1341 resultaten.
Tussen de regels door
gedicht
3.4 met 27 stemmen
34.733 Zie je, ik blijf er koel en nuchter onder.
Het is het beste, voor ons alle twee.
(Nu zit ik dus te wachten op het wonder
nu zul je opstaan, glimlachen... maar nee...)
Ik weet het immers wel, vandaag of morgen
wordt het die kleine blonde. Zie 'k het goed?…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…
Fijn besneden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.872 Ik schrok me dood van 't bloed, geronnen in 't verband
Onder de koele dekens stond mijn onderbuik in brand.
Maar nu behoor ik tot Gods volk, al is het slechts van buiten
En lust ik liever shoarmavlees dan boerenkool of spruiten.…
Aswoensdag
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.175 gist’ren was
Er werd met gein gegooid en grof met geld gesmeten
Het schuim staat te verdrogen in een gebroken glas
De hupse harmonie heeft fluit en trom geborgen
De stoere schutterij schuwt eenderoer en kruit
De brave burgerij tobt weer met aardse zorgen
Een uitgeputte kroegbaas mest traag z’n danszaal uit
Dit ochtenduur is kleurloos, koel…
rozige spookstoot
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.946 ogend feestend beest
prangend met boemel
dagend koel en zwoel
getoond heel eigen geest
doorkijkbloes blauw violet
haar roos ontloken uit pioen
sterrenbeeld de schorpioen
zij-van-het van flirty-jet-set
gesprongen in de lamborghini
hups vrije vrouw met kloten
haar zin in wil besloten
slank sexy chic in minimini
stuk dynamiek gaat plank…
De Generaal En De Zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 Een fluitende kogel langs zijn wang, een koele bries.
Doch plots veert hij op, een luide knal en hoorngeschal
met schrik overziet hij terstond zijn fikse verliezen.
Zag er slecht uit, zijn paard met bebloede snuit.
Een soldaat lag kermend op de grond dood te gaan.
“Wat is dit nou voor kutbaan” morrelde de Generaal.
Tijd voor plan B.…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Rondom daalt de stilte
neer en wie even vertraagt, voelt de koele bodemadem.
De vroege ochtendwind
draagt de geur van vochtige aarde en
brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee.
Ze nodigt uit om de drukte en haast van gisteren los te laten.…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 Ik lag in de berm, koel en leeg,
zijn adem als een sluier over mijn mond,
de bladeren dekten ons toe
met somber goud en vallend geel—
wij gaven de voedster ons lijf ten buit.
Jeugd dreef voorbij zonder lust of doel,
dood stond onwrikbaar tussen de bomen.…
broodrooster
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.597 genoeg om mijn kroost te voeden
soms prop ik zijn muil al eens vol
bijvoorbeeld met een bevrozen pistolet
die smelt tussen zijn roestvrije tanden
tussen de panden van zijn mantel
met een zwierig gemak
schuif ik de kruimellade
uit zijn buik zodat ze niet verkolen
geen vunzige damp drijven
door de mirre van mijn keuken
hij heeft ook een koele…
De witte blinkerd
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
794 Waar de weg scheurt
slurpen wij het water op
dat smaakt naar ijzer
zoals het koele water
van de wezenputten.
Terwijl ik opga
naar wat zich hoog verheft
keert Mirjam om.
Ik sla haar vrolijk springen
gade van steen tot steen.
Ik weet niet
wat ik hier verwacht.
Een topervaring?
Ongenaakbaar de witte
blinkerd in de zon.…
intermezzo
netgedicht
4.4 met 43 stemmen
4.872 fluitekruid wuift wit
terwijl riddersporen star
onbewegelijk roestbruin
met hun ijzige blik verdrogen
boerenwormkruid gele teint
bundelt zijn knopjes
druk insekten werend
verlangend naar de zon
tegenover deze natuur
huilen geraniums zich rood
in de zinderende zinken goot
oh regen blus ons vuur
en schotse hooglanders
staan niet meer koel…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 jou
Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw
en ‘k weet ik hou van jou
Lenteavond in een mei
natuur verbloeit van bont naar bruin
maar morgen draagt zij nieuwe bloemen
de lucht is koel…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 Uw witte koele handen bezitten wondermacht
Reeds hebben ze menige lijder rust en genezing gebracht.
Leg zachtjes Uw hand op mijn voorhoofd, dat pijnlijk klopt en gloeit
En eindig de droom des levens, die mij benauwt en vermoeit'.
Een lange stilte volgde. Ik staarde naar het licht,
Dat flauwer werd en flauwer...…
nabunasir en de oogstgetuige
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
720 vuurtoren in deze tijd
leiden sleutelstad
rode letters van Eugenio Montale
de straten en verhalen
hoge bomen vangen veel wind
het tegengif van de dood
begint
mythische jagers
positief blijven ademhalen
vuurspuwers van teken en taal
heilige eik
heeft gelijk
samen deze strijd
de ruimte voor tijd
nog tijd genoeg
snuiters als ruiters
blijf koel…
FRAPPEETJE
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.053 kleine terras vol blote trots passeert,
blond, zacht, vervuld van volle schoonheid,
schuldig of onschuldig, ach geloof me,
niemand van deze jongste Nereïden, heeft ooit
beseft hoe begerig jij, Zeus of Poseidon,
oppergoden die hemel en zee beheersen,
kijken, verlangen en dromen, fantaseren
over de hartstochtelijkste nachten,
vanachter hun koele…
IS HET WAKEN, IS HET DROMEN
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.681 Koele schaduw moest ik zoeken,
Waar het koortsig vuur des harten
Laafnis vond en tevens voedsel
Ter genezing warer smarten.…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is.…
Binnen de krijtlijn ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
537 omfloerst de glorie als
zij de nacht weer doven,
tevreden achterover leunen,
om daarin zelf te geloven ,
steunt op een onvolprezen
goed, wat uit de mond en
ogen bloedt, de zinnen
te wegen in de zonvloed
van het levensbloed, zwijgen
als we dat verstonden, binnen
marges en de krijtlijn van
talent, wordt gejaagd op
blanke bladen koele…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe,
boven de daken van deze
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouette
in helder witte sjablonen op
de blauwe koele zijde van de horizon.…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 Rustig wast de man, wiens schande
Biecht noch boete delgen wou,
Zijn van misdaad bloedge handen
In de koele morgendauw.…
Eens zal ik je weer hervinden.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 afbeelding zal op het linnen
blijvend zichtbaar zijn,
je slagen beukten op de holle vaten van
beloften die te snel waren gemorst
met een vederlichte sleutel zal ik trachten,
de opening te hervinden, verborgen tussen
de schoot en moederborst, zonder dat
de tijd op ons zal wachten,
vergeefs heb ik de maan gevraagd
je naam in zijn koele…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…
Aan New-York (6)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
823 Het zou u dragelijker zijn,
Dan of er vreemdelingen kwamen,
En hun Geschied'nis, streng maar koel,
Uw bouwval koos ten rechterstoel!…
Leeuwerik
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.480 Blijft gij nooit één blanke uchtend,
Leeuwrik, zingen hier beneên,
Die uw nachtlijk nest ontvluchtend
Door de zilvren neevlen heen
Vleuglings vindt de gouden wegen
Waar uw aadmen juichen wordt,
Tot uw zang in vuren regen
Naar de koele vore stort;
Zingt gij nooit de rode smarten
Van de duistre aardenacht,
Wordt het bloeden…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 waar goudgeel de zon
van het groene lover
de koele schaduw grenst
zilveren in duizendtal
vlinders moeder natuur
zijdezacht getooid
prachtigen zij de dag
glimmend gelijk edelmetaal
met zorgeloos flaneren
van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 De zon, fel geel in hel blauw,
Schijnt op ’t wuivend koren geel,
’n Molen maalt graan in meel,
In ’t koele gras hipt ’n kauw,
Temidden van zwarte schapen,
Die grazen en af en toe blaten,
Als vliegen, horzels hen plagen,
Wat hen evenwel niet zal baten.…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Is het de glans van dingen — koel, gehamerd licht,
een auto die als een metalen dier staat te wachten,
sieraden als sterren die niets voelen,
geld dat fluistert maar nooit antwoord geeft?…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 het opwekkend fris geluid
vloeit vurig onder haar
nog koele huid
waar ze vorig jaar
de ruimte vond
woelt en breekt
zij weer de grond
met haar stengel, bladeren,
haar ranke postuur
domineert zij voor even
de prille natuur
met haar witte schermen
langs paden en
groene bermen
wuift zij hoog op haar tenen
tot zij zomaar…
geruisloos…