12862 resultaten.
voor hans lodeizen
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.886 soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan
het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan
jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen…
Woordenstrijd
netgedicht
4.3 met 165 stemmen
22.734 Ik heb slechts woorden
Want iets scherpers
Mag niet van de wet
Kon ik maar zo hard schreeuwen
Dat ik je breken kon
Zodat je op zijn minst gebukt zou gaan
Onder mijn pijn
In mijn gedachten
Ben je al duizend maal gestorven
Trouw rouwend vloeiden mijn tranen
Terwijl je ziel lachend
Zijn vleugels uitsloeg
En jij jouw woorden tot echo maakte…
Samen eenzaam.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.824 ene hand in de andere
samen geslagen zo alleen
was de ander niet te veranderen
klagen hielp geen steen noch been
wereldnieuws de dag verstrijkt
in de leegte van het samen
waarbij dood verlossend lijkt
turen geraniums voor de ramen
grijze staar verloor de steken
op het werkje tot avondrood
onder verwijt is liefde geweken
te vroeg gestorven…
De tijd heelt.
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.375 Een tijdlang, nadat je was gestorven,
was mijn hart een harde zere klomp.
Alsof het was gekrompen,
ik niet meer voelen kon.
Nu, na vele jaren,
is het zacht geworden
en zie ik weer jouw ogen.
Zo trouw, zo blauw,
dan zucht ik in mijzelf:
"Wat hou ik veel van jou".…
zo jij
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
673 zo schuchter is het vogeltje
in natte winterbomen
het weet niet of het al gestorven is
in zijn of een andere wereld
dat hij er is
en dat elders de levenden zijn, hun gekwetter
veelal leeg in een steeds weer herbeginnen
doch onbereikbaar voor hunzelf
in een hijgende seizoenendrift
het vogeltje, ik hoor zijn geroep
en hoe het in de nevel…
Je lippen, die ik heb gekust
gedicht
2.6 met 71 stemmen
25.950 Soms is 't, of je bent gestorven.
Wie weet, hoe ver, in leed en pijn,
Wij zullen hebben rondgezworven,
Voordat wij weer tezamen zijn.
--------------------------------------------------------
Anoniem gepubliceerd in toen het illegale Het Parool,
10 september 1943.…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 De aarde opent het kille graf
van alles wat gestorven leek
maar in zaad bewaard, achteraf
in moederschoot toch levend bleek.
Kou, dood en kilte in de grond
waren niet bij machte
dat warmte die de hemel zond
pijn en lijden niet verzachtte.…
Ontsnapt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 zich in het hoofd
als een wrak
in het meer van impressies
en zij sluimert
dobberend in het bewustzijn
Dan daalt zij neer langs de nek
en in een getergde romp
als lood op de borst is
zij niet in staat
te bewegen
Zomaar ontstond een gedachte
die nu onherkenbaar
en verloren in het lijf
niet te herleiden is en
uiteindelijk is gestorven…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd
zijn wij duizend doden gestorven:
van geboorteschreeuw tot laatste snik
leven na leven na leven
eendere echo’s van het ‘ik’.…
Stedum - Harar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Jouw feesten met de gestorven tovenaars duren
tot de kinderen langs de stenen kerkmuur naar
de kleuterschool gaan. Dronken van magische
spreuken groet je enkele bekenden, al sta je
mijlenver af van hun gewauwel over weer en post.
Kalk eens 'Merde a Dieu!…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 naakt
lig ik in de sneeuw
het gevoel van
absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde…
Loon op zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
658 Mijn dagen zijn al lang
een stille dood gestorven
ik voel niet meer de pijn
van wat had kunnen zijn.
Mijn zakken zitten leeg
beroofd van alle werken
waarvoor jij vangsten ving
maar de verdienste zweeg
van daden en vol roem
de handen weggenomen
waarin het werk wel lag
dat geen beloning kreeg.…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
EEN BOOM GEVELD
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
805 gedachteloos
de takken zijn geknakt
liggend, langer dan rechtop
terneergeslagen
in dat besef
gebroken
bukkend, tel ik
ring na ring
jaar na jaar
staren mij nu aan
geboorte, oorlog, dood
te lezen in zijn ziel
gegrift zijn
lief en leed
gekerfd,
een hart, een pijl
een schok gaat door mij heen
daar staat mijn wieg
een boom gestorven…
vele dagen, nachtenlang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 een wolk snijdt de maan doormidden
de man opent zijn ogen
welk deel van jouw land ken ik,
vraag ik
waaraan ben je gestorven
aan de waarheid, de wind
witgepoederd door de enorme stilte
van de eenzaamheid
ik vraag waar je bent
en voel het afgesneden deel
de kamer is vol gegons
wanneer je me zwijgend ontmoet
we schrikken van…
Dat ik nog steeds niet geloof...
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.852 .
'...dat ik in de deuropening van de keuken stond,
dat mijn langzaam weglopende, bijna gestorven vader
zich in de tuin omdraaide om naar me te kijken
en dat ik, terwijl ze van alle kanten op me af kwamen
en ik ze -uit alle macht- van me afsloeg,
tegen hem riep: "Gá nou - ze pakken mij ook!…
voor 1 keer weer kind zijn
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.718 Kon ik maar voor 1 keer weer kind zijn,
Want een kind zijn lijkt me voor 1 keer fijn.
Lekker spelen en geen zorgen,
Voor de dag van morgen.
Een knuffel halen als ik verdrietig ben,
Mijn moeder die door het raam kijkt hoe ik door de tuin ren.
Kon ik nog maar 1 keer kind zijn,
Want dat lijkt me toch fijn.…
Een autistisch kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.945 Zonder dat iemand het ziet
ben je aan het communiceren
en ook al merken mensen het niet
ook jij bent van het leven aan het leren
Je spreekt je eigen taal
en leeft op je eigen planeet
mensen vinden jou niet normaal
maar ‘t is dat jij beter weet
Mensen lachen je soms uit
omdat ze niet met je om kunnen gaan
voor die domme mensen ben…
Verliefd
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.755 Voor als je straks geen kind meer bent
maar wel een beetje vrouw.…
- Kind van de toekomst -
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
1.932 Kind van de toekomst,
gefascineerd en bijzonder,
levendig in beeld en succsesvol geplaatst.
Kind op eigen benen,
met persoonlijke toekomstplanning
je denken eenvoudig, zonder aansprakelijkheid.
Kind geconfronteerd,
hanteert een universele taal,
zeer persoonlijke interpretatie..
een herkenningsmelodie met gesloten ogen.…
Terug verlangen.
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.067 aan de tijd toen
mijn kinderen nog
klein waren.
Die herinneringen
wil ik altijd in
mijn hart bewaren....
Terugverlangend met
een gevoel van heimwee
naar die mooie tijd!
Ik had het nooit
willen missen.
Die mooie en ontroerende
belevenissen!…
'k Stond over 't wonder...
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.184 Maar 't kind bleef ernstig mij in de ogen staren.
En 't leek mij oud, of 't leefde al duizend jaren,
Wijl 't rond mijn vinger 't weke handje sloot.…
kleinkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.203 Een kind van je kind
Vraag eens of hoe ik dat vind
Zoiets moet overweldigend zijn
Ondanks al mijn zorgen en pijn
Dat verdwijnt als sneeuw voor de zon
Nooit gedacht dat zoiets kon
Nu het nog niet tastbaar is
En straks weet wat ik mis
Een kind met ook mijn genen
Een kind waarom ik nu al kan wenen
Vreugdetranen om dit grote geschenk
Zo puur…
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 alles, alles smelt, vergaat
In 't kind dat aan mijn zijde staat,
Voor 't kind dat aan mijn lippen hangt
En liefdrijk mij in de armen prangt;
Wiens ziel zo rein in de ogen straalt,
Wiens mond zo zoet mijn naam herhaalt;
Mijn kind, mijn roem en hartelust,
In wie mijn wens, mijn hoop berust,
In wiens leven ik mag herleven.…
In den beginne
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
795 het maken is een puike bezigheid
al zullen ook veel scheppers dan reeds zuchten
na vonken dagen roze wolkenluchten
die worden donker na verloop van tijd
en maanden later krijst de parasiet
hij groeit en groeit … gelijk met uw verdriet…
een apart kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 'je bent een apart kind'
zegt de moeder
die het weten kan
hoe moet ze dit kind beschermen
in een wereld waar
anders zijn
niet gewoon is
het kwetsbare kind
waar zij zo voor gevochten heeft
haar het leven te geven
het kind dat als een belofte groeide
in haar moederschoot
hoe kan zij haar beschermen
tegen ziekte…
de cirkel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.115 wie telt de druppels
van het dauw, zoet en zacht
wie was het kind
dat liggend nog lacht
totdat de aarde haar zal ontvangen
in dankbaar verlangen
te geven, te verzorgen
opdat op n frisse morgen
de dauw likt aan het blad
van een volgend levenspad…
Heimwee
netgedicht
3.4 met 79 stemmen
27.566 Er is geen mug meer die nog wil zoemen
als vroeger toen ik veilig lag
in mijn ver bed en ik de kamer
gevuld met droom en sprookjes zag.
Er is geen troost meer om mij te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan…
Spelende meisjes
gedicht
3.7 met 33 stemmen
19.987 Mijn sombere visioenen
van een wereld die verging,
vervaagden in 't licht van die kinderen
tot een herinnering.
Want die meisjes met aardige ogen
en met hun prachtige haar
zullen de kinderen baren
voor de komende duizend jaar.
-----------------------------------------------------…