2059 resultaten.
Nog maar eens
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
883 het is weer zover
pijn snijdt mijn lichaam
in twee helften
links valt best nog mee
rechts werkt verlammend
letterlijk
voor de buitenwereld
lijk ik slechts onhandig
maar soms wil die hand niet mee
zijn de zenuwen moe geprikkeld
staken ze even
scherven
andere keren struikel ik
hoge hakken hebben er niets mee te maken
ik voel gewoon eventjes…
Hou me vast
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.598 Wil je me even vasthouden
stevig, maar toch heel zacht
laat me wegdromen in je armen
in deze donkere kille nacht
'k Ben zo moe van de dagen
die niet brengen wat ik wil
alleen het geluid van mijn adem
maakt al het andere zo stil
De dagen duren weer zo lang
en ik voel me eenzaam en alleen
dus hou me even heel stevig vast
en sla zacht je…
KINDEREN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
567 we waren het en
mochten het graag wezen
en voor velen
van ons bestond het leven
uit vaak ongedwongen spelen
weinig angst er was immers
nog zoveel moois te beleven
het ontrafelen van de grote
mysteries kwam wel met de tijd
toen kwam de waarheid nog
langzaam vanzelf naar ons toe
een kind kende geen depressie
en was nooit moe
tegenwoordig…
Ziekentroost
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.845 Vijftig was hij, ik dertig maar: wie weet
Ontdek ik niet het zesde werelddeel,
Al ben ik nu na een paar stappen moe?
---------------------------------------------------…
Ongelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Hij vroeg aan ons toen klagend: “Hoe
stil ik mijn honger, ‘k ben zo moe?”
Wij antwoordden: “Zijn wij uw hoeder?
Gaat u maar eten bij uw moeder.”
En door de straat weerklonk zijn hoest,
toen hij ons zo verlaten moest.…
Nooit glijdt een verstandig woordje
poëzie
2.6 met 21 stemmen
8.154 Ga ik aan het redeneren,
Dra ben je het luisteren moe;
Stil geeuw je achter je handje,
En je kijkertjes vallen haast toe.
Wil ik je dan duchtig brommen,
Je zoent al mijn brommen weg,
En je omtovert me zo met een lachje,
Dat ik niet meer weet wat ik zeg.…
De zin van woorden
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.750 Ik had iets willen zeggen
maar het praten ben ik moe
wat valt er uit te leggen
wanneer je niet weet hoe
toch schrijf ik jou
in woorden
weer iets dichter
naar mij toe...…
het oog van de gedachte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
810 mij heen blaast
daadwerkelijk in onzichtbaarheid
zoals, titelloos
het gelaat
in een gedicht
dat onder metaforen van de zee kruipt
en het zwijgen wordt opgelegd
zonder onderhandelen
over woordwaarde of het aandeel
tot berusting, het gegeven dat aanbreekt
wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte
de horizon, van het wachten moe…
kanker!!
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.385 mijn hart klopt nog steeds,
maar jouwe is uit elkaar aan het vallen
mijn lichaam fit en gezond
jouwe ziek en moe van het vechten
mijn leven begint net
't jouwe eindigt al
mijn leven, uw leven en de levens van alle anderen
bruut uit elkaar gescheurd
als gevolg van een ding,
maar nog steeds durven mensen te schelden met de ziekte!!…
Sluipende moordenaar
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.175 Plots gaat de deur open en een elegante dame stapt op hem toe
Mompelend sust ze: " ook ik ben deze hel moe "
Liefdevol helpt ze hem het bad in, de tranen, vrije loop
Ze regelde een opname, erg groot is haar hoop.…
Onvoltooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Zij doet mij denken aan jou
de Hurkende vrouw*
Een onvoltooid werk
van Auguste Rodin
Uit de tweede helft
Negentiende eeuw
'k Zie in jou haar dwaling hier
Terwijl mijn hand jouw
Mooie borst beroert
Moe, doch niet echt voldaan
Glijdt haar hoofd heel zacht
Totaal onverwacht
Langzaam op haar rechterknie
Terwijl de schaduw
In volle glorie…
gaat het nog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 voel je je niet te moe?
is het niet te warm voor jou?
wil je niet liever wat rusten?
je moet je niet generen, hoor!
je hebt lang genoeg gewroet!…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.274 Onze karakters zijn water en vuur
en toch trek ik het liefst naar jou toe
jij doorbreekt brutaal mijn muur
maar mijn hart is liever lui dan moe
Ik blijf hopen op een nieuwe kans
om voorzichtig de liefde te vinden
door die ene vlinder in een buikdans
laat ik mij maar al te graag verslinden
Als ik zeg dat ik van je houd
zeg mij, schrik je…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 - vrezig-blij te voelen hoe
't koeler voorhoofd, vredig-moe,
gaat ter hand-palm wegen...
1912…
BOOTVLUCHTELING (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Hij houdt het meisje stevig vast
Hij vindt de weg wel naar de stad
Maar is snel moe en afgemat
En wordt op hoongelach vergast
Na uren zijn z’n sloffen nat
Maar hij herkent de oude buurt
De bank waarop als toegestuurd
Door God de vriend met wie hij at
Hij leerde hem het woord goodbye
Hij groet hem met een brede zwaai
Maar dan, een auto,…
Assimilatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
664 Het is een lief soort kolder, je moet zoeken
Welk kwaad zij doet - maar plotsklaps ben je moe.
Je rede of verzet zijn niet toereikend,
Geen aards begrip aan deze pest gewaagd.
Geleidelijk als op een golf gelijkend
Dringt ze naar binnen, zelden ongevraagd
Maar nooit onschuldig zijn haar interventies.…
Klein doordeweeks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Zouden al die dagen zelf niet moe worden van
het rochelende ritme van hun ellendige overlevingsnijd?
We zoeken een gedreven communicator (m/v)
om hen een en ander duidelijk te maken.
Zie het als een stukje uiting van een behoorlijk stuk onvrede;
we worden een beetje misselijk van het nachtbraken.…
'Breek de stilte' rond partnergeweld...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 de beminnende beminde
met handen die rusten in haar schoot
met vingers moe-gestreeld
met lippen die tot stil zijn kusten
haar lijf vertrouwelijk ontbloot.
Vermoeid, vergeten, verdwaast in 't leven
verloren in de mateloze angsten van verlatenheden
met haar schoot in zichzelf gekeerd !…
Pijn...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Nachtelijke roos, die geen dag sieren kan
Enkel in bitterheid geurt
het frisse water met alsem besmeurt
verhitte zenuwbanen ontvouwen Satans plan
walm van puin over het doodse veen
bevende vingers betasten het moeras
kwaad doortrokken halmen beemdgras
wazig zicht van tranen en geween
tijd versnelt tot eeuwig duren
moe getergd, de hoop vergeten…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 de eerste rijp op de bomen
als extra dekens op het bed
Het vel wat de warme melk afdekt
"Velvolmaking" oftewel troosteloosheid
van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend, snierend ontsnapt
Moe…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.757 mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen – en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid –
het was een vreemde trieste nacht
Wij lagen samen – O mijn geliefde, zei ik zacht
en was zo leeg en moe…
Het Trotse-Graver-Onzijn
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.079 : het stinkt hier neusverdovend
in deze kuil, mijn ondergrondse wapenfeit,
die 'k zelf gegraven heb; de stank is veelbelovend*
heroïsch voel ik mij: ik heb mijn taak volbracht
De kolkenzuiger* komt, zijn slurf hangt gretig boven 't
door mij gegraven gat; met olifantenkracht
zuigt hij de drollen op: doelmatig, onomwonden
Hier zit ik: moe…
Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 wolken alleen nog maar zwart
Druppels en regen vliegen in het rond
Maar ik vind dat al lang niet meer apart
Het is even stil, maar dan een knal
Ik draai, ik woel en lig te zweten
Ik weet niet wanneer het rusten zal
Ik ben de zon allang vergeten
Mijn ogen zijn zwaar, ik doe ze toe
Mijn hoofd is volop aan het malen
Ik wil slapen, ik ben zo moe…
Scherp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 De koelte sloeg toe,
zonder scherp te zijn geweest
ze werd het ineens moe
liep weg van het feest.
't verhaal dat 't mes bot was
speelde heel geen rol
zelfs de wijn in 't glas
zorgde niet voor extra lol.
Ze vertrok, net op tijd
verloor zich niet, raakte niks kwijt
waar ze later spijt van zou krijgen,
op 't scherpst van de snede.…
In de hangmat van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 De mensen op straat
maakt het niet uit
dat ik naar hen kijk
of ik besta
er is geen noodzaak
die me vooruithelpt
voorbij het raam
wachtend het wachten
moe, terug in de stoel
terug in de tijd
verdwalend in mogelijkheden
van oude zomerse verlangens
door jou aangeraakt te worden
terwijl het paard snuift
jouw onschuld
onbewust en onaangeraakt…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 Een bietje vloog een roosje toe:
‘Lief bloemtje, kijk eens: blij te moe
Snel ik naar u op lichte vlerk,
Opdat ik aan mijn honig werk.’
‘Wees welkom, bietje, sprak de bloem;
Uw vlijt verdient, dat elk haar roem'.
Put uit mijn schoot al wat ge kunt:
Het is van harte u vergund.’…
Ode aan de handen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Handen willen altijd zo graag geven
bijna leiden zij een eigen leven
trouwe dienaren zijn ze
evenaren de snelheid van het brein, de wens
alles voor 't gezin, huis dier, de stal plant mens
ze zijn gevoelig als snaren van een instrument,
nooit lui, hoe ook een bui, moe je bent.…
M.Vasalis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Haar hele leven bleef het aan haar knagen
Dat ze te weinig tijd had om te schrijven
Ze moest ook arts en echtgenote blijven
Een moeder en vriendin met lange dagen
Even alleen was ze helaas hoogst zelden
Ziek kind, te druk, te moe, teveel problemen
Om voor het dichten tijd te kunnen nemen
De kunstenaar in haar moest het ontgelden
Zo schiep…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 Mist-grijze herfstige dagen
mensen mistroostig en moe
rukwinden en onweersvlagen
en ‘t avondduister te vroeg
Nevel sluiert over stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en…