijn adelaar, hij zweeft herleefd besneeuwd over droge vlakten opgeschmukt representant op vleugels volle veren essentie, ruim van geest vleugels zijn gemetamorfoseerd in deze droom reis ik sneller dan het licht longen zuigen vol met hoop ademhaling herleeft in lucht van werkelijkheid de aarde expliciet gekortwiekt voelt zijn zilver…

In het afnemende seizoen

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 350
Kraai op houten paal mist vlecht stilte door het veld seizoen ademt uit Wanneer koude, zilveren mist zich spreidt over de kale velden, zie ik hoe schaduwen zich wikkelen om de laatste bladeren, hun adem een trage fluistering van wat eens groeide.…
CB20 november 2025Lees meer >

Woud van twijfel?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
In het woud van twijfel rijgt onzekerheid zich aaneen in het collectieve zwijgen, brengt stilte onder twijgen die zich nederig buigen in het lover, zilveren nerven die de werkelijkheid kleuren waarin de wereld zich herkent, synthese als een levende bewijs dat het weefsel slechts materie is, een handvol gedachten maskeert de wereld…
Pama18 mei 2020Lees meer >

Quick Response

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
Is zij het zilveren zwevende, het teere licht blozende gevende licht, dat hemelhoog is, goudeeuwig als 't herrefst is?…
Maxim14 december 2022Lees meer >

Vleugels van de nacht

netgedicht
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Geketend aan het zilveren spoor van de maan, zweeft hij tussen de draden van de nacht, doolt in stilte. Licht lonkt, maar in het vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert. Vleugels dragen sterrenstof, herinneringen die vervagen in de morgen, versleten in de tijd.…
CB17 maart 2025Lees meer >

De warme stem van een winterkoning

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 514
Geen schreeuw, maar een zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten. Het is het lied van een vogel, die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in de doodse stilte van het veld. Zijn stem draagt de warmte van verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.…
CB3 februari 2026Lees meer >

Een feest onder Duitse vlag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 91
In de verte klonk de zilveren fluit. Hij komt. Op de Hoek een erepoort. Vijftig paarden droegen de pastoor door zijn domein. Een zuurstoffles werd torenklok. Koos Campfens liet haar klinken. In de kerk het dorp, katholieken en protestanten. Buiten was de oorlog.…
Cor Koene10 september 2026Lees meer >

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
het licht sterft langzaam in de wilg waar het water de wortels met zilver beslaat de zwaan is een koning van marmer en trots die traag door de diepe rivierkuilen gaat groen is het woud in zijn knoestige vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt…

Conte tragique

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.096
We schreden zacht, langs kronkellanen lavendelbloesem, zilvere duiven sliepen met griffioenen al dat baltsend zoenen, minnend wuiven. Een ben ik met de onderdanen sinds ons hart is losgescheurd. De boze fee houdt mij geketend, doch steelt nooit al, dat is gebeurd.…

Brachystonicum

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.581
Een zure vloeistof wordt bij hem naar binnen gegoten De haren op zijn tong rijzen tot grote groene Bergen beklommen door bolle bruine griezelberen Zwelgend in de galsap van zijn sexdode slaap Plengt de maan hem haar laatste zilveren traan In zijn ogen valt en hem wekt uit zijn droomorkaan Gilde het grindpad?…

De witte wieven*

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.477
Van de maan glijdt door de wolkendrom zilver licht, fantastisch blijven dansen witte wieven bij de pijnvuur-glansen, om en om en om. --------------------------------------------- witte wieven: (uit het germaans) wetende vrouwen, vrouwen met de gave van waarzeggen en toekomstvoorspelling, wit slaat hier niet op de kleur maar op 'wijs'…

VELDBLOEM EN KASBLOEM

poëzie
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.709
Pronkziek volkje uit Japan en Bengalen, Dingt om prijzen van zilver en goud! Ik wil ook u mijn hulde betalen, Maar mijn hart, o mijn hart laat gij koud. — Goede dag, Madeliefje! Gouddropje! Ereprijsje, zo zedig en zacht! Zeg eens gauw: sliept gij zoet in uw knopje, En wat weer of gij heden verwacht? Ereprijsje : 'Goede morgen!…

Eendendons

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Ooit, weef ik de echte zilveren vlammen! Ik besluit nu, ooit, heeft mijn hoofd en hart meer lucht……

DE KERSTMAN

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.102
aan zijn zilveren baard mogen ze niet trekken zijn rode puntmuts niet rechtzetten. even proeven van het lekkers in zijn mand en die braaf zijn krijgen nog een hand dan deelt hij koek en snoepjes uit en roept zijn honden toe: allé vooruit!…
Greta Casier24 november 2021Lees meer >

Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.036
"Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten over de melkweg blies en in de maan gezeten langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer, ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand, mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer in 't dode firmament, niets dan…

droge voeding, kassa vier

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
spits van een club uit een vergeten gehucht de druivenkoningin in de schaduw van de kerktoren waspoeder, bonen in blik, keukenrollen op haar tong smelt een klomp van was zij waadt door het wit van haar zure woede schijnzwanger van een koortsdroom ik lees het in de kerven rond haar mondhoeken zij wuift naar een kindse vrek die door het zilver…
Wim Veen13 april 2006Lees meer >

Maria betrapt schatzoekers

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 877
een zandbank veilig in zee eeuwen in 't zout gaaf gehouden vergroeid met het milieu gelukkig zijn er de foto’s nog anders was het echt te sneu JP kan nu toch stralen met zilvermunt en bestek van VOC ---------------------------------------------------------- Volkskrant 09/011/06: Minister van Financiën liet een VOC-schip met Mexicaans zilver…

DE TAVEERNE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.471
Als smeltend zilver vloeien de golven van de oude Rijn, der bergen toppen gloeien in purperrode avondschijn; in ‘t dal wel verre beneden, klinkt stil weemoedig het knapenlied, en diepe, statige vrede wiegt zwijgend over het blauw verschiet...…

fantasia pax

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
de zee neuriet tevreden en schiet haar vonken terug naar de zilveren maan; de maan - trouw aardekind - giet zijn witte stralen uit over dit eenzaam badend eiland, neemt de aangekleefde zee in zijn omloop met zich mee, schuift haar heen en weer weerloos heen en weer, ontbloot de blonde randen en dekt de naakte toe.…

- De stille maan is zeer bedroefd -

netgedicht
4.6 met 46 stemmen aantal keer bekeken 1.036
De stille zilveren maan, hij volgt naast sterren stralen en wolkenstofjes ons dagelijks spoor en heeft ons nooit verlaten. O stille maan hoeveel eenzame nachten waarin het mij zo angstig te moede was zag ik een gulle blijk van je troostende vale schijn. Jij wilde zo graag altijd voor mij zijn.…

- Stenen volk -

netgedicht
4.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 542
De gangen des levens om die niemand iets geeft, dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen voortekenen van de smeltoven van de natuur, vertoonden zich als tongen van vuur, met doordrenkte gouden opschriften, kunstzinnig ondergedompeld door de geest in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…