1451 resultaten.
Groothertoginnelaan 1963
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.183 Toen we jonger waren en Den Haag een stad vol ijs
en weder dienende was: het gymnasium een winterfeest
omdat de wereld rondom er zo licht en begaanbaar
was als nooit.…
Vol noorderlicht van plechtige flambouwen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.141 Vol noorderlicht van plechtige flambouwen,
Vol sterrebeelden hing het ijspaleis:
'T leek uit bevroren vuur, uit vlammend ijs,
Uit poolnacht en uit tropenzon gehouwen;
Door bloemen was 't, kristallen paradijs,
Nog stil, maar 't scheen, kosmische machten zouen
Een symphonie als van Beethoven bouwen
Uit al wat edel is en groot en wijs.…
Wij hebben alles nog tegoed
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.607 Het voorjaar in de velden
de zomeravonden warm
en zwoel, de herfst raakt
ons beider hart, de winter
geeft koude een stoel
het ontluiken van de
natuur, de lange
zomernachten, kleuren
wandelen met ons mee,
sneeuw en ijs koelen
verhitte gedachten
ogen stralen warmte
uit, gebaren vertalen
zinnen, handen geven
liefde leven, monden
willen…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 waar kleine stukjes
winterwit er wel
heel snel uit
sprongen in de vol
roodbruine glans
van het zonlicht
voorhanden
zonder mijn vel
ernstig te verbranden
eindeloos goddelijk
was het zonnebad
dit jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte handen reiken
met een winter
die in vorst en ijs…
Huivering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.129 Mijn hart smelt het ijs
van zwartgevroren bloed.
Over ons huivert een gloed,
wij hebben elkaar gewonnen.…
Erwtensoep
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
6.165 Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg
kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep
en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje
de soep genoot een faam tot ver achter de dijken
men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen
een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug
slechts éénmaal…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
Een introvert decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 intensiteit
door samen felheid te bundelen
de ruimte zong energie
door vergroting van
contrasten spatten reflecties
in kleurwaaiers uiteen
je orkestreerde
ladingen en dempte
volumes omdat het eigen
leven de schepper was
jij hebt deze melodie
als eerste gewist uit
elementaire composities
die we al eonen hebben gemist
waar ijs…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De sloten voorzien van onbetrouwbaar ijs
lijken afwerend, de ree naar de boerderij
glad nog, onbepekeld, nors inviterend,
ziet Jan en Alleman aan zich voorbij gaan.
De pseudowinter beheerst de omgeving
plagend, weet niet van wanten noch oor-
kleppen. Elfstedentocht een opgewarmd
gebeuren waarover oudgedienden reppen.…
Verhoogd oord
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.256 doeken
onzichtbaar achter wuivend riet
de vloer kraakt maar ik schuif voort
zoekend naar het verhoogde oord
Nu draagt het versteende water
het zwaarste bestaan niet meer
zinkend denk ik niet meer aan later
de zon breekt door, de laatste keer
een stil heengaan zonder gekrijs
de toekomst heeft haar stem verloren
Dan ontdek ik onder het ijs…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 land geboren
uit de schoot van de aarde
rijzend uit de oceaan
land van tegenstellingen
tere bloemen in barre vlakten
daarachter de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je…
Blokhut
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
791 verlangen
In de verte gloort warmweeïg eikenhout
Tussen ons dooit geilvuur op
Handen onrustig omvatten hartgeklop
Aan de top verliest romantiek van stout
Omgeven door dennengroen neusverkwikkend
Ruw rukken kledingstukken zich een weg omlaag
Schrale lippen zijn halfweegs lustig likkend
Vlees om vlees als diepzwart glanzend ijs…
't ijsje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.511 kijk ik wat opzij
zie zijn bruine oogjes stralen
hij kijkt van het bord naar mij
even duurt mijn niet begrijpen
doch dan flitst het door mijn brein
drie jaar jong en nu al weten
hoe hij hier met mij moest zijn
door zijn blik en woordloos vragen
brengt het kind mij van de wijs
doet mijn hart vertederd smelten
heel veel sneller dan zijn ijs…
Ausutjevagge (Lappland)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
671 Zij zal jong sterven
want zelfs in de zoetste wind
voelt zij de ijskoude aanraking
van het grote ijs
grommend, knarsend, knerpend
geduldig wachtend
op een nieuwe lange koude.…
Avondland
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.131 Was ik maar vertrokken toen 't kon
naar 'n ver land met sneeuw en ijs
schrijven in 'n houten huis aan zee
tussen soulmates om mee te praten.
Had ik niet geleden, van niets geweten
slijt nu m'n levensavond in 't land
dat historische eigenheid verkwanselt.…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 scherp geurt de aarde,
geeft diepste geheimen prijs
langs het spoor van mollen,
die rul en kruidig
hun sterke sporen trekken,
door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers…
Liefde kan het mooiste zijn wat er is
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.893 Liefde kan het mooiste zijn wat er is
De zonneschijn uit het leven
Die het ijs smeltend doet breken
Door liefde te beleven
Maar we weten het wel beter
Liefde kan ook het pijnlijkste zijn wat er is
Een duistere kant uit het leven
Ook door liefde te beleven
De zonneschijn door duistere wolken verdwenen
Je kunt je hart aan iemand geven…
De krant
gedicht
2.4 met 90 stemmen
34.055 Hij vindt haar, boven een plas, ijs op het gezicht.
----------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
Het ijspaleis
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
405 Die ridder nadert het kasteel
waar hij de sneeuw zal smelten
zijn warme gloed verandert veel
want komt er vuur in het paleis
begint er wat te koken
en slaan de vlammen in het ijs
dan is dat snel gebroken.…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Alles slaapt,
eenzaamheid waakt,
het hart zingt, het springt
van ijs en van helderheid,
gezangen en gebeden
vredig luiden grote klokken,
de eindejaarsperiode aangezwengeld
in de donkere nachtelijke verte.…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Bedekt ben ik met as, ijs en verleden
De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd
Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch…
Zomertuin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
767 Als dit alles zal verdwijnen
in 'n wereld van sneeuw en ijs,
zal het heel wat moeite vergen
om mijn heimwee te verbergen
naar het zomerse genieten
in mijn mini-paradijs.…
Weekend
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.308 Daar ben je weer
Je komt de kinderen halen
De spanning snijdend
Je blik als ijs
Pijn in mijn buik, stekend hart
En haar zie ik in de auto, sms’end balen
Mompelende verplichtingen
Bijzonderheden, niets oké en dag
Mijn keel zit dicht
Mijn ogen ontwijken
En de kinderen, die lopen naar de auto
Zwaaien en een lach
Dan de stilte..…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 Je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te
bloeien, in de kou wordt alles
ontkend, de regen berijdt het
blad waaronder de vlinder geen
tehuis kon vinden en tot in
de lente zal zwijgen, een kale
boom op een oude prent, dat in
elk seizoen van kleur verandert…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw
De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost
Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig
Afgeschermd in gedachten
Waarom moest het zo ver komen
Waar zijn de mooie dromen.…
verbazingwekkend gemakkelijk, uit "Hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
737 als heftig indigo
in eindelijk gevonden
de mooiste blauwe kleur
die nu mijn leven liefde geeft
lossen de witte wieven zichzelf niet meer op
zonder angst voor een angst als angst
om me door die velden te begeven
weer hoog die berg op naar de top van ijs
dat ik dan laat ontdooien?…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Andreas Schelfhout schilderde
in de achttiende eeuw een bijzonder
wintertafereel, waarop twee mannen
hun armzalige bezittingen op het ijs
verschepen naar meer barmhartige oorden
terwijl een moeder met haar kind ploetert
om de weg naar huis te vinden, nadat ze
met hem enkele worsten in het dorp heeft
gekocht, waar de kerk als een baken torent…
LIDWINA VAN SCHIEDAM (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 afstotelijk, misvorm mijn huid
Maak dat de mannen van mij zullen gruwen
Maak dat ze mijn kwetsuren zullen schuwen
Ik zal u loven met mijn stemgeluid
Of kloosterzuster zijn, dag in dag uit
Laat uw barmhartigheid mij steeds omstuwen
Mijn lieve kind, je bent pas twaalf jaar oud
Maar goed, Ik zal je een keer laten vallen
Wanneer je op het ijs…