Alle inzendingen

Mag ik onder Uw mantel kruipen Als een klein onschuldig kind Dat bij moeder schuilen wil Tegen storm, regen en wind Mag ik stilletjes daar zitten Op mijn knietjes, biddend zacht Luistert U dan naar mijn beden Overdag en in de nacht Mag ik delen in Uw liefde Met allen die Uw kin...

Banale woede, Zweymelend wit, zag je geen Betere woorden? Kon je impasse geen Inzicht verkroppen, moest Jij zo ordinair? 't Wordt tijd je onwil voor bitcoins te verkopen. Rijmt altijd Jouw stijl.

In het geruis van feestgedruis zie ik hem staan geen jongen meer, maar man dan draait hij zich en ziet mij aan ik zeg: het gaat je voor de wind gezond, een lieve vrouw, een kind het zit je mee je kan op heel wat bogen. En toch: in het kielzog van je ogen ruist nog steeds de zee....

De inkt vloeit en schrijft zachtjes wat bloeit als poëtisch aaien van jouw huid. Elk gedicht mijn bruid. Kus ik zacht. De bruidsnacht! In haar op te wellen voel ik knoppen zwellen. Met elk gedicht breng ik die nacht door. Poëzie, lijfelijkheid waarbij elke pennentrek aait bij 't g...

Ik vroeg hem, wat bedoel je dan met anders droeg hij zo'n rare zwarte baard of sik of was hij kleiner dan gedacht en dik had hij zo'n modebril op van hans anders? Of viel hij door de mand daar, qua gewicht? je voelt je hopelijk niet opgelicht...

met mijn hoofd dicht bij jou luister ik naar je gemoed is het een merel die fluit of zijn er blaffende honden het ruisen van de zee of huilende wind laat het de lach van het kind zijn dat jij was als je danste en sprong en aftelrijmpjes zong aftellen doen de jaren herinneri...

Mijn vriendin is boos: ik keek even niet naar haar -- maar naar de rozen.

De laatste lichten van de kersttijd zijn gedoofd; de dagen lengen.

Een laatste stap Een laatste stop Een laatste groet Kan het leven verder Met het gemis te erkennen Dat onze dankbaarheid voedt

Ik dacht dat het een knakworst was, maar o, wat werd het groot. Mijn keel die werd gevuld, alras, 'k kwam zelfs in ademnood. Maar o, het voelde ook zo fijn dat jij zoveel genoot. Dat mijn keel jouw genot kon zijn, mijn mond jou liefde bood. Altijd als ik een knakworst eet, denk ik daara...

Je lachte toen ik naar jou kijkend langs de spiegel liep je draaide charmant een krul in het al langer en donker wordende haar dat in de nog kortere componenten een eigen natuurlijke krul liet zien de lengte was een lichte golf de schouders vrij in variabele stijl te dragen me...

Vlag op Mars - Flag on Mars Een vlag op Mars, wat een idee! Veel aardbewoners stemt 't tevree. A safe haven when earth is cursed, and, of course, "America first". 't Klimaatakkoord, wat moet je ermee? Zo inspirerend is 't niet, nee. Our bet's on Mars, if you will, here on eart...

Ik ben van de wisselende werkzaamheden dat dit, dan dat, dan zus, dan zo en dat heeft te maken met mijn hersenen: onrustig, ruis, ongeregeld, rücksichtslos, geestdrift en hoge sensitiviteit, moraliteit, eigenheid, originaliteit en alle dagen druk: ADD maar geen ADHD dus niet heel druk, maar...

Ik schrok me maandag rot van Theo Danes, Zijn foto heb ik op mijn netvlies staan. Ik zag hem in de Schouwburg bij de Zaan, Maar in het echt heeft Theo niet die kanis. Altijd gedacht dat je op hem kon bouwen, Maar Theo kan je ook al niet vertrouwen.

ik hoor het 's winters van de uilen die hier schuilen en van de blauwe reiger in het riet, nee, wachten tot de lente hoeft echt niet begin vandaag nog met het keren van het tij voor het te laat is: de verandering ben jij! vlecht dan een krans en steek de kaarsen aan en weet dat d...

Een witte spree ligt overal gespreid op ’s werelds akker; geen mens en is, men zeggen zou, geen levend herte wakker. Het vogelvolk, verlegen en verlaten, in de takken des perebooms te piepen hangt, daar niets en is te pakken! ’t Is even stille en stom, alhier aldaar; en, onder...

Ik herkende de stem En die lach Ik keek dus opzij En zij recht naar mij “Peter, jij ook taart?” Ik kreeg het ijskoud Stotterde “kom zo” Liep naar mijn kamer Daar even bekomen Alvorens mij weer te vertonen Was dat Linda? Die felle, Linda? Met alle collega’s rond haar O...

Ik vecht tegen het systeem Daar moet ik overheen Al zit elk mens wel met een probleem Waar gaan we in deze wereld en het land daadwerkelijkheen Het gebeurt olveral en altijd Dat wil ik kwijt Je lot ligt in handen van andere mensen Daarom heb ik geen spijt Je moet doen wat je moet doe...

Voelen doe je in je hart, niet enkel met de huid. Vreugde, zorgen en ook smart, maken een stil geluid. De stemming en ook het gemoed, voelen wij mensen aan. Subtiel is het, vaak onvermoed, voor wie 't niet kan verstaan. Een korte blik in 't voorbijgaan, soms huilt dat in verdriet. E...

het heeft gesneeuwd in het park banken heten nu wit grijze boomtakken verspreiden gedempt gotisch stille taal nergens hoorbaar. een kartuizer zou hier gaan in witte pij zorgvuldig de getijden biddend die herinneren aan zijn cel een doorlopende stilte. vermoeden van bestaan adem die ...

Het langzame geweld gaat niet kort door de bocht het graaft gangen In de existentiële angst voor eenzaamheid Het is een Griekse strijder die geblakerd door het vuur in zand zwemt in gevechtstenue Het langzame geweld weerspiegelt zich in de hongerogen van het stervende uitgepu...

Sterke kunstzinnige reuzen bewonen een trots kasteel in Sprookjesrijk Efteling, willen aan wie leeft bij wondervertelling zich hartelijk, zachtmoedig betonen. De grote heersers van dit huis belonen hun gasten met lieve tovermengeling van smullen, rust en wilde beleving. Hierbinnen mag fijn...

Bloemen fluisteren glas vangt het prille zonlicht de stad ademt mee Vloeiende vormen trekken adem langs gevels, krullen als klimop die zich om mijn gedachten vlecht. Ik raak de stad aan met mijn ogen, voel haar pulseren. Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonli...

Winterskelet- bomen ontdaan van groen. Paard in de mist verliest zijn contouren. Eend zoekt wak en glijdt uit op het zwanenmeer. Alpinist- de jaren klimmen met hem mee.

Men verliest de ander zichtbaar uit het oog Over de jaren heen treurt je gevoel over het ongrijpbare In den beginne was het een heel etmaal dat de vreugdeloosheid zoog De natuur weet ervan, het gevoel is aanvankelijk verward, zij kon het niet verklaren . Nu de kramp langzaam oplost in de ti...

Ik lig al in mijn bed, klaar om de slaap te vatten wanneer je langs komt in `Het Oog'. Als dame van de wereld ga je op voor je betoog. 't Is vreemd om jouw stem die ik in alle talen van de liefde ken zo gedistingeerd veraf en tegelijk nabij te horen woorden sprekend die je op het lijf geschre...

Ons echtscheidingsfeest is geweldig, verbindt ons -- voorgoed met elkaar.

Van wat ooit zoveel ophef gaf, verwacht je iets grotesks: een mausoleum à la Tsjernobyl dat in een bundeling van zonnestralen als een kwaad aanhalen verschijnt op de regel van de horizon. Maar al wat je ziet is een kleine kubus van beton met onthande ribben en met name zonder ogen. Binnenin w...

ik zag nog de bloermentuin die ik in speelse arbeid op je zonnige rug had aangelegd waarbij jij als architecte de kleurcomposities maakte en ik voor het zware werk de niveauverschillen voor mijn rekening nam en ook de werkafspraken steeds sensitiever met duim en vingerteken ...

West Coast Jazz Dat is wat ik voel Dat is wie jij was Altijd op zoek Verloren gespeeld Zaterdagavond Ik neem een stoel Jij de leiding Laat ons weifelen Over alle opties Tot je de noot lost Fluweelzachte toon Gedempt gebogen Zondagnamiddag Een kwartet In een bar Zoe...