1518 resultaten.
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
901 Gezangen zijn aan het verstommen
de dagen korten snel
een nazomer in septemberdagen
Schemer donkeren de dagen
weersveranderingen in vlagen
de klimaatopwarming, gevolg
van menselijk falen
Het zicht van de winter
dat de hoop doet verbleken
't verlangen naar een jeugdig
eeuwig leven
notenbomen die nu hun krachtvoer geven
beukennootjes…
En 't is alsof, gekazuifeld met statie
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.805 in kontemplatie;
En 't is of 'k, ongeboren, sinds aeonen
Vergodlijkt tot drieëen'ge konstellatie
Van zaligheid en trots en adoratie,
In 't wereldcentrum 't eeuwig Zelf zag tronen;
En 't is alsof, in vroom trillende handen
De Melkwegvaan, bestikt met sterguirlanden,
Om 't Heilig Hart ik mijn processie leid,
Totdat mijn ogen, schemerende…
Zomeravond
gedicht
3.6 met 104 stemmen
49.800 In de schemer
zit nu een kleine egel
met zijn mooie stekels
eenzaam in het gras.
Het gras wacht op regen.
Geen takje beweegt er.
Luister naar de merel,
hoog op ons dak.
Avond vol verlangen.
De maan maakt zich klaar voor de nacht.
In de avondschemer
komt strakjes onze egel
nog een egel tegen,
liefkoost haar vacht.…
Verliefd
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.268 "
Mijn knieën knikten en ik was rood van oor tot oor
Eindelijk sprong het stoplicht op groen en reden we door
Het was nog schemerig dus kon jij mijn blozende wangen niet zien
Je had dan vast wat opgemerkt, of heb je dat al misschien?…
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Ik heb u lief, als dromen in de nacht,
Die, na een eind'loos heil van éne stond,
Bij de eerste schemering voor immer vloôn:
Als morgen-rood en bleke sterren-pracht,
Iets liefs, dat men verloor en niet meer vond,
Als alles, wat héél ver is en héél schoon.…
Verval
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
1.628 Haar ogen schijnen schemer
het onverbiddelijk weten
wanneer ze stil bezield
voor het hardhouten altaar
van het oude kerkje knielt
De beeltenis van Christus
kijkt onverstoorbaar neer
op de vrouw in diep gebed
die zachte woorden prevelt
doordacht en nauwgezet
Een vurig bede klinkt
vanuit het hart ontstegen
'Heer waar bent U, hoor mij…
Door winteravondmist zijn blauw beslagen
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.817 Door winteravondmist zijn blauw beslagen
De ruiten van de tram: spectrale kringen
Vervloeien, of vervolgen en doordringen
Elkaar naar stand van lantarens en wagen:
Soms is 't, of reusacht'ge juwelen ringen
Vlak achter 't glas in etalages lagen;
Dan lossen ze op tot halo's, die vervagen
Doorzichtig, wijd, in kleur'ge schemeringen.…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Stroomafwaarts, gedragen door de kracht
van bijéén gebonden druppels, dalen we af
decorloze oevers waartegen fluisterzacht
buigend riet zich richt naar het komend graf
Het biezen mandje is gisteren vergaan
met een lichaam van wier en wrakhout
glijden we de schemering in.…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop uit in nood
bang om gestorven stemmen te horen
wanneer ‘t schemer…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.802 In de diepste schemer liggen
kreten verborgen,
verdrukt door het zwijgen
van een grondloze tijd.
Scherp spuwt de wind
naar vreemde geuren,
ruw beukt de dood
rond een donkere zerk.
Stemmen klinken dof onder
dorre bladeren, vluchtende
voetjes ontwijken het
versteende gekerf.…
Dans dag, dans .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.318 zich niet verschanst
open ik mijn hart dwars door alle muren
woorden worden liefdevol tot bloei gebracht
zacht uitgesproken zinnen klinken als verwacht
zonnige dagen zullen eindeloos duren
zakt de zon helderrood aan de horizon
in treurende golven van naderend afscheid
wilde ik dat ik zeeën van tijd toveren kon
in het grauwe schemer…
Hyperventileren
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
832 Een kleine schemering langs de ramen,
mijn eeuwige liefde kan jij beamen.
Schoonheid en gevoel die jou verteren,
verdriet en angst doet me hyperventileren...…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 omrand door groen
gebladerde heggen
op een heuvelachtig veld
terwijl de schemering valt
lopen haar dragers,
hen die zij heeft bemind,
omhoog door fijngemalen ,
knarsend grind
om haar tere restend lijf
neer te leggen,
op gesprokkeld droog hout:
haar laatste aardse verblijf
ik draag mee
wat zij droeg,
in alle stilte,
daar zij…
Zeemeerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
695 vochtig kleurenpalet vast
op zijn koralen voordeur
Binnen dompelen
de golven van zijn sonarinstallatie
hem onder in
een wereldvreemde trance
Bij 't verder dansen van de tijd
zuigen z'n ogen dat ene beeld
nog wat vaster aan
Bij 't naar buiten kwakkelen raakt
hij voorgoed verstrikt
in zijn eigen oprijlaan
In de wereld boven hem schemeren…
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.604 De maan rijst uit mijn rechter-hand
en zeeft haar weemlend zilver-zand
alover wuiv'ge wake en schemer-weven
van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.
Ik stijg al hoger uit het dal.
Ik weet niet of ik keren zal.…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 De schemering verdiept tot donkerblauw,
En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw
Reeds als een rook de hemel overglijden.
Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust?
Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*?
Valt er een schaduw binnen van de blâren?
Is dit een droom? Spoken hier dood en lust?…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 zonnebloem en over het
ruisend groen van druif en rank
dwarrelend boven het geurend paars
van lavendel dan weer spelend met
vlinder en hagedis door al wat leeft
bemind de ganse dag bezongen
doch vooral verzonken in puur azuur
van wolken en zee in verstilde dorpen
en lome bergen tussen verstommende
geluiden van krekels in de schemering…
De geveinsde dood
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
750 In weerwil van zijn moed
zich om te draaien op zijn betere kant,
was zijn omgevingslucht
enkel nog in staat
tot een bewegend gesticuleren
en hij kon schamper
een paar kreunen articuleren.
...tot de schemering in een deerniswekkend
medelijden zijn afgemat gelaat bescheen
en hij traag ontwaakte met een helse muffe smaak
van de godvergeten…
Dromen en Wonderen
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
3.195 Miljoenen mooie gedachten aan jou
Zorgzaam in herinneringen verpakt
Versmolten met liefdevolle beelden
Gevoel waar mijn hart zo naar snakt
Duizenden nachten stil verstreken
Maanlicht schijnt schemer van pijn
Mis de zwoele melodie van je zinnen
Je tedere strelingen zo zacht en fijn
Honderden uren in stilte verdwaald
Verlangend naar de plek…
Voorwerpen die mij het meest nabij zijn
gedicht
3.9 met 15 stemmen
10.970 vaker kan mijn fiets mijn handen aan het
stuur niet missen dan dat ik met jou hand
in hand loop tijdens schemeringen
en we beiden verbonden zijn
door de kortste ketting
hoe vaak zou mijn wijsvinger
op een lichtknop hebben gedrukt?…
Harten van gloeiend lava...(verlangens van een man)
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
5.056 Je laat je vingers speels over je borsten glijden
In je ogen zie ik een vuur van zalig verlangen
De warmte gloeit onder je roomwitte huid
Zacht kreunen je dijen om mij te ontvangen
Je lichaam laat zich prachtig glanzen
in de warme schemer van de zomernacht
Een geilheid vult zich in mijn lendenen
Het is het moment waarop ik heb gewacht
Je…
Op 't land
poëzie
3.2 met 15 stemmen
3.096 O, daar wilde ik met u leven,
Met u, en ons lievend kroost;
Daar, me reeds naar ’t veld begeven,
Vóór nog de eerste schemer bloost.
Na we de onzen zegend kusten,
En de zorg in sluimer susten,
Zou mij de avond met u lusten,
Stil bij de opgeklommen maan,
En ik wilde eens met u rusten,
Ginder, waar die kruisen staan.…
lenteliefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.790 nog ligt het wit diep op de hellingen
als enge mazen om een smart –
de toon van fluit schelt hoog in lucht
en zware voeten treuren stil
je hoort nog enkel wat gezucht
van grote vogels ’t blanke schemer
een brede plaats vol harde pennen
en afgestorven ogen van ‘t verlangen
aan het begin van pelgrimstochten –
en de door schaduw aangeleerde…
Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
544 Wat duurt de avond sierlijk lang
met dalend licht nog om me heen,
met straks de schemer zo meteen.
De radio speelt zacht gezang.
Voor avondlucht niet langer bang,
neem ik vast afscheid van de dag
die als een zomer languit lag
voorbij de tuin, voorbij de gang.…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 de schemering valt en brengt sterren dichtbij
de feestdagen gaan weer beginnen
als zand door een zeef zo vergleed het jaar
zoveel moet er nog en is niet op tijd klaar
maar verleden tijd is niet te winnen.…
Gedachtes
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.167 In de schemer van het mooie maanlicht
Schreef ik vanzelf weer een gedicht.
Al mijn gevoelens en emoties uit mijn diepste wezen
Op papier om later terug te lezen.
Gedachtes over je leven van lang hiervoor,
Want de beleving maak je soms weer zo maar door.…
Rozenknop
poëzie
3.8 met 26 stemmen
5.853 Want, door elk geluk moet schreien,
Schemering van droefenis...
Als een liefde,
Die door bei geweten,
Nog onuitgesproken is...
Liefde, hou me lang verborgen
't Schroeien van uw pracht'ge gloed;
't Is de passie
van het zonne-zoenen,
Die een roze sterven doet...
------------------------------------
uit: Vondelingskens (1920)…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Vruchtdragend
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
592 als ik vervreemd raak
van de ander
ontdekt de waarheid
zich dan in mij zelve
of verschuift echtheid
wat sneller in uren en dagen
wordt zij met spoed
door heldere nachten geleid
lijken daken dan toch eerder
op ingebeelde gewelven
onderbouwd met willoze stutten
totdat zij de schemer niet meer
als vanzelf kunnen dragen
soms schijnt…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Voel je jouw lichaam
nog steeds niet vol van verwachting dansen,
schemeren je schouders nog in het grauwe licht
dan zeg ook ik maak de zoldering niet te hoog.
Zie het zoetere zonnige van je hart en ziel
ruik aan de geur van vers hout, geloof me tel de wolken
morgen begint de wereld .…