Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

elk jaar vieren wij jou

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.816
scheurt de kalender het laatste blaadje die van jouw geboorte dag en maand onthult elk jaar als bloesem ijzel dooit blijken we rijker gezegend met de liefde die jij fonkelt en stralen laat elk jaar als bloem knop verlaat feesten wij het geluk dat jij brengt in de harten en levens die jou ontkiemden elk jaar als groen van grauw…

Steen der wijzen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.064
je op mijn pad naar benee mooie steen ik neem je mee in de broekzak van mijn reis meer dan 50 tinten grijs en prachtig van mij zacht en warm ben jij je duwt me, draagt me naar het zonnige dal duikgewicht in mijn vrije val ik tors je mee op mijn pad omhoog de lichtheid zoals libelle vloog lijkt nu bevroren in de kou meer dan 50 tinten grauw…

In memoriam Paul van Ostaijen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
linkerhand het hoofd in de rechterhand wat ooft van jonge bomen - als banaal symbool - en spreid uw sprankelend brein in 't rond Als dan uw broze brein verbreid is in 't rond de ronde stonden van uw eenzaamheid gaan rond en waar uw eenzaamheid gij eenmaal strooide van de westerkim naar d'oosterkim hangt vóór de westerkim het grauwe…

Corona in China

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
tijding dezer rampspoed te voorkomen sluit men alle metropolen af de wegen en de luchthavens gaan dicht de havens en de poorten gaan op slot Een doodse stilte heerst nu op het Plein Één miljard Chinezen met een mondkap voor hun neus vieren geen Nieuwjaar maar moeten vrezen Voor de komst van magere hein op het grauwe…
Maxim25 januari 2020Lees meer >

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een ander vergezicht van blokkendozen, moeiteloos gaat de wind eraan voorbij, lucht buigt zich over kaal en levenloos terrein, verlaten spiegeling van het groen, nu monotoon en eentonig grauw…
Pama18 juli 2019Lees meer >

onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Een wijde wereld wentelt zich in het grauwe grijs. Net nog geen winter, maar toch al geborgen maakt de wereld zich op voor zijn winterse reis. Over de velden dwarrelen de bladeren. Maken de rivieren zich op voor kruiende ijs. Het groen is reeds gevallen in grote getallen. Onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs.…

Hotel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
middags een lunch en een warme maaltijd daarnaast deed ik de was bood een luisterend oor 24/7 paraat dat had men snel door mijn vaste gasten door mijn service verrast lieten zich verwennen laaiend enthousiast er was geen houden aan ze bleven maar komen totdat ik uiteindelijk van vrijheid ging dromen blaren op mijn voeten mijn huid grauw…
Elisabeth R13 december 2021Lees meer >

ZESENVIJFTIG JAAR GETROUWD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 840
brand werd bij ons veel geklust doch eindelijk kwam alles voor elkaar Edoch nu een beetje blijer onderwerp nu zijn we zesenvijftig jaar getrouwd En ach, wij zien nu alles weer scherp het 't zo fijn is als je van elkaar houdt Nog altijd blijft Ans mijn lieve vrouw mijn prinses met zilver haar van rood; Zie ik haar, dan is alles minder grauw…

Wintergenot

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Deur gaat snel weer dicht, in de spiegel een grauw vaal gezicht. Snel naar de cv-thermostaat rennen, want minimaal 30 graden kan alleen hierin nog redding brengen.…
Pitsikato4 januari 2025Lees meer >

Winterdorp

gedicht
3.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 22.168
hier Een boerendorp Aan een rivier Het is niet groot En vrij obscuur Maar 't heeft een naam En een bestuur Er is een school Een harmonie Een bankfiliaal Een kerk of drie Een communist Een zonderling En zelfs een zang- vereniging Nu is 't er stil 't Is wintertijd Er heerst de griep En knorrigheid De dag is kort De hemel grauw…
Drs. P.1 december 2025Lees meer >

LENTEREGEN

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.452
In de grauwe lucht glimt de hoge glans van kinderogen. Een ijskoude wind zucht mijn huid vol kippenvel. De hagel roffelt en ‘tikketakt’ met driftige stoten op het zinken dak. De nijdige wind ‘smikkesmakt’ de pijpenstelen tegen 't venster aan. Speels worden de waterpijpjes stuk gedaan.…
ORFO8 maart 2005Lees meer >

Pandora

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
Daarmee is alles uitgelegd, zelfs de vloek dat u, mijn bevrijder, zich in dit spinnenweb zet en als grauwe weduwnaar slurpt aan uitgeroeide dromen. En o o wat zijn de gevangen dichters vol jolijt wanneer ik hen als spelbrekende klikspaan zeg dat uw geheugen zo leeg is als een ontrafelde windhoos.…

Het gevecht van groen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Zwartgallig gedrenkt in een grauwe kust, holle kletsgrotten die ‘t natte zand verdelen Padstoelig verstoord door muf-rotte rust Kaasbeproefd schimmel, bepoederd met gelen De zon, gegaasd achter wazige wolken Trilbeverig vergeefs tegen vuile ruiten Vliegenvleugels die de vensterbank bevolken Grijsdood als waren ze niet te stuiten Miststoffig…

Bij de zoute gong

gedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.615
.; dommelend reden voerlui aan op dommelende wegen; mist, dichte regens, dempten de stemmen, dempten de harten; moede, laagstaande zon bescheen zwak- rood, geluidswallen van riet en druppelend lover Grauw de wielen van de wagens op de bodem van lege wegen; 'koude kleren draagt 't land', zong 't lied van de zwepen; bij de zoute gong van…

ZOMERVLAAG.

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Gruisdikke dansen de beiers in 't rond, en plekken en dekken de grauwe grond. Goten gieten water en schuim, Grebben groeien ongestuim; vlieten vloeien rustig ruim. De regen valt schuiner; de hagel houdt op; de grond wordt bruiner bij elke drop.…

Er ligt een vrouw

netgedicht
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.730
Maar het grauwe gezicht doet de ogen snel wijken. Men loopt om haar heen zonder haar te bekijken. Er ligt zomaar een vrouw voor de oude pagode. Heel ernstig gewond - ‘t is wellicht zelfs een dode. Rust het hoofd op haar arm, zo te zien al verstijfd. Allicht dat zo’n beeld op je netvliezen blijft.…

25 november 1898

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.698
Een lange grauwe gestalte, bovennatuurlijk groot, Stond zwijgend op de drempel en wachtte, het was de dood. Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat. `Wat blijft gij daar en op de drempel stil en dreigend staan?…

Struikelstenen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
Haar voeten, allang niet meer geschoend vereelt door doelloos dwalen liepen over verlaten wegen waar boerderijen en bunkers het vredig landschap braken en ochtendnevel in stilte huilde om gras ooit gezaaid voor dikke koeietongen en grauwe wol op pootjes werd groen plotseling een dode kleur maar nergens vervloog méér leven dan in deze serene…
metha17 april 2009Lees meer >

Relativeren

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Slagregen geselt de straat Stralen als staal, Koude degens houwen zich wegen, Door grauwe atmosferen Hollen, stilstaan, schuilen Wolken huilen, tegenslag valt Neer Nog nederiger Nu buien dimmen, druilerige metamorfose Murw van misère, mat onder ‘n apathische apotheose Gedachten in regressie naar ‘n vroeger bestaan: Crescendo carrière, Sessie…

VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Zuiver glanst de sneeuw langs de sloot, waarin het ijs grauw en week verzinkt. In het avondgrauw staan bomen zwart en puntig als kruidnagelen. Hete vulkaanrook daalt langzaam, hortend, strijkt langs het wijde poolijs. Schertsen in de trein; akkers vol damp schuiven weg als witte wijven.…
Han Messie20 augustus 2010Lees meer >

VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
Zuiver glanst de sneeuw langs de sloot, waarin het ijs grauw en week verzinkt. In het avondgrauw staan bomen zwart en puntig als kruidnagelen. Hete vulkaanrook daalt langzaam, hortend, strijkt langs het wijde poolijs. Schertsen in de trein; akkers vol damp schuiven weg als witte wijven.…
Han Messie16 januari 2011Lees meer >

Spinoza

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Maar vóór mij zie ik plots een lichte lijn opblinken, Als boven ’t grauwe duin vér streept de zilvren zee; “Dit is de weg” en ‘k ga, zacht fluitend, weltevree. Zo dool ik door de neevlen die rondomme zinken Op weten’s sombre hei; maar doemt, Spinoza, mij Uw glanzend pad, hoe ga ‘k dan rustig, licht en blij!…

TE VROEG BLOEIENDE PERZIK

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Toen, voor mijn weligheid, Waarvan de twijgen rillen, Hebt Gij mij gekastijd, En mij omhuld met stille Huiven van sneeuw, en dauw Die stierde tot kristallen; Nu sta ik star en grauw Tussen de bloei van allen. Maar wie mijn doodheid laakt, Gij weet, dat ik kàn bloeien.…

Vreemd wezen, onze geest

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Vreemd wezen, onze geest, - soms met de koningsmantel, Soms met het doffe grauw van 't knecht'lijk pak bekleed; Ten dele 't zonnig licht, ten dele neev'len zoekend, Een lompenraper hier en daar weer een profeet!…

Dáár zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Dáár zijn waar nu het grijs en grauw van verleden spreekt van beter vergeten van leegte en voorbij leven van was en is niet meer.…

Herdenking Srebrenica

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
was er En heb niets gedaan Ze waren met teveel We lieten ze begaan Denk aan jezelf Geen risico’s, geen verzet We kunnen nooit winnen We worden geplet De spanning steeg De leiding laf Geen leiding gaf Piketten sloeg Voor menig graf Mannen instappen Vrouwen opzij We keken toe Vormden een rij De bussen gingen Een voor een Grauwe…

het kassameisje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Ik zag je ogen blinken ze leken wel van ochtenddauw waardoor ze lichtelijk detoneerden met je Aldischort want die was grauw. Toen keek ik stiekem naar je handen, je nagels schoon en hoe ze scanden naarstig, vlot en amicaal doorheen mijn ganse avondmaal Ik dacht, hoe zou je heten ? op je schortje las ik N.…

Zegt men het weifelachtige te vaak ?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Het dragen van neerslachtige grauwe buien, is in eenzaamheid zo vruchteloos enorm moeizaam ontwaken uit illusies. Terecht stel je echter dat 't heel lastig is. Het intense wensen, het echt heerlijke niet meer weten , het domweg zijn vergeten komt ongetwijfeld voort uit koudwatervrees.…

Viskomkrom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
Richting zee zat het me die nacht zonder maan al niet mee maar dat ik zwemmend in het rond nét het net van die vermaledijde visser vond en in het ruim van zijn boot te midden van spartelend grauw als enig exoot op de dood door verstikking wachten zou waarna hij ons achteloos slachtte tot zalig beleg: Dat was dikke vette vissenpech…
Guus Maris30 september 2022Lees meer >

fluitenkruid

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 265
Fluitenkruid een ode aan het verborgen voorjaar met het stille lijf in grauwe grond waar ze ooit het leven vond wacht ze geduldig met ijzig kille kluit, op een teken, … een geluid wanneer een vroege vogel het voorjaar fluit trilt de grond weer met genoegen.…